Na lang beraad besloot ik vorige week om toch maar een nieuwe versterker te kopen voor bij mijn nieuwe gitaar. De oude versterker is nog steeds een prima ding, maar stamde uit een vorig muzikaal leven. Toen stond ik regelmatig te zingen op bruiloften en partijen.
Veertig watt, dus luid genoeg om over een klein zaaltje vol geroezemoes heen te komen. Maar voor in ons appartementje is hij een beetje te krachtig. Bovendien is hij zo zwaar en degelijk dat ik, als ik er eens mee buiten de deur wil spelen, er iemand bij moet vragen om de versterker te dragen. Iets kleiners, handzamers en met wat meer mogelijkheden, zou toch wel fijn zijn.
Ik bestelde dus een Mooer Hornet, vijftien watt, modelling amplifier. Zoek hem eens op, op Youtube bijvoorbeeld, dan zie je wat ik bedoel. Een klein, handzaam kastje, waarin niet alleen een speaker, maar ook een aantal effecten, echo, galm en de klankeigenschappen van 9 grote, dure versterkers verstopt zitten.
De webwinkel beloofde bezorging op de volgende dag, dus ik ging vol verwachting voor het raam zitten. Het mooie is dat je per email precies op de hoogte wordt gehouden waar je pakket zich bevindt. Als het wordt verzonden krijg je een mail, als het op het verdeelpunt is aangekomen, wanneer de bezorger onderweg is en zelfs wanneer het pakket bij je afgeleverd is.
De planning was dat er dinsdagmiddag, tussen twee en vier, bezorgd zou gaan worden. Tot mijn verrassing kreeg ik om kwart over twaalf al een mail, dat het pakket bij mij zou zijn afgeleverd. Alleen hadden wij geen pakket of bezorger gezien. Ik keek op de website en ook daar stond dat het was bezorgd. Er stond zelfs dat er was getekend voor ontvangst.
Zou de bezorger een beetje te snel mijn pakket hebben afgevinkt, dacht ik eerst, misschien heeft hij zelf vast een krabbel gezet en komt hij zo nog ? Maar een paar uur later was er nog steeds niet aangebeld. En de bel deed het, dat hadden we gecontroleerd. Ik besloot contact op te nemen met de bezorgdienst.
Na een korte chat met de chatbot, een programmaatje dat eenvoudige vragen automatisch beantwoordt, werd ik doorgezet naar een levende medewerker. Die kon niet anders dan constateren dat het pakket bezorgd zou moeten zijn en adviseerde om het nog even af te wachten en anders, de volgende dag, contact op te nemen met de verzender. Die zou dan een zoekopdracht kunnen geven.
Ik wachtte dus af, maar er verscheen geen bezorger. Ondertussen zag ik wel telkens een TV-reclame voorbijkomen, van een pakketbezorgdienst, die inhaakt op de nieuwe James Bond film. Die bezorger maakt spannende achtervolgingen mee, maar bezorgt ondanks alles zijn pakket, terwijl Carly Simon zingt: 'Nobody does it better. Baby, you're the best...'.
Mijn bezorger had misschien twee pakketten verwisseld. Maar dan zou hij, aan het eind van de rit toch een pakket over hebben moeten houden ? Of hij had het op een verkeerd adres bezorgd. Maar de bewoners daarvan gaan toch geen pakket aannemen dat niet voor hun bestemd is ?
's Avonds keek ik eens op de website van de muziekwinkel waar ik mijn bestelling had gedaan. Bij de meest gestelde vragen stond ook wat je moest doen als je wel een melding had gekregen, dat de bezorger was langs geweest, maar je geen pakket had ontvangen. Contact opnemen met de klantenservice, bereikbaar vanaf tien uur 's ochtends.
De volgende ochtend, geen nieuwe mails, geen nieuwe mededelingen op de website van de pakketdienst. Dus stond ik me onder de douche voor te bereiden op het gesprek met de klantenservice. Zouden die moeilijk gaan doen ? Iedereen kan wel zeggen dat hij niets ontvangen heeft en hoe bewijs je dat je iets niet gekregen hebt ?
Op dat moment ging de voordeurbel. Mijn vrouw beantwoordde de huistelefoon en het bleek een buurvrouw van verderop in de straat te zijn. Naast appartementen hebben we ook rijtjes laagbouwwoningen in de straat. Bij een daarvan was een pakket bezorg dat voor ons was bestemd.
Ik droogde me snel af, kleedde me aan en reed, op mijn scootmobiel, de straat in. En jawel, door het raam naast hun voordeur zag ik mijn pakket al staan. De buurman deed open, ik zei dat ik voor het pakket kwam en vroeg of hij enig idee had waarom het bij hun bezorgd was. Wij waren immers gewoon thuis.
Hij begreep het ook niet. Ze verwachtten wel een pakje, zei hij, met een tandenborstel, maar niet zo'n groot ding als dit. Er was aangebeld, de doos was voor hun deur gezet en de bezorger zat alweer in zijn auto toen ze de deur open deden. Wel razendsnel, maar niet erg zorgvuldig. Die krabbel voor ontvangst had hij natuurlijk zelf gezet.
Nou ja, uiteindelijk was ik wel blij dat ik mijn versterkertje had. En dat ik geen moeilijk gesprek met de verkoper had moeten voeren. Maar om nou te zeggen dat niemand het beter had kunnen doen...?
