Het is nog steeds winter en er ligt sneeuw op de wegen. Je zou denken dat dat een probleem is voor iemand die zich verplaatst op een scootmobiel. Maar dat valt erg mee, zulke voertuigjes zijn opmerkelijk stabiel. Omvallen kun je haast niet en slippen doe je ook niet snel. Vooral als de sneeuw al wat aangereden is, door het verkeer, kun je er prima overheen.
Vrijdag door een sneeuwbui naar de supermarkt, maar de straten waren toen nog schoon. In het weekeinde viel er wat sneeuw bij, maar maandag was het geen probleem om bij de winkel te komen. Op de terugweg dacht ik: misschien kan ik beter langs de hoofdweg rijden, op de binnenwegen door de wijk lag best veel sneeuw, op het fietspad langs de hoofdweg is waarschijnlijk pekel gestrooid.
Dat was geen goed plan. Er was inderdaad gestrooid maar, omdat het weekend was en kerstvakantie, was er daarna nauwelijks overheen gereden. De halfgesmolten sneeuw was weer bevroren en dus hobbelde en bobbelde ik naar huis, terwijl het rijden over de ongepekelde sneeuw, op de heenweg, best soepel was gegaan.
Dinsdag viel er nog veel meer winterse neerslag. De kinderen uit de buurt maakten er 2 poppen van, op het grasveld. Ik begon me zorgen te maken. Ik zag hoe de benedenbuurvrouw de grootste moeite had om met haar auto weg te komen.
De wielen slipten in de sneeuw die zich rond haar voertuig had opgehoopt. Er kwam een buurman helpen en later nog twee. Met z'n vieren schepten ze sneeuw weg en probeerden de auto op gang te duwen. Ze kwamen een paar meter ver, maar de mannen gaven het op. Die moesten zelf naar hun werk.
Er kwam een andere buurvrouw haar huis uit en de twee vrouwen schepten en schoven nog meer sneeuw aan de kant. Na een half uur lukte het toch. Maar na een paar meter stopte het autootje. De behulpzame buurvrouw riep nog: doorrijden. Maar de opgeluchte chauffeuse stapte uit om eerst haar redster te omhelzen. Buurvrouw kon op weg, maar haar problemen waren niet definitief voorbij.
Zou ik er de volgende dag nog wel door kunnen om boodschappen te doen ? Misschien was het verstandiger om ze thuis te laten bezorgen ? Een goed idee. Dat zullen meer mensen gedacht hebben, want toen ik op de website keek zag ik dat de bezorgdienst tot zaterdag volgeboekt was. Ik zou er dus weer zelf op uit moeten, of hulp vragen aan familie of vrienden.
We besloten dat ik het eerst zelf zou proberen en maakten een lijstje met genoeg etenswaren tot en met zondag. Ik las bij mijn internetvrienden dat de bezorgdiensten met dit weer ook niet erg betrouwbaar zijn. De een schreef dat hij niets ontvangen had. Een ander had bij 2 verschillende besteld, omdat ze dacht dat de een niet zou kunnen komen. Uiteindelijk bezorgden ze alle 2, maar wel veel later dan beloofd.
Ondertussen was het aantal sneeuwpoppen aangegroeid tot 5. Voor woensdag was heel veel sneeuw voorspeld. Vanaf 3 hoog was niet goed te zien hoe begaanbaar de weg was, maar het bleek erg mee te vallen. In de nacht was er niet veel bij gekomen en het sneeuwde maar licht toen ik om 7 uur op weg ging. Ik bereikte de Supermarkt zonder grote problemen en met maar een kleine omweg.
Ik stond, onder de luifel voor de ingang, de sneeuw van mijn jas en de scootmobiel te kloppen, toen een vrouwelijke klant me passeerde. 'Het lijkt wel Siberië', grapte ze in het voorbijgaan. Ik reed naar binnen en deed mijn boodschappen. In de nieuwsberichten was verteld dat er winkels waren met lege schappen, omdat er problemen waren met het bevoorraden. Ook dat viel mee, het was wel wat leger dan anders, maar ik kon alles krijgen wat ik wilde.
Opgelucht kwam ik een kwartiertje later weer thuis. Het was ondertussen harder gaan sneeuwen en er was een fikse wind opgestoken die wolken sneeuw van het dak blies. Op het balkon was het een komen en gaan van mezen, roodborsten, boomklevers, vinken, heggenmussen, kauwtjes, houtduiven en holenduiven. Ik probeerde het vogelvoer regelmatig aan te vullen en kreeg daarbij één keer een lading sneeuw, van het dak, in mijn nek.
De kinderen uit de wijk bouwden ondertussen een heuvel van sneeuw op het grasveld waar ze met hun sleetjes vanaf konden glijden. Van twee kleinere sneeuwpoppen waren sneeuwreuzen gemaakt, van wel 2 meter hoog. Donderdag dooide het en rolden de hoofden van de reuzen er af.
Vrijdagochtend was er regen en nog meer dooi. Ik zag voetgangers voorzichtig over de stoep glibberen en auto's stapvoets door de straat rijden. Toen ik weer een auto hoorde slippen en toeren maken bleek dat de buurvrouw weer vast stond. Dit keer was ze wel, van haar parkeerplek, de weg opgekomen maar daar vastgelopen in de halfgesmolten sneeuw. Er kwam een wit bestelbusje de bocht om, dat moest stoppen omdat ze de weg versperde. De chauffeur stapte uit en probeerde haar te helpen.
Even later kwamen er 3 buren naar buiten, met sneeuwschuivers en scheppen, maar verder dan een meter of 10 kregen ze de auto niet vooruit. Uiteindelijk wisten ze een parkeerplek wat verder in de straat vrij te maken en kon de onfortuinlijke buurvrouw daar haar auto parkeren.
Later belde een buurman of hij misschien boodschappen voor ons moest halen. Heel vriendelijk, maar we hadden onze maatregelen al getroffen en de dochter des huizes ingeschakeld. Vrijdagnacht meer sneeuw, zaterdag en zondag vorst (-9 vanochtend vroeg).
Maandag schijnt de winter voorbij te zijn...
