Posts tonen met het label commercie. Alle posts tonen
Posts tonen met het label commercie. Alle posts tonen

zondag 28 juni 2020

Soestdijk terug naar het rijk ?


Het is al een tijdje terug dat ik nog eens iets schreef over Paleis Soestdijk. Meer dan een jaar, om precies te zijn. Ondertussen ben ik er zelf nog op bezoek geweest - samen met mijn vrouw en kleine D – en heb ik met eigen ogen kunnen zien dat het allemaal best meeviel met de verpauperde staat van het interieur.

Het is geen groots gebouw met weelderig ingerichte zalen, de één nog mooier dan de ander. Maar toch best een amusant geheel, met hier en daar een aardig kunstwerk, een herinnering aan de vroegere bewoners, of een leuk detail in de keuken, of kelder.

Toch zijn er vergaande plannen met het gebouw en de omgeving. Want de boel is een aantal jaren geleden door het rijk verkocht aan een commercieel bedrijf en dat moet nu niet alleen het geheel onderhouden, maar ook nog winst maken.

Het is volgens mij een liberale denkfout dat het bedrijfsleven alles beter zou kunnen dan de overheid. Het aardige van een overheidsdienst is dat die geen winst hoeft te maken en dus minder wilde dingen hoeft te doen om, zoals hier, een belangrijk cultuurhistorisch monument in stand te houden.

Een bedrijf moet luxe villa's en een hotel in het bos bouwen, een parkeerplaats aanleggen, stukken verhuren aan andere bedrijven en evenementen organiseren. Zoveel zelfs dat vorig jaar de Gemeente Baarn, waar het paleis bij hoort, dwars ging liggen. Het oorspronkelijk plan werd steeds maar weer verder uitgebreid, de villa's zouden nu al flatgebouwen worden. Dat ging te ver.

Daarop stapte de directeur van het paleis op en onlangs las ik dat één van de leden van de klankbordgroep boos is weggelopen. Die klankbordgroep was opgericht om te proberen de nieuwe eigenaar, gemeente en omwonenden op één lijn te krijgen.

Ondertussen kregen wij regelmatig post over het paleis. Of we weer op een voorlichtingsbijeenkomst willen komen ? Of we een gratis kaartje wilden om de overlast te compenseren ? Of misschien de raadsvergaderingen bij willen wonen ?

Deze week lag er een folder in de bus van een aantal verontruste organisaties, met als kop: 'Soestdijk terug naar het rijk ?' Daarin wordt een toekomst geschetst met 15 meter hoge appartementenblokken in het bos, een pretpark voor onze deur, files op de doorgaande weg, want 700.000 bezoekers per jaar en wekelijks evenementen met versterkt geluid.

Dan is het gedaan met 'onze vorstelijke groene omgeving, met schone lucht, rust en ruimte...', schrijven ze. Dat zou inderdaad niet best zijn. Hoewel die autoweg voor het paleis nu ook al behoorlijk druk is en het best grappig is om concerten te kunnen volgen door de balkondeuren open te zetten.

Maar goed. De feestende mens dreigt Soestdijk te overspoelen. Om gelukkig te zijn moet die vakantie vieren, festivals bezoeken, in de zweefmolen zwieren en op terrassen zitten. Waar dat nog niet kan moet dat snel mogelijk worden gemaakt, want zo wordt een mooie plek rendabel.

Gelukkig zijn er ook dwarsliggers – en worden we tijdelijk geholpen door het coronavirus. De tegenstemmen hebben zich verenigd in Stichting de Parel van Baarn, StichtingBehoud van de Eemvallei, Vereniging Vrij Polderland, Vrienden van het Borrebos en Buurtcollectief Baarn-Soest. Die roepen ons op om onze bezwaren kenbaar te maken aan de gemeenteraad van Baarn, of zelf te komen inspreken op de raadsvergadering van 1 juli aanstaande.

Ik ben benieuwd of het gaat helpen.

Lees voor meer info dit recente artikel in het AD: Buurt komt in opstand tegen plannen paleis Soestdijk 



De Strip is gemaakt door de Stripman zelf

Klik hier voor deel 1 - deel 2 en deel 3 van dit verhaal...

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 en deel 9 van het vorige verhaal. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men


zondag 26 mei 2019

Klankbordgroep Paleis Soestdijk


Er lag een uitnodiging in de bus om deel te nemen aan de Klankbordgroep Transformatie Landgoed Paleis Soestdijk. Verstuurd door de gemeente Baarn, waar het paleis bij hoort, en gericht aan de bewoners van Baarn en Soest en andere omwonenden.

Ik kan me voorstellen dat het jullie ontgaan is dat er gedoe is rondom de plannen die de nieuwe eigenaar, de MeyerBergman Erfgoed Groep, met het paleis en omgeving heeft. Misschien is er zelfs een enkeling die niet wist dat het paleis verkocht was. Ja, de Nederlandse staat verkoopt zijn erfgoed. Commerciële bedrijven moeten het maar onderhouden en rendabel maken.

Dat dat problemen zou opleveren was te verwachten. Paleis Soestdijk ziet er van buiten best leuk uit, maar is van binnen nogal sjofel. Het blijkt dus niet zo geschikt om als hotel te dienen, zoals in de oorspronkelijke plannen stond. Daarom heeft men nu het plan gelanceerd om, aan de overkant van de straat, hotelaccommodatie met 120 kamers te bouwen.

Om geld te verkrijgen, voor het onderhoud van paleis en park, was er aanvankelijk bedacht om, op de plaats van de oude marechausseekazerne – dat waren een paar rijtjes huizen, verderop in het bos – 65 dure koopwoningen te bouwen. Maar daarmee denkt de nieuwe eigenaar het niet te gaan redden en nu stelt hij voor om 98 nieuwe huizen neer te gaan zetten. Da's een flinke woonwijk, middenin het bos.

Verder moet er, tegenover het paleis, nog ergens een parkeerplaats komen. Op de plaats van de voormalige moestuin ? In het Baarnse bos ? Dat is nog onduidelijk. Net als het antwoord op de vraag hoe al die bezoekers en hotelgasten, op een veilige manier, de drukke weg over gaan steken, om bij het paleis te komen. Met een brug, een tunnel ?

De gemeenteraad van Baarn heeft nu aan de noodrem getrokken. De MeyerBergman Erfgoed Groep wordt vergeleken met rupsje nooit genoeg. De angst bestaat dat, als ze deze uitbreidingen goedkeuren, er straks nog meer zullen volgen.

Er zijn kamervragen gesteld, door D66, en beantwoord door de staatssecretaris van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties, drs. R.W. Knops. Zijn antwoord komt er, heel in het kort, op neer dat, bij de verkoop, de procedures netjes zijn gevolgd en dat nu provincie en gemeente het maar uit moeten zoeken.

Met hulp van de leden van de nog op te richten klankbordgroep dus. Ik zou me op kunnen geven om zes avonden mee te praten over de onderzoeken die nu ingesteld zijn en mijn 'feedback' te geven. Best slim om zo'n groep in te stellen, net zoals de MeyerBergman Erfgoed Groep, heel verstandig, alle belangengroepen en plaatselijke politieke partijen uitgenodigd heeft voor informele gesprekken.

Er wordt gemord, dan gaan we met de mensen praten en klankborden. Zo hopen we dan de rimpels weer glad te strijken. Want aan één ding verander je niets meer: de tent is verkocht en de zakenjongens gaan er iets van proberen te maken.

Als ik wat gezonder was zou ik misschien in de verleiding komen om me aan te melden. Maar dat zit er voor mij niet in. Bovendien vrees ik dat het niet veel uit gaat maken. Dat hotel, die dure koopwoningen en die parkeerplaats gaan er gewoon komen. Hadden we maar eerder dwars moeten gaan liggen. Had D66 eerder moeten bedenken dat liberaal beleid, privatiseren van rijkseigendommen, liberale gevolgen heeft...



De Strip: De strip - die los staat van het geschreven bericht - is gemaakt door de de Stripman zelf. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 en deel 6 van het vorige verhaal. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men


zondag 10 juli 2016

Brood en spelen


'"Panem et circenses" of "brood en spelen" is een uitdrukking die slaat op de praktijk om de gunst van het volk te winnen door oppervlakkige behoeften van het volk te lenigen, namelijk eten en vermaak,' schrijft Wikipedia.

Voor het brood moeten we gewoon naar de bakker, of de supermarkt, maar de spelen worden ons de laatste dagen in ruime mate aangeboden. Het tennis van Wimbledon, het Europees Kampioenschap voetbal en atletiek, de Tour de France en de Formule 1... Het is een dagtaak om het allemaal bij te houden.

Dat hoeft natuurlijk niet, de autoracers ga ik, bijvoorbeeld, niet volgen, ook al heeft onze jonge landgenoot Max Verstappen zich als derde geplaatst. En verder zullen er keuzes moeten worden gemaakt. Tennis en wielrennen vinden op hetzelfde moment plaats en de atletiekfinales beginnen al vroeg, dan is de laatste bal misschien nog niet geslagen.

Het is wat veel misschien en dan komen de Olympische Spelen er ook nog aan. En het is allemaal commercieel en vol doping en bedrog. En men zegt dat dat allemaal komt door het grote geld.

Maar de sport waar het minste geld verdiend wordt, de atletiek, heeft de grootste dopingproblemen. Door onregelmatigheden mogen er bij het EK zelfs geen Russische atleten meedoen.

In de sport waar het meest verdiend wordt, het voetbal, deden de Russen wel mee. Ze bakten er niet veel van, maar aan geld of doping zal dat niet gelegen hebben.

Eén van de grootverdieners van het voetbal, Lionel Messi, die net terug komt van het Amerikaanse kampioenschap, is afgelopen week veroordeeld voor belastingfraude. Op internet zie ik bedragen van 36 tot 65 miljoen euro, als jaarinkomen, maar toch was het klaarblijkelijk nog niet genoeg. Iemand in zijn entourage vond het nodig om een deel van die inkomsten te verzwijgen.

En dan heeft het elftal van Messi ook nog de finale verloren. Persoonlijk denk ik dat die verloren wedstrijd hem meer dwars zal zitten dan de 21 maanden voorwaardelijke gevangenisstraf en de 1,5 miljoen euro boete, die hem zijn opgelegd. De wereld zit raar in elkaar.

Het is trouwens aardig om te zien dat onze vaderlandse sporters het zo goed doen bij het atletieken. Voor een deel hebben we dat te danken aan atleten die naar ons land gevlucht zijn. Een ruimhartig vreemdelingenbeleid levert medailles op !

Zo zie je dat al dat oppervlakkige vertier nog best leerzame kanten heeft.



De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman zelf. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 en deel 5 van het vorige verhaal.

Klik op de strip voor een grotere weergave. 

Kijk voor voorafgaande episodes van de Stripmannen-saga naar het Strip Jaaroverzicht van 2015 en het Strip Jaaroverzicht van 2014 , of nog verder terug naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  -  het Strip-overzicht van 2012 en het Strip-jaaroverzicht van 2013 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men



donderdag 18 oktober 2012

God in de uitverkoop



Er zit een reclamekrantje bij de post. 'Voordeelaanbieding ! Enorme kortingen ! Prijsalarm ! Absolute bodemprijzen !' Zo schreeuwen de koppen je tegemoet. Niets bijzonders misschien, tot je ziet wat de aangeboden waren zijn.


Boeken zijn het, met titels als: 'Wat God wil', 'Een nieuw gesprek met God' 
en 'Hoe wij God kunnen ervaren'. Een paar bladzijden verder staan ook nog
 de 'Bijbelse encyclopedie' en het kookboek 'Lekker Bijbels'. 
In combinatie met kreten als 'Op = op' en 'Van 14,95 voor 5,95' en ook nog 'Let op! Bij bestelling van € 75, of meer, ontvangt u de 'Vele gedaanten van Maria', twv € 34,50, gratis !'


Het kan aan mij liggen, maar het werkt op mijn lachspieren. God in de uitverkoop ! Terwijl je zou denken dat God zich toch aan de marktwerking zou moeten kunnen onttrekken. Of moeten we concluderen dat commercie de enige God is waar we nog in geloven ?

zondag 27 mei 2012

Blind Willie McTell – Songfestivals, commercie en oude blueszangers



Nog gekeken naar het songfestival, gisterenavond ? Het is toch elke keer weer interessant om te zien wat voor uitwassen van wansmaak dit commerciële spektakel oplevert. Want dat is het toch ? Een show alleen gericht op verkoop van liedjes en binnen halen van reclame-inkomsten.

Dat van de meeste winnaars vervolgens niet veel meer vernomen wordt is eigenlijk niet zo gek. Het zijn immers geen serieuze muzikanten, die zelf hun liedjes schrijven. Het zijn maar marionetten in de geldmachine. Nee, mensen met echte muzikale smaak vinden het songfestival maar niets. Die luisteren naar goede, niet-commerciële muziek. Toch ?

Maar bestaat dat eigenlijk wel ? Muziek die niet op de verkoop gericht is bestaat ongetwijfeld. Maar in de platenzaak, of op internet, kun je het niet kopen. Want dergelijke muziek is niet te koop. Die maak je zelf, of je familie en vrienden, gewoon voor de lol.

Dat zou betekenen dat alleen amateurmuziek a-commercieel is. Maar al die andere serieuze muziek, waar wij zo van houden, dan ? Dat is toch geen commerciële troep ? Hmm, tja, och...

In de jaren '70, toen ik me voor het eerst serieus met muziek bezig ging houden, was ik er van overtuigd dat mijn favoriete artiesten niet commercieel waren. Ik luisterde naar The Beatles, The Stones, J.J.Cale en Ry Cooder en maakte mezelf wijs dat die alleen uit liefde voor de kunst hun platen maakten.

Achteraf kun je constateren dat de meeste van mijn favorieten het, zakelijk gezien, ook prima voor elkaar hadden. Ze zullen ongetwijfeld van hun vak gehouden hebben, maar ze vonden het ook helemaal niet erg als er van hun lp's miljoenen verkocht werden.

Toch geloofde ik de mythen die de ronde deden. J.J.Cale zou bijvoorbeeld een kluizenaar zijn, die zo verlegen was dat hij nooit optrad. Eens in de paar jaar dook hij een opnamestudio in en zette een aantal meesterlijke songs op de band. Wij fans, die onszelf haast als leden van een geheim genootschap beschouwden, renden dan natuurlijk direct naar de platenzaak.

Ik luisterde ook graag naar oude blueszangers, waar al net zulke mooie verhalen over de ronde deden. Blind Willie McTell, bijvoorbeeld, was zo'n beetje de J.J.Cale van de jaren '30. Een blinde zanger die ooit eens, zomaar en onverwacht, een platenstudio was ingewandeld en daar een aantal liederen gezongen had die, in de jaren '70, nog door bluesrockbands werden nagespeeld. Na die legendarische opnamen was hij spoorloos verdwenen.

Inmiddels weet ik dat dat een onzinverhaal is. McTell was een bekende figuur in de regio, rond Atlanta, in het zuiden van de VS, waar hij woonde. Men wist daar precies waar hij verbleef en waar hij zijn muziek ten gehore bracht. Voor John en Alan Lomax was het dan ook geen enkel probleem om hem, in de jaren '30 en '40, op te zoeken en een hele reeks opnamen met hem te maken.

Willie McTell werkte daar ook graag aan mee, want hij was een professionele muzikant. De Lomaxen gaven hem een klein bedragje handgeld en verder hoopte hij misschien dat er van die opnamen platen gemaakt zouden worden, die in grote hoeveelheden verkocht zouden gaan worden.

Alles wat hij deed was er op gericht zoveel mogelijk geld te verdienen en dus dacht hij commercieel. Hij maakte de muziek die zijn publiek graag wilde horen en zong liedjes die populair waren, of bedacht nieuwe waarvan hij hoopte dat ze een hit zouden worden.

Dat dat niet tot een wereldwijd succes leidde is deels toeval en deels te wijten aan de omstandigheden. Aan John en Alan Lomax zal het niet gelegen hebben. Hun interesse was weliswaar in de eerste plaats wetenschappelijk, maar ze waren niet te beroerd om liedjes, waarvan ze hitpotentie vermoedden, bij platenmaatschappijen aan te prijzen.

De wereld was echter nog niet rijp voor de blues van Willie McTell. Zijn zwarte thuispubliek had het geld niet om veel platen te kopen. De blanke liefhebbers raakten pas geïnteresseerd toen het al te laat was. De eerste bluesrevival barstte los net na zijn dood. De blanke bluesband 'The Allman Brothers Band' heeft in 1971 nog wel aardig succes gehad met zijn Statesboro Blues.

Dus ook al vinden we de muziek op het Eurovisie Songfestval vreselijk slecht, dat het een commercieel spektakel is kunnen we niet als argument gebruiken. Ook onze muzikale helden dachten in de eerste plaats aan de verkoop. Ik denk zelfs dat Willie McTell maar wat graag meegedaan had aan een songfestival...


Van de Engelse Wikipedia pagina over Blind Willie McTell nog een paar feitjes: Bob Dylan noemde hem in vier liedjes; de Engelse folkzanger Ralph McTell, die eigenlijk Ralph May heet, nam zijn naam aan; The White Stripes droegen hun cd De Stijl op aan Willie McTell; een Blind Willie McTell Blues Festival wordt nog jaarlijks georganiseerd in Thomson, in de Amerikaanse staat Georgia.

De Statesboro blues op YouTube in de versie van McTell en in die van The Allman Brothers .




De Strip: Deze aflevering van het Stripmannen-vervolgverhaal is weer gemaakt door de Stripman zelf. Klik hier voor deel 1 - deel 2  - deel 3 en deel 4 van deze episode.



Ga naar het Strip-overzicht van dit jaar voor de vorige hoofdstukken van het Stripmannen-vervolgverhaal. 

Klik op de strip voor een grotere weergave. 

Bezoek onze nieuwe internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

Ga voor eerdere hoofdstukken naar het Strip Jaaroverzicht van 2011