Ja, wat nu ? Ons boek is af en om het dreigende zwarte gat te ontlopen heb ik een tafel getimmerd. Maar die is nu ook af. Wat zal ik nu eens doen ? Het is nogal een luxeprobleem, ik geef het toe, van iemand die veel vrije tijd heeft.
Maar goed. Eerst maar een paar updates. Het boek is dus klaar en we wachten op de bezorging van de eerste exemplaren. Maar voor dat iedereen enthousiast wordt: de officiële presentatie is pas in september. Sorry, dat hebben we niet zelf bedacht, maar het kwam toevallig zo uit.
Het blijkt dat Artishock, onze culturele dorpsvereniging, waar we de verhalen en tekeningen uit ons boek oorspronkelijk voor gemaakt hebben, in september een jubileum viert. Daar hadden we niet bij stilgestaan, toen we contact opnamen met de vereniging.
We dachten dat het leuk zou zijn om een bescheiden, maar plechtig, moment te organiseren, waarop we met ons boek in de openbaarheid konden komen. En dan zou het logisch zijn om dat in het clubgebouw te doen. Maar dan moeten jullie dat doen bij ons jubileum, zeiden ze. Daar past het geweldig goed bij. En daar moesten we ze uiteindelijk wel gelijk in geven.
Het zou kunnen dat men denkt dat het zo gepland is. Er is een jubileum en ja, hoor, daar is Jan de Stripman weer. Als het niet met een muzikaal optreden is, dan wel met een zelfgemaakt boek. Maar echt, dit keer kon ik er niets aan doen. Het is een samenloop van omstandigheden en het betekent dat de ongeduldige lezers zullen moeten wachten tot september.
Ondertussen is het met de tafel voor de keuken helemaal goed gekomen. Niet alleen is de tafel zelf goed gelukt maar het grappige is dat we, hoewel er dus een meubelstuk bij is gekomen, nu meer ruimte ervaren in de keuken. De magnetron is verplaatst naar de nieuwe tafel en daardoor is er ineens een flink stuk werkblad vrij gekomen. Kunnen we eindelijk eens iets even ergens neerzetten, onder het koken. Heerlijk !
Maar dan al die vrije tijd, die ineens opdoemt. Nou ja, eigenlijk is er nog heel veel te doen. Het schilderwerk, aan deuren en kozijnen, waar ik al meer dan een jaar mee bezig ben, is nog niet af. Eigenlijk zouden we ook wel nieuwe vloerbedekking willen in de woonkamer. Nogal een klus, die ik nog even voor me uit probeer te schuiven.
De planten op het balkon moeten ook gereorganiseerd worden. Er staat een hele bak vol piepkleine plantjes in de vensterbank, die ergens een plek moeten krijgen, om uit te groeien tot bloemen voor de bijen. En dan heb ik mijn nieuwe gitaar nog, waar ik wel af en toe op gespeeld heb, maar nog lang niet zoveel als ik eigenlijk had gewild.
Dat zwarte gat zou ik dus makkelijk kunnen vullen met verf, bloemen en muziek. En daarna zijn er nog genoeg verhalen en tekeningen over voor nog een paar boeken. En de verf, die ik een jaar geleden op de eerste kozijnen gesmeerd heb, zal dan ook wel z'n eerste beschadigingen hebben. En er staat nog een tafelblad waar ik eigenlijk weer een tafel van wil maken. En...
