Hillary Rodham Clinton, de Amerikaanse oudminister en voormalig presidentskandidaat en presidentsvrouw, heeft een thriller geschreven. Het boek heet 'Staat Van Terreur' en gaat over terroristen en kernwapens. Niet direct onderwerpen waar ik warm voor loop.
Maar Hillary schreef het boek niet in haar eentje. Haar co-auteur en vriendin, Louise Penny, heeft een reputatie als schrijfster van detectiveromans, die vergeleken worden met de boeken van Agatha Christie en dat maakte me wel nieuwsgierig.
Toen bleek dat een deel van de romans van Penny, als Engelstalig e-boek, maar 3 euro per stuk kost bestelde ik snel deel 2 uit haar serie over de Canadese inspecteur Gamache. Inmiddels ben ik bezig aan deel 1, dat iets duurder is, maar het zijn zulke leuke boeken dat de prijs geen bezwaar is.
Ik weet dat ik nogal eens zeur over geld, maar ik ben gewoon verbaasd hoe goedkoop boeken kunnen zijn als ze niet van kostbaar papier zijn gemaakt en per vrachtauto, of schip, vervoerd hoeven te worden. Voor een e-boek hoeft geen boom te sneuvelen en het heeft weinig CO2-uitstoot, het is goedkoop en ook nog eens goed voor de planeet.
De vergelijking met Agatha Christie wordt misschien snel gemaakt als iemand detectiveromans schrijft die spelen in een klein dorp. Maar de speurder van Penny is geen underdog, geen excentriek mannetje, of oud dametje, dat tegen ieders verwachting in de misdaad oplost.
Haar inspecteur Gamache is hoofd van de afdeling moordzaken van de politie van de Canadese, Franstalige, provincie Québec. Hij is een natuurlijke leider, een teamspeler, een forse man, met mensenkennis en een sterk rechtvaardigheidsgevoel. Gelukkig heeft hij ook zijn zwakke kanten en wordt er achter de schermen aan zijn stoelpoten gezaagd, anders zou hij teveel de perfecte held zijn.
De verhalen spelen in een klein, fictief dorpje, Three Pines, dat bevolkt wordt door kleurrijke types. Kunstenaars en mensen die de grote stad ontvlucht zijn, om een boekwinkeltje, of een restaurant te beginnen, maar ook de nazaten van de houthakkers, vissers en berenjagers die het dorp ooit gesticht hebben. Verder is de dorpsbevolking een mix van gereserveerde Britten en extraverte Franstaligen. Twee culturele uitersten die voor de nodige wrijving zorgen.
Penny beschrijft de wederwaardigheden van haar bijfiguren met humor, maar je moet als lezer wel tegen wat dorpse kneuterigheid kunnen. Denk wat sfeer betreft aan een TV-serie als Midsomer Murders, maar dan met veel strengere winters en meer spectaculaire scenes.
Er zijn boeken van Louise Penny in het Nederlands vertaald, maar niet de hele reeks is in onze taal verkrijgbaar. Dat is verwonderlijk want ze is, in Canada en de VS, zeer succesvol. Ze won vijf keer de Agatha Award, jawel, genoemd naar Agatha Christie en vijf keer de Anthony Award, ingesteld door het genootschap van Mystery Writers of America. Een aantal van haar boeken heeft de eerste plaats gehaald in de New York Times Best-Seller List.
Ze is bovendien geëerd door de Canadese overheid en de staat Québec voor haar literaire werk en haar beschrijving van het provinciale leven. En ze is een vriendin van Hillary. Dat zou allemaal weinig indruk maken als ze suffe boeken zou schrijven, maar dat is echt niet het geval. Het zijn sfeervolle en spannende verhalen en vooral de eigenaren van een e-reader zouden er gerust een paar euro aan kunnen wagen.

