Hetzelfde anders

De afgelopen week heb ik weer wat gelezen in 'Het Natuurdagboek' van Nescio. Inmiddels ben ik een eindje over de helft van het boek aangekomen, in 1952. De gepensioneerde schrijver reist heel wat af. Hij gaat naar Groningen, Limburg, Zeeland en de kust van Noord-Holland.

Als hij dan toch eens thuis is, in Amsterdam, neemt hij de bus naar Hilversum, of Huizen. Niet omdat hij in een van die plaatsen wat te zoeken heeft, maar gewoon, om er even uit te zijn. Aan het eind van zo'n busrit stapt hij uit, drinkt een kopje koffie en neemt dan de bus weer terug. Een van die ritjes beschrijft hij als: 'Terug hetzelfde anders'.

Dat is hoe ik het afgelopen jaar beleefd heb: hetzelfde maar dan anders. Ik ben heel weinig de deur uit geweest, er gingen maanden voorbij dat ik alleen de supermarkt bezocht, als uitstapje. Hoogtepunten waren de twee keer dat we bij de huisarts waren voor onze vaccinatie. Wat dat betreft wordt het begin van volgend jaar heel uitzonderlijk: voor onze boosterprik moeten we het dorp uit, naar Bussum !

Afgezien van die avonturen was er veel hetzelfde. Maar het uitzicht vanuit ons huis was wel telkens anders. De bladeren kwamen aan de bomen en vielen er weer van af. De zonsopkomst kroop langs de horizon, eerst naar links en dan weer naar rechts en heel af en toe werden daarbij de wolken rood verlicht.

De planten bloeiden op het balkon en verwelkten weer. Er broedden pimpelmezen in ons nestkastje. Ik heb maar één jong uit zien vliegen en bij het schoonmaken vond ik nog twee eitjes die niet uitgekomen waren.

Er kwam af en toe een specht op het balkon en de afgelopen weken, bijna elke dag, twee boomklevers. Het roodborstje heeft ontdekt hoe het bij de zonnebloempitten, in het bakje aan het raam, kan komen. Eerst op de balkonrand, dan de klink van de deur en daarna het bakje.

Wat wel veranderd is, is dat ik gestopt ben met de waargenomen balkonvogels doorgeven, op de site van de Jaarrond Tuintelling. Aanvankelijk omdat ik het te druk had met het opknappen van het huis. Ik heb deuren en kozijnen geschilderd en in drie vertrekken vloerbedekking gelegd. Ik turfde tussendoor wel de vogels die ik zag, maar kwam er niet toe om mijn wekelijkse tellingen in te voeren.

Daarna stopte ik ook even met turven, maar dat ging ik toch missen, dus daar ben ik weer mee begonnen. Maar dat invoeren... Het is zo'n gedoe en de website heeft ook zo zijn tekortkomingen. Of misschien ben ik het wel die tekort schiet.

Het lijkt misschien alsof ik een enorme kenner ben die jarenlang, vele uren, in de natuur heeft doorgebracht en kan putten een enorme kennis en ervaring. Maar dat is niet zo. Ik zit vooral thuis uit het raam te kijken. Dan zie ik een groep ganzen overvliegen en noteer die in mijn vogelagenda. Maar als ik ze bij de telling ga invoeren dan willen ze weten wat voor soort ganzen het waren. Dat zou ik misschien kunnen zien als ze op een paar meter over mijn hoofd vlogen, maar de sliert kleine silhouetten die ik zag...?

Nu kun je ook 'onbekend gans' invullen. Maar als ik dat doe verschijnen er alarmerende teksten in beeld: 'Dit is een heel zeldzame soort ! Geef zoveel mogelijk informatie !' Hoezo zeldzaam ? Er vliegen bij ons soms wel 100 of meer onbekende ganzen per dag over.

Ik zou kunnen gokken dat het grauwe ganzen waren, maar misschien waren het wel kolganzen, rietganzen, of brandganzen ? Er zitten trouwens ook nog Canadese ganzen en nijlganzen in het park. Zouden er echt mensen zijn die al die varianten, op zo'n afstand, uit elkaar kunnen houden ? Ik niet.

En dan heb ik het nog niet eens over de insecten. Van een voorbij vliegend koolwitje zie ik niet, in één oogopslag, of het een groot, een klein, of een geaderd witje is. Of misschien een vrouwelijke oranjetip.

Ik fotografeerde eens een klein bijtje op mijn balkon en kwam er, dankzij een kenner op Facebook, achter dat het een groefbij was. Kun je alleen invoeren bij de tuintelling als je weet welke, van wel tien verschillende soorten, het is. De onderlinge verschillen zie je pas als je de beestjes vangt en onder een microscoop legt.

Je begrijpt misschien mijn frustratie. Ik wil best tellen en ik kan ook wel een eend van een gans, of een wesp van een bij onderscheiden, maar ze moeten niet teveel van me vragen.

Dus de Jaarrond Tuintelling moet het voorlopig zonder mijn wekelijkse mezen, kraaien, duiven en overvliegende ganzen doen. Verder wordt volgend jaar waarschijnlijk weer precies hetzelfde. Maar dan anders...

 

De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman.

 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 en deel 5 van dit verhaal. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal.

 

 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

 

Ik heb ook op die toren gestaan

Drie jaar geleden ontdekte ik de verhalen van Nescio. Ik kocht zijn verzamelde werk, mooi gebonden in een harde kaft en bijna 900 pagina's dik, voor een heel schappelijk bedrag. Ik was toen nog niet aan de e-reader, het was één van de laatste echte boeken die ik kocht.

Het was natuurlijk rijkelijk laat dat ik Nescio ontdekte, zijn bekendste werk verscheen een eeuw geleden, daar had ik best eerder aan kunnen beginnen. Maar zo loopt het soms en misschien waardeer ik het nu wel meer dan wanneer ik het als jongeling had gelezen.

Als scholier las ik ooit het eerste stuk van de beroemde Max Havelaar – van Multatuli – en ik vond er niets aan. Pas toen ik het, een jaar of 20 later, nog eens open sloeg besefte ik dat het een prachtig boek was.

Maar Nescio was me dus helemaal ontgaan. Ik kan hem inmiddels aan iedereen aanbevelen, maar veel mensen weten al dat hij een geweldige schrijver was. Met een heel klein oeuvre, trouwens. Die 900 pagina's van zijn verzamelde werk bestaan voor het grootste deel uit voorstudies, probeersels en onafgemaakte aanzetten. Zijn belangrijkste verhalen beslaan samen nog geen 150 bladzijden. Maar wel erg mooie bladzijden !

Oorspronkelijk bestond het verzamelde werk uit twee delen, de bekende verhalen met al hun aanhangsels in deel 1 en in deel 2 zijn Natuurdagboek. Tegen de tijd dat ik het kocht werden de twee onafhankelijk van elkaar verkocht. Mijn bundel is de 6e druk uit 2012. Inmiddels zullen we al wel weer een paar drukken verder zijn. Je kunt deel 1 in ieder geval nog steeds kopen voor 3 tientjes.

Tegen het Natuurdagboek zat ik ondertussen een beetje aan te hikken. Het bestaat uit aantekeningen die hij voor zichzelf gemaakt heeft van wandelingen, fietstochtjes, auto- en treinreizen die hij maakte, vanaf 1946 tot 1955. Hij was toen gepensioneerd en was graag op pad om de tijd te verdrijven.

Ik had van verschillende kanten gehoord en gelezen dat het een prachtig boek moest zijn en het is ook helemaal niet duur, 20 euro voor ruim 500 bladzijden, maar ik twijfelde. Ik heb een fotoboek, van Bert Verhoeff, die 50 jaar later plaatsen heeft vastgelegd waar Nescio graag kwam. Met citaten van de schrijver erbij. Best leuk, maar om daar nou een heel boek van te lezen. Het leek me niet zo spannend.

Inmiddels ben ik overgestapt op de e-reader en in digitale vorm kost het Natuurdagboek nog maar 1 tientje ! Zelfs al zou het een beetje tegenvallen dan kon ik dat er best aan spenderen. Dus ik ging overstag en heb inmiddels de eerste paar jaar doorgenomen.

Aanvankelijk is het inderdaad niet zo heel spannend. Aantekeningen in telegramstijl, vaak niet meer dan opsommingen van plaatsnamen waar hij langs kwam, namen van horecagelegenheden waar hij koffie met een Tom Pouce at en wat voor weer het daarbij was. Maar gaandeweg kreeg het boek me toch te pakken.

De titel Natuurdagboek is wel een beetje misleidend. Nescio heeft zeker oog voor de natuur, maar noteert ook elke kerktoren die hij zag, elk kasteel en ander bijzonder gebouw. En vermeldt de mensen die hij ontmoet. Of de obers vriendelijk waren, of niet en of hij nog mooie meisjes zag, met 'bloote' benen.

Er zitten heel komische observaties tussen en ook heel dichterlijke. Het aardige is dat er plaatsen zijn, waar hij in de jaren '40 en '50 kwam, die ik ook goed ken. In 1949 was hij, bijvoorbeeld, 4 weken op vakantie in Ouddorp, op Goeree-Overflakkee. Daar ben ik, ruim 50 jaar later, met mijn vrouw ook vaak geweest.

Koffie met gebak, bij het enige hotel met terras in het dorp. Daar hebben wij ook vaak gezeten. Een wandeling om de punt, bij de vuurtoren. Ook vaak gedaan. Een bezoek aan Goedereede, met koffie bij hotel de Gouden Leeuw. Bekend terrein !

Nescio beklom de kerktoren van Goedereede, die ooit dienst deed als vuurtoren. Ik heb op maar heel weinig kerktorens gestaan, maar die nou net wel. Dat is, met terugwerkende kracht, een bijzonder gevoel. Zo krijgt het boek een heel aparte betekenis.

De schrijver was zo reislustig dat ik me afvraag of hij het thuis wel zo gezellig had bij zijn vrouw. Daarvoor moet ik dan waarschijnlijk zijn biografie lezen, die net verschenen is. In een stuk in de Volkskrant zegt de schrijfster van die biografie, Lieneke Frerichs, dat hij een tamelijk saai leven had. Hm... moet ik daar dan wel aan beginnen ?

De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 van dit verhaal

 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 en deel 5 van het vorige verhaal.

 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men