Posts tonen met het label Albert Heijn. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Albert Heijn. Alle posts tonen

zondag 18 oktober 2026

Wat een week


Het begon eigenlijk al op zondag
, alleen hadden we dat toen nog niet door. De grootste supermarkt van ons land had een internet-veiligheidsprobleem. Ik ging op maandagochtend, vroeg zoals gebruikelijk, de boodschappen doen en merkte wel dat er iets aan de hand was. De zelfscankassa's werkten niet, bijvoorbeeld. Maar dat vond ik niet erg, ik ga toch het liefst naar de ouderwetse bemenste kassa.

Dat er toch wel iets ernstigers was, dan een simpele computerstoring, drong eigenlijk pas op dinsdag goed door. Het zal wel zijn omdat we afgeleid werden door andere zaken. De kat van de kinderen, bijvoorbeeld, die deze maand bij ons logeert. En de belangrijke familiebijeenkomst die gepland stond op vrijdag.

We hadden daardoor bedacht dat het handig zou zijn om de boodschappen, voor het weekeinde, te laten bezorgen. Maar dinsdag werd duidelijk dat dat waarschijnlijk niet zou gaan lukken. De website en de app van de supermarkt waren buiten werking en op het nieuws was het veiligheidsprobleem een groot onderwerp aan het worden.

De supermarkt had zelf, om de gegevens van hun klanten te beschermen, het hele systeem afgesloten. Dat betekende ook dat de winkels niet werden bevoorraad, of maar mondjesmaat. We begonnen ons zorgen te maken. Boodschappen bestellen ging niet en zouden we, op woensdag of donderdag, alles in huis kunnen halen voor het weekend ?

We maakten een nieuw boodschappenlijstje. Ik keek nog eens goed in de voorraadkast en de vriezer. Er was nog ingevroren brood, we hadden nog rijst en pasta. Met een paar extra dingen zouden we het wel moeten redden, als we alleen op woensdag boodschappen zouden halen. Ervan uitgaande dat de spullen die we wilden hebben te verkrijgen waren, want op TV zagen we verontrustende beelden van lege winkelschappen.

Er zijn natuurlijk altijd alternatieven. Andere bezorgdiensten en andere supermarkten, al is er niet één echt dicht bij ons in de buurt. We zouden eerst zien of ons nieuwe plan zou lukken, zo niet dan moesten we iets anders verzinnen.

Ondertussen maakte ik plannen voor de vrijdag. Ik zou met de scootmobiel naar de familiebijeenkomst kunnen. Maar ik kreeg, van een vriendelijk familielid, het aanbod om met de auto opgehaald te worden. Buiten ons om was het een heel georganiseer. Ik ben niet het enige familielid dat op leeftijd begint te raken, of gezondheidsproblemen heeft, dus ik was blij met het aanbod.

Op woensdagochtend, haalden we zonder veel problemen, de boodschappen. We moesten een paar keer iets anders kiezen dan onze gebruikelijke merken, maar dat was geen groot probleem. Met name bij de groenteafdeling en de zuivel was het aanbod beperkt. Maar de schappen waren niet helemaal leeg, dus kwamen we opgelucht thuis.

Woensdagavond kwam er een minder fijne mededeling. Het familielid, dat mij een lift zou geven, stond met autopech in Amersfoort. Geluk bij een ongeluk was dat de auto het begeven had, op een plaats, vlak bij de garage waar het familielid hem in onderhoud had. Met hulp van de ANWB kon hij de auto daar parkeren en de sleutel door de brievenbus gooien. In de hoop dat het probleem snel opgelost zou worden, zodat we vrijdag toch samen naar de bijeenkomst zouden kunnen.

Maar dat was nog niet alles. Donderdagochtend stonden onverwacht de buitenschilders voor onze deur. Vorige week schreef ik nog dat het erop leek dat er niet veel terecht zou gaan komen van de geplande werkzaamheden. Maar nu hadden ze zich, klaarblijkelijk bedacht.

Ons was verteld dat ze alleen de voorkant van het flatblok zouden gaan schilderen, maar dat er zoveel houtrot was gevonden dat de werkzaamheden voorlopig niet konden beginnen. Nu vroegen ze of ze aan de achterkant het balkon op mochten.

Ik had in de week ervoor net een aantal planten, van de voorkant, naar de achterkant verplaatst. Omdat ik verwachtte dat ze daar in de weg zouden staan. Dus ik verontschuldigde me voor de hoeveelheid bloempotten, maar dat vonden ze geen probleem. Ze bekeken de situatie en vroegen of ze, een halfuur later, terug konden komen om de deuren en kozijnen te schuren en plamuren.

Het beloofde een mooie dag te worden, misschien wel de laatste warme dag van het jaar. We hadden ons voorgenomen om beddengoed te wassen en de lakens, in de zon, op het balkon te hangen. Dat konden we nu dus vergeten. Ik had nog net tijd om me snel te douchen en koffie te zetten. Aardige lui, verder hoor, die schilders en een kopje koffie wilden ze wel.

's Avonds kwam het bericht dat de auto van het behulpzame familielid gerepareerd was. Vrijdag konden we dus samen op pad. We moesten wel eerst om 8 uur 's ochtend de schilders binnenlaten. Vrijdagmiddag begon het te regenen, het weer was omgeslagen. Geen kans meer om dit weekeinde de was nog buiten te hangen. 

    

 
De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik op het plaatje voor een grotere weergave. 
 
Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4  en deel 5 van het vorige verhaal.
 

 

zondag 4 december 2011

Hutspot en oud bruin bier



Afgelopen dinsdag reed ik met de scootmobiel naar de Albert Heijn om daar ingrediënten voor hutspot te kopen. Ik had me voorgenomen om er runderlappen bij te stoven, in een lekker Belgisch biertje. Maar wat ik niet wist was dat, de zaterdag daarvoor, een deel van het plafond van de winkel ingestort was.

Geen persoonlijke ongelukken, maar wel zoveel chaos dat er de hele week verbouwd en opgeknapt moest worden. Later las ik in de plaatselijke krant dat het samenhing met een niet goed functionerend brandalarm, dat afgegaan was door stoomontwikkeling op de broodafdeling.

Hoe dan ook, ik werd door een vriendelijke jongeman tegengehouden toen ik door de schuifdeuren naar binnen wilde rijden. Ik moest ergens anders mijn hutspot en bier zien te krijgen.

Op korte afstand is er niet veel keus. Er is een slijter en een slager, maar ik vestigde mijn hoop eerst op de Lidl. Dat is geen winkel waar ik vaak kom, sterker nog, sinds ik mijn scootmobiel heb ben ik er nog niet geweest en daarvoor moet het ook zeker 5 jaar geleden zijn.

Bij het binnenrijden merk ik het al snel, dit gaat niet eenvoudig worden. Veel onhandige hoekjes en pilaren, zie daar maar eens je weg te vinden in een stoel op wielen. En dan is het aanbod ook nog eens beperkt. De tandpasta, die ik eveneens had willen kopen, kan ik wel vergeten.

Lidl is van oorsprong Duits en verkoopt veel producten die uit dat land komen. Niets mis mee, al worden de meeste waren in opengesneden dozen uitgestald. Geeft eigenlijk ook niets, een beetje minder luxe en show, kan geen kwaad. En aardappels, wortelen en uien hebben ze. Riblappen ook, dus zit snor.

Dan het bier. Ook daarvan is het meeste Duits en in blik. Mijn voorkeur zou uitgaan naar een donker biertje. Tsja, dat wordt wellicht lastig. Maar daar ontdek ik een stapel sixpacks van het Belgische Petrus bier. Voor mij onbekend, maar daarom juist wel leuk.

Mijn oorspronkelijke plan was om een paar flesjes van hetzelfde bier te kopen. Een flesje voor in het stoofvlees, de rest om er bij te drinken. Dit sixpack presenteert me met een probleem, zes verschillende varianten ! Welke moet ik opofferen voor in de sudderpan ?

Door huiselijke verwikkelingen kom ik er pas twee dagen later toe om mijn hutspot te koken. Dus heb ik even tijd om er over na te denken en vast een paar flesjes open te maken. Ik had nog nooit bier van Petrus, 'The key to heaven' volgens het etiket, gedronken. Dus alles is een verrassing:

Petrus Oud Bruin - Oud bruin uit België is niet het slappe zoete goedje dat de Nederlanders er traditiegetrouw van brouwen. Om te beginnen is het sterker dan normaal pils, 5,5 % en het is niet zoet. Okee, een ietsepietsie zoet zit er wel in, maar verrassend genoeg ook wat zuur. Daardoor heeft het wel wat weg van Rodenbach. Wat niet vreemd is want ook dit bier laat men rijpen op eikenhouten vaten. Erg lekker !

Petrus Aged Pale – Bij Pale denk je al gauw aan Ale, stevig bier uit Engeland. Maar dit is een Belgische specialiteit. De smaak komt als een complete verrassing: zuur ! Ik had eerder iets tripel-achtigs verwacht, misschien ook omdat er 'Trappist', in reliëf, in het glas van het flesje geperst is, maar dit bier lijkt meer op oude geuze. Het is behoorlijk zwaar, 7,3 % beendroog, behoorlijk koolzuurhoudend, maar heeft niet veel schuim. Een beetje zoet had het wat makkelijker drinkbaar gemaakt.

Petrus Blond – Een stevig, lichtgekleurd bier van hoge gisting. Doet een beetje denken aan De Koninck, uit Antwerpen.

Petrus Speciale – Een amberkleurig bier, dat ik uiteindelijk opgeofferd heb om het vlees in te laten sudderen. Maar eerst wel even geproefd, natuurlijk. Mooie schuimkraag, mooie, donkergele kleur. Neutraal van smaak. Prettig biertje.

De andere twee, Petrus Bubbel Bruin en Golden Tripel, bewaar ik nog even voor een later moment...

Zie ook:



En ook hutspot is te vinden op Wikipedia 



De Strip: Dit deel van het Stripmannen-vervolgverhaal is weer gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. 


Klik op de strip voor een grotere weergave. 

Bezoek ook de website van  de Geheimzinnige Hulpman !


Lees ook de vorige hoofdstukken: De Wind - Snuf de Hond - Muzikale Droom - Theo en Francien - Motorfietsen en Sportwagens - De Klaveet - Hot City - Teringhond - Het is niet wat je denkt - Zork - Slapend rijk - Hoe het verder ging met Theo  - In het Theater - Túareg en de Zwarte Toren - Kussengevecht  - Er gebeurt nooit iets