Posts tonen met het label ongevallen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label ongevallen. Alle posts tonen

zondag 4 juli 2021

Een enorme klap


De week begon
met een enorme klap. Dat was op zondagavond, mijn vrouw en ik zaten rustig op de bank te kijken, naar een voetbalwedstrijd op TV. De ramen en balkondeuren stonden open, want het was een warme dag geweest, een beetje broeierig.

Ondertussen was de hemel aan het betrekken. Er kwamen donkere wolken aan en in de verte rommelde een naderende onweersbui. Ineens was er een windvlaag, waardoor de keukendeur met een dreun dichtsloeg, gevolgd door het luide geraas van brekend glas en kletterend metaal. We zaten verstijfd op de bank.

Wat was dat ? Toen ik ging kijken zag ik dat er in de slaapkamer een schilderij van de muur was gewaaid. De vloer lag bezaaid met glassplinters. Het effect was nog versterkt doordat ik, meer dan 30 jaar geleden, twee glasplaten in één aluminium wissellijst had gedaan, met daar mijn kunstwerk tussen.

Het duurde even voor ik alle gebroken glas verzameld had in een grote supermarkt tas. Dagen later vond ik, na het gebruik van stoffer en blik en de stofzuiger, nog splinters in hoeken en gaten. Dat schilderij hangen we maar even niet meer op.

Eigenlijk is dat een gekke reactie. Een schilderijlijst die van de muur waait, dat was ons nog nooit overkomen, maar toch aarzelden we om het weer terug aan de muur te hangen. Het lijkt op andere schrikreacties die een mens ervaart waardoor, uit een eenmalig voorval, een langdurig wantrouwen kan ontstaan.

Ik ben als kind, bijvoorbeeld, eens gebeten door een hond. Sindsdien ben ik wat terughoudend als het om honden gaat. Er zijn al meer dan 50 jaar voorbij gegaan sinds dat ene bijtincident, maar echt vertrouwen in honden heb ik nooit meer ontwikkeld.

Vreemd is het dat ik dan wel heel ontspannen om ga met katten. Terwijl ik in mijn vroege jeugd ook eens flink gekrabd ben door een kat. Ik moet erbij zeggen dat die wel een goed excuus had, terwijl de hond me beet zonder aanleiding. Maar zou een kind, zo'n voorval, zo rationeel beschouwen ?

Laat ik het kattenincident beschrijven. Het was bij mijn opa en oma thuis. Die woonden in een klein huisje, in het Soesterveen, dat inmiddels gesloopt is. De onverharde weg, waaraan het stond, kun je op de kaart niet meer vinden. Alles verdwenen onder een nieuwbouwwijk.

Aan dat kleine huisje was een soort serre gebouwd, mijn grootouders noemden dat 'het prieel'. Daar woonden de katten, in kartonnen dozen, er stond een oude bank, de vloer was geplaveid met grote, ruwe tegels. En wij, kleinkinderen, speelden daar graag. Bijvoorbeeld met speelgoedautootjes en de bijbehorende blikken garage.

Op een zomerse dag, ik liep daar rond in mijn korte broek en met ontbloot bovenlijf, waren wij in het prieel aan het spelen. Een van mijn zusjes vond dat de blikken garage verplaatst moest worden, pakte hem op en liet hem, met een klap, op de tegels vallen, vlak naast een van de katten.

De kat schrok zich een ongeluk, sprong een meter omhoog en greep zich, met de nagels van al zijn poten, vast aan het eerste ding dat ze tegenkwam: mijn blote schouder. Vanaf dat punt gleed ze langzaam naar beneden. Ik kan de littekens, een halve eeuw later, nog laten zien.

Toch heb ik nooit het vertrouwen in katten verloren. Sterker nog: Ik heb later zelf katten in huis gehad, die lang niet altijd makkelijk in de omgang waren, maar ik heb daar nooit angst voor gehad. Die ene kat was gewoon geschrokken van de klap, daar kon ze ook niets aan doen.

Maar dat schilderij... Daar gaan we toch maar een ander plekje voor zoeken. 

 


De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. 
 
Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 en deel 5 van het vorige verhaal.
 
Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men
 

zondag 14 juli 2013

Spannende momenten met de scootmobiel


In 2011 zijn 2000 scootmobiel-gebruikers behandeld op de spoedeisende hulp, lees ik in de krant. Een stijging van 800 slachtoffers sinds 2007. Het is niet mis ! Maar het aantal scootmobielers is in die periode ook met bijna 100.000 toegenomen tot 250.000.

Met minder dan 1% van de scootmobielrijders gaat het dus wel eens verkeerd. In de meeste gevallen omdat hun voertuigje omvalt, door slecht wegdek of opritten die niet deugen. Van dat laatste kan ik meepraten. Maar dat er mij nog geen ongeval is overkomen is dus niet zo vreemd. Ik hoor tot de 99% die nog niet omgevallen is.

Toen ik mijn scootmobiel pas had kreeg ik, van vrolijke vrienden, wel eens berichtjes toegestuurd in de trant van: 'Scootmobiel belandt in vijver', of 'Scootmobiel ramt glazen winkelpui'. Het komt ongetwijfeld voor, met name omdat sommige gebruikers de voor- en achteruit-hendel verwisselen. Dat is me ook wel eens gebeurd, maar zonder ernstige gevolgen.

Met mijn scootmobiel kun je met zowel de linker- als de rechterhand het voor- en achteruitrijden bedienen. Handig, maar verwarring ligt op de loer. Als je in stilstand de motor in een lagere snelheid zet kunnen de gevolgen nooit erg ernstig zijn.

Een van de spannendste momenten beleefde ik onlangs bij een tamelijk onschuldige actie. Ik wilde, na een jaar zorgeloos rijplezier, de banden van mijn voertuigje oppompen. Je bent daarvoor aangewezen op de apparaten, die tankstations aanbieden, om autobanden op spanning te houden.

De dichtstbijzijnde is een kwartiertje rijden van mijn huis. Het oppompen is nogal een gedoe, je moet op je knieën onder je scootmobiel rommelen, om de doppen van de ventielen te draaien. Eerst op de band kijken welke spanning je er op kunt zetten, dan een muntstuk in het compressie-apparaat gooien en dan weer op de hurken om de slang op het ventiel te drukken.

Voor automobilisten waarschijnlijk een peulenschil, maar ik rijd geen auto. Bij het oppompen van de eerste achterband leek het dan ook helemaal fout te gaan. De band werd zachter in plaats van harder ! Even zakte de moed me in de schoenen. Wat als het apparaat defect was ? Zou ik de onderhoudsdienst moeten bellen ? Kon ik misschien een ander tankstation bereiken ?

Toen ik nog eens goed keek zag ik dat ik de luchtdruk verkeerd ingesteld had. Na nog wat prutsen vulde de band zich met lucht. Opgelucht en volledig op spanning kon ik weer op weg. Ik vraag me wel af hoe hulpbehoevende oudjes dit doen ?



De Strip: De strip van deze week is weer gemaakt door de Stripman zelf. Klik hier voor deel 1 van dit verhaal.

Klik op de strip voor een grotere weergave.

Ga voor eerdere hoofdstukken naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  -  het Strip-overzicht van 2012 en het Strip-jaaroverzicht van 2013

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men