Posts tonen met het label bouwmarkt. Alle posts tonen
Posts tonen met het label bouwmarkt. Alle posts tonen

zondag 7 maart 2021

Lange haren en goedkope schuurmachines


Het zou makkelijk zijn
als je kon zeggen: 'Nu is mijn haar wel lang genoeg, nu moet het maar eens ophouden met groeien.'

Je kunt dat natuurlijk wel zeggen, maar het gebeurt daarom nog niet. De kappers zijn net weer opengegaan, er lag direct een kaartje in onze brievenbus van een mevrouw die zich aanbood voor knipdiensten, maar mijn vrouw en ik doen ons haar zelf, dus aan ons valt niets te verdienen.

Ik moest aan die onmogelijke wens, om je haargroei stil te zetten, denken toen ik de afgelopen tijd telkens maar mensen op TV zag die zeiden dat het nu wel lang genoeg geduurd had met dat virus. Nu moesten we er maar eens mee ophouden en weer gewoon gaan leven. Winkels open, horeca open, terrassen open, concertzalen open... Nu is het wel genoeg geweest met die maatregelen.

Dat je niet zelf kunt bepalen tot welke lengte je haar groeit snapt bijna iedereen. Daarom loopt het nu ook storm bij de kapsalons. Ik zag een minister, op TV, die zei dat ze even getreuzeld had met het maken van een afspraak en nu weken moest wachten op een knipbeurt.

Dat we niet zelf kunnen bepalen, wanneer een virus ophoudt met ons lastig te vallen, is klaarblijkelijk veel moeilijker te bevatten. Maar er zijn nu eenmaal dingen die we niet zelf in de hand hebben. Ik had het best fijn gevonden als ik een paar maanden terug het voorjaar al aan had kunnen zetten. Nu was het wel genoeg geweest met de winter ! Maar helaas.

Er is gelukkig nog genoeg wat we wel zelf kunnen doen. Afgelopen week ben ik bijvoorbeeld bezig geweest met het repareren en schilderen van een kastdeur die, na decennia van achterstallig onderhoud en intensief gebruik, lelijk beschadigd was geraakt.

Ik ging zelfs zover om mijn schuurmachine tevoorschijn te halen die, ook al vele jaren, ongebruikt in de berging had gelegen. 'Zou hij het nog doen ?', vroeg ik me af.

Ik wist nog precies hoe ik hem gekocht had, bij de plaatselijke bouwmarkt. Ik stond daar een beetje te twijfelen, bij de duurdere modellen van degelijke, Duitse, merken, toen ik advies kreeg – of vroeg – van een winkelmedewerker. Ik denk eigenlijk dat hij me aansprak, want ik ben zo'n man die liever verdwaald dan de weg vraagt. Zo één die liever, eigengereid, de verkeerde dingen koopt dan een deskundig advies aanvaardt. Deze keer dus niet.

'Ga je hem veel gebruiken ?', vroeg de bouwmarktman. 'Nou, niet echt vaak', zei ik. Toen zei hij iets dat me altijd bijgebleven is: 'Dan koop je toch een Skilletje.'

Skil is een goedkoop gereedschappenmerk, dat de serieuze doe-het-zelver waarschijnlijk liever links laat liggen. Maar ik begreep dat de man een punt had. Waarom een dure machine kopen die je maar een enkele keer gaat gebruiken ? Met een goedkope knap je die paar klusjes ook wel op.

Ik hoorde, of las, ooit een interview met een man die een scheepswerfje had. Hij verklaarde nooit meer dure apparaten te kopen. Ze waren best goed, maar als ze kapot gingen moest je ze laten repareren. Je had er immers een hoop geld voor betaald. Dan zat je dagen, soms weken, zonder gereedschap. Nu kocht hij goedkope spullen die hij weggooide als ze stuk waren, dan kocht hij een nieuw goedkoop ding en kon het werk doorgaan.

Niet erg duurzaam, maar wel begrijpelijk. Ik kocht mijn Skilletje, gebruikte het een paar keer en legde het daarna, voor tientallen jaren, in de kelder. Nu bleek dat het nog net zo goed werkte als toen. Goedkoop bleek een goeie koop.

Ik hou er wel van, dat opknapwerk. Het mooie is dat je niemand de schuld kan geven als het resultaat tegenvalt. Je bent niet afhankelijk van anderen en je hebt direct plezier van je werk. En het is geen vluchtig pleziertje, zoals een glas bier, een vrijpartij, of een mooi liedje.

Een paar weken geleden heb ik een kozijntje geschilderd in de keuken en daar kijk ik, elke dag weer, met veel voldoening naar. Het scheelt wel als je de boel eerst flink laat verslonzen en afbladderen, dan heb je extra veel eer van je werk. Dus niet fanatiek, elk jaar, alles opnieuw schilderen. In de tussentijd kun je je energie steken in klagen over het weer, je haargroei, of de coronamaatregelen. 

 


De Strip is gemaakt door de Stripman zelf. Klik hier voor deel 1 en deel 2 van dit verhaal.
 
Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 en deel 6 van het vorige verhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

zondag 15 juli 2018

Foutje op de website, vergissing bij verzending


De vermoeidheid was even over dus ging ik met mijn vrouw naar de bouwmarkt. Ik op de scootmobiel, het is heerlijk rijden tussen die stellingen met gereedschap, schroeven en sanitair, mijn vrouw met de auto, dan kon ze meteen de aankopen vervoeren.

Ik wilde een plank ophangen, een haakje op een raam zetten – een windhaak bleek dat te heten – en een gat in de kurkvloer repareren. Niet alles tegelijk, maar dan hadden we de spullen vast.

We kochten pluggen en schroeven, een nieuwe betonboor, kneedbaar hout en nog wat klein spul. Bij de afdeling verf en lak stonden we even te kijken naar de bussen vloerlak. Duur spul. Je bent zo 40 euro kwijt voor een liter. Eerst thuis eens op internet kijken, of dat niet goedkoper kon.

Dat viel tegen. Bij de meeste internetwinkels waren de prijzen net zo gepeperd en als het al wat goedkoper was dan kwam je, met de verzendkosten mee, uiteindelijk net zo duur uit. Tot ik op de website van onze bouwmarkt keek. Ze bleken een huismerk te hebben dat in de aanbieding was. Driekwart liter lak voor 15 euro ! Da's echt goedkoop.

Maar ik zag ook iets grappigs. Driekwart liter stond aangegeven als 750 ml. Maar een bus van anderhalve liter stond er als 1,5 ml. Dat is wel een heel klein busje. Voor een hele hoge prijs, want het kostte 59,95.

Ik stuurde ze een mailtje, om de vergissing door te geven. En begon voor mezelf te rekenen, wat niet mijn sterkste kant is. Met 1,5 ml kun je niet veel lakken. Je zou heel veel van deze miniverpakkingen nodig hebben. Een vloer van een 3 bij 4 meter zou bijna 40.000 euro kosten, of zat ik er dan een nul naast ?

Dezelfde middag werd ik gebeld door de bouwmarkt. Ja, die 1,5 ml was een vergissing, natuurlijk. Ze konden er wel om lachen en zouden het veranderen op de website.

Ondertussen had ik die bus parketlak van driekwart liter besteld, met een kwast en de verzendkosten erbij, voor iets meer dan 20 euro. Zou de volgende dag verzonden worden. En inderdaad er werd een flinke doos met het logo van de bouwmarkt bezorgd. 'Daar is de lak !' riep ik enthousiast. Maar mijn vrouw, die het pakket aangenomen had, keek bedenkelijk: 'Die doos is wel erg licht...'

Ik nam hem van haar over en ze had gelijk, een grote, maar vederlichte doos. De bovenkant netjes dichtgetaped, maar de onderkant een beetje ingedeukt en niet zo goed gesloten. Ik keek er in en zag aanvankelijk alleen maar leegte. Toen ik mijn hand naar binnen stak voelde ik dat er toch iets in zat: de kwast. Maar geen lak !

Even dacht ik dat ze me in de maling genomen hadden. Misschien zat er in een hoekje van de doos een miniatuurblik van 0,75 ml. Maar nee, de doos was verder echt leeg. Ik stuurde een mail naar de klantenservice en bereidde me al voor op moeizame gesprekken of mailwisselingen. Was die doos wel echt leeg ? Probeerde ik er soms een gratis blik vloerlak uit te slepen ?

Allemaal overbodig. Een dag later kwam er nog een doos, met daarin een roerhoutje en de bestelde vloerlak. Niets aan de hand, dus. Alleen niet zo handig dat ze de verfkwast in een aparte doos vooruit gezonden hadden...



De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 en deel 9 van dit verhaal.

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

zondag 27 april 2014

Stoere mannenspullen


Een heel fanatieke klusser ben ik niet. Maar ik heb in het verleden wel kastjes en tafels getimmerd en allerlei kleine klusjes in huis opgeknapt. Onderin de slaapkamerkast staat dan ook een uitpuilende gereedschapskist en ik ben de trotse bezitter van een boormachine, een decoupeerzaag en een vlakschuur-machine.

De laatste jaren ben ik, vanwege mijn gezondheid, nog minder fanatiek geworden, maar af en toe bezoek ik toch nog, met mijn scootmobiel, de plaatselijke bouwmarkt. Vorige zomer kocht ik er, bijvoorbeeld, een bezem om het balkon mee schoon te vegen.

Het leek me dan ook geen vreemd idee om me in te schrijven op hun digitale nieuwsbrief. Ik kreeg daarbij een kortingsbon cadeau en zou zo op de hoogte blijven van de laatste aanbiedingen op klusgebied.

Ik verwachtte reclame voor stoere mannenspullen. Drie hamers halen, twee betalen, de nieuwste combinatietangen, kopspijkers voordeliger per pond. Maar in plaats daarvan ontving ik vooral advertenties voor lampen, behang, verf en tuinmeubels. Dingen waarbij de doorsnee stoere man zijn vrouw nodig heeft, om de juiste kleur en stijl te bepalen.

Geen wonder eigenlijk want hoe vaak koop je nou nieuw gereedschap ? Lijmklemmen en waterpomptangen verslijten niet bij normaal huishoudelijk gebruik. Bijna al mijn gereedschap is al tientallen jaren oud. Er zitten zelfs een dingen bij die aan mij doorgegeven zijn door eerdere generaties klussers. Die Engelse sleutel en die striptang zijn misschien wel 50 jaar oud. En ze doen het nog prima !

Okee, een huisgenoot heeft wel eens een schroevendraaier gebroken bij een poging om iets stevigs los te wrikken en er zijn nog onlangs een paar houtboortjes verwoest, omdat een onhandige er mee in een stenen muur probeerde te boren. Er is ook wel eens gereedschap verdwenen, omdat iemand iets kwam lenen, om het daarna nooit meer terug te brengen.

Maar, behoudens oneigenlijk gebruik en diefstal, koop je een doorsnee kapzaag of blokschaaf maar één keer in je leven. En zelfs geschaafde vuren latjes en scharnieren, waarvoor ik afgelopen week nog in de bouwmarkt was, zijn niet de moeite waard om reclame voor te maken.

Jammer van die nieuwsbrief. Maar ach, zo krijg ik nog eens mail...


Ps: Een striptang is geen instrument dat elke striptekenaar op zijn werktafel moet hebben liggen. Het is een werktuig voor de elektricien, of de handige klusser, die er de koperdraadjes in een snoer mee bloot kan leggen. Zie deze informatieve link 



De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Stripman zelf. 


Kijk hier voor deel 1 van dit verhaal.  

Klik op de strip voor een grotere weergave. 

Klik hier voor deel 1 - deel 3 - deel 4 - deel 5 en deel 6 van het vorige verhaal. 

Kijk voor voorafgaande episodes van de Stripmannen-saga naar het Strip Jaaroverzicht van 2014 , of nog verder terug naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  -  het Strip-overzicht van 2012 en het Strip-jaaroverzicht van 2013 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men