Lekker binnen zitten met een dropje

Een Siberisch weekeinde hebben we. Op het balkon was het gisterochtend 12 graden onder nul. Maar als de voorspellingen uitkomen is dit horrorwintertje, na een week, alweer op de helft. Volgend weekend gaat het waarschijnlijk dooien.

Lekker weer om met een dropje bij de verwarming, de allesbrander of de gashaard te zitten. En nog eens terug te komen op mijn verhaal van vorige week. Toen vroeg ik of jullie, beste lezers, ook onderhevig waren aan dropzucht.

Als je zo'n vraag stelt en je hebt een wereldwijd web uitgeworpen over een tiental verschillende internetfora en sociale media, dan kun je verwachten dat de antwoorden langs allerlei kanalen binnen komen.

Als ik dat allegaartje overzie, waarvoor ik jullie allen trouwens hartelijk wil danken, dan blijkt dat een groot deel van de lezers de verslavende werking van drop onderkent.

Het leuke is dat een paar van mijn vaste reageerders op het weblog, juist niet van drop houden. 'Je mag mijn portie hebben,' zegt de een. 'Ik eet zelden drop', schrijft een ander. Maar die zegt dan wel verslaaft te zijn aan snoep van Haribo. Terwijl een derde, die ook niets om dropjes geeft, weer niet van chocola af kan blijven.

Dat 'er niet van af kunnen blijven' is een thema dat herhaalde malen terugkomt. 'We trakteren onszelf hooguit 1 keer per maand op een zakje drop! Dat dan wel ineens naar binnen gaat...', mailt mijn zwager, bijvoorbeeld.

Collega-blogger Bart schrijft: 'Helaas lukt het me maar slecht om het met mate drop te eten. Pas had ik een oplossing gevonden: gewoon bij het Kruidvat van die losse drop kopen, die wordt afgewogen nadat je het zelf geschept hebt. En....een heel kleine portie gekocht, 
dus !'

Oud Volkskrantblogster Catharina schrijft op Facebook: 'Ik heb eens bij een dreigende heksenhyl-dropverslaving expres drie zakjes achter elkaar opgegeten tot ik er ***misselijk van was :-) ' Dat zijn geen halve maatregelen ! En in een volgende reactie schrijft ze dat het nog hielp ook.

Het lukt maar weinigen om op een matige wijze van drop te genieten. Het is dus maar goed dat het niet zo'n vernietigende werking heeft als veel andere genotsmiddelen.

Uit het buitenland komen ook verschillende reacties. Een lezeres uit België schrijft: 'Muntendrop van Klene en katjes van Venco! Ik breng ze steeds mee als ik in NL ben geweest en dan worden de zakjes er onbeheersbaar doorgejaagd. Het is dan weer wekenlang wachten tot er mogelijkheid is om een nieuwe voorraad aan te leggen. Ik heb ze wel eens door de kinderen hier laten proeven en die zeggen eensgezind dat ze naar benzine smaken.'

Een andere Neder-Belgische geeft aan een grote voorkeur te hebben voor Laurierdrop en geeft direct de ontstaansgeschiedenis erbij: 'De uitvinding is Italiaans, boeren daar leggen tussen de blokdrop (basis van drop) laurierbladeren zodat de blokken niet aan elkaar plakken... aroma geeft zo ook een lekker smaak en geur.'

Een Nederlandse lezer in Finland (ja, mijn web is echt wereldwijd !) bevestigd dat de dropjes daar heel anders zijn dan hier: 'De Noorderlingen alhier zijn verslingerd aan sterke salmiakdropjes. Zoute drop en van die grote drop kennen ze pas sinds de opkomst van die snoeparcades in de supermarkten (van dubbelzout houden ze niet).'

Sommige lezers zouden wel graag drop willen eten, maar mogen dat niet vanwege hun gezondheid. Martine mailt dat ze alleen wel eens in de fout gaat bij de apotheek: '...want daar staat een zeer verleidelijk schaaltje en daar pik ik er altijd 1 of 2 van. Eén keer ben ik zo dom geweest dat aan de dame achter de toonbank te vertellen. Die keek onmiddellijk zeer streng en zei dat ik dat nooit meer mocht doen.'

Tot slot beveelt een Facebook-vriend me aan om een zoethoutplantage te beginnen: 'Jij als zoethoutboswachter in een rustiek huisje met groene luiken ?'

De vraag die zich dan, met de huidige weersomstandigheden, wel opdringt is of die zoethoutbomen wel winterhard zijn...? Hou de voeten warm, allemaal, en neem een dropje...!

De Strip: Dit deel van het Stripmannen-vervolgverhaal is weer gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 en deel 8 van deze episode.

Klik op de strip voor een grotere weergave. 

Bezoek ook de website van  de Geheimzinnige Hulpman !

Ga voor eerdere hoofdstukken naar het Strip Jaaroverzicht van 2011 

Zijn jullie ook dropzuchtig ?

Er is van alles mis met mij, maar van verslavingen heb ik niet erg veel last. Afgezien van de gezonde dingen dan, waar de meeste mensen aan verslingerd zijn, zoals slapen, ademhalen, eten en drinken.

Toen ik een jong ventje was vond ik het leuker om mijn eigen gang te gaan, dus van groepsdwang om te gaan roken heb ik nooit last gehad. Later zijn er wel tijden geweest, waarin de gezelligheid zulke grote vormen aannam, dat alcoholisme op de loer lag. Maar het ontbrak me  aan het doorzettingsvermogen om echt aan de drank te raken.

Maar, terwijl ik verder helemaal geen zoetekauw ben, heb ik wel een lichte dropverslaving. Er is altijd wel alcohol in huis, maar er gaan vaak dagen voorbij waarin ik er niet eens aan denk om een borrel in te schenken. Een dag zonder drop echter, dat komt zelden voor.

Vroeger is het wel eens behoorlijk uit de hand gelopen met dat drop eten. Als ik er 's ochtends al aan begon was er geen houden meer aan. Ik kon zakken achter elkaar naar binnen werken.

Echt gezond is het dan niet meer. Teveel drop kan tot hoge bloeddruk leiden en darmklachten. Dus heb ik mezelf op een strak regime gezet. Geen drop voor 4 uur 's middags en dan niet meer dan een dropje of 4.

Het schijnt dat drop eten een typisch Nederlandse liefhebberij is. Er zijn wel andere landen waar ze het doen, Groot-Brittannië, de VS, de Scandinavische landen, maar hun drop is toch heel anders dan de onze en veel minder populair.

Wij eten meer drop dan enig andere soort snoepgoed. Op de website van dropfabrikant Klene is te lezen dat er in ons land jaarlijks 33,6 miljoen kilo drop gegeten wordt, zo'n 8 miljard dropjes. Dat is zo'n 500 dropjes per persoon per jaar.

Mijn 4 dropjes per dag komen neer op 1460 stuks per jaar. Dat is bijna 6 kilo ! Ik ben dus toch een grootverbruiker. Hoewel... als er 2 Nederlanders zijn, die helemaal geen drop lusten, heb je al een liefhebber als ik nodig om de gemiddelde consumptie een beetje op peil te houden.

Over de gezondheidsaspecten van dropgebruik lees je trouwens verschillende berichten. Op de ene website staat dat meer dan 50 gram per dag slecht kan zijn. Maar op een andere staat, dat het zoethoutextract in drop, gaatjes in je gebit helpt voorkomen.

Geruchten dat drop schadelijk zou zijn voor het mannelijke libido worden tegengesproken. Een remmend effect op de seksuele lusten zou pas optreden als je meer dan 300 gram drop achter de kiezen hebt. En dat is wel een heel grote berg.

Het schijnt dat zoete drop minder gezond is dan zoute. Dat is een meevaller ! Want ik hou meer van de zoute varianten zoals Boerderijdrop, Topdrop, de Waterwerken van Klene, de Jubes van Venco, of de dropharingen van Katja.

Het maakt me nieuwsgierig naar de voorkeuren van anderen. Zijn jullie ook dropzuchtig, beste lezers ? En welke soorten hebben dan de voorkeur ? En bewaren jullie de drop ook in een speciale droppot, of -blik...?

Dropfabrikanten hebben smakelijke websites. Bijvoorbeeld die van Venco , Katja en de eerder genoemde Klene. Daar vind je meer informatie over de geschiedenis, de productiemethode en voedingswaarde van drop.

Zie verder op Wikipedia: Drop en Zoethout

De Strip: Dit deel van het Stripmannen-vervolgverhaal is weer gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 en deel 7 van deze episode.

Klik op de strip voor een grotere weergave. 

Bezoek ook de website van  de Geheimzinnige Hulpman !

Ga voor eerdere hoofdstukken naar het Strip Jaaroverzicht van 2011