Ja, in het weekend is het meestal wel rustig op Soestdijk. De afgelopen week was dat wel anders. Vrijdag liepen er nog mannen met bladblazers door de straat, terwijl er ook nog een bezig was de randen van het grasveld te maaien. Eerder in de week liepen ze ook al te blazen en te maaien. Zouden er geen andere straten zijn, in ons dorp waar wel eens een blaadje van een boom valt ?
En tussendoor kwamen er ook weer veegwagentjes langs, om de straat schoon te maken, en nog kleinere om de stoep te borstelen. Het hoveniersbedrijf was bezig met een plantsoen, wat verderop, waarbij klaarblijkelijk een graafmachine nodig was. Het zou ook wel erg zijn als er eens ergens een takje scheef groeit, of een grasspriet de kop op steekt waar dat niet gepland is.
In de avonduren, wanneer we rustig, onderuit, op de bank wilden hangen, stond de hond van de benedenbuurman vaak urenlang, in de tuin, te blaffen. De buurman zelf was niet thuis, dus die had er geen last van. Zelf kan ik me er wel voor afsluiten, maar mijn vrouw hoorde van de andere buren dat die de politie erbij willen halen.
En dan boffen we nog dat de schilders klaar zijn met het schuren van de deuren en kozijnen van ons balkon. Want daar waren ze, als het weer het toeliet, sinds september al mee bezig. Er is achterstallig onderhoud, waardoor sommige raamkozijnen verrot zijn. Dus nu is het wachten tot die vervangen gaan worden. Daarna kan de boel geschilderd worden.
Maar dan zijn we nog niet van ze af, want de vloer van het balkon moet ook nog van een nieuwe coating voorzien worden. Het moet een keer gebeuren, maar het was misschien handiger geweest om er wat vroeger in het jaar aan te beginnen. Nu is het telkens wachten op een paar droge dagen.
Het schilderwerk van de binnenboel, waar ik zelf al een paar jaar aan bezig ben, loopt nu wel vertraging op. Een van de kozijnen waarvan nu blijkt dat ze vervangen moet worden had ik al, aan de binnenkant, geschuurd en geplamuurd. Gelukkig was ik er nog niet aan toegekomen om het af te schilderen. Het houtwerk van een ander raampje had ik, helemaal aan het begin van mijn opknapcampagne, van een nieuwe verflaag voorzien. Dat zal ik nu nog eens moeten doen.
Ondertussen staan de balkonplanten in de trappenhal. Je merkt pas hoeveel bloempotten je op het balkon hebt staan, als ze naar binnen moeten. Het is een hele verzameling. En dan heb ik ook nog een paar planten weggegooid en weggegeven.
Om toch nog wat bij te dragen aan het onderhoud van de woning heb ik afgelopen week een muurtje in de woonkamer gewit. Door mijn beperkte energievoorraad heb ik er vijf dagen over gedaan, elke dag een uurtje. Het schilderen, boven mijn hoofd en in ongemakkelijke houdingen, voel ik nu in mijn been- en rugspieren. Maar het resultaat mag er zijn.
Het kost wat inspanning, verdraagzaamheid en doorzettingsvermogen, als je in een huis woont. Het alternatief zou geen huis zijn, maar dat lijkt me toch nog minder prettig.
