Posts tonen met het label groene hart. Alle posts tonen
Posts tonen met het label groene hart. Alle posts tonen

zondag 17 maart 2024

Ons tweede Mejanderboek komt eraan


Het is ondertussen
anderhalf jaar geleden dat tekenaar Gerard Kuit en ik ons eerste boek, 'Verdwenen Vergezichten', uitbrachten. We hadden er toen ruim 25 jaar van schrijven en tekenen opzitten. Eerst voor de Artishockberichten, het programmablad van onze culturele dorpsvereniging, daarna nog een paar jaar voor ons eigen Mejanderblog.

Het plan, om al die verhalen en tekeningen een keer te bundelen in een boek, bestond al langer, maar omdat we nog zo druk bezig waren, schoven we het telkens op de lange baan. Dankzij de moderne techniek en de coronapandemie, kwam het er dan toch van.

We begonnen in een periode waarin de computer nog in de kinderschoenen stond. Ik schreef de eerste verhalen met de hand, waarna een behulpzaam verenigingslid ze uit typte, op een ouderwetse schrijfmachine. De Artishockberichten werden toen, met schaar en plakband, in elkaar gezet en daarna gestencild. Later maakten we gebruik van de mogelijkheden die, de voortschrijdende, digitale techniek ons bood.

Die ontwikkeling zie je terug in dit tweede boek, 'Naar Zeeland, de Veluwe en het Groene Hart'. De eerste twee delen zijn gebaseerd op autoritjes, die ik met mijn vrouw maakte. Wegenkaart op schoot en achteraf in de boeken duiken, om historische details op te zoeken. Gerard kreeg elke maand mijn verhaal en ging dan, op zijn beurt, op zoek naar een geschikt onderwerp voor zijn illustratie.

De reeks over het Groene Hart maakten we in 2003 en '04 en inmiddels had ik een PC, met een internetverbinding, in huis, zodat we vooraf de route konden plannen en allerlei informatie van websites konden halen. We gingen toen ook gewoon samen op verkenning en, omdat mijn gezondheid geen dagenlange ondernemingen meer toeliet, deelden we de reis op in verschillende etappes.

We ontdekten dat de zondagochtend ideaal is, als je iets van Nederland wil zien. Ons land is dan namelijk bijzonder stil en rustig. Een groot deel van de bevolking ligt nog op één oor, een enkele sportieveling loopt te joggen, een ander laat zijn hond uit en de rest zit in de kerk. Alleen het vinden van een horecagelegenheid, voor een kop koffie en een appelpunt, was wel eens een uitdaging, omdat die op zondag vaak laat opengaan.

Een andere ontwikkeling, waar we graag van profiteerden, was de opkomst van de digitale fotografie. Aanvankelijk nam ik een fototoestel mee, waar een ouderwets filmrolletje inging. Je moest dan goed nadenken, waar je je spaarzame opnamen aan besteedde, op zo'n rolletje gingen maximaal 36 foto's. Een vol rolletje bracht je naar de fotowinkel en als je geluk had kreeg je dan je papieren afdrukken dezelfde dag terug. Soms duurde het wat langer en heel soms raakte je rolletje zoek en kon je naar je opnamen fluiten.

Nu maakt iedereen ongelimiteerd foto's, met zijn telefoon, die meestal niet eens meer afgedrukt worden. We delen tegenwoordig plaatjes via email, of whatsapp, zonder elkaar nog te hoeven zien, of de inzet van een postbode nodig te hebben.

Ook het samenstellen van een boek kun je nu, op je gemak, thuis op je PC, of laptop doen. Je bepaalt het lettertype, maakt een pagina-indeling en plaatst je illustraties. Daarna stuur je het bestand naar een website, waar je opgeeft welke papiersoort je wilt en wat voor omslag en na een paar dagen ligt je boek in je brievenbus. Onderhandelen met een drukker, of een uitgever, is niet meer nodig.

Dan moet je nog wel lezers voor je boek zien te vinden. Reclame maken bij vrienden en familie, is een mogelijkheid en leverde ons, tot nu toe, de leukste reacties op. Maar het boek presenteren bij een feestelijke gelegenheid, in de soos van onze dorpsvereniging, was ook een succes. We kregen aandacht in de plaatselijke pers en op de lokale radio, dat was ook mooi.

In het nieuwe boek gaan we langs een paar traditionele, binnenlandse vakantiebestemmingen. Voor het deel over de Veluwe hebben we een stukje van het verhaal nog eens overgedaan, om Gerard de gelegenheid te geven om een paar nieuwe tekeningen te maken. Het Groene Hart is misschien minder bekend, bij de inlandse toerist, maar het is een landstreek vol interessante geschiedenis en met een paar heel schilderachtige kastelen, dorpen en stadjes. Naar Zeeland gingen we zelf vaak op vakantie.

Om de lezers niet op kosten te jagen hebben we dit boek in een slappe kaft gestoken. Van het eerste deel is nu ook zo'n paperback-versie verkrijgbaar, wat flink scheelt in de prijs. Van beide boeken zijn bij de presentatie, op Koningsdag, bij Artishock, exemplaren tegen kostprijs verkrijgbaar. Maar de voorraad is beperkt, dus zorg dat je erbij bent.

Daarna is het boek weer te bestellen bij boekenbestellen.nl. Van het tweede deel komt ook een duurdere versie met een harde kaft, voor de liefhebbers.

Boekpresentatie, 'Naar Zeeland, de Veluwe en het Groene Hart', op Koningsdag, 27 april, om 16.00 uur, in de soos van Artishock, Steenhoffstraat 46a, Soest. (Het is de 50ste keer dat Artishock speciale activiteiten organiseert ter gelegenheid van Konings- of Koninginnedag, dus dat belooft wat !)

Zie ook ons Mejanderblog  

En mijn eerdere zondagsverhalen: 

Nieuws over het Mejanderboek

We gaan ons boek presenteren

Boekpresentatie Verdwenen Vergezichten

Het volgende boek 

De Veluwe Expeditie


 
De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van dit verhaal.
 
Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 en deel 5 van het vorige verhaal.
 
Klik op de tekening voor een grotere weergave. 
 

zondag 12 januari 2014

Die 'dure' otter is juist spotgoedkoop !


Afgelopen week was er het mooie bericht dat er een otter gesignaleerd is in het Groene Hart, middenin de Randstad. Natuurbeschermers sprongen een gat in de lucht, maar het RTL-nieuws reageerde nogal zuur:

'De otter verspreidt zich over heel Nederland.' (Alsof het over een plaag gaat !) En: 'Het beest heeft zich zelfs gevestigd in het Groene Hart, middenin de Randstad. Volgens Natuurmonumenten een mijlpaal, maar critici zeggen: de otter kost veel te veel geld.'

Er zijn beelden, gemaakt door een automatische camera, die de aanwezigheid van de otter bewijzen. Maar omdat daarop alleen zijn rug en staart te zien is wordt het dier 'weinig fotogeniek' genoemd.

We zien een reporter in een bootje vruchteloos speuren naar de otter. Niets te zien, uiteraard. 'Als natuurbezoeker heb je niet veel aan de otter...', moppert de commentaarstem. Een 'natuurkenner' suggereert vervolgens dat er wel 6 miljard euro uitgegeven wordt voor die ene 'symbool'-otter.

Het ontbreekt er nog aan dat er een tweedekamerlid, van een grote oppositiepartij, mag opmerken dat er niet eens een terrasje is vanwaar je die otter op je gemak kunt bekijken ! Gelukkig geeft de boswachter nog wat tegengas, maar de indruk blijft: die otter is een peperduur prestigeproject.

Wat een domme kortzichtigheid ! Die otter is helemaal niet duur, het is juist een koopje ! Dat er nu weer otters op verschillende plaatsen in ons land kunnen leven betekent immers dat het goed gaat met honderdduizenden andere dieren en planten. Het betekent dat natuurbeschermende maatregelen werken. Dat water, lucht en bodem schoner zijn geworden. Dat het goed gaat met het hele ecosysteem.

Vogelliefhebbers kunnen dat al langer zien aan de terugkeer van grote roofvogels. Buizerds, slechtvalken, zeearenden, oehoes, we kunnen ze in ons eigen land weer zien omdat het beter gaat met de natuur. Omdat er genoeg prooidieren te vangen zijn, die op hun beurt weer beestjes en plantjes eten, waar het dus ook beter mee gaat dan het in lange tijd is gegaan.

En uiteindelijk is dat ook beter voor ons. Want die otters, roofvogels en al die andere organismen ademen dezelfde lucht in als wij, ze zwemmen in ons water ze lopen op de grond waar wij ons vee op laten weiden en onze graan en groente verbouwen.

Dat is mij wel een paar centen waard, hoor ! En als je vanaf een terrasje een otter wilt zien is er altijd nog de dierentuin...

Het is trouwens niet de eerste keer dat er een otter in het Groen Hart is gesignaleerd. Al in 2010 werd er een waargenomen in de Vechtplassen bij Ankeveen. Na ruim 3 jaar een tweede otter duidt niet direct op een invasie, maar mooi is het wel !


En Natuurbericht uit 2010: Boommarteronderzoek stelt terugkeer otter in Vechtstreek vast


De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 en deel 9 van dit verhaal.

Klik op de strip voor een grotere weergave.

Ga voor eerdere hoofdstukken naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  -  het Strip-overzicht van 2012 en het Strip-jaaroverzicht van 2013

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men