Een wild balkon

Het gaat niet goed met de insecten in ons land en daarom gaat het ook niet goed met de vogels. Daar zijn verschillende oorzaken voor die allemaal te maken hebben met menselijke activiteiten. Een van de belangrijkste is wel dat de wilde planten niet genoeg ruimte meer hebben. Daar kunnen we met zijn allen, vrij gemakkelijk wat aan doen.

Inheemse wilde planten, onkruid zoals sommige mensen het noemen, zijn enorm belangrijk als voedselbron en leefgebied voor insecten en vogels. Minder maaien, wieden en schoffelen en geen onkruidverdelger gebruiken. De boel lekker laten verwilderen, vergt geen extra inspanning, want je hoeft alleen maar dingen te laten. Het enige is dat je de drang, om iets te doen, moet zien te bedwingen en dat is voor veel mensen een hele opgave.

Als je toch iets wil doen kun je de plaatsen, waar je de wilde planten hun gang laat gaan, geschikter voor ze maken en af en toe water geven. Woon je op 3 hoog en heb je alleen een balkon, dan kun je zelf leefruimte scheppen door bloembakken, of -potten, neer te zetten. Als je lang genoeg wacht groeien wilde planten ook op stenen muren en betonnen vloeren, maar dat is minder praktisch.

Ik heb bloempotten op het balkon staan waar ik grond uit de buurt in gegooid heb in de hoop dat daaruit spontaan iets moois zou groeien. We krijgen af en toe planten cadeau en die hou ik meestal ook in leven. Vaak verhuizen ze na een tijdje naar het balkon en krijgen hun bloempotten inwoning van wilde plantjes. Ik koop ook wel eens planten waarvan ik hoop dat de insecten ze aantrekkelijk vinden en ook in die bloempotten laat ik het onkruid zijn gang gaan.

Het leuke van de bloempotten laten verwilderen is dat je regelmatig nieuwe plantjes ontdekt. Gisteren zag ik ineens dat er een piepklein heidestruikje stond te bloeien in een van de bakken. Het is een mysterie hoe dat daar terecht is gekomen. Je moet je wilde bloembakken wel dagelijks water geven om alles in leven te houden, behalve als het veel geregend heeft.

Aan onderhoud doe ik zo min mogelijk. Ik trek wel eens wat grassprieten weg en van de basterdwederik heb ik wat uitgebloeide bloemen weggehaald omdat die anders al mijn bloempotten overneemt. Al met al werkt mijn tactiek, van weinig doen en veel laten heel aardig.

We hebben een klein en een groter balkon, waar ook nog ruimte is om te zitten. Ik telde er afgelopen week 35 plantensoorten. Dat zijn de wilde, de gekregen en gekochte planten bij elkaar opgeteld. Ik ben geen echte plantenkenner, er zijn planten die ik nog niet op naam heb kunnen brengen, die heb ik niet meegeteld en er staan verschillende soorten gras en mos, die ik allemaal als 1 soort geteld heb. Het werkelijke totaal is dus ruim boven de 40.

De niet wilde planten op ons balkon, waarvan ik gezien heb dat er insecten op af komen, zijn de dropplant, blauwe bes, lobelia, fuchsia, citroenmelisse, margriet, herfst- en zomeraster, lavendel, parelkruid en wilde bertram (kweekvorm, dus niet zo wild).

De wilde planten, die bloeien en dus door insecten bestoven zouden kunnen worden en die spontaan op het balkon zijn gekomen: robertskruid, paardenbloem, havikskruid, vogelmuur, braam, boterbloem, duizendblad, hoornbloem, witte klaver, heide en basterdwederik.

Dan zijn er nog een roos en een ballonklokje die ik eigenlijk weg zou moeten gooien, want geen levend beest heeft er iets aan. Maar in die potten zijn alweer wilde plantjes opgeschoten, dus ik laat ze maar staan. En dan heb ik nog een paar kleine boompjes, 2 berken en 1 boswilg (uit zichzelf gekomen), die niet direct bloemen of vruchten dragen, maar waar toch insecten in wonen. Bijvoorbeeld bladluizen en mieren. Al dat groen trekt ook vogels aan, vooral de mezen zitten graag in de takken van mijn balkonbomen.

De oppervlakte van de balkons is misschien niet groot, maar alleen in onze straat zijn er al 80 appartementen.. Als op alle balkons een paar wilde bloempotten zouden staan heb je het al over een paar honderd potten, met een paar duizend wilde planten. Het telt gauw op. Voor mensen met een tuin is het nog makkelijker. Laat een randje, of een hoekje verwilderen. Daar hoef je helemaal niets voor te doen, het gaat vanzelf, de natuur doet het werk.

Op internet zijn allerlei tips te vinden voor het vergroenen van je balkon, of tuin. Bijvoorbeeld:

Meer groen op je balkon

Stappenplan groen balkon

Tips voor een natuurlijke wilde tuin 

(Hoewel er daar weer erg veel wordt geplant, ontworpen en gesnoeid. De kunst is juist om dat niet te doen.)

 

De Strip is gemaakt door de de Geheimzinnige Hulpman.

 

Klik hier voor deel 1 van dit verhaal.  

 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal.  

 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

 

Oerkrachten breken los op Soestdijk

De trouwe lezers weten het wel, we wonen heel mooi, hier op Soestdijk. Grote bomen aan de overkant van de straat, veel groen tussen de huizen. Maar er zijn ook nadelen.

Er zijn in onze wijk altijd wel mensen hun huis aan het verbouwen, dus je hoort geregeld boorhamers, drilboren, schuurmachines en andere herrie-apparaten. Daarnaast wordt er zo nu en dan een tuin leeggezaagd, gemaaid, gebladblazerd of geheggenknipt. Wat ook weer voor lawaai zorgt.

De afgelopen maanden hebben we nog wat meer geleden, dan gewoonlijk, omdat eerst het huis op de 1e etage, onder ons, verkocht en opgeknapt werd en daarna het appartement op de 2e etage. Die van 1-hoog zijn al 10 maanden bezig met het eerst helemaal strippen en slopen en daarna weer, luidruchtig, opbouwen van hun nieuwe woning. Pas deze week werden er de eerste meubels naar binnen gedragen.

Gelukkig heeft 2-hoog meer haast. Die willen er aan het eind van deze maand al in, terwijl ze het huis net 4 weken geleden gekocht hebben. Ze maken dus wel meer herrie, dan 1-hoog, maar hopelijk is het dan ook sneller voorbij.

Troost vonden we ondertussen in de natuur. Niet dat we ons huis ontvluchtten, om ergens in het bos, of op de hei, de stilte te zoeken. Nee, we zijn wat reizen betreft nogal beperkt, dus keken we uit het raam waar de vogels zich niets van alle herrie aantrokken. Mezen, mussen, kauwen, eksters en duiven bleven gewoon op het balkon komen, terwijl beneden de tent werd afgebroken.

Sommige houtduiven zijn ondertussen zo aan de onrust gewend dat ze gewoon blijven zitten als ik de balkondeur open doe. Nog even en ze eten uit de hand !

Wat ook veel troost geeft zijn alle wilde plantjes, die tussen de straatstenen en stoeptegels opschieten. We kunnen als mensen een woonwijk bouwen, met flats, laagbouw en garages, we kunnen wegen aanleggen, trottoirs en grasvelden die elke week platgemaaid worden. Maar als het eens een nat voorjaar is, gevolgd door een zomer met geregeld een regenbui, dan komt de oerkracht van de natuur toch weer vrij.

Ondanks alle pogingen van de gemeentelijke groenbeheerders, om het onkruid onder controle te houden, staat het nu op sommige plaatsen een meter hoog. Ik erger me wel eens aan alle auto's, die hier de hele dag maar in de straat staan te niksen. Maar door al dat blik kan het gemeentelijke verdelgingsautootje – het werkt tegenwoordig met stoom – er op veel plaatsen niet bij. Waardoor het groen de stenen lustig kan overwoekeren.

Ook grappig is dat er hoveniers langs komen om de wilde planten uit de bloemperken te schoffelen – eigenlijk helemaal niet grappig, maar juist oliedom – maar wel leuk is dat ze plantjes tussen de stoeptegels en in de goot – soms maar 10 centimeter verderop – gewoon laten staan. Ze bekommeren zich alleen om de perken. Dat het wilde groen juist de perken te buiten gaat interesseert ze niet.

Laatst heb ik, op een zonnige morgen, een rondje door de wijk gereden en foto's gemaakt van al dat vrolijk bloeiende onkruid. Ik heb er niet echt verstand van en heb lang moeten zoeken voor ik de namen van de plantjes gevonden had, maar het is verbazend wat er allemaal staat. Naast oude bekenden als paardenbloemen, haagwinde, weegbree, brandnetel, allerlei grassoorten en distels vond ik bleke basterdwederik, duizendblad, harig wilgenroosje, klein kruiskruid, kruipklokje, muurleeuwenbek, perzikkruid, schijfkamille en smeerwortel.

Erg leuke bloempjes, in wit, geel, roze en blauw en soms ook indrukwekkende planten. En dat is maar een greep, want ze staan al het hele voorjaar te bloeien en te groeien, dus heb ik al het een en ander gemist. Wonderlijk mooi, toch ?

Minder mooi is een bericht dat ik vanochtend in mijn mailbox kreeg. De gemeente wil dode en zieke bomen kappen in het park, tegenover ons huis. Dat is nog wel begrijpelijk, maar nu blijkt dat het in totaal om 87 bomen zou gaan ! Dat lijkt me wel erg veel en dan blijft er van het park niet veel over. Er kan nog bezwaar gemaakt worden...

Bezwaar maken kan nog tot 3 oktober. 

 

 

De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 en deel 9 van dit verhaal.

 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 en deel 6 van het vorige verhaal.

 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

 

Dat onkruid is de biodiversiteit

Misschien helpt het als ik het nog een keer rustig uitleg ? Een tijdje terug schreef ik over de grasvelden in onze straat, die elke week kaalgemaaid werden en de bloembedden waar het onkruid uitgeschoffeld werd, terwijl ze toch aangelegd zijn om de biodiversiteit te stimuleren. Kort gezegd: dorre, kale grasvelden zijn niet goed voor de insecten en vogels, die hebben dan weer wel baat bij bloeiend onkruid. Dus maai minder en laat de schoffel staan.

Ik liet mijn verhaal achter op de website van de gemeente, omdat die verantwoordelijk is voor het onderhoud van het openbaar groen. Daar hadden ze veel tijd nodig om mijn ideeën te verwerken, of geen tijd om ze te lezen, want ik kreeg, na een week of 6, een antwoord terug om somber van te worden.

Er zijn wegbermen en groenstroken in ons dorp waar minder gemaaid wordt, schrijven ze en die ingezaaid zijn met bloemenmengsels. Maar bij ons in de straat houden de mensen van een strakgemaaid grasveld dus gaan ze er elke week met de maaier overheen. Dat onkruid halen ze weg uit de bloembedden omdat het anders misschien de overhand krijgt.

Tsja...

Ik realiseer me dat ik voor een moeilijke taak sta. Het groenbeheer is in handen van mensen die denken dat ze behoorlijk goed bezig zijn. Ze zijn lekker aan het tuinieren, maaien, snoeien, schoffelen, zaaien en planten.

En daar kom ik. Een oude zeur die de hele dag ontevreden naar dat plantsoen zit te staren. En ik probeer ze aan het verstand te brengen dat ze misschien de beste bedoelingen hebben, maar dat ze veel beter de boel een beetje kunnen laten versloffen. Minder is meer !

Ja, hoor ik ze al denken, meer onkruid en te lang gras. O, wat zal dat er slordig uitzien.

Goed, nog eens, maar dan langzaam: Biodiversiteit is alles wat er van nature op een plaats leven wil. Insecten, vogels, zoogdieren, maar ook planten, want daar leven veel van die dieren van. Je helpt de dieren, die op een bepaalde plaats leven, dus het beste door de planten, die op die bepaalde plaats van nature horen te groeien, de ruimte te geven.

Als je het gras minder vaak maait... Ho ! Ik zeg niet dat het een meter hoog moet worden ! Maar als je het nu eens elke 2 weken zou maaien, in plaats van iedere week. Onderzoek heeft uitgewezen – ik stuurde een link mee met mijn eerste verhaal, maar wil hem best nog eens plaatsen – dat minder maaien meer dierenleven oplevert in het gazon.

En dan blijft het nog steeds een redelijk kort grasveld. Sterker nog: het blijft een groener grasveld, want dat elke week maaien zorgt ervoor dat, ondanks de regen van de afgelopen maanden, het gras nu geel is en kale plekken vertoont.

Het inzaaien van bermen en beplanten van perken, met planten van buiten het gebied, helpt niet echt. Het verdringt de wilde flora, het laat minder ruimte voor bloeiend onkruid, het is dus niet goed voor de biodiversiteit. Want het onkruid, dat is de biodiversiteit ! Dat zijn de superplanten waar de insecten – en alle dieren die insecten eten – het meest aan hebben.

Stel je eens voor: Grasvelden met groen gras – van misschien wel 10 centimeter hoog ! – met daartussen bloeiende madeliefjes, paardenbloemen, klaver en allerlei andere soorten, die je er niet hoeft te zaaien want ze groeien daar helemaal vanzelf ! En bloemperken waar ook wilde planten staan te bloeien, waar wilde bijtjes, hommels en vlinders dankbaar en vrolijk rondvliegen. Als die bijen duimpjes hadden dan zouden ze die enthousiast omhoog steken.

En het kost helemaal geen moeite – zelfs minder werk ! – om die mooie toestand te bereiken. Wie kan daar nu iets tegen hebben ? 

 

 

De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 en deel 5 van dit verhaal.

 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal.

 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

 

Het kan anders met dat groenbeheer

Het is lente, de bomen lopen uit, de eerste bloemen bloeien in het nieuwe plantenvak, in het gemeentelijke grasveld naast ons huis. Ik heb het er elk jaar wel even over. Het is ook iets erg moois. De eerste blaadjes, de insecten die je weer ziet vliegen en de pimpelmezen in het nestkastje op ons balkon. Kortom: de lente.

Het is wel jammer dat het grasveld, naast dat nieuwe bloemperk, weer elke week gemaaid wordt. Dat is ook geen nieuws en we ergeren er ons ook al jaren aan. Een jaar of vier terug heb ik er contact over gehad met de gemeente. Aan de ene kant zeggen ze dat ze zich inzetten voor de biodiversiteit en roepen ze particulieren op om hun tuintje een beetje te laten verwilderen, maar aan de andere kant maaien ze zelf alles plat wat maar leven wil in die grasvelden.

Toen vond ik weinig gehoor. Het was nu eenmaal het beleid, de gazons worden elke week gemaaid vanaf maart tot het begin van de winter. Er waren wel plannen om de plantsoenen wat insectvriendelijker in te richten. Vandaar dus dat nieuwe plantenvak. Er werden tegelijkertijd bomen gekapt en nieuwe bloesembomen geplant.

Dat gebeurde in de winter van 2020 en ik moet zeggen, in de zomer van vorig jaar vlogen er inderdaad wel wat hommels, bijen en vlinders boven en tussen de nieuwe planten. Dat zijn dan wel de heel algemene soorten, die niet zo nauw kijken als het erom gaat waar ze hun nectar halen. De zeldzamere en meer gespecialiseerde insecten hebben niet veel aan die aanplant. Daar zou het veel beter voor zijn als de wilde planten in het grasveld tot bloei zouden kunnen komen.

Het is dan ook bijzonder treurig dat er afgelopen week een hovenier met een schoffel door het nieuwe plantenvak ging. Ja, ik begrijp het wel, die paardenbloemen zijn in de ogen van zo'n man hinderlijk onkruid. Maar van het hele nieuwe bloembed zijn dat waarschijnlijk de belangrijkste planten, als het om de biodiversiteit gaat.

Als natuurliefhebber word ik er ietwat wanhopig van: Doe toch eens wat minder ! Maai nou eens niet ! Laat die schoffel staan !

Gelukkig ben ik niet de enige die er zo over denkt. In de nieuwsbrief van Nature Today, een samenwerking van verschillende natuurbeschermings-organisaties, stond laatst een artikel over ander maaibeleid. 

Een aantal gemeenten in Zeeland experimenteert met andere manieren om de grasvelden te beheren. Het elke week, in totaal zo'n 45 keer per jaar, maaien is om verschillende redenen nadelig. 'Het is arbeidsintensief, dus duur. Er wordt veel brandstof verbruikt, en veel CO₂ en fijnstof geproduceerd. Daarmee is het niet milieu- en klimaatvriendelijk. Ook is de natuurwaarde veel minder dan die bij een extensiever beheer zou kunnen zijn. Een natuurvriendelijker beheerd gazon is daarmee tegelijk ook een milieu- en klimaatvriendelijker gazon. Vooral planten en insecten profiteren hiervan. (…) Minder vaak maaien levert meer bloemen en insecten op.'

Dat is iets wat iedereen die een beetje verstand heeft kan bedenken. Zo'n bruin verdord stoppelveld, met diepe bandensporen van de grasmaaier, daar zit niet veel leven in. Maar in Zeeland heeft men het nu dus proefondervindelijk vastgesteld. Als je minder vaak maait neemt het aantal planten- en diersoorten toe.

'Daarbij bleken in het bloemrijke grasland ook veel meer bijzondere of zeldzame soorten aanwezig te zijn, zoals klaverwespvlinder, moerassprinkhaan, kleefkruidschildwants en groene kruidenboktor. Het aantal soorten dat in het bloemrijk grasland aanwezig bleek te zijn, was indrukwekkend: 18 soorten dagvlinders, 45 plantensoorten (tegen 33 van het gazon), 18 soorten wantsen, 20 soorten kevers, 24 soorten bijen en wespen en zelfs 58 soorten vliegen en muggen.'

Dat bedoel ik maar.

En als je, in plaats van 45 keer, terug gaat naar 15 keer, of 10 keer per jaar maaien, dan blijft het nog steeds een grasveld. Ook dat is uitgeprobeerd. Het is ze in Zeeland zo goed bevallen dat er al enkele honderden hectares zijn omgezet, van intensief beheerde gazons, naar bloemrijke velden. Nu de rest van Nederland nog. En ons dorp, natuurlijk !

 

De Strip is gemaakt door de Stripman zelf.

 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 - deel 11 - deel 12 - deel 13 - deel14 - deel 15 - deel 16 - deel 17 - deel 18 - deel 19 en deel 20 van het vorige  verhaal. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

 

Mooie ochtendlucht

Het was een mooie lucht, vanochtend. De afgelopen dagen begonnen telkens met mist, dus ik verwachtte ook vanochtend weinig zicht. Maar dat viel mee. Er was wel wat nevel maar daarboven hingen roze wolkenflarden in de lichtblauwe hemel.

Er vloog af en toe een kauwtje of een houtduif voorbij. Allemaal heel vredig en stil tot, rond een uur of acht, de luchtvaart weer op gang kwam en de ene streep na de andere door mijn uitzicht getrokken werd.

De afgelopen dagen begonnen met mist, zei ik, maar later op de dag kregen we veel zon en was het prima weer om op het balkon te zitten. Een paar weken geleden had men het over de laatste zomerse dagen. Toen dacht ik al: vorig jaar hebben we in oktober nog op balkon gezeten. Nu dus weer.

Het is zelfs beter weer, om op het balkon te zitten, dan in de zomer. Het is namelijk lang niet zo warm. De luchttemperatuur komt niet boven de 20 graden uit, maar de zon maakt het aangenaam.

Mijn balkonbloemen zijn wel grotendeels uitgebloeid. Een enkel bloemetje nog, hier en daar. In het door de gemeente aangelegde bloemperk staan de herfstasters en hemelsleutels nog fraai te pronken, maar in mijn bloempotten is het niet veel meer.

Ik heb in het verleden veel gemopperd op het onderhoud van dat gemeenteplantsoen. Elke week de grasmaaier erover en het resultaat was steevast een dorre, bruine vlakte. Met dat bloemperk is het er wel op vooruit gegaan. Ik zie er regelmatig vlinders en hommels vliegen.

Mooi ! Maar jammer dat het gras ernaast nog steeds elke week kortgeschoren wordt. De plantjes die daar zouden kunnen bloeien zijn belangrijker voor de insecten dan de nieuwe aanplant. De dieren die van nature ergens voorkomen hebben het meeste baat bij de vegetatie die daar van nature groeit. Daar zijn ze op ingesteld.

Het is leuk en lief dat er bloembedden aangelegd worden en er zijn best een paar soorten die daarvan profiteren, maar de wilde bijensoorten die het moeilijk hebben, omdat hun natuurlijk leefomgeving verdwijnt, help je er niet mee.

Laatst las ik in de dorpskrant over een school waar vrijwilligers een bloemenveldje aangelegd hadden. Voor de bijen. En ze kwamen regelmatig langs om het onkruid te wieden.

Ach, wat treurig... Dat onkruid is nou juist het allerbelangrijkste. Daar zouden de bijtjes pas echt van profiteren. Het is mooi dat mensen iets willen doen voor de natuur, maar het zou soms beter zijn als ze wat minder deden.

Wat dat betreft gaven Belgische gemeenten dit jaar het goede voorbeeld. Daar was er de actie 'Maai Mei Niet', waarbij de gemeentelijke gazons pas in juni voor het eerst gemaaid werden. Met als enorm voordeel dat de wilde planten in die grasvelden konden bloeien. Daar hebben we wat aan. Die Belgen zijn zo dom nog niet.

Foto's van de zonsopkomst staan op Twitter 

 

De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 - deel 11 - deel 12 - deel 13 en deel 14 van dit verhaal

 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 en deel 5 van het vorige verhaal.

 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

 

Hoe gaat het met de lente ?

Nou, het was vooral verrekte koud in de afgelopen week. Vanochtend is het een beetje mistig, maar we hebben een paar ochtenden achter de rug, met kraakheldere, staalblauwe luchten, die niet zouden hebben misstaan in de winter.

Rijp op het grasveld, ruitenkrabbende autobezitters en mijn balkonplanten onder een plastic dekentje, om ze te beschermen tegen de vorst. De fuchsia's heb ik nog helemaal niet buiten gezet en de muurpeper heeft al een paar nachten bij ze gelogeerd op de vensterbank.

In vorige jaren... ja, hoe ging het eigenlijk in vorige jaren ? Er waren wel tekenen van de komende lente in de vorige week, hoor. Er bloeide een paardenbloem op het balkon en de eerste metselbijtjes lieten zich zien. Eens in de foto's van vorig jaar kijken wanneer ik die toen voor het eerst zag.

Vorig jaar waren de bomen al aardig groen, in de 3e week van april. De lobelia's op ons balkon stonden volop te bloeien, net als de schijnaardbei en ik zie foto's van een distelbloem, parende bijtjes bij het insectenhotel en een pimpelmees met een rups in zijn snavel. De eerste groene blaadjes fotografeerde ik toen op 14 april, het eerste metselbijtje zelfs al op 5 april.

Dan gaat het deze lente toch allemaal wat trager. Eens kijken naar 2019. Toen had ik in februari al bloemen in één van mijn fuchsia's ! Maar die stond natuurlijk binnen. Op het balkon kwamen de eerste paardenbloemen en veldkers op 10 april uit de knop.

Op 17 april fotografeerde ik het eerste lentegroen, aan de beuken en eiken in het park. Een paar dagen later stond de ereprijs in bloei op mijn balkon en was het zo druk, bij het insectenhotel, dat ik me genoodzaakt voelde om er een dependance bij te maken.

Nog even kijken naar 2018. Op 3 april bloeiende madeliefjes, op het balkon. Maar die bloeien bijna het hele jaar door, ook in hartje winter. De dropplant stond op 10 april al een halve meter hoog, maar die is nu ook al uitgelopen – en staat nog binnen. Ik haal nu eerst een paar keer de toppen er uit omdat hij anders omknakt in de wind als ik hem buiten zet.

In 2018 had ik een bloeiende paardenbloem op 14 april, maar ik zie pas een mooi blauw ereprijsbloempje op 2 mei. De eerste foto's van lentegroen in het park zijn van 4 mei, maar toen waren de bomen al een tijdje uit de knop. Het lijkt erop dat ik het juiste moment toen gemist heb.

Als ik nog even terug ga zie ik foto's van een koolmees met nestmateriaal op 4 april. Dat scheelt niet veel met de nestbouw van de pimpelmezen van dit jaar. Bij mijn blogverhalen zie ik er een, van 18 maart, waarin ik verlangend uitzie naar de lente en een beetje klaag over de kou. Op 8 april juichte ik dat het eindelijk lente was: 20 graden ! Maar dat was het dit jaar ook al eens.

Eigenlijk is het elk jaar toch zo'n beetje het zelfde. Ik zit kleumend te verlangen naar mild lenteweer en naar groene bomen, bloeiende bloemen, zoemende bijen en nestelende vogels. En die komen ook echt wel, al is het niet elk jaar precies op de zelfde dag.

Er is trouwens nog een ander teken van de lente: het WK snooker. Dat is dit weekeinde begonnen, met publiek erbij, al zit de zaal niet vol en heeft iedereen een mondkapje voor. Elk jaar het zelfde, maar toch een beetje anders...

 

De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klink hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 en deel 5 van dit verhaal.

 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 en deel 3 van het vorige verhaal.

 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

Soms moet je dingen doen, soms kun je ze beter laten

Soms wil je iemand een klap geven, maar als die persoon groter en sterker is kun je dat beter laten. Soms wil je een pakje sigaretten oproken en een krat bier drinken, maar voor je gezondheid kun je dat beter laten. Het kan zelfs zijn dat je iets wil doen om een probleem op te lossen, maar dat je beter iets kunt laten.

In mijn dorp is de Gemeente begaan met de achteruitgang van de biodiversiteit. Er zijn steeds minder bijen, dat is de voorbeeldsoort – zoals de ijsbeer dat is als het om de opwarming van het klimaat gaat en de panda bij het uitsterven van dieren in het algemeen – maar het gaat slecht met alle insecten. Dat komt door de mens en vooral doordat de mens altijd maar dingen doet.

Lagen we de hele dag rustig op ons rug en zouden we alleen even in actie komen om een hapje te eten, dan zou de natuur veel minder hinder van ons hebben. Maar we zijn altijd maar bezig, werken, reizen, sporten, feesten, zelfs als we vrij hebben, doen we nog dingen om onze vrije tijd nuttig en leuk te besteden. Om lekker bezig te zijn !

Bij het bijen- en insectenprobleem willen we ook graag iets doen. Ik heb daar zelf ook last van. Ik heb een bijenhotel op mijn balkon en nadat ik het oude vorig jaar succesvol uitgebreid had, heb ik nu zelfs een heel nieuw hotel getimmerd. Ik heb planten op mijn balkon, met bloemen waar insecten van houden. Ik heb zelfs aarde uit het grasveld gehaald vanwege de wilde planten die daar in groeien. Hou die gedachte even vast.

De Gemeente doet ook dingen voor de bijen. Ze laten hier en daar de wegbermen groeien, zodat daar de plantjes in bloei kunnen komen. Afgelopen week las ik een berichtje dat er in een gemeentelijk plantsoen, met hulp van de omwonenden, planten voor de bijen waren aangeplant.

Heel mooi en reuze lief, dat ze al die dingen doen.

Maar ze zouden ook af en toe eens iets moeten laten ! Ze schrijven het nota bene zelf op de Gemeentelijke informatiepagina, in de plaatselijke krant:

'Het klinkt gek, maar soms is het beter om niet teveel te doen. We zijn gewend onze tuinen en balkons netjes bij te houden. Maar de natuur zijn gang laten gaan is beter voor bijvoorbeeld insecten.'

Dat is nou precies wat ik bedoel ! Soms wil je dingen doen, maar is het beter om iets te laten. Waarom ze dan nu weer begonnen zijn met elke week de grasvelden maaien in onze wijk...!?

Tussen dat gras groeien de wilde planten waar onze insecten het meest aan hebben. Veel meer dan aan een plantsoentje met gekweekte bloemen ! En van die grasvelden zijn er ook nog eens hele grote oppervlakten beschikbaar. En het kost helemaal niets ! De juiste plantjes zitten er al in, helemaal gratis ! Je zou veel geld kunnen besparen, door niet te maaien. Die werklieden zouden lekker op hun rug in het lange gras kunnen gaan liggen en dan toch weten: Wij zijn goed bezig.

Dus: maaien ? Laat het !

De Strip: De strip - die los staat van het geschreven bericht - is gemaakt door Jan de Stripman zelf. Klik hier voor deel 1 - deel 2 en deel 3 van dit verhaal. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 en deel 5 van het vorige verhaal. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

Wintertijd, zomerbloemen

Zouden er werkelijk mensen zijn die op zijn gebleven tot drie uur, afgelopen nacht, om de klok een uur terug te zetten ? Ik was in ieder geval om zes uur wakker vanochtend, wat niet heel ongebruikelijk is. Toen ik uiteindelijk om kwart over zeven definitief opstond kon ik, op mijn gemakje, de klokken terugdraaien. Kopje thee om half zeven, op zondagochtend, moet kunnen.

Ik moest ook dit verhaaltje nog schrijven, dus eigenlijk kwam het me best uit.

Ik wilde het maar eens over mijn balkonplanten hebben. Ik ben een tuinier van niets. Dat wil zeggen: ik probeer goed voor mijn planten te zorgen en meestal hou ik ze lang in leven, maar ik gedraag me niet als een echte tuinier. Dat wil zeggen: ik heb een hekel aan snoeien en wieden.

Een echte tuinier is iemand die denkt dat je planten moet pesten om iets van ze gedaan te krijgen. Zo iemand is voortdurend bezig met knippen, zagen, maaien en uit de grond trekken. Ik heb daar moeite mee.

Waar andere mensen, van de moestuinbakjes van AH, sla eten en radijzen, laat ik alles in bloei komen. En als er wilde plantjes in mijn bloempotten opschieten, dan laat ik die ongemoeid. Al was het maar omdat ik wil weten wat voor soort wild plantjes het zijn en dat zie je meestal pas als er bloemen in komen.

Dit jaar had ik alle kweekbakjes weggegeven en had ik besloten om maar direct bloeiende planten te kopen. Dus bloeiden er van de zomer prachtige muurpeper, margrieten en herfstasters op mijn balkon. Tot plezier van de wilde bijen en zweefvliegen. Alleen het koeienogenplantje verpieterde en ging dood.

Gelukkig kreeg ik, van de persoon die ik de kweekbakjes cadeau had gedaan, een daaruit opgekweekt paprikaplantje en een kaneelbasilicum. Die laatste kwam weer prachtig in bloei. Ja, daar heb ik talent voor.

Ik heb er ook een keer een paar blaadjes vanaf gehaald en op een boterham met tomaat gelegd. Lekker, maar de rest van de plant was voor de hommels, die blij waren met de bloemen.

De paprika deed het wat minder voorspoedig. Hij stond misschien wat te donker en bleef wat klein. Toen de onderste bladeren geel begonnen te verkleuren overwoog ik zelfs even om hem maar weg te gooien. Totdat ik in de top van de plant twee knoppen ontdekte.

Nu staat hij voor het raam in de slaapkamer te bloeien. Twee lichtgele bloemetjes zitten er in. Of er ook paprika's in gaan komen zullen we af moeten wachten.

En door mijn anti-tuinier-beleid had ik het afgelopen jaar 33 verschillende soorten bloeiende planten op mijn balkon. De meerderheid is spontaan aan komen waaien...

Voor de nieuwsgierigen hier de volledige lijst:

Blauwe Bes, Bolderik, Boekweit, Citroenmelisse, Dropplant, Duizendblad, Engels Raaigras, Fuchsia, Gewone Ereprijs, Gewone Hoornbloem, Grote Weegbree, Groot Kaasjeskruid, Harig Knopkruid, Herfstaster, Lavendel, Lobelia, Luzerne, Madeliefje, Margriet, Mosterd Zwarte, Muurpeper, Narcis, 

Paardenbloem, Phacelia, Prikneus, Schermhavikskruid, Thijm, Timoteegras, Vlas, Vogelmuur, Witte Klaver, Zilverberk, Zonnebloem

Foto's van de paprikabloemen vind je op Twitter

De Strip: De Strip van deze keer is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 en deel 3 van dit verhaal. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

De natuur komt naar je toe

Vanochtend werd ik wakker van vogelgeluiden. Toen ik de slaap wat uit mijn ogen gewreven had zag ik, vanuit mijn bed, een jonge zwarte kraai die, op de schoorsteen van de achterburen, gevoerd werd door zijn ouders.

Luid roepend, zodat de oranje binnenkant van zijn snavel goed zichtbaar was, bedelde het jonge dier om voedsel. Wat de volwassen vogel in zijn poten had kon ik niet goed zien. Een ander vogeltje misschien, of een stuk brood, een muis, een kikker. Kraaien eten alles.

Eenmaal uit bed zag ik, aan de andere kant van ons huis, op ons kleine balkonnetje, de jonge mezen van het vogelvoer eten. Ik turfde in de afgelopen week vier jonge koolmezen en vier jonge pimpelmezen, soms allemaal tegelijk op het balkon, met de oudere vogels.

Ondertussen zoemde een akkerhommel rond de bloemen van de dropplant. Daar waren, eerder in het jaar, twee takken vanaf gewaaid, maar hij heeft nieuwe uitlopers gemaakt en krijgt nu negen nieuwe bloempluimen.

Jullie weten misschien dat ik, door gezondheidsproblemen, niet veel de deur uit kan. Maar als je je omgeving goed inricht komt de natuur naar je toe. Zelfs als je het moet doen met een paar vierkante meter balkon.

In een stuk of tien bloempotten, waar wel een paar flinke grote bijzitten, heb ik bijna 30 verschillende plantensoorten. Een aantal daarvan zelf gekocht of gekregen, zoals de margrieten, asters en fuchsia's, maar andere zijn aan komen waaien, zoals het duizendblad dat nu in bloei staat.

Vooral die wilde planten trekken insecten aan, hommels, wilde bijen, zweefvliegen, soms een wesp of zelfs een hoornaar. Voor de vogels heb ik voer liggen en hangen. Er is een tijd geweest dat ik het hele jaar door pinda's voerde. Dat gaat best. Mezen, boomklevers en spechten vinden dat prima.

Maar om de merels, houtduiven en kauwtjes ook wat te gunnen leg ik nu zonnebloempitten en ander strooivoer in het voederhuisje en in een zelfgetimmerd pindakaasblok doe ik elke dag verse vogelpindakaas. En voor de zwarte kraaien en eksters gooi ik af en toe wat brood op het dak.

Op die manier is het op het kleine balkonnetje een gezellige drukte. Nu er zoveel jonge vogels zijn moet ik het aanbod elke dag een paar keer bijvullen.

Ik kan misschien niet zo vaak de deur uit en de natuur in, maar zo komt de natuur bij mij op bezoek. 

De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 en deel 10 van dit verhaal.

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men