Posts tonen met het label supermarkt. Alle posts tonen
Posts tonen met het label supermarkt. Alle posts tonen

zondag 6 september 2026

Is zelfscannen wel efficiënt ?


Ik doe graag boodschappen.
Er zijn jaren geweest dat ik het niet kon, omdat ik niet zolang kan lopen en staan. Maar sinds ik de beschikking heb over een scootmobiel is winkels bezoeken een stuk makkelijker geworden. Vooral grotere supermarkten, bouwmarkten en tuincentra zijn prima te doen voor een scootmobieler.

Mijn voertuigje heeft een boodschappenmandje, aan het stuur en als ik wat meer nodig heb kan ik een extra tas kwijt voor mijn stoel, onder mijn benen. Bij de supermarkt haal ik altijd genoeg voorraad voor een paar dagen en dan heb ik die extra tas wel nodig. En terwijl ik mijn rondje door de winkel rij doe ik daar dus alvast wat dingen in.

Bij de kassa aangekomen zet ik alles, de inhoud van mijn tas en van het mandje, op de loopband. De kassamedewerkster scant de boel, ik reken af en laadt alles weer in. Tenminste, als er een kassamedewerkster beschikbaar is. De supermarkt waar ik heen ga, de enige echt dicht in de buurt, heeft nog maar één ouderwetse kassa. Verder alleen zelfscankassa's.

Supermarkten vinden dat efficiënt. Vroeger moest er voor elke kassa een winkelmedewerker zijn, nu kan één persoon, een hele reeks zelfscanplekken in de gaten houden en assisteren waar dat nodig is. Handig, maar niet als je met een scootmobiel boodschappen doet.

Bij de zelfscanner is geen plaats om al je boodschappen neer te zetten, voor je ze scant. Het wordt dus een gehannes, als je tegelijkertijd moet uitladen, scannen en inpakken. Vandaar dat ik liever, indien mogelijk, gebruik maak van de ouderwetse kassa. Maar soms kan dat niet.

Afgelopen maandag waren er niet genoeg winkelmedewerkers beschikbaar om, zowel de zelfscankassa's, als de ouderwetse te bedienen. De medewerkster bij de zelfscanners vroeg me dus of ik daar wilde afrekenen. Voor mij geen groot probleem, maar dan moest ze me wel even helpen. 

Het gaat het snelst en makkelijkst als zij de boodschappen scant en ik ze dan direct in mijn tassen stop. Gelukkig is het personeel van mijn vaste supermarkt heel vriendelijk en behulpzaam.

We waren net aan het scannen en inpakken toen een andere klant haar hulp vroeg. Ze ging de man even helpen en ik wachtte tot ze weer terug was. Daarna konden we verder. Tot ze bij mijn tros bananen kwam. Die moest gewogen worden. De ouderwetse kassa heeft een ingebouwde weegschaal, de zelfscanner niet.

Ze ging naar de weegschaal, maar daar was een probleem mee. Ze vroeg hulp van een collega. Ik wachtte het maar weer af. Het duurde gelukkig niet lang en jawel, kort daarop waren al mijn boodschappen gescand en ingepakt. Ik wilde afrekenen, maar helaas, dat ging niet. Het systeem gaf aan dat er een steekproef gedaan moest worden.

Zelfscanners zijn handig, maar als winkelier moet je erop vertrouwen dat de klanten ook echt alle boodschappen scannen. Om dat in de gaten te houden geeft het systeem, op willekeurige momenten, aan dat er een controle moet komen. Een medewerker moet dan alle boodschappen opnieuw scannen, om te zien of er geen artikelen overgeslagen zijn.

Logisch ! Maar bij mij had het meisje zelf alles gescand. Er was echter geen mogelijkheid om dat in te voeren. Voor ik kon betalen moest echt alles uitgepakt worden en opnieuw gescand. Ze vond het een beetje gênant, ik kon er wel om lachen. Maar ik kon het ook niet laten om op te merken, dat de gewone kassa toch sneller was geweest. Daar was ze het wel mee eens.

Het zal wel toeval zijn maar, hoewel ik de zelfscankassa's dus probeer te vermijden, tref ik het wel regelmatig dat ik, als ik eens de zelfscanner gebruik, mijn tas nog eens moet laten controleren. Ik heb daar geen probleem mee, hoor, hoewel het in dit geval knap onzinnig was. Ook niet erg efficiënt.

Het meisje verontschuldigde zich en bedankte me voor mijn geduld. Ach, zij kon er ook niets aan doen. En ik had meteen een leuk verhaal, om mijn vrouw te vertellen en hier op te schrijven.

  

 
De Strip is gemaakt door de Stripman zelf. Klik op het plaatje voor een grotere weergave. 
 
Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 - deel 11 - deel 12 - deel 13 en deel 14 van het vorige verhaal. 
  

 

zondag 14 december 2025

Geen sportjournaal

Een lezer vroeg me vorige week waarom ik het, in mijn weekjournaal, niet over sport had gehad. Om preciezer te zijn: hij vroeg naar het snooker. Daar had ik inderdaad naar gekeken, maar ik vond mijn verhaal wel lang genoeg, mijn favoriete speler had verloren en ik dacht dat de liefhebbers van het spel er wel naar gekeken zouden hebben en dat het de andere lezers weinig zou interesseren.


De sportagenda

Ik ga het nu dus niet uitgebreid over het snookertoernooi van deze week hebben, ook al is het het gekste toernooi van het jaar. Meer een loterij dan alle andere toernooien samen. Bij de Shoot Out gaat het maar om één partijtje. Maak je een fout, dan is de kans groot dat je verliest en dan mag je niet meer meedoen. Voor de gelegenheid zingt het publiek liedjes en wordt er veel gelachen en gejoeld op de tribune.

Het is alsof een tenniswedstrijd maar één game duurt, alsof twee voetbalelftallen alleen maar penalty's nemen, of alsof een heel wielerpeloton alleen maar de laatste paar kilometer van een koers rijdt. Malligheid maar, voor één keer in het jaar, best leuk.

Probleem is dat dit weekeinde ook een wereldbeker schaatsen wordt gereden en de eerste cyclocross waarin wereldkampioen Mathieu van der Poel meedoet. Dat is nogal veel, voor een sportliefhebber, om allemaal te volgen. Zouden de sportbonden niet wat beter kunnen overleggen, voor ze de agenda opstellen ? Er zijn genoeg weken en weekenden waarin er niets van enig belang gaande is, of alleen maar suffe sporten, zoals autoracen en skiën. Een beetje meer spreiding zou fijn zijn.


De formatie

Ondertussen dreigt de kabinetsformatie uit te draaien op een voortzetting van het oude kabinet. Ja, ik weet het, de kiezer heeft voor verandering gestemd en terecht want het kabinet Schoof was een fiasco. Maar D66 lijkt de rol over te nemen van de NSC, het CDA – dat altijd al een boerenpartij was – vervangt de BBB, JA21 is een imitatie van de PVV en de VVD kan gewoon blijven zitten.

Je zou het ook kunnen zien als kopieën van de laatste kabinetten van Rutte. Dat waren ook geen succesverhalen en toch lijkt, vrijwel dezelfde combinatie, het nog maar eens te willen proberen. Het is allemaal nog niet beklonken, maar vrolijk word ik er niet van. Ik vraag me wel af hoeveel D66 stemmers al spijt hebben van hun keuze, nu die partij scherp naar rechts lijkt te koersen.


De mysterieuze fiets

De meisjesfiets, die vorige week zo raadselachtig geparkeerd stond naast het plantsoen, tussen onze flat en de volgende, is verdwenen. Het vervelende is dat ik niet gezien heb wie hem heeft weggehaald. Was het de eigenares die, misschien met hulp van vader of moeder, het achtergelaten rijwiel toch maar opgehaald heeft ? Was het een fietsendief, die er nog wel wat in zag, ondanks de lekke achterband ?

Of was het misschien een lezer van mijn verhaal van vorige week ? Als dat het geval is zou die persoon zich dan bekend willen maken ? Dan weten we tenminste waar we aan toe zijn.


Boodschappen doen

Dan nog even over mijn avonturen tijdens het boodschappen doen. Ik doe dat 3 keer in de week met mijn scootmobiel. Gaat prima en het regent bijna nooit. Deze week was het me opgevallen dat een van de automatische poortjes van de supermarkt afgesloten was. Er stond een grote kist voor met fruit, zodat iedereen door het andere poortje naar binnen moest.

Op zich niet erg, ik ga toch altijd heel vroeg naar de winkel, als het nog rustig is, dus last van filevorming had ik niet. Maar vrijdagochtend bleek ook het andere poortje defect. Het ging maar voor de helft open. Ik zag in de winkel wel wat andere klanten rondlopen, maar niet direct een medewerker in de buurt. Dus gaf ik maar gas en duwde met mijn voorwiel het poortje verder open. Er klonk een luid gepiep, maar niemand kwam toesnellen om mij terecht te wijzen.

Terwijl ik mijn boodschappen deed hoorde ik het poortje nog een paar keer piepen. Geen van de winkelmedewerkers leek er acht op te slaan. Bij de kassa vroeg ik er naar en inderdaad, de poortjes waren stuk. Ze waren nog niet zolang geleden vernieuwd, maar dat was dus geen succes.

Toen ik naar buiten reed stond er een mevrouw een beetje hulpeloos om zich heen te kijken voor het weigerachtige poortje. 'Duwen !' riep ik. Dat deed ze, maar ze keek nogal ongerust toen het ding begon te piepen. Ik stak mijn duim op en reed tevreden naar huis.


 
De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik op het plaatje voor een grotere weergave.
 
Klik hier voor deel 1 van dit verhaal.  
 
Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 en deel 6 van het vorige stripverhaal.  
 
 

 

zondag 24 mei 2015

Waarom moet alles altijd zo zoet ?


Het ligt natuurlijk aan mij, ik ben gewoon geen zoetekauw. Het water loopt me niet in de mond bij snoepgoed, taarten en toetjes. Frisdrank lust ik niet, veel te zoet. Vruchtensap drink ik alleen vermengd met water, jus d'orange uit een pak is zo mierzoet, dat kun je als limonadesiroop gebruiken.

Hetzelfde met vruchtenyoghurt. Best lekker, maar alleen als je er voor de helft naturelyoghurt doorheen mengt. En kom bij mij niet aan met nieuwerwetse vruchtenbiertjes (jakkie!) of radler. Dat laatste is toch gewoon sinas met een schuimkraag ? Heel vies... dat ze dat bier durven noemen begrijp ik echt niet.

En met thee is het al net zo. Van Sinterklaas kreeg ik een leuk kistje cadeau met verschillende smaken thee. Er zat ouderwetse Engelse melange in en Earl Grey, dat vind ik nog wel lekker. Maar ook iets met een naam als 'winterthee', zoet spul, waar veel te veel kaneel aan toe was gevoegd.

Toen de thee, waarmee het kistje gekomen was, op raakte ging ik naar de supermarkt om nieuwe smaken te kopen. Dat viel niet mee. Er is bijvoorbeeld vrijwel geen groene thee te krijgen zonder vruchtensmaak. En het pakje, dat ik kocht omdat er op stond dat het in de stijl van Shrilanka was, bleek bij thuiskomst naar kauwgomballen te smaken. Heel erg zoet.

Ook de Hollandse melange, van een groot theemerk, smaakte bij thuiskomst naar ranja. In plaats van interessante theesmaken, uit Java, zoals het pakje beloofde, overheerste de sinaasappelsmaak die men toegevoegd had. Vast omdat Holland en de appeltjes van oranje bij elkaar horen. Zonde...

Niet dat ik geen lekkere thee gevonden heb, hoor. Ceylonthee is prima. En bij de plaatselijke delicatessenwinkel kocht ik Darjeelingthee die heerlijk was. Ook scoorde ik daar mijn meest bijzondere thee tot nu toe: Lapsang Souchong, Chinese thee met rooksmaak.

Ik had dat in het verre verleden wel eens gedronken en herinnerde me dat het naar rookworst smaakte. Nou, dit pakje theezakjes, die elk afzonderlijk dicht geseald waren, smaakte meer naar een smeulende barbecue. Best lekker !

Alleen de rooklucht, die zelfs uit het dichte pakje opsteeg, was zo overweldigend, dat ik het niet bij de andere thee in het kistje kon doen. Dan maar met een plastic zak er omheen in het keukenkastje. Maar toen ik dat de daaropvolgende keer open deed, kwam de rookgeur me tegemoet.

Nog een plastic zak er omheen ? Dat hielp niet. Door twee zakken, het doosje en de afzonderlijke verpakking van elk zakje heen, rook nog het hele kastje naar walmende houtskool.

Nu zit de Lapsang Souchong, met doosje en plastic zak, in een afgesloten plastic koelbox. Dat is afdoende. Maar mij hoor je er niet over klagen, het is lekkere thee en absoluut niet zoet...




De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Stripman zelf. Klik hier voor deel 1 - deel 2 en deel 3 van dit verhaal.

Kijk hier voor deel 1 - deel 2  - deel 3 - deel 4 en deel 5 van het vorige verhaal...

Klik op de strip voor een grotere weergave. 

Kijk voor voorafgaande episodes van de Stripmannen-saga naar het Strip Jaaroverzicht van 2015 en het Strip Jaaroverzicht van 2014 , of nog verder terug naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  -  het Strip-overzicht van 2012 en het Strip-jaaroverzicht van 2013 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men


maandag 28 februari 2011

Klem tussen het klaphekje - Met de scootmobiel naar de supermarkt



Actiefoto - de Stripman
Tsjonge, wat een akelig kil en mistig weer vandaag. De beloofde zonneschijn is hier nog niet gearriveerd. Maar omdat ik vorige week de hele week binnen heb gezeten, door rugklachten en nog akeliger weer dan vandaag, wilde ik er nu toch wel even uit.

Daarbij komt dat het woensdag verkiezingsdag is, we gaan Rutte en Verhagen de stuipen op het lijf jagen, dus dan moet ik zeker naar buiten. Twee dagen na elkaar is echter weer veel van het goede, dus het was vandaag of pas woensdag. Als chronisch zieke leer je vooruit plannen.

Gelukkig is mijn kleine scootmobieltje ook geschikt voor binnenactiviteiten. Zoals boodschappen doen bij de supermarkt. Een ritje van een minuut of tien, van mijn voordeur verwijderd, is een vestiging van een grootgrutter. De drankvoorraad kon best wat aanvulling gebruiken, dus op pad.

De eerste keer dat ik boodschappen ging doen, bij de kantoorboekhandel, parkeerde ik mijn voertuigje nog schroomvallig voor de deur. Maar op het moment dat ik naar binnen wilde lopen kwam er een mevrouw, met een nog veel grotere scootmobiel dan de mijne, naar buiten gereden. Geen reden om terughoudend te zijn dus.

Eerst even stoppen bij de geldautomaat, bij het wegrijden bijna het boodschappenkarretje geramd van een winkelende dame, maar dan voorzichtig naar binnen. Zwaaien naar de daklozenkrantverkoopster en me, tussen het klaphekje door, de winkel in wurmen.

Gaat eigenlijk prima, alleen jammer dat er, vlak na het hekje, twee vrouwen met boodschappenwagens halt houden, om in hun handtas te rommelen. Het hekje sluit dus weer voor ik er tussenuit ben. De scootmobiel kan het hebben, het hekje gaat geschrokken weer open en ik kan doorrijden.

Het is zeker 2 jaar geleden dat ik hier voor het laatst was. Deze winkel is regelmatig te zien in tv-reclames, maar de layout van de koopwaar is daaruit niet op te maken. Sommige dingen staan op heel andere plaatsen dan vroeger.

Maar ach, wat geeft het. Vroeger had ik altijd haast bij het winkelen. Het was vermoeiend, hoe eerder ik weer weg was hoe beter. Nu maakt het me niets uit. Ik zit comfortabel, tuf in een slakkengangetje drie keer de winkel rond en kom zo stukje bij beetje, de dingen tegen die ik kopen wilde.

Bij de kassa is het even oppassen dat ik de klant voor me niet tegen haar kuiten rij. Maar de kassière is vriendelijk en behulpzaam. Mag ook wel tegen zo'n arme man in een scootmobiel.

Je vraagt je af wat ze ervan denkt. Flessen sherry, bier en sportdrank, tandenstokers en papierenzakdoeken. Merkwaardig menu voor zo'n gehandicapte!

Wie nog in actie wil komen tegen het kabinetsbeleid, er is een manifest van de progressieve partijen dat ondertekend kan worden... Armoede Werkt Niet ! http://www.armoedewerktniet.nl/manifest