Posts tonen met het label soep. Alle posts tonen
Posts tonen met het label soep. Alle posts tonen

zondag 9 augustus 2020

Dromend over soep en Rhenen


Mijn laptop heeft weer een Windows Update overleefd en gedraagt zich, nadat ik zoveel mogelijk extra opties uitgezet en afgeslagen heb, weer bijna normaal. Er vliegt op het balkon een jonge koolmees rond met een gezwelletje onder zijn snavel dat er uit ziet als een oranje besje. Het zou ook een teek kunnen zijn. Het schijnt hem niet te hinderen.

Maar daar wou ik het niet over hebben. Afgelopen maandag werd ik wakker uit een opmerkelijk gedetailleerde droom. Het is wonderlijk wat je hersens aan beelden kunnen produceren terwijl je slaapt. Dit keer droomde ik dat ik door een stad wandelde. Ik dacht de witte kerktoren te herkennen als de Cuneratoren van Rhenen.

Ik ben ooit wel eens in Rhenen geweest maar dat ziet er vast heel anders uit dan in mijn droom. Daarin volgde het ene leuke straatje, vol schilderachtige huizen uit verschillende historische periodes, op het andere aardige pleintje met kerkjes, stadspoorten en wat al niet meer.

Ik wandelde over een begraafplaats en zag in de verte die witte kerktoren weer, waar de zon heel mooi op scheen. Ik had mijn fototoestel in mijn hand en om een beter plaatje te kunnen maken sprong ik, heel atletisch, over een paar graven heen. Goh, dat ik dat kan, dacht ik in mijn droom.

Even verderop was ik weer in het stadscentrum en zag de dochter des huizes lopen met haar man. Zij wilden koffie gaan drinken op een terras, maar ik wilde nog even verder wandelen dus zei ik dat ik ze later wel weer zou zien.

Ik liep een oud gebouw binnen met gewelfde plafonds. Daar was een bibliotheek, of misschien een boekhandel, waar mensen zaten te lezen. Een aantal zag ik ook soep eten en ik kreeg meteen ook trek. Achter een tafel, aan de zijkant van de ruimte, stond een meisje bij een dampende pot.

'Hoeveel kost dat ?' vroeg ik.

'Eén euro', zei ze. 'Maar u moet er wel een boek bij kopen. U krijgt er dan ook een leesbrilletje bij. Samen 21 euro.'

Aha, pakketverkoop, dacht ik, terwijl ik door het boekje bladerde dat ze me toeschoof. Het was leuk geïllustreerd en ze legde er nog wat spullen naast, speelgoed dingetjes leken het.

Ik stemde met de koop in en haalde uit mijn zak een dikke stapel bankbiljetten. Je ziet dat zo'n droom niet erg realistisch is, want ik betaalde met een biljet van 25 euro en die bestaan helemaal niet. En in werkelijkheid heb ik nooit contant geld bij me.

Ondertussen bekeek ik het leesbrilletje dat een mooi gouden montuur had. Er stond nog iemand naast me en die wees me erop dat de poten verkeerd om aan de glazen zaten. Of de neussteun zat op de verkeerde plek. In ieder geval klopte er niets van dat brilletje. Hindert niet dacht ik, dat schroef ik thuis wel uit elkaar en dan zet ik het goed weer in elkaar.

Ik nam alle spullen die ik gekocht had mee. De warme soep zat in een aardewerken mok die weer verpakt was in krimpfolie, zodat je hem ondersteboven kon houden zonder dat er iets uit liep. Handig, vond ik.

Weer buiten op straat bedacht ik dat ik het boekje en de andere spullen misschien cadeau kon doen aan de dochter des huizes. Ik stond aan de rand van een plein, vol andere voetgangers en zag aan de andere kant mijn oud-collega Rita aankomen.

Naast haar liepen een man en een vrouw. Ik herkende in de man ineens haar zoon, een stuk ouder en grijzer geworden dan toen ik hem voor het laatst zag.

Hij herkende mij ook en raakte daardoor helemaal door het dolle. Hij griste een half opgegeten appel uit handen van een voorbijganger en gooide die over het plein mijn kant op. Ik zag het stuk fruit in slow motion op me af komen, terwijl de enthousiaste werper er jubelend achteraan rende.

Toen werd ik wakker.


Ps.: Ik heb het nog even gecheckt via Google Maps maar Rhenen ziet er inderdaad heel anders uit dan in mijn droom. Die kerktoren is wel mooi, gezien vanaf de rivier...


De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman

Klik hier voor deel 1 - deel 2 en deel 3 van dit verhaal.

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 en deel 5 van het vorige verhaal...


Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men



zaterdag 14 mei 2011

Kartoffelsuppe – Aardappelsoep, dus...


Als je wrevel op wil wekken bij je lezers dan moet je over koken schrijven, dat blijkt maar weer. Mijn eerdere verhalen over makkelijke soep, van een paar simpele ingrediënten, hebben me zelfs onvriendelijke reacties opgeleverd op Ekudos. En dat is toch en heel gemoedelijk forum, waar je rustig over heikele politieke onderwerpen kunt schrijven zonder uitgescholden te worden.

Koken is klaarblijkelijk een teer punt voor veel mensen. Ze kunnen het niet en beginnen er dan maar liever niet aan. Of ze kunnen het wel en zijn daar dan zo trots op, dat je het niet moet wagen om te zeggen dat het eigenlijk heel simpel is en niets voorstelt. Dat is natuurlijk geen reden om maar niet meer over koken te schrijven.


Ik ben geen echte kok, dat hebben de lezers vast wel begrepen. Ik geef geen echte recepten met exacte hoeveelheden en kooktijden. Maar dat is met opzet. Koken is experimenteren, koken is avontuur. Er zijn geen rotsvaste voorschriften en koken uit een kookboek is saai. Mijn verhaaltjes zijn eerder bedoeld om te lezen, daarna opzij te leggen en lekker zelf aan de slag te gaan. Verzin je eigen varianten, vind je eigen recepten uit.

Deze keer: Kartoffelsuppe. Een heerlijke, voedzame soep waar ik voor het eerst mee kennis maakte in Trier. Dit mooie historische stadje aan de Moezel, met zijn Romeinse bouwwerken, middeleeuwse kerken en fraaie vakwerkhuizen is sowieso een bezoek waard. Maar je kunt er ook prima eten en drinken.

Moezelwijn, natuurlijk, die de laatste jaren steeds droger van smaak schijnt te worden, dit in tegenstelling tot de wijnen uit de nabijgelegen Elzas. En aardappelgerechten. Bestel eens aardappelen met eieren en spek, in zo'n gezellig restaurantje in die oude binnenstad. Tsjonge wat krijg je een vorstelijke portie opgediend ! Maar zo is de Duitse keuken, eenvoudig, smakelijk en niet kinderachtig.

Ik at mijn eerste aardappelsoep overigens in de Tulip Inn. Ja, een lelijk flatgebouw aan de rand van het oude Trier, maar niet duur en je hebt er vanuit je kamer een prachtig uitzicht. Thuisgekomen pakte ik er 'In de Duitse keuken' bij, een ouderwets kookboek, in 1969 uitgegeven door Parool/ Life en, na wat experimenteren, kook ik de aardappelsoep nu als volgt:

Schil ongeveer een kilo aardappels, het soort maakt niet uit, je kunt ook voorgekookte uit de supermarkt nemen, die hoef je dan niet te schillen (en dan heb je aan anderhalf pond genoeg). Kook de aardappels in een ruime pan en een ruime hoeveelheid water, waar je een paar bouillonblokjes in gedaan hebt, goed gaar. Hou er rekening mee dat er nog meer ingrediënten bij de soep moeten, hou dus een halve pan ruimte over.

Maak, terwijl de aardappels koken, een paar uien, een paar teentjes knoflook en een flinke prei schoon en snij die fijn. Schil een halve komkommer en snij die ook in fijne reepjes. Onderwijl zijn je aardappels gaar. Vuur uit en laat de pan een beetje afkoelen. Je moet nu de aardappels fijn maken. Dat kan met de staafmixer. Je kunt ze door een zeef duwen (is wel een heel werk) of uit de bouillon scheppen en op een bord fijn prakken en daarna weer in de soep teruggooien. Als er een paar grotere stukjes in de soep zitten is dat niet erg.

Doe nu het vuur weer aan, maar laag. De fijngemaakte aardappels hebben de neiging om aan de bodem van de pan vast te kleven, aanzetten heet dat in kookjargon en als je niet oppast kan dat zelfs tot aanbranden van je soep leiden. Roer dus vanaf nu regelmatig in de soep en schraap daarbij met de soeplepel over de bodem van de pan.

Gooi de fijngesneden uien en knoflook bij de soep en de helft van de gesneden prei. De andere helft van de prei doe je in een kommetje en bewaar je voor bij het opdienen. De komkommer mag ook in de soep. Laat alles een paar minuutjes zachtjes doorkoken. Niet vergeten te roeren.

Snij inmiddels een onsje gesneden bacon, ontbijtspek of runderrookvlees in reepjes. Dit kun je ook vervangen door allerlei andere vlezigheden, ham of boerenmetworst, rook worst of zelfs gerookte zalm (is geen vlees, maar vis). Ben je vegetariër dan laat je het gewoon weg. Geen nood, zonder vlees of vis wordt je soep ook best lekker. Je kunt wat champignons in plakjes snijden en even in de koekenpan fruiten, of iets van tahoe als vleesvervanger nemen. Doe de bacon, of wat je ook gekozen hebt, in de soep. Even roeren…

Je kunt allerlei kruiden in de soep doen. In het recept uit het kookboek staat dille, maar eigenlijk elk ander kruidje uit de gemiddelde keuken kan er bij, mits met mate gebruikt. Even proeven of het zout genoeg is. Eventueel nog een bouillonblokje toevoegen. Wat zwarte peper erover malen, maar pas op dat je er niet teveel in doet. De peper kan ook achteraf, als het al in je bord ligt erbij gedaan worden, dat is veiliger.

Doe vervolgens een kwartliter zure room bij de soep. Volgens mij moet je crème fraiche nemen en geen sour cream, want die is minder geschikt voor warme gerechten. In het kookboek staat slagroom. Dat geeft dan wel een andere smaak. In ieder geval goed roeren tot de room opgelost is. Voor eters met lactose-intolerantie is er ook heel goede sojaroom te koop, daarmee smaakt het ook prima.

En dan moet er nog (soja-)melk bij de soep, ja, het wordt steeds gekker ! Het hangt er van af hoe dik je je soep wil hebben. Maar aardappelsoep moet wel een beetje stevig zijn, dus niet teveel melk er bij mengen. Daarna is hij zo'n beetje klaar, alleen nog weer aan de kook brengen en daarbij regelmatig roeren.


Ondertussen een paar stevige boterhammen snijden en met boter besmeren, een flink glas Duits bier of een niet te zoete witte wijn ernaast zetten. En geef bij het opdienen de gesneden prei erbij, die we aan het begin opzij gezet hebben. Daar moet je dan een handje van over de soep gooien. Heerlijk, hoor kinderen ! En een dag later (wel bewaren in de koelkast) nog lekkerder !

Dit recept heeft in iets gewijzigde vorm ook op het VK-blog gestaan. De foto's heb ik vorige week gemaakt.


NB: Door een storing bij Blogspot is een aantal eerdere reacties verdwenen. Waarvoor mijn excuses...

donderdag 5 mei 2011

Gebakken ballen (in de soep)

Slakken in de soep, komkommer of, in plaats van bouillonblokjes, vloeibare bouillon ? Mijn eerste soepverhaal maakte in 2006, op het Volkskrantblog, heel wat los. En dan was ik zelf ook nog het een en ander vergeten. Zo is het ook erg lekker om een scheut zure room in de soep te doen. En wat dacht je van een schep piccalilly in de bruinebonen- soep ? Of een handvol geraspte kaas ?

Maar als je het echt goed wil doen dan moet je zelf bouillon trekken, van een soepbeen, een mergpijp (dat is geen stuk gebak, jongelui, maar een koeienbot met het merg er nog in), een schenkelstuk (ja, inderdaad: een schijf koeien- scheenbeen, met het vlees er nog omheen) of poulet (dat is soepvlees). Daar heb je dan wel de hele dag voor nodig, al vraagt het weinig aandacht, gewoon een pan water, soepbeen of -vlees er in, hand zout en eventueel een bosje kruiden, vuur heel laag en vervolgens urenlang leuke dingen gaan doen.

Ouderwets koken is dat, daar heeft de jeugd van tegenwoordig geen geduld meer voor. Ooit heb ik erwtensoep gegeten waar een halve varkenskop aan ten grondslag lag. Kom daar nog eens om. De vraag is ook of het nog wel kan met die gekke koeienziekte en zo, zo'n stuk dierenbot met vleesresten in de soep ? Vandaar het praktische bouillonblokje. Daar zitten dan vaak ook de kruiden al in, je hebt tevens vegetarische varianten, voor personen die tegen het eten van vlees zijn en toch een lekker kopje soep willen. En het gaat gemakkelijker mee in de rugzak of fietstas.

Kampeergerechten, schreef een lezer. Mooi gezegd. Het liefst zou ik inderdaad recepten geven die je op de camping in elkaar kunt draaien. Met maar één pan en één mes. Dat gaat ook prima in de keuken thuis, hoor. Zo'n 12-delige messenset is eigenlijk weggegooid geld. Eén niet te groot, goed scherp, mes is genoeg. Geen karteltjes, want daar kun je niet fijn groente mee snijden. Maar voor op de camping voldoet een aardappelschilmesje al uitstekend.

Thuis houd ik het op een klein model koksmes, met een lemmet van een centimeter of twaalf. Handzaam genoeg om een uitje mee te schillen en toch ook geschikt om mee te snijden. Voor weinig te koop in elk warenhuis. Zo'n groot koksmes is echt iets voor hanige mannen. Om mee op te scheppen: Kijk eens hoe groot mijn mes is ! Kinderachtig en overbodig, meisjes, laat je niets wijsmaken.

Okee, ballen in de soep. Je kunt ze in potten kopen, bij de supermarkt. Ze smaken dan nergens naar en voelen in de mond aan als sponzen. Je kunt ze maken zoals mijn oma het deed. Die had in haar keuken meestal wel een pan soep op het petroleumstel staan. Naast het aquarium dat er ook uit zag alsof het gevuld was met soep. Helemaal groen en af en toe zag je iets oranjes voorbij komen. Geen wortel (kan ook heel fijn in de soep !) of verdronken voetballer (iets minder aan te bevelen) maar een goudvis (niet aan beginnen !).

Als oma ballen voor de soep maakte nam ze half om half gehakt (dat is varkens- en rundergehakt door elkaar gemengd) deed daar een handje peper en zout door en een beetje notenmuskaat en wierp er vervolgens kluitjes van in de kokende soep. Het grillig gevormde resultaat noemde ze onderzeeboten en om eerlijk te zijn hoopte ik altijd er niet teveel van op mijn bordje te krijgen, want erg smakelijk vond ik ze niet.

Nee, kinderen, echt lekkere soepballen moet je even bakken. Oh, daar lik je je vingers bij af ! Neem een half pondje mager rundergehakt. Doe het in een kom, stomp er met je vuist een kuiltje in. Breek daarin een ei (schillen weggooien !), kruimel er twee beschuitjes overheen, doe er zout peper en kruiden bij (in plaats van zout en kruiden kun je ook een kruidenbouillonblokje fijn kruimelen, in plaats van peper kun je ook sambal nemen) en hou je daarbij niet in. Eenmaal in de soep mogen je ballen best flink veel smaak hebben. Een uitje heel fijn erdoorheen snipperen kan, knoflook natuurlijk ook. Als je echt pikant wil doen: een flinke schep mosterd erbij.

Kneed de hele boel flink door elkaar en draai er kleine balletjes van, doorsnee 1 tot 1,5 centimeter. Zet een pan op een hoog vuur en doe er een flinke scheut olie (olijf, pinda of zonnebloem) of een stevige klont boter of margarine in. Draai de campingbrander iets lager als het vet heet is en doe een deel van de balletjes in de pan. Niet alle ballen tegelijk, want ze hebben een beetje ruimte nodig. Regelmatig bewegen met de pan, of omscheppen met een spatel. Zo bak je in een paar porties alle ballen mooi bruin.

Je kunt daarna in dezelfde pan soep maken, dan neem je als het ware de smaak van de gebakken ballen mee in je soep. En uiteindelijk de gebakken ballen in de soep doen (niet allemaal van te voren opeten, dus !). Ach, jongens en meisjes, de hele camping zal jaloers zijn !

woensdag 4 mei 2011

Koken met de Stripman – Je kunt overal soep van koken



Vijf jaar geleden schreef ik op het goede oude Stripblog mijn eerste kookverhaal. Ik had gelezen dat de jeugd van tegenwoordig niet meer zelf kookte en vond dat jammer. Koken is makkelijk en zelfgekookt is altijd lekkerder dan kant en klaar gekocht. Dus gaf ik op het blog een paar eenvoudige recepten, waar de grootste klungel zich nog geen bult aan kon koken.

De gevolgen bleven niet uit. Ik kreeg best veel reacties op mijn kookverhalen, maar niet van jongeren die niet konden koken en die nu blij waren met mijn aanwijzingen. Waarschijnlijk lazen die jongeren mijn blog niet, of sloegen ze de kookverhalen over, omdat ze dachten dat die toch niet aan hun besteed waren.

Ik kreeg voornamelijk aanwijzingen van ervaren koks die mij bij elk recept uitlegden hoe het anders en vooral ingewikkelder kon. Nee, moest ! Want koks, zelfs de amateurs, zijn erg overtuigd van hun eigen gelijk. In plaats van bouillonblokjes moest ik echte bouillon trekken, in plaats van knoflookpoeder verse knoflook uitpersen enzovoort.

Maar dat was nu juist niet mijn bedoeling. Niet de onervaren kokers afschrikken met moeilijk-doenerij, maar juist laten zien dat je, met eenvoudige middelen en weinig ervaring, toch snel iets lekkers kunt bereiden. Geen lange recepten, geen dure koksmessen, geen vijfpits AGA-fornuizen. Maar simpel. Een lezer vatte het heel mooi samen: Campinggerechten ! Met 1 pannetje, een aardappelschilmesje en een campinggaz-stelletje kun je al aan de slag.

Het is dus met enige schroom dat ik onderstaand recept uit 2006 nog eens plaats. Hopelijk komt er nog eens een jeugdige lezer langs die er iets aan heeft. De mensen die allang weten dat het heel anders moet, moeten dan, voor deze ene keer, maar hier ophouden met lezen... (Maar wel nog even de strip bekijken !)


De jeugd van tegenwoordig kookt niet meer. Ik las het laatst nog in de krant. En ik moet toegeven: ik ken niet veel jeugdigen die met plezier in de keuken staan. Sterker nog: ik ken er een paar die lijken te overleven op een dieet van louter diepvriespizza, blikken soep en afhaalmaaltijden. Dat is jammer, want niet erg gezond en ook niet zo lekker.

Want laat me je één ding verzekeren: zelfgekookt is altijd lekkerder dan kant en klaar. Neem nu die blikken soep. De inhoud daarvan is toch eigenlijk behoorlijk smerig. En dat terwijl soep koken het allermakkelijkste is dat er bestaat. Je kunt bijna alles tot soep verwerken. Het kan haast niet mislukken. Soep laten aanbranden, bijvoorbeeld, vraagt zoveel doorzettingsvermogen, daar is geen jongere toe in staat. En soep koken kost nauwelijks meer moeite dan het in de magnetron schuiven van een pizza.

Ik doe je het volgende recept cadeau: Ga naar de supermarkt en koop een pakje bouillonblokjes en een zakje gesneden soepgroente. Ga weer naar huis en vul een pan, van gemiddelde grootte, voor driekwart met water. Zet de pan op het vuur en gooi er twee bouillonblokjes in. Als de boel begint te koken mag de groente erbij. Vijf minuutjes wachten en zie daar: groentesoep. Even proeven. Niet zout genoeg ? Nog een bouillonblokje erbij. Lekkerder dan alles wat je in blik kunt kopen.

En als je na een paar keer oefenen deze soep eenmaal onder de knie hebt, kun je allerlei variaties toepassen. Er kan nog meer en andere groente in. Bijvoorbeeld: tomaten, uien, prei, selderijstengel, knoflook, wortelen, een paprika, ja zelfs fijngesneden komkommers, of pepers. Je kunt er een schep sambal doorroeren, of kerrie, of een scheut ketjap.

Wil je gebonden soep ? (Dat is soep die een beetje dikker is, zoals bijvoorbeeld: erwtensoep.) Kook dan in de bouillon, voor je de groente erin doet, een paar aardappels gaar. Haal ze uit de pan, prak ze fijn op een bord en kieper ze weer terug. Even roeren: gebonden soep. Nog niet fijn genoeg ? Even de staafmixer er doorheen raggen. Kom op ! Koken is avontuur !

Je kunt ook allerlei vleeswaren in de soep doen. Een paar plakjes ham, of bacon, in reepjes gesneden. Een rookworst, in kleine stukjes. Boerenmetworst, servelaat of chorizo, gaan ook heel goed. Of voor de vegetariers: bak een omelet en snij die in reepjes. Je kunt een boterham roosteren en in blokjes snijden: croutons !

De mogelijkheden zijn eindeloos en het resultaat bijna altijd smakelijk. Ben je een beetje uitgeschoten met zout of kruiderijen ? Gooi wat meer water in de soep. Of nog een paar aardappels, dat schijnt ook te helpen.

Traditioneel hoort er in groentesoep ook vermicelli, dat is een soort dunne spaghetti. Ook dat is in de supermarkt gewoon te koop, kinderen ! Maar je kunt ook echte spaghetti even mee late koken, of macaroni, Chinese mie, ja zelfs rijst !

Volgende keer gaan we iets moeilijkers doen: Soep met ballen ! Ondertussen allemaal thuis oefenen.



De Strip: Dit deel van het Stripmannen-vervolgverhaal is weer gemaakt door De Geheimzinnige Hulpman. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 7 - deel 8  en deel 9 van deze episode. Lees ook de vorige hoofdstukken: De Wind - Snuf de Hond - Muzikale Droom - Theo en Francien - Motorfietsen en Sportwagens - De Klaveet - Hot City - Teringhond en Het is niet wat je denkt

Wordt vervolgd...

Klik op de strip voor een grotere weergave... 
En bezoek de website van de Geheimzinnige Hulpman, voor meer vervolgstrips !