Ik doe graag boodschappen. Er zijn jaren geweest dat ik het niet kon, omdat ik niet zolang kan lopen en staan. Maar sinds ik de beschikking heb over een scootmobiel is winkels bezoeken een stuk makkelijker geworden. Vooral grotere supermarkten, bouwmarkten en tuincentra zijn prima te doen voor een scootmobieler.
Mijn voertuigje heeft een boodschappenmandje, aan het stuur en als ik wat meer nodig heb kan ik een extra tas kwijt voor mijn stoel, onder mijn benen. Bij de supermarkt haal ik altijd genoeg voorraad voor een paar dagen en dan heb ik die extra tas wel nodig. En terwijl ik mijn rondje door de winkel rij doe ik daar dus alvast wat dingen in.
Bij de kassa aangekomen zet ik alles, de inhoud van mijn tas en van het mandje, op de loopband. De kassamedewerkster scant de boel, ik reken af en laadt alles weer in. Tenminste, als er een kassamedewerkster beschikbaar is. De supermarkt waar ik heen ga, de enige echt dicht in de buurt, heeft nog maar één ouderwetse kassa. Verder alleen zelfscankassa's.
Supermarkten vinden dat efficiënt. Vroeger moest er voor elke kassa een winkelmedewerker zijn, nu kan één persoon, een hele reeks zelfscanplekken in de gaten houden en assisteren waar dat nodig is. Handig, maar niet als je met een scootmobiel boodschappen doet.
Bij de zelfscanner is geen plaats om al je boodschappen neer te zetten, voor je ze scant. Het wordt dus een gehannes, als je tegelijkertijd moet uitladen, scannen en inpakken. Vandaar dat ik liever, indien mogelijk, gebruik maak van de ouderwetse kassa. Maar soms kan dat niet.
Afgelopen maandag waren er niet genoeg winkelmedewerkers beschikbaar om, zowel de zelfscankassa's, als de ouderwetse te bedienen. De medewerkster bij de zelfscanners vroeg me dus of ik daar wilde afrekenen. Voor mij geen groot probleem, maar dan moest ze me wel even helpen.
Het gaat het snelst en makkelijkst als zij de boodschappen scant en ik ze dan direct in mijn tassen stop. Gelukkig is het personeel van mijn vaste supermarkt heel vriendelijk en behulpzaam.
We waren net aan het scannen en inpakken toen een andere klant haar hulp vroeg. Ze ging de man even helpen en ik wachtte tot ze weer terug was. Daarna konden we verder. Tot ze bij mijn tros bananen kwam. Die moest gewogen worden. De ouderwetse kassa heeft een ingebouwde weegschaal, de zelfscanner niet.
Ze ging naar de weegschaal, maar daar was een probleem mee. Ze vroeg hulp van een collega. Ik wachtte het maar weer af. Het duurde gelukkig niet lang en jawel, kort daarop waren al mijn boodschappen gescand en ingepakt. Ik wilde afrekenen, maar helaas, dat ging niet. Het systeem gaf aan dat er een steekproef gedaan moest worden.
Zelfscanners zijn handig, maar als winkelier moet je erop vertrouwen dat de klanten ook echt alle boodschappen scannen. Om dat in de gaten te houden geeft het systeem, op willekeurige momenten, aan dat er een controle moet komen. Een medewerker moet dan alle boodschappen opnieuw scannen, om te zien of er geen artikelen overgeslagen zijn.
Logisch ! Maar bij mij had het meisje zelf alles gescand. Er was echter geen mogelijkheid om dat in te voeren. Voor ik kon betalen moest echt alles uitgepakt worden en opnieuw gescand. Ze vond het een beetje gênant, ik kon er wel om lachen. Maar ik kon het ook niet laten om op te merken, dat de gewone kassa toch sneller was geweest. Daar was ze het wel mee eens.
Het zal wel toeval zijn maar, hoewel ik de zelfscankassa's dus probeer te vermijden, tref ik het wel regelmatig dat ik, als ik eens de zelfscanner gebruik, mijn tas nog eens moet laten controleren. Ik heb daar geen probleem mee, hoor, hoewel het in dit geval knap onzinnig was. Ook niet erg efficiënt.
Het meisje verontschuldigde zich en bedankte me voor mijn geduld. Ach, zij kon er ook niets aan doen. En ik had meteen een leuk verhaal, om mijn vrouw te vertellen en hier op te schrijven.
