Okee, dan niet

Ik was misschien een beetje kortaf, tegen de twee mannen die vorige week, plotseling, voor de deur stonden. Maar dat was niet zonder reden. Om te beginnen had ik net een paar vervelende e-mails verwerkt van een oude kennis, die maar blijft proberen om mij te betrekken bij zijn vage kunstprojecten.

Ik zal niet in details treden, maar dit duurde nu al jaren en ik had er echt tabak van. Ik had hem net in drie zinnen uitgelegd dat ik echt, helemaal, absoluut geen zin had om aan zijn nieuwste idee mee te werken. Hij hoefde geen contact meer op te nemen, ik had werkelijk geen enkele interesse. Dat had ik hem al wel vaker gezegd en ik betwijfelde of de boodschap nu wel aan zou komen.

Laten we eerlijk zijn, ik ben een chronisch zieke 65-plusser. Maar mijn probleem is niet dat ik me thuis zit te vervelen. Ik verveel me nooit ! Als ik al een probleem heb dan is het dat ik niet genoeg energie en tijd heb om al mijn eigen plannen uit te voeren.

En dan heb ik het niet over malle dingen als het kanaal over zwemmen, een marathon lopen, of een berg beklimmen. Mijn dagen zijn boordevol als ik af en toe een tekening maak, een verhaaltje schrijf, een paar foto's op internet zet en een beetje gitaar speel. Ik heb geen behoefte aan ideeën en projecten van iemand anders.

Dus, terwijl ik zo nog een beetje door aan het sudderen was, ging de deurbel. Via de intercom vroeg ik wie er was. 'Wij komen de balkons controleren,' was het antwoord. Ja, sorry, daar wist ik niets van. 'Wie bent u dan ? En waarom hebben we daar geen bericht over ontvangen ?' vroeg ik dus.

Dat wist de man aan de voordeur niet. Ik drukte maar op het knopje en even later kwamen er twee werklieden de trap op gestommeld, met grote koffers vol gereedschap. Het deed me ineens denken aan een sketch van Koot & Bie die, als louche mannen, aanbelden bij een oud vrouwtje en aankondigden dat ze de tuin winterklaar kwamen maken. ('U heeft scheurgras, mevrouw.')

'Ja, hoor eens', zei ik, 'Ik weet niet of ik jullie wel binnen moet laten.' Ik verwachtte uitleg, misschien een poging om mij over te halen, maar de voorste man zei: 'Als u niet wilt dan doen we het niet.' In dat geval wilde ik niet moeilijk doen. 'Okee', zei ik dus, 'Dan niet. Goeiedag.'

Ik deed de deur dicht en de mannen stommelden weer naar beneden. Mijn vrouw vond aanvankelijk dat ik wel erg kortaf was geweest, maar later vond ze het toch ook een raar verhaal. De balkons controleren ? Dat kan iedereen wel roepen. Je hoort zulke gekke verhalen, tegenwoordig. Nepagenten met babbeltrucs. Misschien waren dit wel nepwerklieden ? Goed dat ik ze niet binnen gelaten had.

Wat later die dag zei mijn vrouw dat ik buurman G. eens moest bellen. Die was doorgaans goed op de hoogte van wat er in de flat gebeurde, wat onderhoud betreft. Dus even later zat ik aan de telefoon met G. En ja, dat van die balkons, dat klopte.

Hij vertelde over de grote flat in Zeist, waarvan de galerijen en balkons niet veilig waren. En dat de gemeente had besloten dat daarom, in ons dorp, alle balkons moesten worden gecontroleerd op veiligheid. 'Maar ik begrijp dat jullie de brief daarover niet gekregen hebben ?'

Inderdaad, die hadden we niet ontvangen. Het bleek weer een gevalletje 'kopers en huurders' te zijn. De meeste appartementen in onze flat die, oorspronkelijk, 60 jaar geleden, gebouwd is voor de verhuur, zijn inmiddels verkocht. De eigenaren waren netjes door de gemeente op de hoogte gesteld. Maar onze brief was, omdat wij nog huren, naar onze verhuurder gegaan.

Zoiets hebben we wel vaker meegemaakt. Ik werd eens gebeld door een mevrouw die zei dat ze de houtwormen wilde komen bestrijden. 'Sorry', antwoordde ik, 'We hebben geen houtwormen.' En ik verbrak de verbinding. Ze belde meteen terug. 'Meneer, meneer, niet ophangen !'

Het bleek dat het bedrijf, waarvoor ze werkte, ingehuurd was om houtwormen te bestrijden, in de garagebox die we op dat moment huurden. Er was een brief gestuurd, maar die ontvingen we pas een paar dagen later, via onze verhuurder.

Dat zal nu ook wel gebeuren, alleen of die mannen nog eens terugkomen ?

   

 

De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik op het plaatje voor een grotere weergave.

 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 - deel 11 - deel 12 en deel 13 van dit verhaal.  

 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 en deel 6 van het vorige stripverhaal.  

 

 

Een enerverende week

Het begon ermee dat op maandagochtend de verwarming het niet deed, op woensdag vierden we de verjaardag van de dochter des huizes, op vrijdagavond kwamen mijn ouders eten en op zaterdag stierf onze kat.

De wisselende emoties bij de verjaardag – leuk –, het etentje – gezellig – en het overlijden van de kat – erg verdrietig, kunnen jullie je wel voorstellen. En de ene gebeurtenis was niet het gevolg van de andere, laat ik dat vooral benadrukken. Dus laat ik wat meer vertellen over de verwarming.

Via de gebruikelijke omweg, van verhuurder, via Vereniging Van Eigenaren en hun onderhoudsinstantie, naar installatiebedrijf, kwam er op dinsdagochtend een monteur aan de deur. Na een opgewekt: 'Met Kees van de firma X !', door de huistelefoon kwam er een kleine, kaalhoofdige zestiger, met een flinke gereedschapskist in zijn hand, de trap op gestommeld. 'Poeh, drie hoog ! En ik met mijn versleten knieën !'

Ik wees hem de koude radiator en hij schroefde de thermostaatknop eraf. Daarna probeerde hij vergeefs de koude radiator te ontluchten. 'Zit er niet gewoon te weinig water in het systeem ?', vroeg ik. Ja, dat dacht hij ook. Maar om dat bij te vullen moest hij de stookkelder in.

Voor we hem weer die drie trappen af lieten gaan boden we hem eerst een kopje koffie aan. Waarna hij, aangemoedigd door de belangstellende vragen van mijn vrouw, zijn hele levensgeschiedenis vertelde.

Die knieën kwamen niet door het werk, maar door het voetballen. Hij was een talent geweest als jonge jongen, maar als je goed bent mag je met de oudere elftallen meespelen en daar gaat het er veel ruwer aan toe. Hij was een handige kleine aanvaller en die grote, bonkige verdedigers probeerden hem met grof geweld van het scoren af te houden.

Dat resulteerde niet alleen in kapotte knieën maar uiteindelijk ook in een gescheurde maag. Hij wees het aan: 'Ik heb een litteken van hier tot daar.'

Daarna was het met voetballen gedaan en werd het een baan als monteur.

Eerst werkte hij bij de concurrent van de firma X, maar dat ging allemaal heel vriendschappelijk. Bij X werkten twee broers en bij zijn baas twee andere, uit het zelfde gezin. Dus als ze bij een klus een onderdeel, of stuk gereedschap, tekort kwamen dan stuurden ze een van die broers naar X en werd het geregeld.

Dat ging over en weer. Dus toen zijn bedrijf, na een overname, failliet ging was het, gezien de goede verhoudingen, niet gek dat de firma X hem een baan aanbood. Maar ja, het was zomer, er was een WK voetballen op de TV, hij had helemaal geen zin om direct weer aan de slag te gaan. Dus wees hij het eerste aanbod af. 

Daarna kwam X met een beter voorstel, maar voor dat geld wilde hij maar vier dagen per week werken. Dat was akkoord en hij mocht beginnen als het WK afgelopen was. Dat was nu 30 jaar geleden. Nog drie jaar te gaan tot zijn pensioen en dan zou hij zijn gereedschapskist het kanaal in gooien.

Ondertussen was de koffie op en vertrok hij naar de stookkelder. Na een minuut of twintig ging de huistelefoon weer. Kees, van de firma X. Dat bijvullen ging niet lukken, in de stookkelder stond 15 centimeter water, het kwam tot over zijn schoenen. Maar hij had het al doorgegeven, dus ze gingen er wat aan doen.

Een dag later, toen we terugkwamen van een feestelijk kopje koffie, met een lekker stuk gebak, vanwege de verjaardag van de dochter des huizes, zagen we een tankwagen voor de flat staan. Een dikke slang verdween in het middelste portiek. En wat later op de dag lukte het de radiatoren te ontluchten en het huis weer aangenaam warm te stoken.

Maar toen was de week nog maar halverwege.

Wie meer wil zien over onze naaktkat Odilon kan naar deze bijdrage op dit blog. 

De Strip: De Strip van deze keer is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van dit verhaal. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

Het lieflijk geruis van boren en frezen

Vrijdagochtend om 7:30 werden we gewekt door het lieflijke gedruis van boren en frezen. Het zijn vriendelijke jongens, die werklieden, ze lachen en zwaaien je toe vanaf de steiger. Maar, mensen, wat maken ze een kolere herrie.

De zijmuur van onze flat wordt gerenoveerd, wij wonen in een hoekhuis, dus het is onze buitenmuur. Een half jaartje geleden kregen we een brief van de verhuurder dat de muur geïsoleerd zou gaan worden. Prima, natuurlijk, dat scheelt in de warmte en de stookkosten.

Op de afgesproken datum zagen we een busje stoppen, een paar jongemannen uitstappen en wat spullen uitladen. Ze keken eens naar de gevel, praatten wat met de benedenbuurvrouw, pakten hun spullen weer in en vertrokken. Wij zagen het vanaf driehoog gade en vroegen ons af wat er aan de hand zou zijn.

Vervolgens gebeurde er een tijd lang niets. Na een aantal dagen sprak mijn vrouw de benedenbuurvrouw en die zei dat er iets was met het bloemperk, of iets ander vaags, waardoor de isoleermannen niet aan de slag konden.

Ondertussen werd de flat naast de onze in de steigers gezet. Daar was ook een bloemperk, met bomen zelfs, maar dat was blijkbaar geen bezwaar. Er werd nieuwe dakbedekking aangebracht en de zijmuur werd onder handen genomen.

Toen die werkzaamheden bijna klaar waren was er ineens ook activiteit bij onze muur. Op de begane grond was in ieder geval het geratel van elektrisch gereedschap te horen. Kort daarop, de steiger aan de overkant was net afgebroken, werd er bij ons een opgebouwd.

De daaropvolgende dagen zaten we in een rode gloed, de steiger was voorzien van veiligheidsnetten in die kleur, te wachten op wat er komen zou. Dat bleken eerst boorwerkzaamheden te zijn.

Aangezien we van de verhuurder niets hoorden spraken we de man met de boormachine maar eens aan. Vriendelijke vent, die uitlegde dat er muurankers aangebracht zouden worden, om binnen- en buitenmuur aan elkaar vast te maken.

Daarna zouden er, de volgende ochtend al, nieuwe regenpijpen worden gemonteerd. Vervolgens zouden de voegen in het metselwerk weg gefreesd worden, waarna er geïsoleerd en opnieuw gevoegd zou worden. Alles bij elkaar waren ze zeker twee weken bezig. Zei hij.

Heel mooi, natuurlijk. Maar ik had daar toch wel graag wat informatie over willen hebben krijgen van onze verhuurder. Dus ik stuurde een mailtje. Zouden ze misschien kunnen zeggen wat er allemaal ging gebeuren en wat, zo'n beetje, de planning zou zijn. Na een dag kreeg ik een vriendelijk antwoord terug.

Nou moet ik even uitleggen hoe de situatie in onze flat is. Wij en nog een klein aantal volhouders huren onze woning, maar de meerderheid van de appartementen is verkocht. De bewoners hebben zich verenigd in een Vereniging Van Eigenaren (VVE) en de verhuurder heeft het onderhoud van het hele blok in beheer gegeven van die VVE.

Dus mijn mail was van de verhuurder doorgestuurd naar de VVE en die hadden hem weer doorgestuurd naar het bedrijf dat zij voor het onderhoud ingehuurd hadden. Dat gaat zo met alle onderhoudsklachten en -vragen en soms is dat best een gedoe. Direct communiceren met de VVE is voor ons niet mogelijk en andersom is er ook niet veel aandrang.

Hoe dan ook, de mail die ik kreeg bevestigde het verhaal, van de werkman die we gesproken hadden, in grote lijnen. De mededeling dat we, voor het vervangen van de regenpijpen, toegang tot ons balkon zouden moeten verlenen, kwam alleen als mosterd na de maaltijd. Dat hadden we eerder op de dag al gedaan.

Daarna bleef het een paar dagen redelijk rustig, tot vrijdagochtend vroeg. Dat uitfrezen van de voegen geeft een ongelofelijk kabaal. Ik las laatst ergens dat geluidsoverlast een risico vormt voor de gezondheid en dat geloof ik graag. Niet alleen konden we niet meer normaal met elkaar praten, tenzij op volle kracht schreeuwend, ik merkte dat ik ook niet echt normaal meer kon denken.

Op een helder moment bedacht mijn vrouw dat watten in de oren misschien zouden helpen. Van een make-up wattenschijfje dat je doormidden knipt en een beetje oprolt, kun je heel redelijke oordoppen maken. Als je ze net in hebt denk je dat het niet veel verschil maakt, maar als je ze na een paar minuten weer uitdoet hoor je dat de herrie in werkelijkheid nog veel erger is.

Maar goed. Na een paar weken zijn we er vast wel aan gewend. 

De Strip: De Strip van deze keer is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. 

Klik hier voor deel 1 en deel 2 van dit verhaal. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

Even een terugblik

Het is alweer de laatste week van het jaar en omdat ik niets beters kan verzinnen blader ik even door mijn blog. Zo zie ik bijvoorbeeld dat het afgelopen januari nog gesneeuwd heeft. Nu beleven we de warmste december sinds mensenheugenis. 

Dat komt niet alleen door de opwarming van de Aarde, het ligt voor een groot deel aan de heersende windrichting, de plaatsing van hoge- en lage drukgebieden in de atmosfeer.

We zitten toevallig aan de zuidkant van een lagedrukgebied op de Noordzee en dat zuigt als het ware warme lucht onze kan op. Had het wat zuidelijker gelegen dan hadden we een witte kerst gehad.

Ik zie ook dat de Nationale Tuinvogeltelling er weer aan komt. Ik tel inmiddels het hele jaar door de vogels op mijn balkon en geef dat door op de website tuintelling.nl Maar dat extra halfuurtje tellen kan er ook nog wel bij. Wie al vast wil warmlopen, in 2016 is de Tuinvogeltellig op 16 en 17 januari. Maar tegen die tijd meld ik het wel weer.

Ook in januari van dit jaar: De aanslag op Charlie Hebdo. Inmiddels hebben we alweer een nieuwe aanslag in Parijs achter de rug. Toen schreef ik dat de beste reactie zou zijn om gewoon door te gaan, niet laten merken dat zulke wandaden je schrik aanjagen en ons gewone leven kunnen beïnvloeden. Charlie Hebdo is in ieder geval doorgegaan. Kijk maar op hun website 

In februari viel een verwarde jongeman met een neppistool de NOS TV-studio binnen. Hij wilde de Nederlanders waarschuwen tegen een samenzwering, maar werd door de politie overmeesterd. De jongeman, Tarik Z., werd kort geleden, in hoger beroep, tot 3 jaar en 4 maanden veroordeeld, waarvan 2 jaar voorwaardelijk.

Indertijd was ik onder de indruk – en ook een beetje verbaasd – over het politieoptreden. De jongen, die zodra hij een agent zag zijn wapen op de grond gooide, werd met veel machtsvertoon overmeesterd. Nog gekker was het natuurlijk, dat we dat allemaal in een directe uitzending te zien kregen. Ook de NOS was een beetje de kluts kwijt.

Ik schreef: 'Bij die NOS-overval werd de hele natie op de kast gejaagd, door beelden van het incident te tonen, zonder enig commentaar. Op internet was te lezen dat de man al gearresteerd was en dat er niemand gewond was geraakt. Maar de argeloze TV-kijker werd in de waan gelaten naar live-beelden te kijken.'

Ik ga niet het hele jaar afwerken, dat zou een taai verhaal worden. Ik zie alleen nog een verhaaltje over ons balkon, het kleine aan de voorgevel, waar ik altijd de vogels voer en planten heb staan. Daarover kregen we in maart een brief van de gemeente. Het zou mogelijk onveilig zijn.

In een email schreef onze verhuurder: 'Nader onderzoek moet volgen en vervolgens zullen de bewoners nader worden geïnformeerd.'

Daar zal ik ze eens aan herinneren. Want ik heb er niets meer over gehoord. Ze hangen er ook nog allemaal, natuurlijk - die balkons - en ik sta regelmatig op het onze, om nieuw vogelvoer neer te leggen, of de planten water te geven. Klaarblijkelijk waren ze ook veilig genoeg om er de buitenschilders wekenlang op te laten staan werken. Beetje raar...

Wordt misschien vervolgd...

De Strip: De strip van deze week is gemaakt door Jan de Stripman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van dit verhaal.

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 - deel 11  en deel 12 van het vorige verhaal.

Klik op de strip voor een grotere weergave. 

Kijk voor voorafgaande episodes van de Stripmannen-saga naar het Strip Jaaroverzicht van 2015 en het Strip Jaaroverzicht van 2014 , of nog verder terug naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  -  het Strip-overzicht van 2012 en het Strip-jaaroverzicht van 2013 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

Heldhaftig vogels voeren

Trouwe lezers weten dat ik graag naar de vogels kijk en dat ik, om er meer te zien te krijgen, vogelvoer op mijn balkonnetje heb hangen. Het was dan ook een beetje een schok toen we vorige week een brief ontvingen, van de gemeente, over dat balkon.

De brief begint zo: 'Via uw Vereniging van Eigenaren of uw verhuurder bent u waarschijnlijk geïnformeerd over het technisch onderzoek dat zij heeft laten uitvoeren aan uw appartementen-complex. Wij vinden het belangrijk u – wellicht ten overvloede – te informeren over deze onderzoeksresultaten en de daaropvolgende veiligheidsmaatregelen die u gevraagd bent op te volgen'

Even afgezien van het moeizame taalgebruik was hier direct wel iets op aan te merken. Jazeker, wij hadden de enorme hoogwerker gezien, met behulp waarvan twee heren de buitenkant van de flat inspecteerden. Het was ook moeilijk om ze te missen, want ze gebruikten bij hun inspectie boorhamers die ons op onze stoel deden schudden.

Maar over de onderzoeksresultaten en veiligheidsmaatregelen hadden wij van de Vereniging van Eigenaren, noch van de verhuurder, taal noch teken vernomen. De brief gaat verder met uitleg over het onderzoek waarbij '...gebreken zijn geconstateerd aan de constructie van de uitkragende balkons (…) die voor een onveilige situatie kunnen zorgen.'

Dat gaat over mijn vogelvoerbalkonnetje !

De brief waarschuwt vervolgens in vetgedrukte letters: 'Balkons aan voorzijde appartementencomplex niet betreden of belasten...'

Wat zullen we nou hebben !? Een toezichthouder en een constructeur van de gemeente hebben de boel bekeken en '...als het goed is bent u daarop verzocht om de balkons aan de voorzijde van alle vier appartementencomplexen voorlopig niet te betreden of te belasten...'.

Wij weten van niets, gemeente ! Ik stuurde dus een voorzichtig mailtje naar onze verhuurder, waarin ik mijn ongerustheid uitsprak over de brief. Daarop kreeg ik vrij snel antwoord:

'Wij hebben nog huurwoningen in alle gebouwen (...) maar hebben in ieder blok met verschillende besturen te maken van verschillende Verenging van Eigenaars (VvE). Iedere VvE en ieder bestuur gaat met deze kwestie om en zodoende zijn de bewoners in uw gebouw nog niet eerder geïnformeerd. Het was in dit geval geen optie om de huurders wel te informeren en de eigenaren niet.'

Ja, juist. Moeizaam taalgebruik schijnt erbij te horen. En omdat de VvE niet met ons communiceert doet de verhuurder dat ook maar niet. Logisch !

Over de staat van de balkons schrijven ze: 'Of de balkons daadwerkelijk onveilig zijn valt nog steeds te bezien. Er zijn een paar jaar geleden in Deventer galerijen ingestort en sindsdien maakt de overheid zich zorgen om galerijen en balkons van een gelijke uitvoering.

De balkons aan de voorzijde van de appartementen zijn niet te vergelijken met de ingestorte galerijen. Toch heeft de VvE besloten om hiernaar onderzoek te doen.

Uit dit verkennende onderzoek is gebleken dat er mogelijk iets mis kan zijn met de balkons en daarop heeft de gemeente laten weten dat de balkons niet meer betreden mogen worden. Nader onderzoek moet volgen en vervolgens zullen de bewoners nader worden geïnformeerd.'

Ik heb ze vriendelijk bedankt voor de informatie en de hoop uitgesproken dat we van toekomstige ontwikkeling wel op de hoogte zullen worden gesteld.

Jullie begrijpen dat het vogels voeren sindsdien een heel andere dimensie gekregen heeft. Zou het balkon instorten zodra ik er op stap ? Geeft dat pindakorfje, of die vetbolhouder misschien net de doorslag ? Elke keer als ik weer veilig binnen bent voelt het alsof ik een heldhaftige daad heb verricht. Ja, ik heb wat over voor de vogels, hoor...

De Strip: De strip van deze week is gemaakt door Jan de Stripman. Klik hier voor deel 1  en deel 2 van deze episode...

Klik hier voor deel 1,  deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 en deel 7 van het vorige verhaal van de Geheimzinnige Hulpman.

Klik op de strip voor een grotere weergave. 

Kijk voor voorafgaande episodes van de Stripmannen-saga naar het Strip Jaaroverzicht van 2014 , of nog verder terug naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  -  het Strip-overzicht van 2012 en het Strip-jaaroverzicht van 2013 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

Geen slimme energiemeter, wel een gaslek

Een tijdje geleden ontvingen we een brief van Stedin, de netbeheerder voor elektra en gas in onze regio. Er zouden bij ons nieuwe, slimme, energiemeters worden geïnstalleerd. Op afstand afleesbaar, digitaal, met elke twee maanden een gratis overzicht van ons energieverbruik.

Dat leek me wel leuk ! We zaten er dus helemaal klaar voor, toen deze week de monteur langs kwam. Na één blik op onze oude installatie kwam hij al met zijn teleurstellende conclusie: In onze meterkast kon hij geen slimme meter installeren. Daarvoor moest eerst het een en ander vervangen worden.

Jammer. Maar hij zou nog wel even de gasinstallatie doormeten, voor de veiligheid. Ook dat leverde een bedenkelijke blik op, er was een lek. Na wat heen en weer lopen met zijn detector, tussen de keuken en de meterkast, kwam hij met de conclusie dat er, ergens in de tussenliggende muren, een breukje in de leiding moest zijn.

Niet meer gebruiken, gaskraan dicht en de verhuurder bellen. Zo zitten we nu dus al een paar dagen zonder gas. Gelukkig gebruiken we het alleen om op te koken en hebben we we dat betreft een paar alternatieven in huis. Met de combi-oven-magnetron en de elektrische grillplaat kunnen we ons wel even redden.

Uit nieuwsgierigheid zocht ik even op internet. Zou zo'n gasinstallatie niet regelmatig gecontroleerd moeten worden ? Jazeker, dat zou moeten en vroeger zorgde de overheid daar voor. Maar ja, privatisering, hè... Nu moeten huiseigenaren het zelf doen. Of verhuurders.

Maar doen ze dat ook ? Ik kan me niet herinneren dat het bij ons ooit gebeurd is. Misschien toch iets om in de gaten te houden ? Ook al ruik je geen gas, er kan dus toch een lek zijn. En wat een gasexplosie teweeg kan brengen is bekend...

Zie ook op de site van de Rijksoverheid: Hoe weet ik of de gas- en elektra-installaties in mijnwoning veilig zijn ? 

De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Stripman. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 en deel 5 van het vorige verhaal. 

Klik op de strip voor een grotere weergave. 

Kijk voor voorafgaande episodes van de Stripmannen-saga naar het Strip Jaaroverzicht van 2014 , of nog verder terug naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  -  het Strip-overzicht van 2012 en het Strip-jaaroverzicht van 2013 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

Binnenkort met energielabel !

Er zijn toch maar allerlei dingen waar je, als eenvoudige bewoner van een oudere huurwoning, geen weet van hebt. Zo blijkt dat verhuurders en verkopers van huizen verplicht zijn om een energielabel te verstrekken. Dat is een certificaat waaruit blijkt hoe energiezuinig de woning is die ze aanbieden. Of niet zo zuinig, dat kan ook.

Wij bewonen al decennia dezelfde woning en hadden daar, tot voor kort, niets mee te maken gehad. Maar onlangs besloot onze huisbaas dat het zo niet langer kon. Ook voor ons huis moest er een energielabel komen.

We ontvingen een brief, waarin aangekondigd werd dat er iemand langs zou kunnen komen, om naar de energie-aspecten te kijken. Nu wonen we in een blok met 24 dezelfde appartementen, dus dachten we optimistisch dat het onze deur wel voorbij zou gaan. Heb je één zo'n woning gezien, dan heb je ze allemaal gezien. Toch ?

Maar, nee. Eind vorige week werd ik gebeld door het bureau, dat door de verhuurder was ingeschakeld en dat nu graag een adviseur bij ons langs wilde sturen. Nou ja, vooruit dan maar.

Donderdagochtend was het zover. Ik had van te voren even op internet gekeken en inderdaad, voor het verstrekken van het energielabel was een inspectie nodig. Alleen afgaan op de gegevens die de huiseigenaar kon verstrekken was onvoldoende.

We vroegen ons af wat zo'n inspectie dan wel in kon houden. We ruimden het huis maar een beetje op. Zo'n man moest misschien wel elke kamer opmeten, met duimstok of meetlint.

Maar dat bleek mee te vallen. De wat schuchtere jongeman, die puffend de trap op kwam, merkte direct al op dat hij waarschijnlijk niet veel werk zou hebben. Hij was al in een aantal andere appartementen geweest en dat van ons zag er ongeveer net zo uit.

Hij had bovendien geen duimstok, of rolmaat bij zich, maar een handig elektronisch apparaatje, dat een laserstraaltje uitzond, waarna op een display de afstand tussen twee muren afgelezen kon worden. Hij controleerde een paar afmetingen, maakte een foto van onze dubbele beglazing en stelde een paar vragen.

Wist ik of de buitenmuren geïsoleerd waren ? Ik dacht van niet. En hadden we mechanische afzuiging in de douche ? Ook dat niet. Nou ja, dat was het dan wel. Hij zou alles in de computer invoeren en dan zou ik er later vast nog wel iets van horen.

Niet dat het voor ons iets uit zal maken. Want pas als er nieuwe bewoners in ons huis trekken komt het echt van pas. Dan kan het energielabel van belang zijn voor de hoogte van de huur. Als het huis verkocht wordt kan de nieuwe eigenaar inschatten wat de energiekosten zullen zijn. Hoe beter de energie-aspecten, hoe hoger de verkoop- of huurprijs. Maar zelfs al hebben wij daar, op dit moment, niets aan, binnenkort hebben wij ook een energielabel. Toch mooi ! Zijn we weer bij de tijd.

Lees alles over het energielabel voor woningen op www.energielabel.nl/woningen

De Strip: Deze aflevering van het Stripmannen-vervolgverhaal is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel  2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 en deel 7 van deze episode.

Klik op de strip voor een grotere weergave.

Ga voor eerdere hoofdstukken naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  -  het Strip-overzicht van 2012 en het Strip-jaaroverzicht van 2013

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

Lekkage deel 2 - De klacht wordt opgenomen

Dit verhaal is in juli 2009 verschenen op het Volkskrantblog, maar de lekkage is in de afgelopen dagen pas echt verholpen. Zie dit bericht...

En dan maar hopen dat je klacht in behandeling genomen wordt.

Eind vorige week ontdekten we een lekkage in onze kelderbox. Maandagochtend belde ik de verhuurder. De opgewekte telefoniste nam hoorde mijn verhaal aan en zei dat ze het door zou geven aan meneer A.

'U wordt in de loop van de dag terug gebeld,' verzekerde ze me. Prachtig. Ik zou toch gewoon thuis zijn en nam de rest van de dag, voor de zekerheid, de telefoon overal met me mee.

Niemand die belde. De volgende ochtend pakte ik opnieuw de telefoon, om te vragen hoe het zat. Even dacht ik erover om mijn verhaal te beginnen met: 'Het water staat ons tot aan de lippen, mevrouw...'. Maar dat leek me ook wat overdreven, bij een lekkage in de kelder.

Nu werd ik doorverbonden met mevrouw B. Ze wist niets van een klacht over een lekkage. Maar ze was de voorgaande dag afwezig geweest en zou even informeren bij een collega. 'Ik bel u zo snel mogelijk terug.'

Ja, ja, dat zal wel. Maar inderdaad, na een uurtje kreeg ik haar weer aan de lijn. 'Uw klacht is hier onbekend, meneer, maar misschien kunt u nog eens uitleggen wat het probleem is ?'

Natuurlijk kon ik dat. Ze noteerde alles zorgvuldig en verzekerde me dat ze het door ging geven aan de Vereniging van Eigenaren (VVE). 'Want de kelder is van de eigenaren.'

Ik wist dat het zinloos was om op te merken dat ik toch van haar bedrijf huurde en dat ik niets met de eigenaren te maken had. Ik schikte me in mijn lot. De VVE moest actie ondernemen en ik zou er dan wel meer van horen.

En verdomd als het niet waar was ! In de middag werd er opnieuw gebeld. Het bedrijf C. uit Nieuwegein had van de VVE doorgekregen dat er een lekkage was. Of ik nog eens kon uitleggen wat er aan de hand was.

Ik deed voor de derde keer mijn verhaal. De man uit Nieuwegein filosofeerde wat over de mogelijke oorzaken. Een lekkende afvoer misschien, bij de buren op de eerste etage, een kapotte standpijp ?. Hoe dan ook, hij zou een loodgieter inschakelen en die zou, op mijn verzoek, eerst even bellen voor een afspraak.

En nu ging het snel, hoor. Een uurtje later hing de loodgieter al aan de lijn. Hij was de volgende ochtend toch in de buurt, dus of hij tussen 10.00 en 12.00 uur langs kon komen ?

Wordt morgen vervolgd... 

Het stripje tekende ik een aantal jaren geleden. Ik woonde toen in een ander huurappartement, maar veel beter ging het er niet aan toe. 

Lekkage in de kelder – deel 1

Dit verhaal is in juli 2009 verschenen op het Volkskrantblog, maar de lekkage is in de afgelopen dagen pas echt verholpen. Zie vorig bericht...

De kunst is om contact te leggen met de verhuurder van het pand.

Wij huren ons appartement van een bedrijf dat niet uitblinkt in communicatieve vaardigheden. Afgezien van een maandelijkse rekening horen of zien we eigenlijk nooit iets. Als er mankementen zijn kun je ze bellen, maar het is maar afwachten of er dan ook wat gebeurt.

Onderhoudswerkzaamheden verrichten ze het liefst per verrassing. Het is me zelfs een keer voorgekomen dat ik al mijn jas aan had, om naar mijn werk te gaan, toen de glaszetter voor de deur stond met de mededeling dat hij even alle ramen kwam vervangen.

Het is allemaal nog ingewikkelder omdat een deel van de woningen, in ons blok, verkocht is en een ander deel nog wordt verhuurd. Voor de kopers is er een vereniging van eigenaren (VVE) opgericht. Enige tijd geleden heeft de verhuurder het onderhoud aan die VVE overgedragen.

Als de kopers een klacht hebben kunnen ze die melden bij een bedrijf in Nieuwegein. Wij huurders mogen dat niet, wij dienen onze problemen eerst voor te leggen aan de verhuurder. Die geeft het door aan de VVE en die stelt dan het externe bedrijf op de hoogte.

De Vereniging van Eigenaren communiceert alleen met zijn leden en de verhuurder, niet met ons. De verhuurder houdt zijn huurders het liefst van de domme. Het enige dat ons rest is af en toe eens langs de neus weg informeren, bij onze kopende buren, of er misschien iets in de planning zit.

Eind vorige week ontdekten we een lekkage in de kelderbox. Toen het maandagochtend nog nat was besloot ik de verhuurder te bellen...

Wordt morgen vervolgd.

Het stripje tekende ik een aantal jaren geleden. Ik woonde toen in een ander huurappartement, maar veel beter ging het er niet aan toe. De tekst is uit het leven gegrepen.