Ja, ik had nog geluk dat ik dat dikke boek over Jan Zonder Land net uit had. Maar op een ochtend wilde ik verder lezen in de thriller van Martin Walker, waar ik daarna in begonnen was, toen mijn e-reader niet op wilde starten.
Ik zet hem gewoonlijk in de slaapstand, als ik andere bezigheden heb, of zelf lig te slapen, dan is hij snel wakker als ik dat ook ben. Deze keer verscheen er geen tekst, geen startpagina, maar alleen drie puntjes die aan en uit knipperden. Ik dacht aanvankelijk dat hij zichzelf opnieuw opgestart had, vanwege een update, maar na een minuut of 10 werd duidelijk dat er meer aan de hand was.
Misschien was het inderdaad een update, maar daar deed hij nooit zo lang over. Ik zette hem uit en opnieuw aan. Zonder resultaat. Ik probeerde het nog een paar keer, met verschillende tussenpozen, maar meer dan wat geknipper en die drie puntjes kreeg ik niet te zien.
Ik zocht naar tips op internet, maar kwam niet veel verder. Sommige modellen hebben een resetknop, soms vermomd als een piepklein gaatje waar je een speld, of het uiteinde van een paperclip, in moet duwen. De mijne had dat niet. Er zat maar 1 knop op, verder ging alle bediening via het aanraakscherm. Heel modern, maar in dit geval niet zo handig.
Gelukkig kon ik mijn boek verder lezen op mijn smartphone. Dat gaat iets minder prettig dan de e-reader, maar voor noodgevallen is het wel te doen. Ik besloot een dagje te wachten en dan nog een opstartpoging te doen. Dat was een plan dat gedeeltelijk werkte. De volgende dag begon de reader zichzelf spontaan te resetten.
Dat zag er hoopvol uit. Tot de melding op het scherm verscheen dat, om de reset te voltooien, een update gedownload moest worden. Dat lukte dus niet. Na een poosje vruchteloos prutsen besloot ik dat ik er niet nog meer tijd in ging steken. Ik had inmiddels gevonden dat de gemiddelde levensduur van e-readers tussen de 5 en 10 jaar ligt. Ik had de mijne 7 jaar en hij was niet eens nieuw toen ik hem kocht.
Ik hoorde laatst van een oude vriendin dat die, tot voor kort, een radio had gebruikt die haar familie vlak na de oorlog gekocht had. 80 jaar geleden ! Helaas worden apparaten niet meer gemaakt om zolang mee te gaan. 7 jaar is al heel wat.
In die 7 jaar had ik 280 boeken gelezen, op de reader. Dat is 40 per jaar, al zullen er best een paar bij zijn geweest, die ik niet helemaal van begin tot eind gelezen heb. De tijd dat ik koppig door bleef ploegen, in een boek dat me niet boeide, ligt achter me. Het leven is daar te kort voor en er zijn zoveel leuke boeken. Waarom iets lezen dat je tegenstaat ?
Maar e-boeken zijn zoveel goedkoper, dan de papieren versies, dat de enkele miskoop geen probleem is en de aankoop van de reader al na een jaar was terugverdiend. Investeren in een nieuwe e-reader was dus zonder meer verantwoord. Je zou zelfs kunnen zeggen dat ik de aanschaf van een nieuwe al had terugverdiend, door al die boeken te lezen.
Bovendien heb ik, voor die enorme stapel boeken, geen plaats in huis hoeven maken. Ik heb het even nageteld, in mijn boekenkast gaan, op een plank van een meter, ongeveer 50 boeken. 280 boeken is dus een stapel van bijna 6 meter hoog, of 6 planken lang. Die berg papier had ik niet alleen mezelf bespaard, maar ook de wereld in het algemeen. Voor mij was dat papier en die inkt en lijm niet verbruikt en ook niet vervoerd, verpakt en verzonden. Dat is duurzaam lezen !
Goed, de oude was stuk, dus bestelde ik een nieuwe. Eerst nog even rondgekeken, of er een beter model te krijgen was, eventueel van een ander merk, maar uiteindelijk toch de nieuwe versie van mijn vertrouwde reader laten komen. Het opstarten en koppelen aan mijn oude account was een peulenschil. Alle boeken die ik eerder gekocht had werden automatisch in mijn digitale bibliotheek geladen, inclusief het boek waar ik op mijn smartphone aan bezig was. Ik kon direct verder waar ik gebleven was.
Prima ! Alleen het hoesje dat ik erbij gekocht had was een misser. Het had een omslag die je tot een steuntje kon vouwen, zodat je het boek schuin op tafel kon zetten. Leek me handig en het werkte ook wel, maar de reader leunde ook een beetje scheef naar opzij. Dat stoorde me en ook het nare plastic waarvan het hoesje gemaakt was.
Na een paar dagen lezen, met lichte ergernis, besloot ik een ouderwets, kunstlederen, hoesje te bestellen, net als ik om mijn vorige reader had gehad. Dat leest een stuk prettiger.
Ps: Ik lees nu op de nieuwe reader in 'Buat', de 2e historische roman van mijn plaatsgenoot en goede internetkennis, Jean-Marc van Tol. Een fijn boek en het leuke is dat Jean-Marc een aantal blogs heeft geschreven met aanvullende informatie. Die moet je dan wel op de laptop, of smartphone lezen, maar dat geeft niet en bovendien komen daarop de verhelderende plaatjes beter tot hun recht.
Ps 2: Daar schiet me een nadeel van het lezen op de e-reader te binnen: Je kunt je e-boek niet laten signeren door de schrijver. Daar moet nog eens iets op gevonden worden. Hoewel... er zijn readers, waarop je, met een speciale pen, aantekeningen en schetsen kunt maken, of handtekeningen kunt verzamelen. Die zijn wel een stuk duurder. Zouden er lezers zijn die, bij familie en vrienden, trots met de digitale handtekening van hun favoriete schrijver gaan pronken ? Dat lijkt me toch een tikje vreemd.
