Posts tonen met het label atletiek. Alle posts tonen
Posts tonen met het label atletiek. Alle posts tonen

zondag 8 augustus 2021

Sport verbroedert soms echt


Na twee weken Olympische Spelen
dreigt er een zwart gat. Na de eerste week kon ik nog klagen dat er zoveel zwemmen en judo en zo weinig echt leuke sport te zien was op TV. In de tweede week was het bijna niet bij te houden. Baanwielrennen en atletiek vulden mijn dagen als sportliefhebber, van 's ochtends vroeg, tot ik erbij in slaap viel in de middag.

Aan Nederlands succes geen gebrek, maar we moeten niet te nationalistisch doen. Er wordt bij sport toch al vaak genoeg gesproken in oorlogstermen. Aanvallen, verdedigen, slag leveren, strijden enzovoort. Maar we hebben ook voorbeelden gezien van sport die verbroedert.

Het mooiste was de finale van het hoogspringen bij de mannen. Voor de mensen die nooit naar sport kijken leg ik het maar even uit. Het is bij het hoogspringen niet alleen de bedoeling om zo hoog mogelijk te springen, de naam van het spel zegt het al, maar je moet ook proberen zo min mogelijk foutsprongen te maken.

Bij elke hoogte krijgen de atleten 3 kansen, spring je 3 keer mis dan ben je af en mag je niet verder meedoen. Als je bij 1 van je 3 pogingen over een bepaalde hoogte bent gesprongen, mag je door naar de volgende. Zo gaat een wedstrijd door en wordt de lat, met stapjes van een paar centimeter, telkens hoger gelegd. Uiteindelijk blijft vanzelf de winnaar over.

In de Olympische finale gingen 2 springers de hele wedstrijd gelijk op, Tamberi uit Italië en Barshim uit Qatar. Ze hadden precies evenveel sprongen nodig om tot 2 meter 37 te komen. Na die hoogte lukte het ze beide niet om 2 meter 39 te bedwingen.

In zo'n geval wordt er gekeken naar hoeveel pogingen elke springer nodig heeft gehad. Degene met de minste foutsprongen wordt tot winnaar uitgeroepen. Op die manier viel de Witrus Nedasekau af. Die had ook 2 meter 37 gesprongen, maar onderweg meer fouten gemaakt.

Tamberi en Barshim stonden exact gelijk, evenveel goede als foute sprongen, en overlegden daarop met de wedstrijdleiding. Het komt wel voor dat er in zo'n geval een extra sprong wordt gedaan, op een lagere hoogte, om te beslissen over een zilveren of gouden medaille.

Nu was de Italiaan 5 jaar geleden, vlak voor de vorige Olympische Spelen, zwaar geblesseerd geraakt. Hij had toen niet mee kunnen doen en lang moeten revalideren om weer op zijn oude niveau te komen. In die periode had hij veel contact gehad met Barshim. De man uit Qatar had in het verleden ook zware blessures doorgemaakt en sprak zijn Italiaanse collega moed in.

Om zichzelf aan die moeilijke periode te herinneren en om aan te geven dat het een wonder was dat hij nu toch in de Olympische finale stond, had Tamberi zelfs zijn gipsen spalk meegenomen, het stadion van Tokyo in.

Dat hij nu net in deze situatie moest belanden met zijn vriend Barshim ! Je zag de Italiaan een beetje onzeker kijken. Wat gingen ze doen ? Maar Barshim hakte de knoop door. Hij vroeg de wedstrijdleider of ze niet alle twee een gouden medaile konden krijgen. De official dacht van wel. Dan doen we dat, zei Barshim.

De Italiaan vloog daarop zijn vriend uit Qatar om de hals. Wereldwijd zal menig sportliefhebber een traantje hebben weggepinkt.

Tamberi lag dol van vreugde te rollen op de baan. Barshim was iets rustiger, maar ook hij leek heel tevreden. Hij had in de voorgaande jaren al heel wat titels verzameld, werd 2 keer wereldkampioen en haalde 2 keer zilver op eerdere Olympische Spelen. Deze keer een gedeeld goud leek hem prima.

Zo zie je dat sporters elkaar vaak behoorlijk fanatiek kunnen bestrijden, maar soms ook, heel broederlijk, de winst kunnen delen. 

 


De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 en deel 5 van dit verhaal
 
Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 en deel 5 van het vorige verhaal.
 
Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men
 

zondag 1 augustus 2021

De moeder aller sporten


De Olympische Spelen
van Tokyo zijn halverwege. De Nederlandse hockeymannen hebben zojuist verloren en liggen uit het toernooi. Maar de hockeyliefhebbers wisten dat natuurlijk al, die zijn er om 5 uur vanochtend voor uit bed gekomen.

Ik niet, hoor. Maar ik hoorde het toen ik wakker werd. Hockey hoort niet bij mijn favoriete sporten. Het balletje is zo klein en het spel gaat zo snel, dat ik het niet kan volgen. Ik hoorde een stukje verslag op de radio, dat is beter dan zelf kijken, want dan vertelt er iemand wat er gebeurt. Maar de verslaggever moest ook regelmatig toegeven dat hij het niet wist en even de herhaling op TV af moest wachten.

Gelukkig was er ook wielrennen, in de afgelopen week, en het vrouwenvoetbal, dat doorgaans leuker is dan dat van de mannen. De mannelijke voetballers liggen de helft van de tijd op het veld te kronkelen en net te doen alsof ze vreselijk veel pijn hebben. Dat soort toneelspel zie je nauwelijks bij de vrouwen. Minder overtredingen, minder aanstellerij en meer doelpunten. Wanneer won het mannenelftal voor het laatst met 6 of 7 doelpunten verschil ? Maar goed, ook de vaderlandse voetbalvrouwen zijn inmiddels uitgeschakeld.

Het is jammer dat de meeste zenders voornamelijk hun eigen landgenoten volgen. Daardoor missen de neutrale liefhebbers een aantal leuke onderdelen. Gewichtheffen, bijvoorbeeld. Niets van gezien. Rugby 7's, de variant waarbij maar de helft van de spelers op het veld staat, ik heb er maar een paar flitsen van voorbij zien komen.

Er zijn ook veel te veel sporten bij deze malle spelen. Al die zwemonderdelen en allemaal voor mannen en vrouwen en soms ook voor beide. Er is geen doorkomen aan en het wordt allemaal uitgezonden. Daar mag best wat in gesnoeid worden. Maar het lijkt alsof het alleen maar meer wordt.

Het is best leuk dat er zo nu en dan iets nieuws wordt toegevoegd, hoor, maar golfen ? Wie zit erop te wachten ? Of skateboarden ? Dat zal best heel moeilijk zijn, ik ga het zelf niet proberen, maar het ziet er niet spannend uit en het is voor de leek niet duidelijk waarom de een wint en een ander niet.

Dat probleem heb ik ook met sporten als turnen en trampolinespringen. Ze doen allemaal leuke kunstjes, maar waarom de een er nou meer punten voor krijgt dan de ander ? Het wordt in sport een stuk duidelijker als je voor iedereen waarneembare punten kunt scoren, of iets meetbaar beter of sneller doet dan een ander.

Daarom beginnen de Spelen dit weekend pas echt, met de atletiek. De moeder aller sporten. Daar kun je zien, of anders nameten, wie het eerst over de finish kwam, of zijn speer, discus, kogel, of eigen lichaam, het verst of hoogst wierp. Daar hoeft doorgaans geen jury aan te pas te komen. Met behulp van de moderne techniek is alles precies vast te stellen.

Bij de loopafstanden heeft men de startblokken tegenwoordig zelfs voorzien van elektronica, zodat een valse start niet meer door een scheidsrechter hoeft te worden vastgesteld. En waar je vroeger nog wel eens een vals startje kon maken, lig je er nu direct uit als je het verkeerd doet. Dat zorgt dan weer voor heel nieuwe tragiek.

Ik zag het gisteren bij een voorronde van de 100 meter sprint voor de mannen. Dat is toch al een heel kort onderdeel, na een seconde of 10 is iedereen bij de finish. Maar voor één deelnemer duurde het nog korter. De arme man was helemaal naar Tokyo gereisd, vanuit een Afrikaans land, om daar zijn sportspullen aan te trekken, in het startblok te gaan zitten en te vroeg te bewegen. Diskwalificatie en naar huis.

Ik had het best begrepen als hij nog wat op de baan was gaan liggen jammeren en kronkelen. Daar heb je dan jaren voor getraind en wedstrijden voor gelopen. Maar hij vertrok gedwee en met gebogen hoofd. Een echte sportman...

 


De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van dit verhaal
 
Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 en deel 5 van het vorige verhaal.
 
Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men
 

zondag 6 oktober 2019

Een passieve sportliefhebber


Mooie zonsopkomst vanochtend, met vlammend rode wolken. (Zie mijn foto's op Twitter.) Gelukkig was ik weer net op tijd wakker en moest ik erg nodig naar de WC. Dat is één van de voordelen van het ouder worden, ik heb het afgelopen jaar geen zonsopkomst gemist.

Dat was vroeger wel anders. Toen sliep ik regelmatig een gat in de dag. Maar toen was ik de rest van de dag ook een stuk actiever. Nu spendeer ik meer tijd voor de TV om te zien hoe andere mensen actief bezig zijn. Ik ben nu een passieve sportliefhebber.

Gisterenavond, rond middernacht eigenlijk, heb ik zelfs het eerste deel van de marathon gezien, die door de mannen gelopen werd in het snikhete Qatar. Volgens de commentatoren was het niet zo warm als eerder, bij de vrouwenwedstrijd, toen een groot deel van de deelneemsters uitgeput weggedragen moest worden, maar ook nu werd er gretig gebruik gemaakt van sponzen en waterflesjes.

Ik heb geen idee wie er gewonnen heeft, toen ik in slaap viel lag er een groepje van vier op kop, een Keniaan, een Zuid-Afrikaan, een Ethiopiër en een loper uit Eritrea, geloof ik.

Even checken... Ik zie dat de Ethiopiër Desisa gewonnen heeft, gevolgd door zijn landgenoot Geremew en de Keniaan Kipruto. De Eritreër is teruggezakt naar de zesde plaats. Verrassend is de vierde plaats van de blanke Brit Callum Hawkins. Die lag bij de 20ste kilometer nog een halve minuut achterop. De winnende tijd, 2 uur 10 minuten en 40 seconden, is niet bijzonder snel, maar dat is niet vreemd met die hitte.

Eerder zagen wij, de passieve sportliefhebbers, onze eigen Sifan Hassan goud winnen op de 1500 meter. Ze deed dat met overmacht. Deze keer liep ze geen afwachtende race, zoals bij haar eerdere overwinning op de 10 kilometer, maar nam ze na één ronde al de leiding.

Ja, als Sifan niet als kind naar ons land gevlucht was, dan hadden we mooi met lege handen gestaan. De andere Nederlandse atleten hebben natuurlijk ook hun best gedaan, ze haalden hier en daar zelfs finaleplaatsen, maar winnen, daar hadden we Sifan voor nodig.

Jammer dat ze te maken kreeg met een schorsing die haar coach, Alberto Salazar, opgelegd kreeg door de antidoping-autoriteiten. Hij heeft wat bochten afgesneden, naar het schijnt, en mag nu vier jaar niet meedoen.

De Volkskrant schrijft dat Hassan uit woede om die schorsing en de vragen die haar daarna gesteld werden, zo'n aanvallende 1500 meter liep. Heeft ze zelf ooit de regels overtreden ? Het lijkt niet waarschijnlijk. Er is ook geen andere atleet, die bij Salazar trainde, ooit op doping betrapt.

Er is kortom geen reden om niet blij en trots te zijn bij de overwinningen van Sifan Hassan. We mogen dankbaar zijn dat er af en toe zo'n toptalent naar ons land vlucht. Wie weet hoeveel we er bij de grens al weggestuurd hebben ?

Als sportliefhebbers mogen we passief genieten, de vluchtelingen zouden we wel wat actiever mogen beschermen.



De Strip: De strip - die los staat van het geschreven bericht - is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 en deel 8 van dit verhaal.

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 en deel 7 van het vorige verhaal. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men





zondag 29 september 2019

Een sportieve achtbaan


De afgelopen dagen waren een sportieve achtbaan. De Nederlandse sporters haalden successen en belandden in diepe dalen, om daarna weer te zegevieren.

Ik heb niet alle sport gevolgd, ik kijk vrijwel geen voetbal meer tegenwoordig, maar aan de wereldkampioen-schappen voor wielrennen, in het Engelse Harrogate en het WK atletiek in Doha, de hoofdstad van Qatar, had ik ruim voldoende.

De wielrenners zijn de hele week al bezig, verdeeld over verschillende categorieën. Bij het tijdrijden was er voor het eerst een estafette voor mannen en vrouwen. Een leuk onderdeel, waarbij eerst een team van drie mannen het parcours aflegde en daarna drie vrouwen het overnamen. De gezamenlijke tijd was bepalend voor de einduitslag. En Nederland won. Een mooi begin van de week.

Daarna kwamen er wedstrijden voor jongens en meisjes en mannen en vrouwen en onze vaderlandse vertegenwoordigers haalden hier en daar medailles. Heel mooi, maar het leek nog mooier te worden toen op vrijdag, bij de jongemannen tot 23 jaar, de Nederlander Nils Eekhoff als eerste de finish passeerde.

Eekhof had het niet gemakkelijk gehad. Het regende, de weg was glad, hij was gevallen, weer opgestaan en leek lange tijd kansloos voor een ereplaats. Pas in de laatste kilometer wist hij, met een klein groepje renners, aansluiting te vinden bij de koplopers. In een lange sprint bleef onze held uiteindelijk de rest voor. Hoera, we waren kampioen !

Maar de huldiging liet daarna erg lang op zich wachten. We zagen beelden van Eekhoff, in zijn eentje, in een tent. We zagen een andere Nederlander wat sip wegrijden. Toen kwam het nieuws dat een Italiaan de titel kreeg, Eekhoff was gediskwalificeerd omdat hij, na zijn valpartij, achter de volgauto had gestayerd.

Verbijstering alom, ook bij de Belgische commentatoren. Die begrepen niet wat er aan de hand was. Ja, het zal best dat de gevallen Nederlander door de ploegwagen weer op gang was gebracht, maar dat is heel gewoon in de koers.

Op de website van de Vlaamse TV staat een hele reeks reacties, van renners en andere betrokkenen, die niet begrijpen hoe men Eekhoff zijn overwinning heeft kunnen afpakken. Ik weet niet of de Nederlandse pers zich er zo druk over maakte. In de Volkskrant bleef het bij een klein berichtje.

Maar goed. Op zaterdag was de wegwedstrijd voor de dames en Nederland was favoriet. Al jaren horen onze rensters tot de wereldtop. Marianne Vos, die al meerdere keren kampioen was, op de weg, op de baan en bij het veldrijden, zou nu misschien opnieuw toeslaan.

Het liep iets anders. Op één van de eerste heuvels ging een andere landgenote in de aanval. Met nog ruim 100 kilometer te gaan kwam Annemiek van Vleuten alleen op kop. Zoiets gebeurt wel vaker en een kenner denkt dan: De afstand is veel te groot, die wordt wel weer ingehaald door de rest.

Maar van Vleuten liep langzaam verder uit. Eerst naar een minuut en terwijl achter haar het peloton uiteen viel werd het, op het plaatselijke circuit, zelfs twee minuten. Ze zwaaide naar de camera en ging met een grote glimlach over de eindstreep. Een andere Nederlandse, Anna Van der Breggen, werd tweede.

En toen moesten de eerste finales bij het atletieken nog beginnen ! En ook daar was er op zaterdag een groot succes voor ons land. Sifan Hassan won met een geweldige eindsprint de 10 kilometer.

Kan het nog mooier worden ? Nou, vandaag is de finale van de 100 meter sprint en wie weet hoe ver Dafne Schippers gaat komen ? Bij het wielrennen is er de wegrit van de mannen en 'we' hebben een grote kanshebber met Mathieu van der Poel.

Maar laten we niet overmoedig worden. Van der Poel is een jonge knaap, die pas voor het eerst aan een WK meedoet. En Schippers is op de weg terug, na een paar mindere jaren. Ook als zij niet winnen hebben onze landgenoten het al heel goed gedaan.  



De Strip: De strip - die los staat van het geschreven bericht - is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 en deel 7 van dit verhaal.

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 en deel 7 van het vorige verhaal. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men





zondag 13 augustus 2017

Vechten zonder doden en gewonden


Mijn huisgenoten beginnen het een beetje moe te worden, maar ik kon er de afgelopen week geen genoeg van krijgen. De Wereld Kampioenschappen atletiek, dus, elke avond van een uur of 8 tot 11 op tv. En soms 's middags ook al. Mensen van allerlei kleuren en formaten die tegen elkaar strijden zonder dat er doden of gewonden bij vallen.

Okee, er is vlagvertoon en er worden volksliederen gespeeld, maar buiten de wedstrijden om lijken de deelnemers het prima met elkaar te kunnen vinden. Het nationalisme gaat niet zo diep. Ik zag bijvoorbeeld Russische en Oekraïense hoogspringsters elkaar in de armen vallen, na een spannende wedstrijd.

En het zijn niet per se de sterkste en rijkste landen die de boventoon voeren. Er waren Amerikaanse winnaars, maar zij hadden ook favorieten die tegen atleten uit kleinere landen het onderspit dolven. Eén van de helden was een loper uit Botswana die, getroffen door een buikvirus, niet mocht deelnemen aan de ene finale en zich dan, via een extra race, nog wist te plaatsen voor een andere.

Voor de nationalisten onder ons waren er mooie prestaties van landgenoten, voor de feministen was het leuk dat die allemaal van vrouwen kwamen. Ach, zo was er voor ieder wel iets te genieten.

Het is vast geen toeval dat de atletiek een zeer oude tak van sport is. Onze verre voorouders ontdekten duizenden jaren geleden al dat er ook eer valt te behalen als je elkaar niet de kop inslaat.

Nog één dag te gaan, helaas, dan is het WK weer voorbij. En vanmiddag ook nog de ontknoping van de wielerronde van de lage landen, tegenwoordig onder de naam van een internetbank. Minder veelkleurig en feministisch, maar toch ook wel leuk.  



De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Stripman zelf . 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van dit verhaal. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 en deel 11 van het vorige verhaal. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

zondag 10 juli 2016

Brood en spelen


'"Panem et circenses" of "brood en spelen" is een uitdrukking die slaat op de praktijk om de gunst van het volk te winnen door oppervlakkige behoeften van het volk te lenigen, namelijk eten en vermaak,' schrijft Wikipedia.

Voor het brood moeten we gewoon naar de bakker, of de supermarkt, maar de spelen worden ons de laatste dagen in ruime mate aangeboden. Het tennis van Wimbledon, het Europees Kampioenschap voetbal en atletiek, de Tour de France en de Formule 1... Het is een dagtaak om het allemaal bij te houden.

Dat hoeft natuurlijk niet, de autoracers ga ik, bijvoorbeeld, niet volgen, ook al heeft onze jonge landgenoot Max Verstappen zich als derde geplaatst. En verder zullen er keuzes moeten worden gemaakt. Tennis en wielrennen vinden op hetzelfde moment plaats en de atletiekfinales beginnen al vroeg, dan is de laatste bal misschien nog niet geslagen.

Het is wat veel misschien en dan komen de Olympische Spelen er ook nog aan. En het is allemaal commercieel en vol doping en bedrog. En men zegt dat dat allemaal komt door het grote geld.

Maar de sport waar het minste geld verdiend wordt, de atletiek, heeft de grootste dopingproblemen. Door onregelmatigheden mogen er bij het EK zelfs geen Russische atleten meedoen.

In de sport waar het meest verdiend wordt, het voetbal, deden de Russen wel mee. Ze bakten er niet veel van, maar aan geld of doping zal dat niet gelegen hebben.

Eén van de grootverdieners van het voetbal, Lionel Messi, die net terug komt van het Amerikaanse kampioenschap, is afgelopen week veroordeeld voor belastingfraude. Op internet zie ik bedragen van 36 tot 65 miljoen euro, als jaarinkomen, maar toch was het klaarblijkelijk nog niet genoeg. Iemand in zijn entourage vond het nodig om een deel van die inkomsten te verzwijgen.

En dan heeft het elftal van Messi ook nog de finale verloren. Persoonlijk denk ik dat die verloren wedstrijd hem meer dwars zal zitten dan de 21 maanden voorwaardelijke gevangenisstraf en de 1,5 miljoen euro boete, die hem zijn opgelegd. De wereld zit raar in elkaar.

Het is trouwens aardig om te zien dat onze vaderlandse sporters het zo goed doen bij het atletieken. Voor een deel hebben we dat te danken aan atleten die naar ons land gevlucht zijn. Een ruimhartig vreemdelingenbeleid levert medailles op !

Zo zie je dat al dat oppervlakkige vertier nog best leerzame kanten heeft.



De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman zelf. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 en deel 5 van het vorige verhaal.

Klik op de strip voor een grotere weergave. 

Kijk voor voorafgaande episodes van de Stripmannen-saga naar het Strip Jaaroverzicht van 2015 en het Strip Jaaroverzicht van 2014 , of nog verder terug naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  -  het Strip-overzicht van 2012 en het Strip-jaaroverzicht van 2013 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men