Posts tonen met het label ruimtereis. Alle posts tonen
Posts tonen met het label ruimtereis. Alle posts tonen

zondag 5 april 2026

Ruimtelijke hygiëne


Zouden er teveel raketten zijn ?
Aan de ene kant worden er raketten afgevuurd op verschillende landen in het Midden-Oosten, aan de andere kant wordt er een raket gelanceerd naar de maan. Heel veel zin heeft dat allemaal niet en vooral die raketten op steden en doelen op Aarde zijn akelig en treurig.

Een bijeffect is dat de energieprijzen stijgen en meer mensen zich druk maken over het gebruik van duurzame energie. Dat is mooi. Maar ondertussen kregen wij, afgelopen week, een aanbod om ons energiecontract te vernieuwen. En tot mijn verrassing waren de aangeboden tarieven lager dan bij ons oude contract. Dat vorige contract sloten we af vlak na de vorige energiecrisis. We hebben het nieuwe aanbod maar geaccepteerd.

Ik hoorde dat de astronauten, op weg naar de maan, problemen hadden met het toilet in hun raket. Hoe zou dat gaan ? Toiletbezoek in de ruimte, bij gewichtloosheid ? Er moet een afzuigingssysteem zijn, anders drijven de uitwerpselen vrij door de cabine. Dat zal dus wel het mankement zijn geweest.

Het deed me denken aan een oud verhaal, over eerdere ruimtevaarders. Zij moeten, tijdens de start en de terugkeer, voor de veiligheid, vaak lang hun ruimtepak dragen. En tijd voor toiletbezoek is er dan niet. Bij het ontwerpen van hun pakken was daar weinig rekening mee gehouden, het waren bepaald geen maatpakken.

Het schijnt dat het voor de vrouwelijke astronauten nog lastiger was, want er was niet gedacht aan de lichamelijke verschillen tussen mannen en vrouwen. Er werd wel gezegd dat de Amerikanen het een gênant onderwerp vonden en dat het daarom grotendeels genegeerd werd.

Ruimteraketten zijn dure dingen, een reis naar de Maan maak je niet elke dag. Je zou dus denken dat er bij het plannen daarvan ook aandacht is voor de menselijke hygiëne en het opvangen en afvoeren van 'solid and liquid bodily waste', zoals de Engelse Wikipedia het noemt, in het artikel over ruimtepakken.

Over het ruimtetoilet heeft de Nederlandse Wikipedia ook een artikel.

En ondanks alles wordt het weer gewoon lente. We zien de bomen weer langzaam groen worden. Vogels zijn bezig met hun nesten. Er zoemen hommels en bijen op het balkon. Maar ik heb nog geen enkel lieveheersbeestje het huis uit moeten zetten. In vorige jaren zagen we er regelmatig een over de vensterruit lopen, net wakker geworden uit de winterslaap. Dit jaar (nog) niet.

Verder ga ik het kort houden. Mijn RSI-arm speelt op en er is wielrennen op TV, de Ronde van Vlaanderen !

     

 
De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik op het plaatje voor een grotere weergave.
 
Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 - deel 11 - deel 12 - deel 13 - deel 14 - deel 15 - deel 16 en deel 17 van dit verhaal.  
 
Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 en deel 6 van het vorige stripverhaal.  
 
 

zondag 3 september 2023

Vakantiecrisis


'Kwart Europese skigebieden in problemen door klimaatcrisis,'
kopte de krant vorige week. Dus als je zomervakantie in het water is gevallen, door een overstroming, of zware onweersbui, of als je verjaagd ben van je vakantieadres, door een bosbrand, aardbeving, of hittegolf... Dan moet je je nu alvast zorgen gaan maken over je wintervakantie.

De vakantie vierende mens heeft het niet gemakkelijk. Ik ben blij dat ik ook dit jaar niet op vakantie hoefde, want de nieuwsberichten stonden er bol van. Vakantie-ellende. Het lijkt er soms op alsof de mensheid alleen maar op Aarde is om op vakantie te gaan. Maar ondertussen gaat het helemaal niet goed met onze planeet, want dat is uiteraard de achtergrond van al deze berichten.

Er zijn mensen die nog steeds denken dat het allemaal wel meevalt. Nou, die zijn dan waarschijnlijk een poos niet op vakantie geweest. Er zijn er ook die denken dat de mens wel nieuwe technische oplossingen zal bedenken, om de planeet te redden en daarmee onze vakanties in de toekomst veilig te stellen.

Er zijn er zelfs die denken dat we, als mensheid, in de toekomst, onze versleten en leeggeplunderde planeet zullen verlaten en, ergens in het heelal, een nieuwe planeet zullen vinden om op te wonen. Voor een reisje naar Mars hebben zich al een heleboel mensen opgegeven. Dat dat een enkele reis wordt zullen ze waarschijnlijk wel weten, maar ik ben toch bang dat velen het zullen zien als een spannende trip, een avontuurlijke vakantie.

Met de huidige techniek kunnen we wel naar één van onze buurplaneten vliegen, maar we kunnen dan niet meer terug. Er is op Mars of Venus immers geen tankstation, waar je even raketbrandstof in kunt slaan, voor de terugreis. Voor een retourvlucht brandstof meenemen, is niet mogelijk, zoveel vracht kunnen de huidige raketten niet dragen.

Maar eigenlijk zou je, in de toekomst, als de Aarde onbewoonbaar dreigt te worden, naar een planeet in een andere zonnestelsel willen vliegen. Liefst een planeet met een klimaat dat voor de mens leefbaar is.

Als we niet te moeilijk doen, zouden we het dichtstbijzijnde zonnestelsel, Proxima Centauri, kunnen nemen als bestemming. Met de snelste ruimtesonde, die de mens tot nu toe heeft ontwikkeld, zou de reis 18.000 jaar duren, volgens Wikipedia. Maar dat is dan een projectiel met minimale lading.

Als we een heleboel mensen mee moeten nemen en een heleboel lading, om iedereen in leven te houden, dan wordt de reis een stuk langer. De snelste Apollo-capsule, die bemand was met mensen, zou er 110.000 jaar over doen. En die was alleen in staat om naar de Maan en terug te vliegen. De techniek zou dus wel heel spectaculair moeten verbeteren, om de hele mensheid naar een verre planeet te laten emigreren.

Maar uiteindelijk is het ook geen prettige gedachte. De mens als een vraatzuchtige parasiet, die zijn planeet kaal vreet en dan overstapt naar een andere planeet, om ook die leeg te plunderen. Dat is toch niet hoe we onszelf willen zien ? Het is een stuk aardiger en waarschijnlijk ook makkelijker haalbaar, om onze eigen planeet leefbaar te houden. Maar misschien zullen we dan wat minder energie moeten steken in vakantie vieren. 

 

 
De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman en wordt volgende week vervolgd. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 en deel 5 van dit verhaal.
 
Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal.
 
Klik op de tekening voor een grotere weergave. 
 

zondag 23 september 2018

Was Monus eerder op de Maan dan Kuifje ?


Kuifje kennen we allemaal wel, toch ? Het stripfiguurtje, getekend door de Belgische grootmeester Hergé, dat vergezeld door zijn hondje Bobby en geholpen door een aantal schilderachtige bijfiguren, spannende avonturen beleeft. Of eigenlijk beleefde, want het laatste Kuifje-verhaal verscheen halverwege de jaren '70.

In de albums 'Raket Naar De Maan' en 'Mannen Op De Maan' reist Kuifje, met in zijn kielzog, Bobby, Kapitein Haddock en de onhandige detectives Jansen en Jansens, in een door professor Zonnebloem ontworpen raket, naar de Maan. De verhalen verschenen van 1950 tot '53, als vervolgverhaal, in Kuifje weekblad, lang voordat de eerste mens in werkelijkheid voet op de maan zette.

Maar toen Kuifje en zijn vrienden op de Maan landden hadden ze daar eigenlijk Monus tegen moeten komen, de man van de Maan. De echte senioren onder ons zullen zich Monus misschien herinneren, als hoorspel dat vanaf 1951 op de radio te horen was, of van de boeken die een paar jaar later verschenen.

Monus is een creatie van A.D. Hildebrand, die als schrijver vooral bekend is door zijn boeken over Bolke de Beer. Met Monus mikt hij op een wat ouder publiek en sluit hij aan bij het heersende optimisme over de ontwikkelingen van de ruimtevaart.

Hij beschrijft hoe professor Andree, met zijn assistent Harm Peters, in hun ruimtevaartuig naar de maan reizen en daar tot hun verrassing opgewacht worden door Monus. Deze is maanwachter en blijkt al geruime tijd de Aarde in de gaten te houden, om zijn volk, de maanmensen, te behoeden voor een vijandelijke overname.

Waar Hergé bijna een heel album vult met voorbereidende handelingen, komen we bij Hildebrand het verhaal binnen vlak voor de afvaart van het toestel, dat meer op een vliegtuig lijkt dan op een raket. Professor Andree blijkt daarmee vooruit te lopen op de space shuttle.

Bij Kuifje word het verhaal verteld door middel van flinke lappen tekst, die onderbroken worden door allerlei slapstick-momenten. Kapitein Haddock wordt verschillende keren dronken en tuimelt van de ene valpartij in de andere, de detectives Jansen en Jansens veroorzaken menig kolderiek moment en zelfs professor Zonnebloem, toch een man van de wetenschap, zorgt met zijn hardhorendheid voor allerlei grappig bedoelde misverstanden.

Je moet er een beetje tegen kunnen, al die jaren '50 lolligheid. In vergelijking daarmee verloopt het verhaal van Monus rustig en kalm. Slechts zo nu en dan is er sprake van milde humor en voorvallen die bij de moderne lezer de wenkbrauwen doen fronsen. Bijvoorbeeld als er vlak voor vertrek nog snel 2 dozen lucifers het ruimtevaartuig binnen gebracht worden, want de heren moeten onderweg wel een sigaretje op kunnen steken.

Hildebrand uit bovendien, via maanwachter Monus, nogal wat kritiek op het gedrag van de mens. Al dat geweld, al die oorlogen, al die hebzucht, dat hebben ze op de Maan ver achter zich gelaten. Het idee ook dat een vertegenwoordiger van de Aarde de Maan voor zichzelf op zou kunnen eisen. Waanzin...!

Het zou de twee schrijvers vast verbazen als ze nu zouden kunnen zien dat we, na de eerste maanmissies van de jaren '60, nauwelijks verder gekomen zijn. Achterin het eerste Monusboek zit, heel optimistisch, een aanmeldingsformulier waarmee de lezer zich in kan schrijven voor een ruimtereis. Bestemming naar keuze aan te kruisen: Maan, Mars, Jupiter of Saturnus. Dat is, meer dan een halve eeuw later, nog steeds toekomstmuziek.

Beide auteurs voegen een vleugje spionage toe om hun verhaal van wat extra spanning te voorzien. En Hergé heeft het voordeel dat hij er fantastische tekeningen bij kan maken. De eerste blik die de lezer op de rood-wit geblokte maanraket voorgeschoteld krijgt is adembenemend. Voor dat ene beeld trekt hij dan ook, voor maximale impact, een complete pagina uit.

Het kan haast niet anders dan dat daardoor Kuifje nog steeds bekend is, terwijl Monus een vergeten bestaan leidt in tweedehands boekwinkeltjes. Toch is het de moeite waard om naar hem uit te kijken. Zijn maatschappijkritiek is nog steeds actueel.


Op de website hoorspelen.eu is een fragment van Monus te horen. 




De Strip: De Strip van deze keer is gemaakt door de Stripman zelf. Klik hier voor deel 1 en deel 2 van dit verhaal. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 - deel 11 en deel 12 van het vorige verhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men