Posts tonen met het label jonge vogels. Alle posts tonen
Posts tonen met het label jonge vogels. Alle posts tonen

zondag 24 mei 2026

Jonge vogels en oude boeken


De 9 jonge koolmezen
van Beleef de Lente zijn vrijdag uitgevlogen. Er zijn mooie filmpjes van te zien op de website. Het is wonderlijk dat zo'n vogel, in een paar weken tijd, van een piepklein kuiken uit kan groeien naar bijna volwassen formaat. En 9 van zulke jongvolwassen mezen geeft een heel gedrang, in de nestkast. Gelukkig wegen ze niet veel en beschadigen ze elkaar niet, als ze daarbinnen rondfladderen en bovenop hun broertjes en zusjes belanden.

Veel ruimte voor vliegoefeningen hebben de jonge mezen niet, in het nestkastje. Toch hebben ze genoeg zelfvertrouwen om allemaal de wijde wereld in te vliegen. Bij onze pimpelmezen, in het nestkastje op het balkon, is het allemaal nog niet zover. Ik zag de twee ouders de ene na de andere rups naar binnen brengen, maar ik hoor de jongen nog niet kwetteren. Ik denk dus dat het nog wel een paar dagen kan duren.

De mezen treffen het niet met het warme weer. Het nestkastje is gericht op het oosten en hangt een deel van de dag in de zon. Maar het is gemaakt van een berkenstammetje en de witte bast zal veel zonlicht reflecteren. Ik hoop dus dat het daarbinnen niet te warm zal worden. Vogels hebben een hogere lichaamstemperatuur dan mensen, je zou denken dat ze niet snel oververhit raken. Maar een nestkast vol, bij 30 graden, is misschien toch niet optimaal.


Ondertussen las ik een oud boek, al was het in een moderne vorm, als e-boek. Door een artikel in de Volkskrant kwam ik ertoe om 'Leave It To Psmith' te downloaden, een boek van P.G. Wodehouse (spreek uit: 'Woedhaus'). Het is uit 1923 en daarom gratis verkrijgbaar bij Project Gutenberg.

Wodehouse, die leefde van 1881 tot 1975, was een Engelse, humoristische schrijver, die een groot deel van zijn leven in Amerika woonde. Hij schreef meer dan 100 boeken, een aantal filmscripts en ook teksten voor musicals, waarvoor hij samenwerkte met bekende componisten als George Gershwin en Cole Porter.

Hij werd vooral bekend door zijn korte verhalen, over de losbol Bertie Wooster en zijn verstandige bediende Jeeves. Die verhalen zijn meermaals verfilmd en bewerkt tot TV-series, voor het laatst in de jaren '90 met Hugh Laurie en Stephen Fry in de hoofdrollen.

Er verschenen ook hoorspelen en een musical over het duo. Wodehouse schreef 35 korte verhalen en 11 romans over Bertie en Jeeves. Maar mijn boek viel daar niet onder. Dat hoort bij een andere reeks boeken, die over de bewoners van Blandings Castle, een oud landgoed met bijzondere bewoners.

Het duurde even voor Wodehouse als schrijver zijn draai vond. Hij werkte eerst een tijdje bij een bank in Londen, maar hij was daar niet gelukkig. Hij schreef een aantal artikelen over sport en een paar komische verhalen, die gepubliceerd werden in jeugdbladen.

Daarna schreef hij 9 jaar columns voor een krant. Hij publiceerde een aantal boeken, maar erg succesvol waren die aanvankelijk niet. Hij werd ook gevraagd om liedteksten te schrijven voor theatershows, waarbij hij samenwerkte met de, later beroemd geworden, Amerikaanse componist, Jerome Kern.

In 1908 bedacht hij een nieuw karakter voor zijn humoristische verhalen, 'Psmith', een welbespraakte jongeman, die van sjieke kleding houdt, een monocle draagt en zijn weg probeert te vinden in de wereld. Het boek dat ik las is het laatste waarin hij de hoofdrol speelt.

Misschien niet zo handig om dat als eerste te lezen, maar hoe te beginnen aan een oeuvre, van meer dan 100 boeken, in de wetenschap dat de allereerste niet de beste zijn ? Ik deed dus maar een gok en werd niet teleurgesteld.

In 'Leave It To Psmith', belanden we, met wat omwegen, bij Blandings Castle, waar de hoofdpersoon probeert een dure, diamanten halsketting te stelen en de liefde van zijn leven ontmoet. Het is een heerlijk verhaal, vol onverwachte wendingen, persoonsverwisselingen, misverstanden, malle voorvallen en spitsvondige grappen.

Aanvankelijk was ik een beetje sceptisch, over de boeken van Wodehouse. Zou het allemaal wel zo leuk zijn ? Ik heb wel eens eerder boeken geprobeerd te lezen van veelgeprezen humoristen, maar vond die meestal nogal vermoeiend. Dat viel hier, gelukkig, heel erg mee. De avonturen van Psmith zijn echt amusant en ik las ze met een voortdurende glimlach, soms zelfs een schaterlach.

Wodehouse schreef nog 10 romans en 9 korte verhalen over de excentrieke bewoners van Blandings Castle. Dus ook wat dat betreft kan ik nog even vooruit. Veel van zijn werk is in het Nederlands vertaald, hoewel de Nederlandse Wikipedia waarschuwt, dat zijn virtuoze Engels eigenlijk onvertaalbaar is.

De boeken zijn nog steeds populair, mijn online boekverkoper heeft ze te koop als papieren boek, e-boek en luisterboek, in 7 verschillende talen. Maar, zoals ik al zei, een flink aantal is gratis te downloaden, als Engelstalig e-boek, bij Gutenberg.org

Wikipedia heeft uitgebreide artikelen over P.G. Wodehouse en zijn boeken en hoofdpersonen.

Ps: Er keek zaterdagochtend een jonge mees uit het nestkastje naar buiten, dus misschien zijn ze vandaag wel gevlogen.

 

 
De Strip is gemaakt door de Stripman zelf. Klik op het plaatje voor een grotere weergave. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van dit verhaal. 
 
Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 - deel 11 - deel 12 - deel 13 - deel 14 - deel 15 - deel 16 - deel 17 - deel 18 - deel 19 en deel 20 van het vorige verhaal.  
 
 
 

zondag 21 juli 2024

Schattig en agressief, jonge mezen op het balkon


Het is alweer
een week of vier geleden dat ik voor het laatst iets schreef over de planten en dieren op ons balkon. Het is inmiddels zomer, hoewel je dat aan het weer pas de afgelopen week kon merken. Je hoort wel eens zeggen dat het in de zomer rustiger wordt buiten.

De meeste vogels zijn klaar met broeden, de jongen zijn uitgevlogen. Er hoeft geen territorium meer verdedigd te worden, dus wordt er minder gezongen en de volwassen vogels nemen het er van. Ze gaan ook in de rui, krijgen een nieuw verenkleed en dan houden ze zich rustig.

Maar de jonge vogels doen daar niet aan mee. Die zijn druk bezig de wereld te ontdekken en als je een beetje vogelvoer neerlegt, of ophangt, zul je genoeg drukte zien in je tuin, of op balkon. Bij ons wemelt het nog van de jonge mezen, bijvoorbeeld. Koolmezen vooral.

Ik schreef eerder dat het pimpelmezenbroedsel in ons nestkastje mislukt was en dat ik weinig jonge pimpels zag. Maar gelukkig lijken die, kleinere neefjes van de koolmees, bezig aan een inhaalslag. Vogels broeden niet allemaal tegelijk en op hetzelfde moment. Je hebt mezen die vroeg beginnen, andere paartjes starten wat later. De latere pimpelmezen lijken dit jaar meer succes te hebben gehad.

Jonge pimpelmezen zien er schattig uit. Ik aarzel een beetje om het zo te omschrijven, maar het is niet anders. Ze zijn minder fel gekleurd dan hun ouders. Geen blauwe kruinveertjes en geen helderwitte wangen. Maar alles in zachte, groene en gele tinten. Je vraagt je af hoe zulke lieve vogeltjes het redden, tegenover hun grotere concurrenten, de koolmezen.

Dat is vrij simpel, ze zijn gewoon brutaler en agressiever. Het lieve uiterlijk is maar schijn. Een jonge pimpelmees ziet er helemaal geen probleem in om bovenop een, grotere, jonge koolmees te springen, om bij een lekkere pinda te komen.

En als ik voor het raam ga staan trekken ze zich daar helemaal niets van aan. Grotere vogels, zoals kauwtjes, duiven, of de tamelijk schuwe spechten, vliegen dan direct weg. Zelfs als ik de balkondeur open doe zijn het de mezen die het laatst vertrekken. En dan kijken ze er ook nog verontwaardigd bij, alsof ze zeggen willen: Wat kom jij doen ?

Ondertussen zijn onze balkonplanten mooi in bloei aan het komen. Ik had het aantal bloempotten een beetje geminderd, in verband met de onderhoudswerkzaamheden, maar omdat daar geen eind aan lijkt te komen, heb ik dit jaar wat nieuwe potten en bakken gekocht. Wel allemaal van kunststof, zodat ze wat makkelijker te verplaatsen zijn.

In totaal staan er, op voor- en achterbalkon, 17 bloempotten en -bakken. In grootte oplopend, van 10 cm doorsnee, tot 60 cm. De meeste zijn begonnen met een plant die we kochten of cadeau kregen. Als ik iets nieuws koop hoop ik altijd dat de insecten er blij mee zijn, wat meestal tegenvalt. De enige echte hits zijn de lobelia's en de dropplant, waar altijd zweefvliegen, hommels en wilde bijen op af komen.

Gelukkig helpt de natuur, als je haar de kans geeft, tenminste. Ik had me voorgenomen om niet te mopperen vandaag, maar het was weer met de nodige ergernis en onbegrip, dat we de gemeentelijke onderhoudsploegen door het openbare groen zagen gaan, in de afgelopen weken. 

Mooi bloeiende grasvelden en wegbermen werden platgemaaid. In bloemperken die, volgens diezelfde gemeente, aangelegd waren voor het bevorderen van de biodiversiteit werden geschoffeld en gewied. Het is allemaal behoorlijk achterlijk.

Maar komaan, niet mopperen. Op ons eigen balkon kun je zien wat er gebeurt, als je de boel een beetje zijn gang laat gaan. Dan komen er vanzelf allerlei planten groeien, waar de insecten dol op zijn. Bijvoorbeeld paardenbloem, klaver, hoornbloem, robertskruid, duizendblad, schijnaardbei, havikskruid, boterbloem, braam, boswilg en berk.

En dat naast de eerder genoemde lobelia's, de fuchsia's, margrieten, asters, roos, lavendel, dropplant, blauwe bes, muurpeper, parelkruid, mosterd, boekweit, bolderik en wilde bertram die ik er zelf neergezet of gezaaid heb. En dan vergeet ik er waarschijnlijk nog een paar. Het enige tuinieren dat ik doe is, af en toe, wat grassprieten uittrekken en één keer per jaar de uitgebloeide stengels verwijderen.

Aanvankelijk leek het, dit voorjaar, alsof het allemaal voor niets was. Er was geen vlieg, bij, of ander insect te zien. Maar dat is de afgelopen weken een heel stuk beter geworden. Vooral veel leuke zweefvliegen, ik telde zeker drie verschillende soorten, wat wilde bijtjes, hommels en een enkele vlinder kwamen al langs. Ze moeten ook wel, want de gemeente heeft weer veel weggemaaid.

Maar goed... niet mopperen ! Genieten !


Van de balkonvogels heb ik een filmpje gemaakt – met zelfgemaakte muziek – dat te zien is op YouTube . De insecten heb ik, voor een deel, gefotografeerd, maar daarvoor moet je me opzoeken op Facebook of Instagram.

Over het achterlijke groenonderhoud schreef ik een brief naar de plaatselijke krant, die te lezen is op de website. Dat werkt soms beter dan klagen bij de gemeente. 

 

 
De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van dit verhaal.
 
Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 en deel 6 van het vorige verhaal.
 
Klik op de tekening voor een grotere weergave. 
 

zondag 5 mei 2024

Pimpelmezen, kauwtjes en boomklevers


Het weer
is nogal wisselvallig, de ene keer zon, dan weer regen, maar daar trekken de pimpelmezen zich niets van aan. Die hebben kuikens, in het nestkastje op ons balkon en beide ouders vliegen vlijtig af en aan, om voedsel te brengen en om afval weg te gooien.

Wat dat betreft lijkt het wel wat op ons eigen, menselijke huishouden. Ik breng ook voedsel aan en ik gooi de vuilniszakken in de container. Maar gelukkig niet in hetzelfde tempo als de pimpelmezen. Die moeten dan ook, in twee maanden tijd, hun nest inrichten, eitjes leggen, broeden en hun jongen grootbrengen. Stel je voor dat wij dat elk jaar opnieuw zouden moeten doen !

Gelukkig kan ik me beperken tot rustig toekijken. Het is heel leuk om te volgen, die pimpelmezen. Ik merkte, in het vroege voorjaar, dat ze interesse hadden in ons nestkastje. Daarna zag ik ze plukken mos, veertjes en pluizen naar binnen brengen. Ik zag ze elkaar voeren. Het vrouwtje heeft extra voeding nodig, als ze eieren aan het leggen is en heeft minder tijd om dat zelf te zoeken, als ze eenmaal aan het broeden is. Het mannetje kan zo laten zien wat een zorgzame vader hij is.

Op een zeker moment zag ik hem rupsjes aanbrengen. Zouden er al jonge vogels uit het ei gekropen zijn ? Het tempo waarin hij voedsel bracht was nog niet zo groot. Maar dat ging snel omhoog en daarna zag ik ook haar heen en weer vliegen. Bij pimpelmezen is er eigenlijk geen verschil te zien tussen de mannetjes en de vrouwtjes. Dat wil zeggen, wij zien het niet, de mezen hebben daar geen probleem mee. Maar als je ze een tijdje observeert ga je toch kleine verschillen zien. Ons mannetje heeft wat donkere vlekjes op zijn, verder witte, wangen.

Er zijn nu dus zeker jonge mezen in ons nestkastje. Vanochtend dacht ik ze zelfs even te horen piepen. Misschien vliegen ze aan het eind van de komende week al uit ? Als ik een beetje op blijf letten kan ik het haast niet missen. De volgroeide jongen hangen op het laatst, luid piepend, uit de nestopening. Waar blijft die volgende rups !?

Ondertussen hebben de kauwtjes ook jongen. Die broeden in het park, tegenover ons huis. Het zijn keurig nette vogels, ze houden hun nestholte schoon en nemen de uitwerpselen van de kuikens dus mee naar buiten. Wel een beetje jammer dat ze de rand van ons balkon, een geschikte plek vinden om de boel te dumpen. Dat moeten we er dan maar voor over hebben.

De boomklevers hebben waarschijnlijk ook jongen. Ze komen in ieder geval met grote regelmaat pinda's en zonnebloempitten halen. En net als de pimpelmezen vinden ze het prima als ik vlak voor het raam sta, of zit. Zolang ik maar niet teveel beweeg. Foto's maken blijft dus een lastige klus. Met de camera in de aanslag, minuten lang, in dezelfde houding staan is niet echt comfortabel. Dan toch maar wat meer afstand houden en inzoomen. Maar dan nog. Die kleine vogels zijn zo snel...

Maar goed. Het blijft leuk en ik hou vol. Net als de vogels. Als het me lukt om ze op de foto te krijgen kunnen jullie het resultaat zien op Facebook en Instagram. 

 

 
De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 en deel 11 van dit verhaal.
 
Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 en deel 5 van het vorige verhaal.
 
Klik op de tekening voor een grotere weergave. 
 

zondag 25 juli 2021

Malle spelen, rare vogels


Vrijdagavond
gingen de malste Olympische Spelen sinds mensenheugenis van start. Eigenlijk waren ze al een paar dagen eerder begonnen, de Nederlandse voetbalvrouwen hadden hun eerste wedstrijd al met 10 – 3 gewonnen, maar de officiële opening was vrijdag.

Normaal gesproken zijn Olympische Spelen een grote reclamespot voor het organiserende land, maar deze keer is er bij de lokale bevolking weinig enthousiasme. Geen wonder, ze worden niet toegelaten in de stadions. Japan worstelt met het coronavirus, er is daar nog nauwelijks ingeënt en om dan 10.000 buitenlandse sporters te laten komen, dat lijkt niet zo'n goed idee.

Maar de Spelen moeten doorgaan. Bomaanslagen en gijzelingsacties hebben het festijn in het verleden niet kunnen stoppen. Dat er vorig jaar besloten werd tot een jaar uitstel was al heel bijzonder. Het is ook een mooi voorbeeld van de onwil om toe te geven dat er dingen zijn die groter zijn dan de mensheid en omstandigheden waardoor je soms even niet kan doen wat je wil.

Koppig doorgaan, toch met vakantie willen, toch willen feesten, toch ontkennen dat er een virus is waar we rekening mee moeten houden. Dan liever protesteren, wetenschappers bedreigen en teststraten in brand steken.

Daarmee vergeleken zijn de Spelen nog tamelijk onschuldig. En de wielerwedstrijd voor de mannen was bovendien behoorlijk spannend. Met een mooie winnaar, Carapas uit Equador, twee grote favorieten naast hem op het podium en een goede Nederlander als vierde. De vrouwen gaan het vandaag misschien nog wel beter doen.

En het is ook wel eens leuk dat er, bij een positief geval, niet meteen gedacht wordt aan wielrenners en doping. Deze keer waren er andere sporters positief en ging het om een virustest.

Ondertussen was het thuis ook best interessant. Vorige week zondagavond zat ik, bijvoorbeeld, rustig op de bank toen ik een stadsduif wat rondjes boven de wijk zag vliegen. Hij zag er een beetje verdwaald uit, we zien hier niet zoveel stadsduiven.

Van over het dak, boven mijn hoofd, kwam een grote donkere vogel op de duif toegevlogen. Ik dacht aan een zwarte kraai, maar tot mijn verrassing vloog de donkere nieuwkomer recht op de duif af en plukte hem uit de lucht !

Dat moet een havik zijn geweest. Nog nooit eerder zo gezien.

Een dag later reed ik met mijn scootmobiel naar de supermarkt. Toen ik de parkeerplaats op draaide zag ik twee vrouwen rondlopen en een gans opvliegen. De vogel vloog een rondje en landde pal voor de ingang. De ene vrouw, zo te zien een klant, maakte een moedeloos gebaar. 'Hij loopt steeds achter me aan.'

De andere vrouw, een winkelmedewerkster, probeerde het dier, ik dacht een jonge grauwe gans, bij de winkeldeur weg te houden. Er kwam nog een medewerkster naar buiten en samen joegen ze de vogel een eindje de parkeerplaats op. 'Ik ga de dierenambulance bellen,' zei de oudste van de twee.

Ik reed naar binnen en deed mijn boodschappen. Toen ik weer naar buiten kwam was de dierenambulance net aangekomen. Een vrouw in een groen uniform stapte uit en pakte een groot schepnet. De gans wandelde heen en weer voor de winkeldeur, waar de twee medewerksters voorkwamen dat hij naar binnen liep.

Met een handige beweging verdween de vogel in het net. De vrouw van de dierenambulance maakte de kop van de gans vrij en bekeek hem eens goed. Het dier bleek geringd te zijn en inderdaad een jonge vogel, net een paar maanden oud. Ze vroeg hem wat hij nou bij die supermarkt wou, maar kreeg geen antwoord. Ze zou hem een eind de polder inbrengen, zei ze, en hoopte dat hij dan niet meer terug zou komen.

Ja, ook zonder Olympische Spelen kun je wat meemaken, hoor...


De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 en deel 3 van dit verhaal
 
Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 en deel 5 van het vorige verhaal.
 
Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men
 

zondag 20 juni 2021

Jonge spechten en slimme kraaien


Er zitten nog wat
regendruppels op het raam. Buiten is het flink afgekoeld door de buien van gisteren en vannacht. In huis is het nog warm en klam. De zon schemert door de wolken heen en op het balkon hangt de eerste jonge specht aan het pindakorfje.

Daarmee zijn we wel zo'n beetje compleet. Ik zag al eerder jonge koolmezen en pimpelmezen. De eksters hebben zich flink vermenigvuldigd, er zitten er soms wel 6 of 7 in de boom naast de flat. Ik had al jonge spreeuwen en kauwtjes op het balkon en ik denk dat de zwarte kraai ook jongen heeft.

Het is best verbazingwekkend hoe onopvallend zo'n grote vogel als de zwarte kraai zich door de buurt weet te bewegen. Ja, 's ochtends vroeg zitten ze vaak boven in een boom, luid te roepen, terwijl ze met hun kop op en neer knikken, de snavel wijd open gesperd. Kraaa, kraaaa, kraaaa. Maar de rest van de dag sluipen ze onopgemerkt rond de huizen en door de bomen.

Maar heel af en toe landt er een op het balkon en dan zie je pas wat een joekels van vogels het zijn. En slim zijn ze ook. Ik zag bij de BBC ooit filmpjes van kraaien en raven die puzzeltjes op moest lossen, om aan lekkere hapjes te komen. Deurtjes open doen, aan touwtjes trekken, dat soort dingen. De kraaien bleken niet onder te doen voor de raven.

In een van die filmpjes werd de handigheid en intelligentie van de vogels vergeleken met die van honden en jonge kinderen. Zelfs na een beetje training hadden die geen idee wat ze met de aangeboden puzzelbal aan moesten vangen. De kraaiachtigen keken er even naar en hadden hem in een paar seconden open.

We hebben het niet door, maar die grote zwarte vogels zijn intelligente wezens. In de afgelopen jaren zag ik ze ook wel rondscharrelen met hun jongen. Die bedelen net zo bij hun ouders als mezenjongen, bek open, wapperend met hun vleugels.

Bij de grote bonte spechten zie je dat niet zo vaak, ook omdat die veel in de bomen zitten, natuurlijk. Maar de jonge spechten volgen hun ouders de hele dag, in de hoop nog wat voedsel toegestopt te krijgen. En als pa en moe tussendoor een pindaatje komen eten krijgen de jongen dat ook snel door. Vandaar dat ik bijna elk jaar jonge spechten op mijn balkon zie.

Soms zijn ze nog niet erg schuw en laten ze zich makkelijk fotograferen. Of dat dit jaar ook gaat lukken moeten we nog afwachten.


De Strip is gemaakt door de Stripman zelf. Klik hier voor deel 1 - deel 2 en deel 3 van dit verhaal.
 
Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 en deel 11 van het vorige verhaal.
 
Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men
 

zondag 30 mei 2021

Uitvliegende mezen en andere zaken


Eigenlijk was ik ervan overtuigd
dat het nog wel een weekje zou duren. De pimpelmezen waren aan het voeren alsof er niets aan de hand was en ik hoorde nog helemaal geen gepiep uit het nestkastje. Ik zag ook nog geen jonge mezen hun kopje naar buiten steken, niets wees erop dat ze snel uit zouden gaan vliegen.

Het was wekenlang slecht weer geweest. We hadden de balkondeur, naast het mezenkastje, dicht gelaten en ik had ook mijn camera niet op het balkon kunnen zetten om het voeren te filmen. Daardoor had ik misschien de voortekenen gemist.

Ik zat in ieder geval, dinsdagochtend, met mijn rug naar het vogelbalkon te lezen. Achter me waren de mezen op hun normale manier bezig, dacht ik. Tot ik mijn e-reader even opzij legde en zag dat ze toch wel wat zenuwachtig over de balkonrand hipten.

Ik keek wat beter en zag een net uitgevlogen mezenjong tussen het groen van mijn balkonbessenstruikje. Bijna had ik het uitvliegen van de mezenkuikens gemist. Als dit ene jong direct naar de overkant gevlogen was en niet eerst de grote buitenwereld vanaf het balkon had willen bekijken, had ik er niets van gezien.

Terwijl ik dit zit te schrijven zie ik uit mijn ooghoek twee eksters in de boom naast de flat. Ze lijken een soort spel te spelen waarbij ze van de ene tak naar de andere fladderen en daarbij voortdurend dezelfde ruimte tussen elkaar proberen te handhaven. Tikkertje op afstand.

Als ik me wat verder naar het raam buig zie ik dat het een heel ekstergezin is. Twee volwassen vogels en drie jongen, die je kunt herkennen aan hun nog niet volgroeide staartveren. Die komen vast uit het nest aan de andere kant van het huis.

Even later zie ik zelfs zeven eksters rond het grasveldje scharrelen. Samen verjagen ze de rode kater van een van de achterburen. Als ze uit elkaar vliegen denk ik dat het twee ekstergezinnen zijn die, voor de gelegenheid, samenwerken. De buurtkatten gaan het nog lastig krijgen de komende tijd.

De rest van de week werd in beslag genomen door schilderwerk aan plinten, deuren en kozijnen. We hadden ook nog een ochtend een loodgieter op bezoek omdat onze toiletpot op losse schroeven stond. Die is nu weer netjes vastgezet en de stortbak heeft een nieuw kraantje gekregen.

Tussendoor ben ik ook aan een nieuw stripverhaal begonnen, maar daar zien jullie volgende week meer van. 

 


De Strip is gemaakt door de Stripman zelf. 
 
Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 en deel 11 van het vorige verhaal.
 
Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

zondag 16 mei 2021

Bezigheden en verplichtingen


We zijn goed
in het onszelf opleggen van verplichtingen, verzuchtte een vriend een tijdje terug. Hij is van mijn leeftijd en heeft, net als ik, gezondheids-problemen, maar hij plaatst foto's, boekbesprekingen, verhalen en gedichten op Facebook. We hebben geen van beiden betaald werk maar hebben zo toch bezigheden voor onszelf gecreëerd die we, heel plichtsgetrouw, uitvoeren.

Andere virtuele vrienden zijn het grootste deel van het jaar ook heel actief en aanwezig, maar kondigen in de zomermaanden een internetstop aan. Dan zie je een paar maanden helemaal niets van ze en in de herfst zijn ze pas weer terug. Fris en enthousiast storten ze zich dan weer in de debatten.

Soms denk ik: ik ga ook een poosje vakantie nemen van mezelf. De zon komt ook wel op als ik er geen foto's van maak. De wereld draait ook wel door zonder mijn strips en verhalen. En als je het allemaal, elke week, soms elke dag, wil doen dan is het wel wat veel. Zeker als er daarnaast plinten en kozijnen geschilderd moeten worden en zo.

Mijn goede vader zei altijd: 'Een mens moet zijn bezigheden hebben, maar het moet niet in werken ontaarden.' En ik probeer het wel eens, de hele dag op de bank hangen, boekje lezen, beetje uit het raam kijken. Mij gaat dat snel vervelen. Het is ook niet zo dat het internet mij van uitstapjes buiten de deur afhoudt. Wat dat betreft ben ik sowieso beperkt.

Vogels hebben dit soort problemen niet, maar die hebben ook geen internetverbinding. De pimpelmezen vliegen, van zonsopkomst tot zonsondergang, met rupsjes en kleine kriebelbeestjes naar hun hongerige kroost in het nestkastje. Ik hoor nog geen jongen piepen, dus ik verwacht dat het nog wel een weekje zal duren voor ze uit gaan vliegen.

De eksters zijn er in geslaagd om in ieder geval één jong groot te krijgen. Ik zag het al rondscharrelen, op de takken naast het nest, in de boom achter ons huis. Door het uitlopende groen kan ik niet zien of er nog meer jonge vogels in het nest zitten en foto's maken lukt al helemaal niet.

Vanochtend vroeg kwam eerst het vrouwtje van de grote bonte specht, van de pinda's op het balkon eten, daarna het mannetje. Het wachten is op de eerste spechtenjongen. Als die uitvliegen achtervolgen ze hun ouders een tijdje, bedelend om voedsel. Dat is altijd een mooi spektakel.

De reiger, die de laatste dagen telkens met uitgestrekte hals over het huis kwam scheren, zag ik gisteren een paar keer met een tak in zijn snavel terug het park in vliegen. Ik dacht aanvankelijk dat het een jonge vogel was, nog wat onwennig op de vleugels, maar dat is waarschijnlijk een vergissing. Het zal een ouder zijn die het nest wat op wil knappen.

Zo blijven we allemaal bezig...

 


De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 en deel 9 van dit verhaal.
 
Klik hier voor deel 1 - deel 2 en deel 3 van het vorige verhaal.
 
Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

zondag 24 mei 2020

De pimpelmezen zijn uitgevlogen !


Ja, die jonge pimpelmees zat echt op mijn hand. Hij of zij had ook helemaal geen haast om te vertrekken. Jonge vogels zijn niet zo schuw, die weten nog niet dat de mensheid niet te vertrouwen is. Nou ja, sommige leden van de mensheid dan, want ik denk dat heel veel mensen hetzelfde zouden hebben gedaan als ik.

Maar laat ik bij het begin beginnen en dat was het nieuwe nestkastje, van houtbeton, dat ik vorig jaar op het balkon hing. Het oude houten kastje begon uit elkaar te vallen en dit, zeer stevige, nieuwe exemplaar zou weer jaren mee moeten gaan.

Het eerste seizoen keek er geen vogel naar om. Dat was op zich niets bijzonders, want de afgelopen tien jaar was het maar een paar keer raak op ons balkon. Het ging daarnaast ook nog een paar keer mis. Dode mezen in het nestkastje, of een nestje met alleen een niet uitgebroed eitje.

In het vroege voorjaar van dit jaar zag ik regelmatig drie pimpelmezen rondvliegen, in de bomen aan de overkant van de straat. Eén van de drie kwam zo nu en dan naar het balkon om de nestkast te inspecteren. Hij of zij vloog zelfs vrij regelmatig heen en weer. Maar ik dacht: met één vogel zal het wel niks worden.

Toen zag ik er ineens twee op het balkon. Zou het dan toch ? Enige tijd later was het er toch weer één. Maar die begon wel steeds regelmatiger heen en weer te vliegen. Tot ik een paar weken geleden vrij zeker was: er zaten jonge mezen in het kastje. Vader of moeder bracht voedsel aan.

Ik bleef het natuurlijk nauwgezet volgen, maar durfde nog niet te juichen. Als er maar één pimpelmees aan het voeren was, zou het dan wel goed gaan ?

Ik probeerde in te schatten wanneer de jongen uit zouden kunnen gaan vliegen en berekende dat dat misschien vorig weekeinde zou kunnen zijn. Uiteindelijk werd het de donderdagmiddag daarna. De blijde gebeurtenis werd aangekondigd door kuikens die met hun kopje uit het nestkastje hingen, terwijl moeder nog met de laatste rupsen aan kwam vliegen.

Hoeveel er precies in het nest zaten weet ik niet. Ik heb er vier zien vertrekken. Eén van de laatsten landde in het voederhuisje, op de hoek van het balkon. Dat werd door de kauwtjes gebruikt om afval uit hun nest te dumpen, dus erg fijn was het daar niet. Ik besloot de jonge mees maar even op weg te helpen, voor er een ekster of kauw langs zou komen.

Eigenlijk verwachtte ik dat mijn verschijning wel genoeg zou zijn, om het mezenkuiken aan te sporen, om naar de bomen aan de overkant te vliegen. Maar het diertje bleef rustig zitten tussen het kauwtjesafval. Ik pakte het voorzichtig op en kon het op mijn gemak fotograferen terwijl het op mijn hand zat.

Uiteindelijk zette ik het in het blauwebessenstruikje aan de balkonrand. Ik moest het vogeltje van mijn hand afduwen. Het bleef een poosje op een takje zitten en vloog daarna toch maar naar de overkant, naar de rest van de mezenfamilie.

Ik heb ze sindsdien niet meer teruggezien.

Het uitvliegen van één van de meesjes heb ik kunnen filmen. 

Foto's van de mezen staan hier en hier op twitter en ook op facebook



De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 en deel 8 van dit verhaal. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 - deel 11 en deel 12 van het vorige verhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men


zondag 16 juni 2019

Natte boel en toch een droog jaar


Het heeft aardig geregend, in de afgelopen week, maar toch beleven we een droog jaar. In april leken we nog op een droogterecord af te stevenen en tot begin juni was het droger dan in het 'extreem droge' jaar 2018. Daarna kwam de regen en nu gaan we weer wat meer richting het gemiddelde, wat neerslag betreft. Maar volgende week komen er warme dagen en de prognose van het KNMI gaat dan toch weer naar de droge kant.

Het is niet overal even droog. In een strook over West-Nederland is meer neerslag gevallen dan in het Noorden en Oosten. In Zuid-Limburg was het natter dan in Zeeland. En bloedheet is het ook niet voortdurend geweest.

Op mijn balkon vinden de tronkenbijtjes, die vanaf vorige zomer in het bijenhotel overwinterd hebben, het nog te koud om tevoorschijn te komen. Er is al een aantal celletjes van binnen uit opengeknaagd en ik heb al een bijtje buiten zien zitten, maar echt actief zijn ze nog niet.

De mannetjes verschijnen het eerst, die zitten in de voorste cellen. De vrouwtjes komen later en omdat ze van hun moeder voedsel hebben meegekregen hebben ze geen haast. Eerst moet het lekker warm weer worden. En er moeten bloemen voor ze zijn om nectar en stuifmeel te verzamelen.

Tronkenbijen zijn gespecialiseerd in de bloemen van composieten. Die hebben een geel hart - in feite vol kleine bloemetjes – en een krans van bloembladeren aan de buitenkant. Denk aan madeliefjes, paardenbloemen, maar bijvoorbeeld ook zonnebloemen en margrieten. Die heb ik op mijn balkon, maar ze staan nog in knop.

Wel al open, maar pas met één bloem, is de coreopsis, ook wel 'meisjesogen' genoemd. Die heb ik speciaal voor de bijen gekocht. De margrieten en zonnebloemen bloeien maar kort, hopelijk houden de meisjesogen het langer vol. En anders zullen de bijtjes het buiten de deur moeten zoeken.

Het gazonnetje naast de flat, dat vol zou staan met madeliefjes en paardenbloemen, als de gemeente wat minder fanatiek zou maaien, komt niet in aanmerking. Maar één van de benedenburen heeft een mooi verwaarloosd tuintje. En wat verderop zijn wegbermen, die niet elke week gemaaid worden, daar staat ook wel wat te bloeien. Als het tussendoor maar een beetje blijft regenen.

Ondertussen lijkt het prima te gaan met de vogels rond het huis. Ik zag al jonge pimpel- en koolmezen, jonge spechten en eksters. Die zijn voor een deel afhankelijk van insecten, die moeten het weer van bloemen en planten hebben en dus van de neerslag die er valt en de ruimte die wij mensen ze geven. Om een beetje helpen voer ik ze natuurlijk ook.

Foto's van 'mijn' bijtjes, bloemen en planten zijn te zien op Twitter  , Facebook  en Instagram zoek naar jan_de_stripman


Zie voor de neerslagstatistieken de Droogtemonitor van het KNMI 



De Strip: De strip - die los staat van het geschreven bericht - is gemaakt door de de Stripman zelf. Klik hier voor deel 1 - deel 2 en deel 3 van dit verhaal. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 en deel 6 van het vorige verhaal. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men


zondag 22 juli 2018

De natuur komt naar je toe


Vanochtend werd ik wakker van vogelgeluiden. Toen ik de slaap wat uit mijn ogen gewreven had zag ik, vanuit mijn bed, een jonge zwarte kraai die, op de schoorsteen van de achterburen, gevoerd werd door zijn ouders.

Luid roepend, zodat de oranje binnenkant van zijn snavel goed zichtbaar was, bedelde het jonge dier om voedsel. Wat de volwassen vogel in zijn poten had kon ik niet goed zien. Een ander vogeltje misschien, of een stuk brood, een muis, een kikker. Kraaien eten alles.

Eenmaal uit bed zag ik, aan de andere kant van ons huis, op ons kleine balkonnetje, de jonge mezen van het vogelvoer eten. Ik turfde in de afgelopen week vier jonge koolmezen en vier jonge pimpelmezen, soms allemaal tegelijk op het balkon, met de oudere vogels.

Ondertussen zoemde een akkerhommel rond de bloemen van de dropplant. Daar waren, eerder in het jaar, twee takken vanaf gewaaid, maar hij heeft nieuwe uitlopers gemaakt en krijgt nu negen nieuwe bloempluimen.

Jullie weten misschien dat ik, door gezondheidsproblemen, niet veel de deur uit kan. Maar als je je omgeving goed inricht komt de natuur naar je toe. Zelfs als je het moet doen met een paar vierkante meter balkon.

In een stuk of tien bloempotten, waar wel een paar flinke grote bijzitten, heb ik bijna 30 verschillende plantensoorten. Een aantal daarvan zelf gekocht of gekregen, zoals de margrieten, asters en fuchsia's, maar andere zijn aan komen waaien, zoals het duizendblad dat nu in bloei staat.

Vooral die wilde planten trekken insecten aan, hommels, wilde bijen, zweefvliegen, soms een wesp of zelfs een hoornaar. Voor de vogels heb ik voer liggen en hangen. Er is een tijd geweest dat ik het hele jaar door pinda's voerde. Dat gaat best. Mezen, boomklevers en spechten vinden dat prima.

Maar om de merels, houtduiven en kauwtjes ook wat te gunnen leg ik nu zonnebloempitten en ander strooivoer in het voederhuisje en in een zelfgetimmerd pindakaasblok doe ik elke dag verse vogelpindakaas. En voor de zwarte kraaien en eksters gooi ik af en toe wat brood op het dak.

Op die manier is het op het kleine balkonnetje een gezellige drukte. Nu er zoveel jonge vogels zijn moet ik het aanbod elke dag een paar keer bijvullen.

Ik kan misschien niet zo vaak de deur uit en de natuur in, maar zo komt de natuur bij mij op bezoek. 


De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 en deel 10 van dit verhaal.

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men