Posts tonen met het label van Lierop. Alle posts tonen
Posts tonen met het label van Lierop. Alle posts tonen

zondag 8 december 2024

De wereldverslechteraars


Laatst vroeg ik me af: Heeft het nieuwe kabinet, van meneer Schoof, een machteloze marionet zonder eigen mening, al één positieve maatregel genomen ? Één enkel plan, of voorstel, waar ergens iemand, een bevolkingsgroep, een dorp, een landstreek, of liefst de hele wereld, een beetje beter van wordt ? Als het gebeurd is dan is mij dat ontgaan, door alle negatieve acties en plannen.

Ik ben een wereldverbeteraar. Tenminste dat zou ik zijn, als ik werkelijk invloed had. Het schijnt dat nogal wat mensen een hekel hebben aan wereldverbeteraars. Dat snap ik best. Wereldverbeteraars willen de wereld, in het algemeen en voor iedereen, beter maken. Dat betekent dat het voor sommige mensen slechter wordt.

Als wereldverbeteraar zou ik bijvoorbeeld graag zien dat er minder gevlogen werd, minder vervuild en minder natuur verwoest. Dat is vervelend voor mensen die dat soort dingen nou net heel leuk vinden, of er veel geld aan verdienen. Maar ik denk dat het hard nodig is en dat we, als mensheid, moeten proberen om de natuur te beschermen en klimaatverandering tegen te gaan. Als we alles kapotmaken, komt ook het voortbestaan van onze eigen soort in gevaar.

Dat betekent, voor ons verwende westerlingen, dat we een beetje moeten dimmen. Helemaal niet erg. Ook zonder 3 vliegvakanties per jaar, 2 auto's voor de deur en elke avond een biefstuk op je bord kun je heel prettig leven. Ik heb daar ruime ervaring mee.

Maar goed. De afgelopen jaren, leek er een langzame beweging op gang te komen, in de landelijke politiek, om de wereld een klein beetje beter te maken. Helaas heeft het Nederlandse volk, bij de laatste verkiezingen, een andere richting gekozen. En nu zitten we met het kabinet Schoof, dat grotendeels bestaat uit ultrarechtse populisten en bestuurd wordt door een blonde komkommer en een boze boerin. En die willen de wereld niet beter maken. Zij zijn wereldverslechteraars.

De wereldverslechteraars draaien zoveel mogelijk maatregelen terug, die door vorige kabinetten zijn genomen om de wereld te verbeteren. Een streep door stikstofmaatregelen, een rem op klimaatplannen, een schop tegen verduurzaming, bezuinigingen op onderwijs en zorg, het beperken van inspraak, het duurder maken van sport en cultuur, een dikke streep door ontwikkelingssamenwerking en natuurlijk vluchtelingen pesten en moslims, mensen met een migratieachtergrond, een ander kleurtje, een ander geloof, of nou ja, iedereen die een beetjes anders is treiteren en verdacht maken.

Nou is het vaak zo dat nieuwe kabinetten dingen gaan doen die fijn zijn voor hun achterban. Een beloning voor de mensen die de coalitiepartijen gesteund hebben. Maar daar zie ik bij dit kabinet niets van. Een PVV-stemmer zal nu niet ineens een extra krat bier kunnen kopen, omdat er geschrapt wordt in de ontwikkelingssamenwerking. De sigaretten worden niet goedkoper als we de asielzoekers tegenhouden bij de grens.

Het lijkt erop dat het allemaal alleen maar slechter moet worden en voor iedereen. Die rechtse domkoppen vergeten – of verdringen – dat de mens zo'n succesvolle diersoort is geworden door samen te werken. Oorlog en ruzie brengen niet veel goeds, maar dat we het hier in West-Europa, al een jaar of 80, zo goed en vredig hebben komt doordat we samenwerken.

Zet de grote blonde leider in zijn eentje op een onbewoond eiland, desnoods samen met de boze boerin en ze zullen het waarschijnlijk niet lang volhouden. Maar dankzij alle andere mensen in onze maatschappij, mannen, vrouwen van allerlei afkomst en geaardheid, hebben ze nu een makkelijk leventje. Zelfs zonder zichzelf nuttig te maken. Maar goed, dat terzijde.

Het lijkt er op dat het kabinet Schoof eigenlijk helemaal geen plannen heeft. Ja, maatregelen schrappen en terugdraaien en asielzoekers treiteren. Maar voor de geschrapte plannen komt niets in de plaats. En dus wordt de wereld slechter. Want het gaat al een tijdje de verkeerde kant op met het klimaat, de natuur enzovoort. En met niets doen wordt het niet beter. Dat hebben al die jaren met Mark Rutte aan het roer ons wel geleerd.

Er zijn deskundigen die zeggen dat dat ook het eigenlijk doel is van de wereldverslechteraars. Zij zijn gekozen uit onvrede. Veel kiezers waren niet blij met de koers die de politiek de laatste jaren voer (ik ook niet, hoor). Sommige mensen vonden dat dat allemaal kwam door de linkse partijen, hoewel er al heel lang geen links kabinet meer is geweest. Persoonlijk had ik gehoopt op een linkser kabinet, na al die jaren slabakken met Rutte. Maar helaas, de meerderheid heeft zich voor de gek laten houden.

Alles was de schuld van de linkse wereldverbeteraars. Maar nu blijkt dat je dat wel kunt roepen en er de verkiezingen mee kunt winnen, maar dat het ook wel fijn zou zijn als je ideeën hebt over hoe het dan wel moet. Die hebben ze klaarblijkelijk niet.

En je zal zien: als de wereld en ons land er na een poosje Schoof, nog beroerder aan toe is dan daarvoor, dan roepen ze nog steeds dat dat de schuld is van de linkse wereldverbeteraars. Hopelijk hebben dan genoeg kiezers ingezien dat de rechtse wereldverslechteraars precies doen wat de naam zegt: ze maken de toestand alleen maar slechter.

Ps: De tekst van de strips van de afgelopen weken is deels gebaseerd op dit geweldige lied. 

 

Deze Strip is gemaakt door de Stripmannen samen. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van dit gezamenlijke verhaal.
 
Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 - deel 11 - deel 12 - deel 13 - deel 14 - deel 15 - deel 16 - deel 17 - deel 18 - deel 19 en deel 20 van het vorige verhaal.
 
 
Klik op de tekening voor een grotere weergave. 
 

zondag 17 november 2024

Een biljart en een oude vriend


Er was snooker op de TV,
vlak voor ik in slaap viel. De Chinees Ding won voor het eerst in jaren weer een toernooi. Het is dus niet vreemd dat er een biljart voorkwam in mijn droom en eigenlijk ook niet dat onze overleden vriend John er een hoofdrol in speelde.

John was eigenlijk een schoolvriend van mijn oudere zus. Een paar jaar ouder dan ik, dus. Hij kwam met haar mee naar ons huis, hij woonde toen in een flat vlak naast de onze. Gaandeweg ontwikkelde hij zich tot een geliefde familievriend, aanwezig op alle verjaardagen en feesten. John was altijd goed gehumeurd, in voor een geintje en een enthousiaste deelnemer aan al onze plannen.

Hij nam me mee uit vissen en we hebben, samen met mijn broer en wat andere mensen een tijdje een biljartclub gehad. Mijn broer en ik zijn ook met hem op vakantie geweest, in de Ardennen. Wij op de fiets, hij met de auto, met al onze spullen erin. Dat was verdomd handig. John reed vooruit naar de volgende camping, deed boodschappen, zette de tentjes op en had het eten al klaar als wij aan kwamen rijden. Maar het was ook omdat John toen al gezondheidsproblemen had en geen grote afstanden meer kon fietsen.

Ik droomde dat ik met John mee ging naar zijn ouderlijk huis. Geen flat maar een vrijstaande woning, bovenop een heuvel. Achter de voordeur was een ruimte met een biljart. We hadden best een potje willen spelen, maar er waren andere jongens bezig. Achter de biljartkamer zag ik een andere ruimte, waar de moeder van John zat, met nog meer visite.

Zij overleed al ergens aan het eind van de vorige eeuw. Ik herinner me haar als een lieve vrouw, met krulletjes in haar donkerblonde haar, een bril en veel gevoel voor humor. De vader van John was een nogal stijve man, militair op de luchtbasis in Soesterberg en in onze ogen een vreselijk rechtse bal. John vond het leuk om hem met linkse uitspraken op de kast te jagen (John zei toen trouwens zelf dat hij later VVD wou gaan stemmen). Zijn zonnige humeur had hij van zijn moeder. Tragisch genoeg zou de vader hen beiden overleven.

In mijn droom maakte ik me nuttig door de kozijnen, van het huis van John en zijn ouders, te verven. Later was ik op weg naar huis, vanuit Amersfoort. Mijn vervoermiddel hield het midden tussen een ligfiets en een scootmobiel. Ik kwam weer voorbij de heuvel, waar het huis van John stond. Ik was wat moe, het was mooi weer, dus ik besloot om even in de berm uit te rusten.

Daar kwam John naar buiten. Dat was toevallig ! Hij moest naar het station, want hij ging naar een feest in een andere plaats. Ik reed een endje met hem mee. John had een fles whisky gekocht, als cadeau voor de jarige, of wie het feest ook gaf. In zijn tas had hij nog ander nuttige dingen. Een fles water, een aantal sandwiches en een paar doosjes medicijnen.

Ik vertelde dat ik ook medicijnen gebruikte, 1 keer per week. We kwamen Johan tegen, mijn mederedacteur van de Top 200.000. Ik veronderstelde dat Johan ook medicijnen nam, maar die ontkende dat. Ondertussen reden/liepen we de ene na de andere straat in en uit, sloegen links en rechts af. Ik had geen idee meer waar we waren, maar we bereikten uiteindelijk toch het station

Daar verdween John plotseling. Ik zag een klein luikje tussen de straatstenen en zei tegen Johan, dat John daar misschien in gevallen kon zijn. Direct daarna stond ik met John, op het perron, te wachten op de trein. Zo werd ik wakker. 

 

 
De Strip is gemaakt door de Stripmannen samen. Klik hier voor deel 1 van dit verhaal.
 
Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 - deel 11 - deel 12 - deel 13 - deel 14 - deel 15 - deel 16 - deel 17 - deel 18 - deel 19 en deel 20 van het vorige verhaal.
 
 
Klik op de tekening voor een grotere weergave. 
 

zondag 15 september 2013

Goede reclame en slechte reclame


Sinds kort krijgen sommige bezoekers van ons Engelstalige stripblog advertenties voorgeschoteld. Daar hebben wij zelf, als Stripmannen, geen inbreng in gehad. Sterker nog: we zijn niet op de hoogte gesteld en er is niet naar onze mening gevraagd.

Het blijkt dat het internetplatform, waar ons blog op staat, geld nodig heeft om de gratis blogs, zoals het onze, mogelijk te maken. En als we geen reclame op ons blog willen dan moeten we daarvoor betalen. Dat klinkt niet onlogisch, maar het zou leuker zijn geweest als men dat aan de bloggers voorgelegd had. Nu zijn we zonder waarschuwing voor het blok gezet.

Voorlopig maken we dus ongevraagd reclame voor producten en diensten waar we niet voor gekozen hebben en ook niet achter staan. Of die producten deugen ? Ik weet het niet. Maar die advertenties zijn wel een tikje vervelend.

Of je ze daarmee ook slechte reclame kunt noemen ? Wel voor een blogplatform dat bloggers aanlokt met gratis blogmogelijkheden ! Ter compensatie daarom ook maar even wat 'goede' reclame.

Een paar maanden geleden schreef ik over de ontmoeting die ik had met Johan Peters, zelfstandig journalist uit Antwerpen. Johan wilde mij interviewen in het kader van zijn project 'Leven met een beperking in Europa'. Daarvoor zou hij een rondreis gaan maken, door 12 Europese landen, om er mensen met een beperking te interviewen.

Zelf heeft hij, door een ongeluk op jonge leeftijd, nauwelijks controle over de rechterhelft van zijn lichaam. Die beperking heeft hem niet tegengehouden. Inmiddels heeft hij zijn reis voltooid en zijn de interviews en reisverslagen verwerkt in een boek.

Op het blog van Anne Vellinga zegt Johan: 'Het boek is uiteindelijk een mix geworden van mijn eigen reiservaringen en interviewjournalistiek. De conclusie van het boek mag luiden dat mensen met een beperking in de bezochte landen het niet slecht hebben, maar dat er nog heel wat moet gebeuren voordat er werkelijk sprake is van een volledige integratie in de maatschappij.'

Ik heb het boekje inmiddels gelezen en vind dat het een vlot geschreven reisverslag is geworden. Johan mengt zijn eigen ervaringen met interviewfragmenten en behandelt een breed scala aan onderwerpen. Van toegankelijkheid van hotels en openbaar vervoer, via werk en wonen, tot aan relaties en seks.

Personen die niet zo van lezen houden hoeven zich geen zorgen te maken, het is bepaald geen dikke pil en er staan ook nog plaatjes in.

Lees meer over het boek en hoe je het kunt bestellen op: yanga.nl 

De volledige interviews en reisverslagen staan op Johan's website 



De Strip: De strip van deze week is weer gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 en deel 6 van dit verhaal.

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het voorafgaande verhaal.

Klik op de strip voor een grotere weergave.

Ga voor eerdere hoofdstukken naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  -  het Strip-overzicht van 2012 en het Strip-jaaroverzicht van 2013

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men




zondag 8 september 2013

James Taylor en zijn muzikale familie


Bij Apple denk ik toch het eerst aan de platen-maatschappij van de Beatles en niet aan het elektronica-bedrijf. Het platenlabel werd door de beroemde band in 1968 opgericht, om meer grip te krijgen op hun zakelijke belangen. Van de eerste hits zagen ze maar een zeer schamel bedrag terug. Men zegt dat ze, met z'n vieren, slechts één procent van de inkomsten mochten verdelen.

Tot mijn verrassing las ik op Wikipedia dat bij de artiesten, die naast de Beatles bij Apple platen hebben uitgebracht, ook James Taylor hoort. Voor wie hem niet kent, Taylor is een succesvolle zanger-liedjesschrijver en gitarist. Zijn stijl is dromerig en melodieus, zijn zangstem wat nasaal.

En zijn allereerste lp, als solo-artiest, werd opgenomen in dezelfde studio en met hulp van de Beatles, die toen aan hun White Album werkten. James had daarvoor al wat in bandjes gespeeld, in de Verenigde Staten, waar hij geboren is als zoon van een arts en een klassiek geschoolde zangeres.

Zijn eerste muzikale avontuur strandde in de hippiebuurten van New York, waar hij berooid en aan de drugs raakte. In een poging om in een nieuwe omgeving een verse start te maken vertrok de jonge James, nog net geen 20 jaar oud, naar Engeland. Daar maakte hij wat demo-opnamen, die via een omweg bij Paul MacCartney terecht kwamen. Vandaar die eerste lp, die overigens geen groot succes werd.

Een paar jaar later, in 1970 en weer terug in de VS, kwam Taylors grote doorbraak. Zijn tweede lp, 'Sweet Baby James', genoemd naar het zoontje van zijn broer, werd een hit, net als de single 'Fire and Rain'. James trouwde vervolgens met zangeres Carly Simon, scoorde nog meer hits en worstelde nog geruime tijd met drugsproblemen.

Inmiddels is hij een gerespecteerde oude rot, al jaren verlost van zijn verslaving en voor de 3e keer getrouwd. Zijn zoon Ben, uit het huwelijk met Carly, is ook een heel aardige zanger en songschrijver. Die was ik een tijdje terug al eens, bij toeval tegen gekomen. Maar wat ik niet wist is dat de drie broers van James en zijn zuster ook actief zijn, of zijn geweest, in de muziek, net als zijn dochter Sally.

Over de jongste broer, Hugh, lees ik op Wikipedia niet veel meer dan dat hij iets in de muziek heeft gedaan, maar nu een Bed & Breakfast runt. Oudste broer, Alex, nam een aantal lp's op, in de jaren '70 en '80, in een stijl die omschreven wordt als 'southern blues-rock'. Hij overleed aan een hartaanval, vermoedelijk als gevolg van langdurig alcoholmisbruik, in 1993.

Zuster Kate maakte drie platen in de 70s en drie cd's na 2003. Zij zoekt het meer in de folk-pop en toert nog geregeld door het zuiden van de VS. Broer Livinston was weliswaar minder succesvol dan James, maar heeft toch een gestage, muzikale loopbaan sinds begin jaren '70. Hij maakte een dozijn lp's en cd's, de laatste in 2010, overwegend gevuld met sfeervolle, akoestische folk-pop. Livinston geeft daarnaast les op het muziek-college van Berklee.

Opmerkelijke familie !

Meer info is te vinden op Wikipedia en allmusic.com , de meeste Taylors zijn ook te zien en te horen op YouTube  .

De website van James Taylor is de moeite waard, onder meer door de filmpjes met gratis gitaarlessen, deels gefilmd vanuit de klankkast van de gitaar. 



De Strip: De strip van deze week is weer gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 , deel 2 - deel 3 - deel 4 en deel 5 van dit verhaal.

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het voorafgaande verhaal.

Klik op de strip voor een grotere weergave.

Ga voor eerdere hoofdstukken naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  -  het Strip-overzicht van 2012 en het Strip-jaaroverzicht van 2013

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men