Posts tonen met het label Engels. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Engels. Alle posts tonen

zondag 2 juni 2019

Oliver Twist en The Warden


Vlak na elkaar las ik Oliver Twist, de beroemde roman van Charles Dickens, uit 1839, en The Warden, een wat minder beroemd boek van Anthony Trollope, uit 1855. Halverwege Trollope dacht ik: het lijkt wel een commentaar op Dickens. En dat is geen toeval.

Hoewel Dickens niet bij naam genoemd wordt, schrijft Trollope over een auteur, hij noemt hem Mr Popular Sentiment, die verdacht veel op hem lijkt. Hij publiceert zijn romans als feuilletons, hij klaagt misstanden aan en bevolkt zijn verhaal met goudeerlijke helden en verwerpelijke schurken. Trollope merkt daar bij op dat er, in het echte leven, in de meeste helden ook wel iets slechts zit en in veel boeven iets goeds.

Voor wie de boeken niet kent: Oliver Twist gaat over een weesjongen die in het armenhuis belandt, waar hij zo slecht behandeld wordt dat hij wegloopt, waarna hij in handen van een zakkenrollersbende valt. Het komt allemaal toch nog goed als hij gered wordt door een rijke weduwe en haar dochter. Uiteindelijk blijkt Oliver zelf eigenlijk ook van goede huize te komen.

The Warden, het boek van Trollope, gaat over een tehuis voor oude mannen, dat voortkomt uit een middeleeuws legaat en bestuurd wordt door de kerk. De oudjes krijgen een karig dagloon, terwijl de opzichter – 'warden' in het Engels – een riant loon en een mooie woning krijgt, zonder daar veel voor te hoeven doen.

De opzichter heeft een dochter en die heeft een verloofde. Deze jongeman trekt zich het lot van de arme oude mannen aan. Hij brengt zo zijn aanstaande schoonvader in opspraak, terwijl hij het verder eigenlijk prima met hem kan vinden.

Dat is het aardige van The Warden. Er zitten niet echt schurken en helden in. De opzichter is een goeie sul die, van zijn eigen inkomsten, de oude mannen wat extra's toestopt. Zijn tegenstrever wil alleen maar de toestand van die oudjes verbeteren. De dochter zit tussen twee vuren, maar weet de boel uiteindelijk te sussen.

Het slechtst komt de andere schoonzoon van de opzichter er vanaf, die aartsdeken is van de kerk die het oudemannenhuis bestuurt. Hij wordt neergezet als een opgeblazen naarling, die het aanzien van de kerk belangrijker vindt dan het gepijnigde geweten van zijn schoonvader, of het lot van de armen.

Bij Dickens gaat het er allemaal stuk ongenuanceerder aan toe. De omstandigheden, waaronder Oliver in het weeshuis en het armenhuis moet leven, worden zo schril afgeschilderd dat het haast lachwekkend wordt. Zo worden de paupers met opzet uitgehongerd, zodat ze, als ze uiteindelijk overlijden, in een smallere kist begraven kunnen worden. Dat scheelt hout en dus geld. De bestuurders van de 'liefdadige' instelling zijn daarentegen allemaal welgedane dikkerds.

Oliver en zijn latere redders worden beschreven als in en in goed, lief en onschuldig. Je zou zowat een hekel aan dat onuitstaanbaar brave ventje krijgen. De boeven waarmee hij te maken krijgt zijn dan weer door en door slecht. Ik heb nooit een verfilming of musicalversie van Oliver Twist gezien, maar ik heb de indruk dat Fagin, de leider van de zakkenrollers, daarin afgeschilderd wordt als een malle ouwe kerel. Beetje ondeugend, maar toch ook best leuk.

Nou, dat was in de originele tekst wel anders. Fagin wordt door Dickens betiteld als: de ouwe, lelijke jood, de onbetrouwbare, listige jood, de gierige, slinkse en diefachtige jood, de gemene en gewelddadige jood. Zoveel nare eigenschappen worden hem toegeschreven dat Dickens er in zijn eigen tijd al op aangesproken werd. Dit leek, zelfs halverwege de 19e eeuw, toch wel erg veel op antisemitisme.

Kritiek die Dickens zich wel aantrok, in de tweede helft van zijn boek heeft hij de tekst gematigd. En antisemitisch of niet, je hebt als lezer toch sympathie voor de aanklacht die Dickens hier doet. De leefomstandigheden van wezen en armen waren schandalig en het is goed dat hij daar tegen protesteerde.

Bij Trollope had ik aanvankelijk bewondering voor de genuanceerde wijze waarop hij zijn romanfiguren beschrijft. Geen karikaturale goeien en slechten, zoals bij Dickens, en toch een boeiend verhaal.

Maar waar Dickens een sensationele ontknoping heeft, loopt het bij Trollope met een sisser af. Zijn boodschap is ook minder aansprekend. Die komt er op neer dat je maar beter niet kunt proberen om oude instellingen te hervormen. Want op het eind van het verhaal komen de oudjes, waar het verhaal om draait, er nog het beroerdst vanaf.

Dat The Warden niet zo'n sensatieverhaal is en een behoudende moraal uitdraagt, heeft er toe geleid dat het later niet echt opgepikt is door film- en theatermakers. Het is alleen bewerkt voor TV, in 1951 en als deel van een langere serie nog eens in 1982. Dit in tegenstelling tot Oliver Twist, dat is zeven keer verfilmd, waaronder een Disney animatiefilm, en bovendien drie keer verwerkt tot TV-serie en een keer omgevormd tot theatermusical.


Beide boeken zijn overigens vlot leesbaar en gratis, als e-book, te downloaden bij Project Gutenberg 




De Strip: De strip - die los staat van het geschreven bericht - is gemaakt door de de Stripman zelf. Klik hier voor deel 1 van dit verhaal. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 en deel 6 van het vorige verhaal. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men


zondag 30 juli 2017

Een goede kop thee


De plaatselijke delicatessenwinkel heeft onlangs zijn deuren definitief gesloten. Het was een oud familiebedrijf, ooit een gewone kruidenier, waar mijn oma haar bakmeel, suiker, zeep en soda kocht, maar er was geen opvolger meer te vinden om de zaak voort te zetten.

Ik kwam er niet vaak. Eigenlijk het enige dat ik er wel eens kocht was thee. Dat kun je bij de supermarkt ook krijgen, maar die verkoopt vrijwel uitsluitend thee met toegevoegde, zoetige smaakjes. Gewone thee die alleen maar naar thee smaakt, dat willen de mensen niet meer.

Op zoek naar een goede kop thee, voel ik me bijna als de hoofdpersoon in het eerste seizoen van de TV-serie 'Death In Paradise'. Dat is een door en door Britse inspecteur, die naar een tropisch eiland gezonden wordt om een moord op te lossen. Puffend en zwetend, in zijn driedelig kostuum, loopt hij tussen de schaars geklede eilanders en toeristen, mopperend dat er nergens een behoorlijke kop thee te krijgen is.

Ik was ooit, meer dan 30 jaar geleden, in Engeland op vakantie en ik weet wat ze er toen onder een goede kop thee verstonden. Ik verbleef een nacht in een bed & breakfast in Harwich. Bij het ontbijt zette de eigenaar een klein theepotje voor me neer. Even laten staan, zei hij, dan omroeren, dan is het goed.

Ik keek na een paar minuten eens in het potje. Daar dreven vier theezakjes in, van een formaat dat ik nog nooit gezien had, zeker 6 bij 8 centimeter. Touwtjes om ze mee uit de thee te hijsen ontbraken. Ik begreep ineens waarom de Engelsen sloten melk en scheppen suiker in hun thee gooien.

Er zijn nog wel andere winkels, in ons dorp, die thee verkopen. Eén is van het soort waar je een enorm assortiment aan artikelen vindt. Van geurkaarsen, tot geborduurde kussens, tuinstoelen, lampenkappen en serviesgoed. Ze hebben een flinke stelling vol met pakjes theezakjes, in allerlei vrolijke kleuren.

Bij nadere inspectie blijkt er niet één alleen maar thee te bevatten. Overal is iets aan toegevoegd. Munt, kaneel, citroen, aardbei, banaan, meloen, je kunt het zo gek niet verzinnen...

Ze verkochten ook thee-eieren, van die metalen bolletjes, met gaatjes, waar je losse thee in kunt doen. Maar in het schap was geen losse thee te vinden, gek genoeg. Die bestelde ik uiteindelijk via internet. Twee pakjes van elk 50 gram. De prijs was heel redelijk, samen nog geen 5 euro. Daar kwam wel 4 euro verzendkosten bij. Je moet wat over hebben voor een goede kop thee... 



De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Stripman zelf . 

Klik hier voor deel 1 en deel 2 van dit verhaal. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 en deel 11 van het vorige verhaal. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men



dinsdag 13 maart 2012

Nieuwe Midsomer Murders met een nieuwe Barnaby



In een eerder blog schreef ik over de gemoedelijke Britse detective-serie Midsomer Murders. Hoofdinspecteur Tom Barnaby, gespeeld door John Nettles, loste daarin, in de fraaie omgeving van het fictieve graafschap Midsomer, de ene moord na de andere op.

In 2010 kondigde Nettles aan dat hij ermee wilde stoppen. Omdat de serie, na 14 jaar, nog steeds erg populair was besloten de makers hem een opvolger te geven. Daarvoor werd er in de laatste aflevering met Tom Barnaby ineens een John Barnaby opgevoerd, de neef van Tom en heel toevallig ook politieman.

Dat leek een beetje gezocht en niet erg veelbelovend. Maar het valt mee. Bij zijn eerste zaak ontpopt John zich als een aantrekkelijk personage, met opvallende karaktertrekjes. Hij blijkt naast zijn politie-opleiding psychologie te hebben gestudeerd. Hij woont voorlopig, in afwachting van de komst van zijn vrouw, alleen in een huis tussen onuitgepakte verhuisdozen en bespreekt de misdaden die hij op moet lossen het liefst met zijn hondje.

In Midsomer moet hij nog het vertrouwen van de bevolking zien te winnen, die hij tegemoet treedt met een apart soort humor. En ook op het politiebureau moet hij zijn plaats nog vinden en het respect van zijn collega's zien te winnen. Aan het eind van de eerste aflevering is de verhouding tot zijn directe assistent, inspecteur Jones, in ieder geval een stuk verbeterd. De tweede aflevering wordt woensdagavond uitgezonden, op Nederland 1, om 21.25 uur.

De rol van neef John wordt overigens uitstekend vertolkt door Neil Dudgeon, voor de volgers van andere Britse crime-series geen onbekende acteur. Hij speelde onder andere bijrollen in A touch of Frost en Morse en had een aantal seizoenen geleden ook al eens een bijrolletje in Midsomer Murders.

Op de Nederlandse Wikipedia is een artikel te lezen over Midsomer Murders, maar de Engelse versie is veel uitgebreider. Daar is bijvoorbeeld een lijst te vinden van locaties waar de serie is opgenomen en alle fictieve plaatsnamen die daarvoor gebruikt zijn.

Je kunt er zien in welke landen Midsomer Murders uitgezonden is en dat er inmiddels reeksen DVD's en ook soundtrack cd's van de serie zijn verschenen. Ook wordt er aandacht besteed aan een relletje rond de serie. Een van de producers had in een interview gezegd dat Midsomer Murders voorbij ging aan de multiculturele realiteit en alleen blanke Britten liet zien. Hij werd daarop geschorst door de productie-maatschappij. Inmiddels is het conflict bijgelegd.

Waarschijnlijk is het ook teveel gevraagd. Een tv-serie die zich afspeelt in een fictief stuk Engeland zal nooit een precieze afspiegeling van de werkelijkheid zijn. Maar daarom kan het nog wel amusant zijn om naar te kijken.

woensdag 29 februari 2012

De Stripmannen veroveren de wereld



Ach, ja, na Nederland en België is de rest van de wereld kinderspel. Het zal niet lang duren of The Amazing Comics Men zijn in de Engels sprekende landen net zo'n begrip als, pak hem beet, Walt Disney.

Amerikaanse kinderen zullen rondlopen met T-shirts met onze tekeningen er op. Typische uitdrukkingen uit onze verhalen zullen doordringen in het dagelijkse taalgebruik van de Londenaar. En in New South Wales zal de Mysterious Helpman Society opgericht worden.

Hm... zo'n vaart zal het misschien niet direct lopen, maar de eerste bescheiden stap is gezet. Afgelopen weekeinde zijn we een Engelstalig Stripblog gestart op Wordpress. Daar had ik al een poosje een account, waar ik niet veel mee deed. Dus toen er, in het contact met een buitenlandse striptekenaar, de vraag opkwam of we niets in het Engels hadden, leek het me aardig om dat dan maar eens te proberen.

Aan de ene kant valt het niet mee om je stripjes even om te zetten in een andere taal. Okay, we understand English very well, maar schrijven is weer very diffetent cook.

De eerste paar comics die ik, op het nieuwe blog, plaatste hadden dan ook, voor het gemak, nauwelijks tekst. Daarna hebben we in onderlinge mails wat vertalingen uitgewisseld en gaandeweg beginnen we er wat meer vertrouwen in te krijgen.

We hebben zelfs al een reactie binnen en iemand die een van de cartoons leuk vond. Zo zie je maar weer. Maar ondanks deze bemoedigende ontwikkelingen zijn er nog genoeg vragen en onzekerheden. Bij welk deel van de wereldbevolking sluit onze humor en verteltrant het beste aan ? Zullen we misschien in onze onwetendheid bepaalde taboes overtreden ?

En op welk moment van de dag moeten we onze nieuwe strips publiceren ? Voor Nederland is dat al een goede vraag. Meestal zet ik mijn blogs in de loop van de ochtend online. Voornamelijk omdat ik dan zelf actief ben en tijd heb. Maar veel Nederlandse bloggers publiceren juist in de avonduren, sommigen zelfs in het holst van de nacht.

En 's ochtends vroeg is het in Amerika middernacht, terwijl in Australië de avond net begint. Misschien is de middag dan toch geschikter ? Dan is Amerika vol op aan de dag bezig terwijl de Australiërs en Nieuw Zeelanders nog net niet gaan slapen.

Of misschien maakt het ook geen moer uit. Geïnteresseerde stripliefhebbers zullen ons misschien toch wel vinden. We gaan het afwachten. Voor wie nieuwsgierig is ga gerust eens kijken op het blog van  The Amazing Comics Men.

Zie ook deze handige kaart met de wereldtijden in real time