Posts tonen met het label terugblik. Alle posts tonen
Posts tonen met het label terugblik. Alle posts tonen

zondag 6 april 2025

Geen wolkje te zien


Het voorjaar is begonnen
beste lezers, de bomen krijgen weer bladeren, de vogels gaan broeden, de eerste vlinders en hommels vliegen alweer rond. We zijn misschien een beetje somber, op het moment, over de toestand in de wereld en ondanks het mooie weer. Dus ik dacht laat ik weer eens terugkijken op mijn blog, hoe het een paar jaar geleden was.

Nu hebben we een hele reeks dagen achter de rug met stralend blauwe luchten en zonder een spatje regen. De natuur is te droog, klaagt men, er is gevaar voor bosbranden. En aan de krijgsmacht heb je ook niet veel, wat dat betreft. Die hebben, al oefenend, een flink stuk heide bij Ede in de fik gestoken. Er was zoveel rook dat we het hier op Soestdijk konden ruiken.

Maar goed, terug naar het verleden: Op donderdag 28 april 2011 schreef ik verheugd op ons blog: 'Ha, eindelijk weer eens wolken !' Toen waren er 8 dagen achtereen voorbij gegaan zonder een enkel wolkje aan de hemel. Nou ja, in ieder geval geen wolken bij zonsopkomst. In januari 2022 schreef ik dat er, in het voorafgaande halfjaar, 96 keer een grijze, bewolkte, zonsopkomst was geweest. Het is ook altijd wat !

Op 15 januari 2014 schreef ik dat er crisis was. Ach ja, wanneer is er nou geen crisis. Gelukkig hadden we toen een regering die kordate maatregelen nam:

'...in de moderne participatiesamenleving kan de rijksoverheid niet overal voor opdraaien. Daarom is besloten dat de gemeenten nu ook verantwoordelijk zijn voor de zonsopkomst. Het zal misschien allemaal wat soberder worden, maar met de inzet van werkelozen, arbeidsgehandicapten en ouderen is er vast nog wel iets moois van te maken.'

Een grap van mij, natuurlijk, maar wel een actuele grap. Ook nu wordt er geklaagd dat de gemeenten teveel taken naar zich toe geschoven krijgen en dat de rijksoverheid daar te weinig geld tegenover stelt.

Begin 2019 schreef ik dat ik het hele jaar geen zonsopkomst had gemist omdat ik er telkens vroeg uit moest om te plassen. Toen al ! Ondertussen ben ik daar voor geholpen, maar laat ik daar niet weer over beginnen.

Op zondag 29 juli 2018, een dag met een mooie zonsopkomst, schreef ik over Donald Trump: 'Thuis, in kleine kring, of alleen met Twitter op zijn slaapkamer, slaat hij stoere, rechtse taal uit. Europa is een continent van doortrapte profiteurs, een vijand van Amerika. Noord-Korea kan hellevuur verwachten want onze raketten zijn de grootste.

Maar zodra hij naast zo'n buitenlands staatshoofd staat, of het nou een keurig gekozen Europeaan, of een corrupte dictator is, dan is Trump er de beste vrienden mee. Hij sluit soepel historische akkoorden, doet toezeggingen en de betrekkingen zijn nog nooit zo goed geweest.'

Misschien is het probleem met Trump dat hij zelf niet zoveel ideeën heeft. Men zegt altijd: hij is zo onvoorspelbaar. Dat zou kunnen liggen aan de mensen om hem heen, de verhalen en meningen die hij leest of hoort. Experts zijn verbaasd over wat hij zegt, maar hij heeft het gewoon ergens opgepikt en papegaait het na. Morgen zegt hij weer heel wat anders. Trump is net zo ongrijpbaar als het weer, we hebben er geen invloed op en kunnen het alleen maar ondergaan.

In 2012 schreef ik dat het met de lente niet wilde vlotten, almaar storm en regen. Ik maakte een uitstapje naar de Eempolder, maar: 'Het was een grillige aprildag, met regenbuien en imposante wolkenluchten...'

Een week eerder schreef ik: 'Het is maar een raar voorjaar. Het ene moment warm, dan weer koud.' En over de bloembakken op ons balkon: '...daar is het de afgelopen dagen zo koud geweest dat de meeste jonge plantjes het loodje hebben gelegd.'

De weerkundigen voorspellen dat het volgende week weer wat kouder wordt. Dat is niet ongebruikelijk lees ik, ook in 2012, in een verhaaltje over de bloesembomen in onze straat: 'Aanvankelijk was het heel zacht weer, zodat een paar boompjes al in januari voorzichtig in bloei kwamen. In februari was het steenkoud, daarna begin maart behoorlijk warm en nu vriest het weer 's nachts.'

Maar aan de andere kant: Op 8 april 2018 schreef ik: '...dat de normale temperatuur voor april 12 graden is. Met de 20 graden van dit weekend is het dus behoorlijk warm voor de tijd van het jaar.'

Ik zie nu dat ik vorig jaar, rond deze tijd, ook al een blog schreef over het weer en de lente. Ik schreef toen dat ik daar al 20 jaar stukjes over geschreven had. Om mezelf nog maar eens te citeren:

'Het voorjaar blijft toch in veel opzichten de mooiste tijd van het jaar. Al kan dat ook komen door de winter die er aan vooraf gaat. Kou, donkere dagen, kale bomen, kerstmis en andere narigheid. Dan ben je al gauw blij als het allemaal weer een beetje opklaart en er weer wat groen in de natuur verschijnt.'

Tot volgend voorjaar dan maar.

 

De Strip is gemaakt door de Stripman zelf.
 
Klik hier voor deel 1 - deel 2 en deel 3 van dit verhaal.
 
Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 - deel 11 - deel 12 en deel 13 van het vorige verhaal.
 
Klik op de tekening voor een grotere weergave. 
 

zondag 5 januari 2025

2025, het jaar nul en appels en peren


Het is een discussie
die ik me nog herinner, van de jaarwisseling van 1999, naar het jaar 2000. Er waren nogal wat mensen, kranten en andere media, die terug gingen blikken op de 'afgelopen eeuw'. Maar die eeuw was nog helemaal niet afgelopen. Dat zou hij pas zijn als het jaar 2000 voorbij was, bij het begin van 2001. Je telt immers van 1 tot en met 100, om een eeuw vol te maken. In dit geval dus van 1901 tot en met 2000. De 21ste eeuw begon dus niet in 2000, maar in 2001.

Nu is het ook weer zover. Men wil terugblikken op de eerste 25 jaar van deze eeuw. Maar dat zou een terugblik in de toekomst zijn, want het 25ste jaar van de eeuw is nog maar net begonnen. Daar is het misverstand weer, dat een eeuw, een decade, of de hele jaartelling zou beginnen bij een jaar nul.

Als je begint met 10 appels te tellen, dan zeg je niet bij de eerste appel: dat is appel nul. Neen, beste lezers, de eerste is appel 1. Het eerste jaar van de eeuw, decade en ook jaartelling is dus niet een jaar 0, 2000, of 2010. Het juiste beginjaar is 1, 2001 en 2011. Dus: de eerste 25 jaar van deze eeuw vingen aan in 2001 en zijn pas afgelopen als het jaar 2026 begint. We moeten nog iets minder dan een jaar wachten voor we kunnen terugblikken.

Ik gooide dat in een vriendenclub en kreeg een reactie terug van een vriend die dacht dat het toch anders zat: '...als ik de eerste 25 jaar van mijn leven herdenk, vervalt jaar 0 dan (van geboorte tot 1e levensjaar....) ? Volgens mij begint je eerste jaar bij 0 en eindigt dit bij 1, je 25e jaar begint dan bij 24 en eindigt dan met je 25e verjaardag...'

Ja, het is een beetje verwarrend, dat geef ik toe. Je begint je leven bij 0. (Eigenlijk was je er toen al een maand of 9, maar dat even terzijde, in onze cultuur tellen we dat niet mee.) Je begint dus bij 0, maar je bent nooit 0.

Als je eenmaal de moederschoot succesvol verlaten hebt ben je 1 seconde, 2 minuten, 3 uur, 4 dagen, 5 weken, of 6 maanden oud. Tot je, na een jaar, 1 jaar oud bent. Maar dat eerste levensjaar is niet je 0ste jaar, maar je 1e (de naam eerste levensjaar verraad dat eigenlijk al, zoals de oplettende lezers opgemerkt zullen hebben).

Zo zit het ook met jaartellingen. Even afgezien van het feit dat we de onze pas eeuwen na het jaar 1 hebben ingesteld, begin je wellicht bij 0, maar 0 is geen jaar. Nul is niets ! Nul is een denkbeeldig moment, tussen twee dingen in. In dit geval passeerden we het moment 0, tussen het eerste jaar voor en het eerste jaar na het begin van de jaartelling. Daarom is er dus geen jaar 0, geen dag 0, zelfs geen uur, minuut , of seconde 0. Nul was voorbij voor iemand het in de gaten had.

Het is misschien moeilijk te vatten, maar het werkt net zoals met de namen die we aan eeuwen geven. We leven nu in de 21ste eeuw, maar er zit helemaal geen 21 in het jaar waarin we leven ! We zitten nu in 2025 !! Maar toch is het de 21ste eeuw en was de vorige de 20ste. Dat komt omdat de eerste eeuw ging van 1 t/m 100, de tweede van 101 t/m 200 enzovoort tot aan nu.

Even terug naar de appels en peren. De meeste mensen begrijpen wel dat je, als je nog geen appels en peren hebt, je niets, dus nul, hebt. Je hebt pas wat als je het eerste stuk fruit hebt geteld. En daar zit hem misschien ook de verwarring, als je van appels en peren overstapt op jaren. Je hebt pas een jaar als het voorbij is, maar wat heb je dan in de tijd daarvoor ? Dan heb je toch nul jaren, dan is dat toch het jaar nul ?

Ja, dat zou je kunnen denken. Maar het eerste jaar, de naam zegt het al, is het jaar 1. Het wordt misschien begrijpelijker als je het opdeelt in uren, dagen en maanden. Je hebt aanvankelijk misschien nog geen jaar, maar je hebt wel stukjes daarvan. Je hebt nooit nul.

Voor de appels en peren denkers: stel je voor dat je die appels en peren aan het opeten bent. Dan heb je pas 1 appel, of peer, gegeten als hij helemaal op is. Maar daarvoor heb je niet niks. Je hebt, vanaf het moment dat het eten begint, wel al stukjes, hapjes, appel en/of peer weggekauwd en doorgeslikt. Je hebt noooooooit nul.

Tenzij je niet telt, of eet. Dan staat de tijd dus stil en blijf je zitten met een lege maag. Maar laat ik jullie niet in verwarring brengen. Eten en tellen doen we natuurlijk altijd.

Wedden dat we het hier over 25 jaar weer over gaan hebben, als iedereen terug wil blikken op de 1e helft van de 21ste eeuw. In januari 2050... Dat zul je altijd zien. Terwijl wij nu allemaal weten (en hopelijk ook begrijpen) dat dat pas kan in januar 2051. Want dan zijn die eerste 50 jaar pas echt voorbij en je kunt niet terugblikken op iets dat nog niet voorbij is. Een appel die je nog niet opgegeten hebt zit nog niet in je buik. Snap je...?

Ps: Onze verre voorouders voelden al aan dat het cijfer nul verwarring schept en gebruikten het daarom niet. Het concept van een niets, een nul in de rekenkunde, werd bedacht in India, zo'n 1800 jaar geleden. Ik lees dat op de website npokennis.nl , waar een heel artikel staat over de oorsprong van het cijfer nul. Misschien wordt 'het jaar nul', voor sommige mensen, onaantrekkelijker als je weet dat het cijfer 0 in de westerse wereld werd geïntroduceerd, vanuit de Arabische rekenkunde. Samen met de rest van de cijfers die we nu gebruiken. 

 

 
Deze Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 en deel 3 van dit verhaal.
 
Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 en deel 5 van het vorige (gezamenlijke) verhaal.
 
Klik op de tekening voor een grotere weergave. 
 

zondag 22 januari 2023

Terug naar ouderwets papier ?


De winter is weer
even terug, beste lezers. Na weken met veel regen, maar milde temperaturen, ligt er nu een laagje halfgesmolten sneeuw op het gras en vriest het weer 's nachts. We moeten zuinig zijn met de verwarming, dus zitten we met twee dikke vesten over elkaar en een dekentje over de benen, te wachten tot het weer wat warmer wordt.

Tussendoor heb ik wat zitten graven in oude mailbestanden. Best grappig, die kletsverhalen van twintig jaar geleden, maar je vraagt je wel af wat er allemaal van overblijft als ik er niet meer ben om ze te lezen. Dat geldt ook voor alle digitale foto's die ik op externe harde schijven heb staan. Wie is er over 50 jaar geïnteresseerd in duizenden foto's van zonsopkomsten ?

Vroeger babbelden mensen met elkaar bij het haardvuur. Ze schreven misschien een paar brieven en een enkeling hield een dagboek bij. In het familiealbum zaten enkele tientallen foto's van belangrijke momenten, zoals huwelijken en geboorten. Alles bij elkaar paste het in een oude schoenendoos.

Tegenwoordig kunnen we alles vastleggen en bewaren. Dankzij de moderne techniek hoeven we niet zuinig meer te zijn, bij het maken van foto's. Als je, 40 jaar geleden, een rolletje voor 24 opnamen in je toestel had, dacht je wel even na voor je op de knop drukte. Nu maak je honderden foto's, zonder je af te vragen of je wel geld hebt, om ze te laten ontwikkelen en afdrukken.

We kregen er ineens allerlei mogelijkheden bij. Vroeger was filmen een dure hobby, voor een enkeling, nu maakt iedereen filmpjes met zijn telefoon. Gepraat bij de open haard werd vervangen door e-mails en app-berichtjes. Elke amateurmuzikant kan zichzelf opnemen op zijn PC of laptop. De opslagruimte werd steeds groter en goedkoper. In de cloud sla je nu gratis duizenden bestanden en foto's op.

Maar er zijn lieden, zoals ik, die al die digitale foto's en al die e-mails en andere bestanden, vanaf het begin, thuis bewaard hebben. Aan de ene kant is het mooi dat het kan, want als je jaren later terug gaat zoeken is het vaak echt wel genieten en lachen om jezelf. Maar het is onwaarschijnlijk dat mijn achterkleinkinderen al die flauwekul weer gaan bekijken. Als, tegen die tijd, de apparatuur er nog is om die, dan hopeloos verouderde, bestanden zichtbaar te maken.

Je komt in de verleiding om de mooiste foto's en de leukste verhalen te gaan printen. Zoals het boek dat ik samen met tekenaar Gerard Kuit maakte, gevuld met verhalen en tekeningen van meer dan 20 jaar geleden. Alles was netjes digitaal opgeslagen, maar lijkt nu pas echt te bestaan omdat we het, in een ouderwets papieren boek, hebben laten afdrukken.

Er zijn mensen die dat met hun foto's doen. Elk jaar de mooiste opnamen, in een fraai boek met glanzend papier. Dan heb je iets tastbaars, iets dat je makkelijk aan vrienden en familie kunt laten zien. Het staat ook beter in de kast dan een hard disk, of een CD-rom.

Mooi ! Maar het voelt toch een beetje alsof al die moderne techniek ergens de plank misgeslagen heeft.

Maar misschien moet ik zo niet denken ? Misschien moeten we ons erbij neerleggen dat ons digitale leven niet voor eeuwig is. Terwijl de oude foto's van overgrootvader en -moeder nog op de schoorsteenmantel staan, zullen wij in de clouds verdwijnen...

 

 
De Strip is gemaakt door de Stripman zelf.  Klik hier voor deel 1 van dit verhaal.
 
Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 - deel 11 - deel 12 - deel 13 - deel 14 - deel 15 - deel 16 - deel 17 en deel 18 van het vorige verhaal.
 
Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men
 

zondag 4 september 2022

Stijgende energieprijzen


In 2005
stegen de energieprijzen vanwege de orkaan Katrina. Die storm had, in de golf van Mexico, een paar boorplatforms beschadigd en daar zag men reden in om bij ons het gas en licht duurder te maken. Het tweede kabinet Balkenende gaf de Nederlandse huishoudens een compensatie van 35 euro. Dat waren nog eens tijden.

We klagen nu over Rutte, die een regering heeft gevormd met bijna dezelfde partijen als Balkenende toen, maar erg vrolijk zag het er in die jaren ook niet uit. CDA-er Balkenende voerde, op aandringen van coalitiegenoot de VVD, een bezuinigingspakket door. Vooral de sociale zekerheid moest het ontgelden.

Lagere uitkeringen, lagere huurtoeslag, een nieuw zorgstelsel en een strenger vreemdelingenbeleid. Dat laatste onder leiding van Rita Verdonk. Het verschil is dat er nu een VVD kamerlid op is gestapt omdat hij het vreemdelingenbeleid te streng vind, toen begon VVD-er Wilders een eigen partij omdat hij het niet streng genoeg vond.

Het is jammer dat men problemen met de opvang van vluchtelingen nog steeds probeert te bestrijden met een strenger toelatingsbeleid. Het zal wel de liberale gedachtegang van vraag en aanbod zijn. Als we niet aan de vraag van opvang kunnen voldoen – wat we natuurlijk best kunnen als we maar zouden willen – dan moet de vraag, dus instroom, naar beneden.

Mark Rutte zat trouwens ook al in Balkenende II, als staatssecretaris van sociale zaken en later onderwijs. En D66 deed ook mee, al stapte Thom de Graaf halverwege op, omdat zijn plan voor een gekozen burgemeester het niet haalde.

Toen vroeg ik me al af hoe dat nou zat met die energieprijzen. Wij gebruikten groene stroom en dat had toch niets te maken met de boorplatforms in de Golf van Mexico. Net zoals nu het opwekken van groene stroom niets te maken heeft met de oorlog in Oekraïne. Maar op de energiemarkt heeft alles met alles te maken.

De prijs van zonne- en windstroom is gekoppeld aan de stroom die opgewekt wordt met fossiele brandstof en kernenergie. Er komt uit mijn stopcontact ook geen andere elektriciteit dan bij iemand die geen groene stroom afneemt. Het komt allemaal uit dezelfde grote pot en dat zorgt er voor dat, voor alle gebruikers, alles duurder wordt en de producenten van duurzame stroom nu leuke winsten maken.

Wij zijn indertijd, uit idealisme, overgestapt op groene stroom, die was en is nog steeds iets duurder dan zogenaamde grijze stroom. Dat was omdat het opwekken van duurzame energie duurder was, zei men. Het zou leuk zijn als we nu beloond zouden worden, voor onze inzet, met een lagere stroomprijs. Maar dat gebeurt niet, voorlopig blijven de prijzen aan elkaar gekoppeld.

Men zegt dat die koppeling er voor zal zorgen dat meer mensen zonnepanelen zullen installeren en hun woning gaan isoleren. Dat soort investeringen zijn, met hoge energieprijzen, sneller terug verdiend. Het zal de energietransitie, naar duurzaamheid, een duw in de goede richting geven. Ja, ja. Maar als je, met een laag inkomen, in een huurwoning zit, heb je die mogelijkheid niet.

Ik lees wel eens tips om op energie te besparen. Kort douchen, niet je hele huis verwarmen, spaarlampen kopen en zo. Maar dat doen wij al jaren. En het werkt, hoor, we hebben geen torenhoge energierekening. Maar of dat ook de komende tijd zo blijft is nog maar de vraag. 

 

 
De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman
 
Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal.
 
Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men
 

zondag 28 augustus 2022

Oude mail en de tijden die hetzelfde blijven


De tijd vliegt,
beste lezers en volgers. Terwijl we maar doordoen en doorleven realiseren we ons pas, hoe hard het allemaal gaat, als we eens over onze schouder kijken. Nou, ja, dat realiseerde ik me dus, toen ik wat oude mailtjes zat te lezen.

Als verstandige computergebruiker maak ik met enige regelmaat back ups van de bestanden op mijn laptop. Ik bewaar ook de mail, die ik verstuur en ontvang, netjes, in jaarlijkse mapjes. Ik heb me wel eens afgevraagd waarom eigenlijk, want tot voor kort keek ik er nooit meer naar om.

Maar ik zit wel af en toe terug te bladeren op ons Strip weblog en lees dan dingen waarvan ik helemaal vergeten was dat ik ze geschreven had. En dat schrijven doe ik al meer dan 20 jaar. Aanvankelijk alleen een wekelijkse mail aan vrienden en bekenden, later ook op verschillende weblogs. Dat zijn meer dan 1000 verhaaltjes ! In al die jaren heb ik een heel dik boek bij elkaar geschreven.

Niet dat ik nou direct plannen heb om uit al die mails en blogs een echt boek samen te stellen, maar omdat ik toch even weinig anders te doen had – het boek met Gerard is af en het huis verder schilderen gaat niet als het zo warm is – maakte ik een mapje met als titel 'De Dikke Stripman' en ging ik opzoek naar al die oude teksten.

Voor dat er email was schreef ik al verhaaltjes voor de Artishockberichten, het programmablad van onze culturele dorpsvereniging. Daarvan zijn er niet veel als computerbestand bewaard gebleven. Eind jaren '90 kocht ik en bijna al mijn vrienden en familieleden, een pc en begonnen we elkaar mails te sturen. Het was een laagdrempelige manier van contacten onderhouden.

Telefoneren kan natuurlijk ook, maar je doet makkelijker een mededeling, aan een groep mensen, per mail. Die hoeven niet thuis te zijn, op het moment dat je ze mailt en kunnen antwoorden wanneer ze dat willen en als ze dat willen. Tegenwoordig is mail alweer uit de mode en gebruikt iedereen een berichtjes app, op zijn smartphone, maar die hadden we toen nog niet.

Er ontstond een groepje mailers, die ik het 'emailpanel' noemde. We stuurden elkaar allerlei berichten, van flauwekulverhalen, tot serieuze ontboezemingen, recepten en gedichten. Rond 2000 begon ik met mijn wekelijkse Stripmail. De teksten daarbij waren aanvankelijk niet meer dan een paar regeltjes en doorgaans niet de moeite van het herlezen waard.

In 2003 kreeg ik voor de striptekeningen hulp van Wim de Hulpman en begon ik wat meer werk te maken van het geschreven deel van de mail. In 2005 startte ik met mijn eerste weblog op het legendarische Volkskrantblog.

Het is best gek om die mails en verhalen, na zoveel jaren, terug te lezen. Het was ook de periode dat mijn gezondheid gestaag achteruit ging, maar daar schreef ik weinig over. Email was,voor mij, omdat ik steeds minder de deur uit kon, natuurlijk wel een uitkomst. Ik volgde het nieuws niet op de voet, maar gaf zo nu en dan mijn mening over actuele zaken. Ik schreef verder over allerlei onderwerpen die me interesseerden en kreeg ook regelmatig reacties.

Als we denken dat we nu in spannende tijden leven, nou, toen was het ook niet mis. Eind 2004 werd Theo van Gogh vermoord, niet lang daarna overspoelde een tsunami grote delen van Indonesië en omliggende landen. In 2005 konden we stemmen voor een Europese grondwet, die eigenlijk geen grondwet was maar een verdrag, maar dat was te moeilijk om uit te leggen. En waren bomaanslagen in Londen, de orkaan Katrina trok over New Orleans en 17 jaar geleden was er ook al droogte en waren er bosbranden in Spanje.

Wat me opviel was dat sommige discussies uitgewoed zijn. Of zijn er nog steeds mensen die zich druk maken over de oprukkende islamisering ? Andere problemen zijn nog net zo aanwezig. Schrijfster Marion Bloem nam het initiatief tot een actie om tot een beter asielbeleid te komen. Ik zette er, met duizenden Nederlanders, mijn handtekening onder. 

De actie werd samengevat in het boek, 'Een Royaal Gebaar', dat in 2005 aangeboden werd aan koningin Beatrix. En zie eens wat een gemodder het nu nog steeds is met de opvang van vluchtelingen. Ik vraag me af of politici eigenlijk geschikt zijn om grote problemen op te lossen. Maar ja, wie dan wel ?

Is er dan niets verbeterd in die tijd ? Jawel. Ik ben veel minder fanatiek met het maken van back ups, omdat er veel minder computerproblemen zijn. Ik zeg het voorzichtig, maar na al die, krakkemikkige, vorige versies lijkt Windows nu eindelijk een stabiel systeem te zijn geworden. Dat is prettig, maar aan de andere kant, de verhalen die ik schreef, over het worstelen met de techniek, waren ook best leuk. 

 

 
De Strip is gemaakt door de Stripman zelf. Klik hier voor deel 1 - deel 2 en deel 3 van dit verhaal.
 
Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 - deel 11 en deel 12 van het vorige verhaal.
 
Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men
 

zondag 26 december 2021

Hetzelfde anders


De afgelopen week
heb ik weer wat gelezen in 'Het Natuurdagboek' van Nescio. Inmiddels ben ik een eindje over de helft van het boek aangekomen, in 1952. De gepensioneerde schrijver reist heel wat af. Hij gaat naar Groningen, Limburg, Zeeland en de kust van Noord-Holland.

Als hij dan toch eens thuis is, in Amsterdam, neemt hij de bus naar Hilversum, of Huizen. Niet omdat hij in een van die plaatsen wat te zoeken heeft, maar gewoon, om er even uit te zijn. Aan het eind van zo'n busrit stapt hij uit, drinkt een kopje koffie en neemt dan de bus weer terug. Een van die ritjes beschrijft hij als: 'Terug hetzelfde anders'.

Dat is hoe ik het afgelopen jaar beleefd heb: hetzelfde maar dan anders. Ik ben heel weinig de deur uit geweest, er gingen maanden voorbij dat ik alleen de supermarkt bezocht, als uitstapje. Hoogtepunten waren de twee keer dat we bij de huisarts waren voor onze vaccinatie. Wat dat betreft wordt het begin van volgend jaar heel uitzonderlijk: voor onze boosterprik moeten we het dorp uit, naar Bussum !

Afgezien van die avonturen was er veel hetzelfde. Maar het uitzicht vanuit ons huis was wel telkens anders. De bladeren kwamen aan de bomen en vielen er weer van af. De zonsopkomst kroop langs de horizon, eerst naar links en dan weer naar rechts en heel af en toe werden daarbij de wolken rood verlicht.

De planten bloeiden op het balkon en verwelkten weer. Er broedden pimpelmezen in ons nestkastje. Ik heb maar één jong uit zien vliegen en bij het schoonmaken vond ik nog twee eitjes die niet uitgekomen waren.

Er kwam af en toe een specht op het balkon en de afgelopen weken, bijna elke dag, twee boomklevers. Het roodborstje heeft ontdekt hoe het bij de zonnebloempitten, in het bakje aan het raam, kan komen. Eerst op de balkonrand, dan de klink van de deur en daarna het bakje.

Wat wel veranderd is, is dat ik gestopt ben met de waargenomen balkonvogels doorgeven, op de site van de Jaarrond Tuintelling. Aanvankelijk omdat ik het te druk had met het opknappen van het huis. Ik heb deuren en kozijnen geschilderd en in drie vertrekken vloerbedekking gelegd. Ik turfde tussendoor wel de vogels die ik zag, maar kwam er niet toe om mijn wekelijkse tellingen in te voeren.

Daarna stopte ik ook even met turven, maar dat ging ik toch missen, dus daar ben ik weer mee begonnen. Maar dat invoeren... Het is zo'n gedoe en de website heeft ook zo zijn tekortkomingen. Of misschien ben ik het wel die tekort schiet.

Het lijkt misschien alsof ik een enorme kenner ben die jarenlang, vele uren, in de natuur heeft doorgebracht en kan putten een enorme kennis en ervaring. Maar dat is niet zo. Ik zit vooral thuis uit het raam te kijken. Dan zie ik een groep ganzen overvliegen en noteer die in mijn vogelagenda. Maar als ik ze bij de telling ga invoeren dan willen ze weten wat voor soort ganzen het waren. Dat zou ik misschien kunnen zien als ze op een paar meter over mijn hoofd vlogen, maar de sliert kleine silhouetten die ik zag...?

Nu kun je ook 'onbekend gans' invullen. Maar als ik dat doe verschijnen er alarmerende teksten in beeld: 'Dit is een heel zeldzame soort ! Geef zoveel mogelijk informatie !' Hoezo zeldzaam ? Er vliegen bij ons soms wel 100 of meer onbekende ganzen per dag over.

Ik zou kunnen gokken dat het grauwe ganzen waren, maar misschien waren het wel kolganzen, rietganzen, of brandganzen ? Er zitten trouwens ook nog Canadese ganzen en nijlganzen in het park. Zouden er echt mensen zijn die al die varianten, op zo'n afstand, uit elkaar kunnen houden ? Ik niet.

En dan heb ik het nog niet eens over de insecten. Van een voorbij vliegend koolwitje zie ik niet, in één oogopslag, of het een groot, een klein, of een geaderd witje is. Of misschien een vrouwelijke oranjetip.

Ik fotografeerde eens een klein bijtje op mijn balkon en kwam er, dankzij een kenner op Facebook, achter dat het een groefbij was. Kun je alleen invoeren bij de tuintelling als je weet welke, van wel tien verschillende soorten, het is. De onderlinge verschillen zie je pas als je de beestjes vangt en onder een microscoop legt.

Je begrijpt misschien mijn frustratie. Ik wil best tellen en ik kan ook wel een eend van een gans, of een wesp van een bij onderscheiden, maar ze moeten niet teveel van me vragen.

Dus de Jaarrond Tuintelling moet het voorlopig zonder mijn wekelijkse mezen, kraaien, duiven en overvliegende ganzen doen. Verder wordt volgend jaar waarschijnlijk weer precies hetzelfde. Maar dan anders...


 
De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman.
 
Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 en deel 5 van dit verhaal. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal.
 
 
Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men
 

zondag 8 november 2020

We hebben Trump overleefd


Vier jaar geleden
ging ik slapen met de overtuiging dat Hilary Clinton de eerste vrouwelijke president van de Verenigde Staten zou worden. Ik werd wakker met het bericht dat Donald Trump de verkiezingen had gewonnen. Hilary had de meeste stemmen gekregen, maar Trump de meeste kiesmannen. Zoiets is alleen mogelijk in de VS.

Nu heeft Trump de verkiezingen verloren. Zo lijkt het tenminste, want er worden nog achterhoedegevechten gevoerd, hertellingen en rechtszaken. Maar, als ik de experts van CNN mag geloven, maken die weinig kans. Joe Biden heeft niet alleen meer stemmen gekregen, maar ook meer kiesmannen verzameld. Alleen een wonder – of meer: een ramp – kan nog voorkomen dat hij plaats mag nemen in het Witte Huis.

In de tussenliggende jaren heb ik een paar keer over Trump geschreven. Met verbazing en onbegrip, maar ook met berusting. Wat kon ik er tenslotte aan veranderen ? Op 13 november 2016 schreef ik:

'Okee, Trump is gekozen. We kunnen er niets meer aan doen. Een enkele reis naar Mars is nog niet mogelijk. Als alternatief schijnen sommige Amerikanen naar Canada te willen emigreren. Maar ik denk dat wegrennen niet zal helpen, we zullen ermee moeten leren leven.'

We vreesden toen grote rampen, maar Trump toonde zich vooral als een ongrijpbaar en onberekenbaar verschijnsel.

'De ene keer heeft de president een ontmoeting met getraumatiseerde kinderen die net een schietpartij op hun school hebben overleefd. Hij toont zich begripvol en zegt maatregelen toe om het wapenbezit in te perken.

Kort daarna staat hij te speechen op een bijeenkomst van de NRA, de belangrijkste lobbyclub van wapenbezitters in de VS. Daar zegt hij dat hij het recht om een wapen te dragen nooit zal aantasten. Hij draait om als een blad aan een boom. Onbegrijpelijk !' Noteerde ik in juli 2018.

Wat we ook niet begrepen was hoe zoveel mensen op een nare man als Trump konden stemmen. En nog steeds kan ik daar met mijn verstand niet bij. Van het hele verkiezingscircus van de afgelopen week is dat misschien nog het griezeligste. 

Hoe is het mogelijk dat het zo spannend werd ? Hoe hebben meer dan 70 miljoen Amerikanen voor een schaamteloze bedrieger als Trump kunnen kiezen ?

In 2016 was de opkomst laag. Er was weinig enthousiasme om voor Hilary Clinton naar de stembus te gaan, dus kon een minderheid van de bevolking Trump in het zadel helpen. Nu was de opkomst hoger dan ooit en toch werd het nog spannend.

De Amerikanen hebben in elk geval begrepen dat thuisblijven geen optie was. Nog 4 jaar Trump zou een nachtmerrie zijn geweest.

Vier jaar geleden schreef ik:

'Er is bij veel kiezers, in allerlei landen, een weerzin tegen de gevestigde politiek ontstaan. Mensen zijn teleurgesteld, vertrouwen politici niet meer en gokken op sterke figuren die krachtdadige uitspraken doen en veel wij-tegen-zij in hun retoriek stoppen.'

Dat soort politici hebben we in ons land ook. Maar de opkomst van Trump heeft ons geleerd dat er grenzen zijn aan onze onverschilligheid. Je kunt met grove uitspraken mensen achter je krijgen, maar je kunt ook geduchte tegenstand mobiliseren.

Ondertussen heeft Trump wel vier jaar zijn gang kunnen gaan. Dat heeft veel schade berokkend, dit jaar bijvoorbeeld tijdens de corona-pandemie, die hij vanaf het begin gebagatelliseerd heeft. Met meer dan 200.000 doden tot gevolg. Maar zijn beleid gaat in de toekomst ook nog gevolgen hebben. Biden zal zijn handen vol krijgen om de milieuwetgeving weer op orde te krijgen, om serieus werk te maken van klimaatdoelstellingen, duurzaamheid enzovoort.

Zelfs als hij weg is zijn we nog niet direct van Trump af. Maar voorlopig hebben wij, ik als schrijver van dit stukje en jullie als lezers, hem overleefd. Dat is al iets.



De Strip is een gouwe ouwe van de Stripman

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 en deel 6 van het vorige verhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

zondag 29 december 2019

Royalties voor dode muzikanten


De halve zaterdageditie van de Volkskrant bestaat uit een 'terugblik op het afgelopen decennium'. In een redactioneel stukje schrijven ze dat het dan gaat om de periode van 2010 tot 2019. Zien ze zelf niet hoe raar dat staat ? Je telt toch niet tot 10, van 0 tot 9 ? Het decennium duurt nog een jaar, natuurlijk.

Jullie begrijpen dat ik dus niet meedoe aan het terugkijken. Of het moest op een droom zijn die ik vorige week had. Daarin ging ik stemmen voor een of andere verkiezing. Het stembureau was in een supermarkt en toen ik me daar meldde, bij de dames en heren achter de tafel, kreeg ik een heel pak papier overhandigd.

Voor ik naar het stemhokje ging keek ik eerst eens wat ik allemaal gekregen had. Er bleek een pamflet bij te zitten met een lang artikel over de Amerikaanse singer-songwriter Warren Zevon. Wie hem niet kent moet hem eens opzoeken op YouTube, hij heeft mooie liedjes geschreven.

In mijn droom las ik dat advocaten erin geslaagd waren om een groot bedrag aan achterstallige royalties voor Warren te innen. 'Leuk', dacht ik, maar hij heeft er niets meer aan, want hij is al jaren dood.' Daarover werd in het artikel niet gerept.

Eenmaal wakker bedacht ik dat mijn droom eigenlijk helemaal niet zo gek was. De muziek van dode artiesten verkoopt vaak erg goed en dus blijft het geld nog jaren binnenstromen. Op de site van Forbes vond ik een artikel over de best verdienende dode beroemdheden van 2018. Michael Jackson 'verdiende' in dat jaar 400 miljoen dollar, Elvis Presley toch altijd nog 40 miljoen en John Lennon 17 miljoen.

Bij leven zijn veel artiesten niet zo handig als het om geldzaken gaat. In een ander artikel las ik dat Michael Jackson toen hij stierf 400 miljoen dollar in het rood stond. Dus de eerste tien jaar waren zijn nabestaanden bezig met schulden aflossen.

Er zijn er ook die bij leven nooit veel inkomsten van hun werk zagen, omdat het pas nu hun dood in de belangstelling kwam. Ik herinner me ooit iets gelezen te hebben over juristen die royalties probeerden te innen voor de nabestaanden van lang overleden bluesmuzikanten. In de jaren '60 en '70 is veel bluesmuziek, van decennia eerder, op verzamelplaten uitgebracht, omdat die toen in de belangstelling van jonge blanke liefhebbers kwam.

De rechthebbende muzikanten waren vaak al overleden, maar de rechten op hun werk gingen over op hun kinderen en kleinkinderen. In de VS geldt daarvoor een termijn van 75 jaar, dus bij muziek uit de jaren '50 loont het nu nog steeds de moeite.

Na enig zoeken vond ik een verhaal over blueslegende Robert Johnson, die in 1938 stierf en voordien nauwelijks inkomsten genoten had uit zijn plaatopnamen. In 1990 kwam een verzamelalbum uit, met al zijn muziek en dat werd een wereldhit, waarna een rechtszaak uitgevochten werd over de royalties.

Uiteindelijk werd die zaak gewonnen door Claude L. Johnson die de rechters ervan wist te overtuigen dat hij de buitenechtelijke zoon van Robert was. Zo'n erfenis, daar kunnen de meesten van ons alleen maar van dromen.



De Strip: De strip - die los staat van het geschreven bericht - is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 en deel 7 van dit verhaal.

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige  verhaal. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men




zondag 31 december 2017

Het jaar 2017 netjes opgeslagen


Dat waren bijna 1000 mailtjes, meer dan 3700 foto's – waarvan de meeste van wolkenluchten, ruim 50 nieuwe stripafleveringen – waarvan ik er maar 16 zelf maakte (waar zouden we zijn zonder de Geheimzinnige Hulpman ?), zo'n 275 tekst-bestanden, meer dan 2 gigabyte aan filmpjes – voornamelijk van ons muzikale optreden in mei.

Bij elkaar zal het zo'n 8 tot 9 gigabyte aan bestanden zijn, het jaar digitaal samengevat. Alles netjes opgeslagen op externe harde schijven en voor de zekerheid ook maar op DVD gebrand. Dan kan ik het komende jaar beginnen met nieuwe, lege mapjes.

Niet dat ik verwacht nog veel om te gaan kijken naar de mails, teksten en foto's van 2017. Ik heb al mijn e-mails netjes gebackupt, maar ik kan me niet herinneren dat ik er ooit één opgezocht heb van verder dan een paar weken geleden.

Met de digitale foto's gaat het net zo, vrees ik. Ze zijn wel opgeslagen maar niemand die er meer naar omkijkt. Dan kregen de ouderwetse foto-albums met familiekiekjes meer aandacht.

De strips en teksten vergaat het iets beter, maar dat komt omdat ik af en toe denk dat ik mezelf aan het herhalen ben. Overigens zijn er internetvrienden die me er haarfijn op wijzen, als ik mezelf over het hoofd heb gezien. Wel een geruststellend idee, dat er mensen zijn die beter in de gaten houden wat ik doe dan ik zelf.

Ik verbaas me wel eens over huisgenoten die geen moeite doen om bestanden van laptops of tablets op te slaan. Een nieuw apparaat ? Weg met het oude en we maken wel weer nieuwe foto's. Maar eigenlijk hebben ze wel gelijk. Al dat opslaan is maar flauwekul. Alsof mijn achterkleinkinderen tienduizenden foto's van wolkenluchten gaan bekijken.

Aan de andere kant zijn er mensen die zelfs hun Tweets en Facebookberichten opslaan. Dat gaat me een beetje te ver, ik maak ook geen opnamen van elk gesprek of telefoontje dat ik voer.

Het jaar 2017 is bewaard en opgeslagen, ook al heeft dat niet heel veel zin. Ik ben klaar voor een nieuw digitaal jaar.

Een fijne jaarwisseling gewenst !



De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman.

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 en deel 8 van dit verhaal. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men


zondag 27 december 2015

Even een terugblik


Het is alweer de laatste week van het jaar en omdat ik niets beters kan verzinnen blader ik even door mijn blog. Zo zie ik bijvoorbeeld dat het afgelopen januari nog gesneeuwd heeft. Nu beleven we de warmste december sinds mensenheugenis. 

Dat komt niet alleen door de opwarming van de Aarde, het ligt voor een groot deel aan de heersende windrichting, de plaatsing van hoge- en lage drukgebieden in de atmosfeer.

We zitten toevallig aan de zuidkant van een lagedrukgebied op de Noordzee en dat zuigt als het ware warme lucht onze kan op. Had het wat zuidelijker gelegen dan hadden we een witte kerst gehad.

Ik zie ook dat de Nationale Tuinvogeltelling er weer aan komt. Ik tel inmiddels het hele jaar door de vogels op mijn balkon en geef dat door op de website tuintelling.nl Maar dat extra halfuurtje tellen kan er ook nog wel bij. Wie al vast wil warmlopen, in 2016 is de Tuinvogeltellig op 16 en 17 januari. Maar tegen die tijd meld ik het wel weer.

Ook in januari van dit jaar: De aanslag op Charlie Hebdo. Inmiddels hebben we alweer een nieuwe aanslag in Parijs achter de rug. Toen schreef ik dat de beste reactie zou zijn om gewoon door te gaan, niet laten merken dat zulke wandaden je schrik aanjagen en ons gewone leven kunnen beïnvloeden. Charlie Hebdo is in ieder geval doorgegaan. Kijk maar op hun website 

In februari viel een verwarde jongeman met een neppistool de NOS TV-studio binnen. Hij wilde de Nederlanders waarschuwen tegen een samenzwering, maar werd door de politie overmeesterd. De jongeman, Tarik Z., werd kort geleden, in hoger beroep, tot 3 jaar en 4 maanden veroordeeld, waarvan 2 jaar voorwaardelijk.

Indertijd was ik onder de indruk – en ook een beetje verbaasd – over het politieoptreden. De jongen, die zodra hij een agent zag zijn wapen op de grond gooide, werd met veel machtsvertoon overmeesterd. Nog gekker was het natuurlijk, dat we dat allemaal in een directe uitzending te zien kregen. Ook de NOS was een beetje de kluts kwijt.

Ik schreef: 'Bij die NOS-overval werd de hele natie op de kast gejaagd, door beelden van het incident te tonen, zonder enig commentaar. Op internet was te lezen dat de man al gearresteerd was en dat er niemand gewond was geraakt. Maar de argeloze TV-kijker werd in de waan gelaten naar live-beelden te kijken.'

Ik ga niet het hele jaar afwerken, dat zou een taai verhaal worden. Ik zie alleen nog een verhaaltje over ons balkon, het kleine aan de voorgevel, waar ik altijd de vogels voer en planten heb staan. Daarover kregen we in maart een brief van de gemeente. Het zou mogelijk onveilig zijn.

In een email schreef onze verhuurder: 'Nader onderzoek moet volgen en vervolgens zullen de bewoners nader worden geïnformeerd.'

Daar zal ik ze eens aan herinneren. Want ik heb er niets meer over gehoord. Ze hangen er ook nog allemaal, natuurlijk - die balkons - en ik sta regelmatig op het onze, om nieuw vogelvoer neer te leggen, of de planten water te geven. Klaarblijkelijk waren ze ook veilig genoeg om er de buitenschilders wekenlang op te laten staan werken. Beetje raar...

Wordt misschien vervolgd...



De Strip: De strip van deze week is gemaakt door Jan de Stripman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van dit verhaal.

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 - deel 11  en deel 12 van het vorige verhaal.

Klik op de strip voor een grotere weergave. 

Kijk voor voorafgaande episodes van de Stripmannen-saga naar het Strip Jaaroverzicht van 2015 en het Strip Jaaroverzicht van 2014 , of nog verder terug naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  -  het Strip-overzicht van 2012 en het Strip-jaaroverzicht van 2013 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men