Posts tonen met het label tekenen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label tekenen. Alle posts tonen

zondag 16 oktober 2016

Tekenen in de dierentuin


Het wordt te druk in Amsterdam, lees ik in de krant. Er komen zoveel toeristen en dagjesmensen de stad bezoeken dat de bewoners het er benauwd van krijgen.

Door mij zal dat niet komen, ik ben al jaren niet meer in Amsterdam geweest. Dat was ooit wel anders. Eind jaren '70 zat ik er twee jaar op een tekenschool, de Vrije Teken Academie. Die bestaat niet meer, maar drie van de locaties waar ik toen regelmatig kwam staan nu in de top vijf van meest bezochte attracties. Het Rijksmuseum, het Van Gogh Museum en Artis.

Eén keer per week gingen we naar het museum, of de dierentuin, afhankelijk van het weer. Om te tekenen, of naar kunst te kijken. De kunst afkijken ook vooral. Hoe deden echte, beroemde schilders dat ? Perspectief, verhoudingen, compositie, materiaalgebruik, licht en schaduw. En dan proberen dat zelf in de praktijk te brengen, bijvoorbeeld in de dierentuin.

In de 35 jaar die intussen zijn verstreken is er wel het nodige veranderd. Het Rijksmuseum is grondig gerenoveerd en sinds de heropening ongekend populair. Meer dan 2 miljoen bezoekers in het vorige jaar.

Het Van Gogh Museum heeft recent een nieuwe vleugel gekregen en het oude gebouw is verbouwd. Dat heeft ook hier geleid tot grote bezoekersaantallen, bijna 2 miljoen in het vorige jaar.

In Artis is het dan nog relatief rustig met 1,3 miljoen bezoekers in 2015. Even rekenen, dat is 3.500 per dag. Maar bij mooi weer zijn het er vast meer. En ook de dierentuin is in de afgelopen decennia flink verbouwd en uitgebreid.
Er is een aangrenzend, voormalig spoorwegterrein, van 4 hectare, aangekocht, lees ik bij Wikipedia. Daar is een wolvenbos aangelegd.

Verder is er een Afrikaanse savanne gekomen en een nieuw insectenhuis met vlinderpaviljoen. Oude verblijven, zoals het apenhuis en de vogelverblijven, zijn gerenoveerd en gerestaureerd.

Er is dus veel veranderd in Amsterdam, sinds ik er regelmatig kwam. Maar sommige dingen blijven. Als ik op de website van Artis kijk is één van de eerste dingen die ik zie een herfstvakantie activiteit: Tekenen in de dierentuin.



De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Stripman zelf. 

Klik hier voor deel 1 en deel 2 van dit verhaal. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 en deel 5 van het vorige verhaal. 

Klik op de strip voor een grotere weergave. 

Kijk voor voorafgaande episodes van de Stripmannen-saga naar het Strip Jaaroverzicht van 2015 en het Strip Jaaroverzicht van 2014 , of nog verder terug naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  -  het Strip-overzicht van 2012 en het Strip-jaaroverzicht van 2013 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men


zondag 9 maart 2014

De Hondsbossche, de Steenloper en de ambtelijke molens


Afgelopen week stond er een artikel in de krant over de Hondsbossche Zeewering. Hoewel ik er nooit geweest ben brengt die naam bij mij oude herinneringen boven. Bijna had ik ze weer opnieuw opgeschreven maar, na een kleine zoektocht, bleek dat ik dat 7 jaar geleden al eens gedaan heb. Ook toen was de Hondsbossche Zeewering in het nieuws.

Onze Noordzeekust wordt bijna helemaal beschermd door een duinenrij, die het achterland behoedt voor zware stormen en overstromingen. Bij Petten ontbreken die duinen over een lengte van 5,5 km. Daarom is er een hoge dijk aangelegd, de Hondsbossche Zeewering, genoemd naar een bosgebied dat daar ooit lag.

In 1981 is de Zeewering op deltahoogte gebracht, ruim 11 meter boven NAP. Maar 7 jaar geleden bleek dat toch niet hoog genoeg en werd er gesproken over het verhogen, of misschien wel helemaal veranderen, van de kustverdediging ter plaatse.

Nu is het plan om de dijk te bedekken met kunstmatige duinen en voor de kust 20 miljoen kubieke meter zand op te spuiten. Maar op dit moment ligt de zaak bij de Raad van State, omdat milieugroepen bezwaar hebben gemaakt.

De rotsachtige zeewering blijkt een ideale woonplaats voor de zeldzame Steenloper. Mochten de plannen doorgaan dan verdwijnt, met de Hondsbossche, ook het leefgebied van honderden van deze vogels onder een dikke laag zand.

Zelf ben ik er dus nooit geweest en ik heb ook nog nooit een steenloper in levende lijve gezien. Ik moet, bij de Hondbossche Zeewering, altijd denken aan een project dat maar niet van de grond kwam: De archeologische kaart van Noord-Holland, die ik ooit zou gaan tekenen. 7 jaar geleden schreef ik er het volgende over, op het Volkskrantblog:

'In de jaren ’80 werkte ik op de tekenkamer van de Oudheidkundige Dienst, in Amersfoort. Wij tekenaars maakten illustraties voor de archeologische publicaties van de dienst. Vaak waren dat langlopende projecten, waar jaren aan gewerkt werd.

Om alle archeologen van dienst te kunnen zijn werd er een rooster opgesteld. De wetenschappers konden tekentijd aanvragen en wij kregen elk kwartaal te horen wanneer we aan welke projecten moesten werken.

Toen ik pas op de tekenkamer zat trof ik op mijn werkrooster 4 weken tekentijd aan voor archeoloog J.F. en zijn ‘archeologische kaart voor Noord-Holland’. J.F. was een verwilderd uitziende man, die algemeen beschouwd werd als het grootste warhoofd dat er op de dienst rondliep. Tegelijkertijd was hij een van de meest geliefde medewerkers. Dat zie je vaker: ongeorganiseerd, maar zeer sympathiek.

Ik wist dat allemaal nog niet en ging aan het begin van de eerste week zitten wachten tot J.F. zou komen, om me de werkzaamheden uit te leggen. Halverwege de ochtend vroeg ik aan mijn chef of hij wist waar J.F. bleef. Dat wist hij niet, maar als ik me verveelde moest ik maar iets uit de diversenkast pakken. Ik zocht een mooie aardewerken pot uit en ging aan het werk.

J.F. kwam die dag niet. Hij kwam die week niet en liet zich zelfs de hele maand niet zien. Er ging een kwartaal voorbij en op het nieuwe rooster stonden weer vier weken tekentijd voor J.F. Ik maakte de eerste dag een opmerking over het wegblijven van J.F. en zocht maar weer iets anders om te doen.

Ergens in de middag kwam J.F. ineens zenuwachtig de tekenkamer binnen gelopen. Wie was die Jan die naar hem gevraagd had ? Ik maakte me bekend en zei hem dat ik me afvroeg waarom er toch telkens tekentijd gereserveerd stond, terwijl er geen tekenwerk te doen was.

J.F. verontschuldigde zich, maar die archeologische kaart van Noord-Holland was echt een prachtproject. Een samenwerking tussen de archeologische dienst, de universiteit van Amsterdam en een hoogleraar cartografie uit Utrecht, een autoriteit op zijn vakgebied. Echt een buitenkans dat ik daar aan mee mocht werken. Alleen tekenwerk had hij voorlopig niet. Maar misschien vond ik het leuk om eens een vergadering over het project bij te wonen ?'

Niet lang daarna zat ik aan een vergadertafel in een Amsterdams grachtenpand. Naast J.F. en ik waren de Utrechtse hoogleraar, een tweetal studenten en de dijkgraaf van Noord-Holland aanwezig. De laatste deelde, als kennismakingsgeschenk, boekjes uit over de Hondsbossche Zeewering.

In de 5 jaar dat ik op die tekenkamer gezeten heb is er van tekenen voor die archeologische kaart nooit iets gekomen. En sindsdien associeer ik de Hondsbossche met dat spookproject. Maar ambtelijke molens malen langzaam. Er zijn 7 jaar voorbij gegaan tussen de eerste plannen en de mogelijke verhoging van de Zeewering. Misschien heeft mijn opvolger inmiddels ook wel een heel mooie kaart getekend...


Zie op Wikipedia: De Hondbossche Zeewering


De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. 

Kijk hier voor deel 1  - deel 2 - deel 3 - deel 4 en deel 5 van het vorige verhaal.

Klik op de strip voor een grotere weergave.

Kijk voor het vorige verhaal naar het Strip Jaaroverzicht van 2014

Ga voor eerdere hoofdstukken naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  -  het Strip-overzicht van 2012 en het Strip-jaaroverzicht van 2013

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men



donderdag 20 december 2012

Ik teken niet in opdracht



Het komt niet zo heel vaak voor, maar een paar keer per jaar wordt me gevraagd om een tekening te maken. Voor op een website, of de slaapkamer van een nichtje, of voor een actie, of een goed doel. Maar altijd moet ik de vragers teleurstellen. Ik teken niet in opdracht.

Daar zijn twee redenen voor. Ten eerste kost het me al zoveel tijd en moeite om mijn eigen tekeningen te maken, dat er niets meer over schiet voor de verzoeken van anderen. Door mijn wankele gezondheid kan ik hooguit een uurtje per dag aan tekenwerk besteden. Een stripaflevering kost me zo twee weken. (Vroeger klaarde ik dat in een dag.)

De tweede reden is misschien nog wel belangrijker: Ik vind het heel erg vervelend om in opdracht te tekenen. De lol zit voor mij voornamelijk in het bedenken wat ik maken zal. Hoewel het best leuk kan zijn als een tekening goed lukt, is de uitvoering meestal een kwestie van zwoegen en doorbijten.

Als iemand anders bedenkt wat ik tekenen moet is er voor mij geen plezier meer aan te beleven. Alleen het zwoegen en doorbijten blijft dan immers over.

Soms probeert men me over te halen met een geldbedrag. Maar jongens, als ik serieus moet gaan berekenen wat het kost om mijn tijd en moeite (om niet te zeggen: weerzin) te vergoeden, dan hebben we het al gauw over duizenden euro's voor een tekeningetje. Mensen die er dat soort bedragen voor over hebben ben ik nog niet tegengekomen.

Iets anders is het wanneer iemand een oude tekening ergens voor gebruiken wil. Dat soort verzoeken bereiken me ook wel eens en daar doe ik doorgaans niet moeilijk over. Vraag het me netjes, dan vind ik het bijna altijd goed.