Posts tonen met het label tijger. Alle posts tonen
Posts tonen met het label tijger. Alle posts tonen

zondag 26 maart 2023

Reigers, olifanten, tijgers...


Het komt vaker
voor dat ik over dieren droom, maar dit sloeg alles. Ik werd wakker, midden in de nacht, keek op de klok, zag dat ik nog best een paar uur kon gaan slapen, draaide me om en viel weer in slaap.

Ik droomde dat ik door ons dorp fietste. Ik had mijn fototoestel meegenomen, voor als ik onderweg een bijzondere vogel zag. De eerste die me opviel was een bont gekleurde reiger, ik dacht: een ralreiger. Die zijn mooi, maar deze was nog feller gekleurd, geel en blauw.

Ik reed verder. Aan mijn kant van de weg zag ik een heel grote, groenige, ruig bevederde vogel staan, een soort van reuzen muppet. Hij ging niet aan de kant en ik kon hem maar net ontwijken. Zo kwam ik bij de hoofdweg, de belangrijkste winkelstraat van ons dorp.

Daar kwam een kievit, met een duikvlucht, naar beneden. De vogel had een pluk veren in zijn snavel en landde op een balkonhekje, boven een van de winkels. Hij legde het bosje veren naast zich op de reling, dat schudde zich uit en bleek een jonge kievit te zijn. De oudervogel, het kan ook een zij zijn geweest, pakte het kuiken weer op en vloog naar een plat dak, wat verderop. Daar was meer vogelactiviteit, maar ik kon niet goed zien wat er rondfladderde.

Aan de overkant van de straat was een dakterras, met een hek eromheen. Tussen de spijlen zag ik een vogel tevoorschijn komen die ik herkende als een notenkraker. Dat is een zeldzaamheid, een zwarte vogel, zo groot als een kraai, maar met mooie witte vlekken, als een heel grote spreeuw.

Voor ik mijn camera kon pakken vloog de notenkraker weg en zag ik een ander dier tussen de spijlen door komen. Dit leek meer op een kangoeroe. Ik probeerde het beest te fotograferen, maar terwijl ik daar mee bezig was werd ik van achteren in mijn kraag gepakt door een tijger. Het beest sleepte me mee, een boom in, en ging met me op een tak liggen.

De tijger leek geen kwade bedoelingen te hebben, maar hij lag wel strak tegen me aan. Ik aaide hem over z'n kop en probeerde hem, zachtjes, weg te duwen. Maar daar wou hij niets van weten, hij duwde zijn kop tegen mijn schouder en sloeg een poot om me heen. Ik keek omhoog en zag, op de takken boven me, de grijze lijven van een aantal olifanten. Als reusachtige zakken meel lagen ze over de takken gestulpt.

Even later slaagde ik er in om, met tijger en al, weer aan de voet van de boom, op de stoep te belanden. Er kwam een man aanlopen, van de overkant van de straat. Hij gaf de tijger een kneepje in zijn achterste, waarop het dier me los liet en weg liep .

'Ben je okee ?' vroeg de man. Ik zei van wel, maar wees hem op de olifanten, die boven ons op de takken lagen. Daarop tuimelde er, uit een andere boom, een baby-olifant op de stoep. Even later volgde er een wat groter exemplaar.

Ik keek eens op mijn horloge en zag dat het al over half één was. Ik werd thuis verwacht voor de lunch, dus haalde ik mijn fiets van het slot en reed weg. Een stukje verder zag ik een vrouw, in een rode sportwagen met een open dak, uit een oprit komen. Ze deed iets onhandigs want de auto rolde op zijn kant. Terwijl ik voorbijreed hoorde ik haar mopperen: 'Het is heel makkelijk, zeiden ze, gewoon gas geven...'.

Daarna reed ik een stukje op met twee jongens, die toevallig mijn kant op moesten. Ik vertelde over de notenkraker, de tijger en de vrouw in de sportwagen. Ondertussen drongen ze me van de weg af, in de graskant. Dat vond ik niet heel erg, want dan kon ik een paar bochten afsnijden.

Maar zo belandde ik, met fiets en al, in een bouwland, met een rij bomen er langs. Ik wilde weer de weg op, want ik moest bij het politiebureau oversteken. De weg veranderde echter in een hindernisbaan, met grote stapels tijdschriften, waar ik als een stuntman overheen probeerde te springen. Toen werd ik wakker.

De ralreiger en de notenkraker zijn bestaande vogels. Maar de reiger in mijn droom zag er heel anders uit, de echte ralreiger is lichtbruin met wit. De notenkraker is, in het echt, wel net zoals ik hem droomde. Zoek maar op.

Er bestaan trouwens boomkangoeroes, maar de boomolifant...?

 

 
De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 en deel 2 van dit verhaal.
  
Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 en deel 8 van het vorige verhaal.
 
Klik op de tekening voor een grotere weergave. 
 

zondag 11 december 2022

Een heel vriendelijke tijger


Ik droomde
dat de dochter des huizes, als huisdier, een tijger had genomen en dat ik ermee door de stad liep. Het was een heel vriendelijke tijger, die zich door iedereen liet aaien. Niemand was bang voor hem. Hij liep zo, los, met mij mee over straat.

Het was mooi, zonnig weer, in mijn droom. Ik liep, samen met de tijger, over een wandelpad, tussen huizen door en verderop zag ik iemand, die voorbijgangers liet schrikken, met een pop in de vorm van een leeuw. Ik zag direct dat het geen echte leeuw was, maar de tijger durfde er niet langs. Hij kroop onder een hek door, een tuin in, waar ik hem niet kon volgen.

Als ik hem maar niet kwijtraak, dacht ik. De dochter des huizes wachtte op ons bij het station. Het zou vervelend zijn, als ik daar aankwam zonder haar tijger. Ik keek door het hek en zag de tijger, aan de andere kant, de tuin verlaten en de weg oplopen.

'Het is een slim beest', dacht ik, 'hij loopt gewoon een blokje om.'

Ik liep dus verder, voorbij de grappenmaker met de namaakleeuw. Als ik zo rechtsaf sla, bedacht ik, kom ik vanzelf onze tijger weer tegen.

Aan het eind van het pad kwam ik op een pleintje, waarop verschillende wegen uitkwamen. Uit de weg, waar ik de tijger verwachtte, kwam een optocht met verklede mensen. Ze vierden, zo te zien, een exotisch feest, met muziek en vuurwerk.

'Als de tijger daar maar niet van schrikt,' zei ik bij mezelf, terwijl ik de stoet liet passeren.

Ik liep het straatje in en zag verderop een tijger lopen. Maar het was niet onze tijger, deze was lichter van kleur. Ik begon me nu echt zorgen te maken. Zou ik onze tijger nog wel terugvinden ?

Maar toen zag ik hem lopen. Hij kwam mijn kant op en was duidelijk blij me te zien. Hij liet zich over zijn kop aaien en onder zijn kin kriebelen. Terwijl ik hem zo begroette zag ik dat iemand hem een rode halsband had omgedaan.

Let je even niet op. Hou je je tijger even 5 minuten niet in het oog en dan denkt er al iemand dat ze hem in kunnen pikken. Verontwaardigd deed ik de halsband af en gooide hem weg.

Toen werd ik wakker.

(In de voorafgaande week zag ik een TV-programma waarin een 100 jaar oude speelgoedtijger gerestaureerd werd. Het beest was opwindbaar en kon grommen en naar voren springen, wat kinderen reuze spannend vonden.

We hebben ook de kat van de kleinkinderen twee maanden te logeren gehad. Die vond het fijn om over haar kop geaaid en onder haar kin gekriebeld te worden. Bovendien heeft de dochter des huizes een voorkeur voor opmerkelijke huisdieren. Op dit moment heeft ze weer een naaktkat, waar ze erg dol op is.

Misschien dat ik daarom over een vriendelijke tijger droomde ?)


 
De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. 
 
Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 - deel 11 - deel 12 - deel 13 en deel 14 van dit verhaal.
 
Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal.
 
Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men