De schilders komen, maar wanneer ?

Eind juli kregen we een email: Er was een schildersbedrijf ingehuurd om, vanaf half september, de buitenkant van onze flat onder handen te nemen. Meer informatie zou later volgen. Ik begon me direct zorgen te maken. Onze balkons staan vol met bloempotten, zou ik die weg moeten halen en waar zou ik ze dan neer moeten zetten ?

In afwachting van de brief met 'meer informatie', gooide ik een paar balkonplanten weg. Niet alles is even waardevol voor het vogel- en insectenleven op het balkon. Hoewel het in de meeste gevallen zo is dat je een bloempot gewoon kunt laten staan, ook al zit er een plant van niks in, er komen vanzelf leuke plantjes bij groeien.

We hebben twee balkons, een kleintje aan de straatkant, waar ik de vogels voer en dat helemaal vol staat met planten en een groter balkon, over de hele lengte van ons appartement, aan de achterkant. Dat staat voor de helft vol met planten en daar hangen de insectenhotels. Omdat ik niet wist wat er precies geschilderd zou worden besloot ik verder de beloofde brief af te wachten.

De weken en maanden gingen voorbij, met meestal mooi zomerweer, ideaal voor buitenschilders. Maar half september verstreek, zonder brief, zonder schilders. Ik stuurde een berichtje naar een buurman, die meestal goed op de hoogte is van dit soort zaken. Hij wist dat het werk twee weken later zou beginnen.

Niet lang daarna kwam inderdaad de lang verwachte brief. De schilders zouden eind september van start gaan en naar verwachting vijf weken bezig zijn, maar wat er geschilderd ging worden bleef vaag. Gelukkig kwam ik de buurman, kort daarna, op de trap tegen en hij wist meer.

Alleen de straatkant zou van nieuwe verf worden voorzien. De achterkant, met de grote balkons moest ook, maar dat werd een apart project, omdat de balkons ook verstevigd moesten worden. Heb ik al eens verteld dat ik twee mannen de toegang geweigerd heb, die naar het balkon kwamen kijken ? We hadden toen ook geen informatie gekregen, maar het blijkt dat bij andere appartementen mankementen gevonden waren.

Het was een hele opluchting dat ik geen twee balkons tegelijk leeg zou moeten halen. Nu kon ik de planten van het kleine balkon naar het grote brengen. En later misschien andersom. Hoewel...? Nou ja, dat zouden we dan wel weer zien.

Ik haalde zes bloempotten van het kleine balkon en bracht ze naar het grote. De twee laatste potten, flinke exemplaren, met forse planten erin, liet ik nog maar even staan. Die kon ik later altijd nog binnenhalen, net als het vogelvoederhuisje.

Eind september kwam en ging voorbij. Geen schilders. Vorige week, begin oktober, kwam er een busje, met een bouwkeet erachter, de straat inrijden. De keet werd naast de flat geparkeerd. Verder niet veel activiteit. De schilders waren gearriveerd, maar hadden niet veel haast om aan de slag te gaan.

Aan het begin van deze week stonden er ineens drie auto's, van het schildersbedrijf, in de straat. En er werd een hoogwerker uitgeladen. Later in de ochtend kwam de hoogwerker onze kant op en het bakje, met een jonge schilder erin, verscheen voor ons raam. Ik deed de balkondeur open en vroeg of ik iets van het balkon moest halen. Dat was niet nodig, hij kwam alleen kijken of er houtrot was.

Dat bleek er te zijn, maar hoewel het de eerste dagen van de week mooi weer was, kwamen er geen schilders meer in de buurt van ons balkon. Wel zagen we busjes in de straat en hoorden we schuurmachines. Er werd dus gewerkt, we konden alleen niet zien waar.

Toen ik woensdagochtend terug kwam, van boodschappen doen, werd ik door één van de schilders begroet, bij de deur van de trappenhal. Die was helemaal geschuurd en ik zag dat ook de kozijnen van de buurvrouw, op de begane grond, onder handen waren genomen.

'Werken jullie van onderen naar boven ?', vroeg ik verbaasd. Dat deden ze. De schilder vertelde dat er zoveel houtrot gevonden was, op de bovenste etages, dat er eerst moest worden besloten hoe dat aangepakt zou gaan worden. De Vereniging Van Eigenaren moest er over vergaderen.

De appartementen van onze flat zijn grotendeels verkocht. Wij zijn bij de laatste huurders in het blok. De eigenaren gaan over het onderhoud en deze tegenvaller hadden ze klaarblijkelijk niet ingecalculeerd.

Een dag later hing de hoogwerker weer voor ons raam. Nog een ronde speuren naar houtrot. Volgens de schilder, die ik gesproken had, moest eerst alles gerepareerd worden, maar daarvoor moest er een nieuwe begroting komen. Als ze het daar over eens zijn is het misschien al november, koud en slecht weer... Wat kun je dan nog aan schilderwerk doen ?

 

Ps: Dit is de 800ste strip op ons gezamenlijke blog. 

   

 

De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik op het plaatje voor een grotere weergave. 

 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4  en deel 5 van het vorige verhaal.

 

 

Herfst op het balkon

Eind juni schreef ik dat ik jullie lastig zou gaan vallen met veel verhalen over de natuur, de vogels de bloemen en insecten. Vervolgens heb ik het daar nauwelijks meer over gehad. Ik voel me een beetje schuldig, dus vandaag een natuurblog van iemand die nauwelijks naar buiten gaat, maar die wel een balkon heeft.

Zaterdagochtend zaten er 5 pimpelmezen op dat balkon, waar de blaadjes van de blauwe bes rood beginnen te verkleuren en de dropplant uitgebloeid is. De pimpels zaten te wachten tot die ene koolmees het voerbakje met de zonnebloempitten zou verlaten. Maar die ene bleef daar lekker zitten en at het ene na het andere pitje.

Pimpelmezen kunnen best geduldig zijn, als het moet, en ze bleven op het balkon tot de koolmees eindelijk wegvloog, waarna ze om de beurt een zonnebloempit uit het bakje namen. Ze vlogen naar de balkonrand, het bessenstruikje, of het voederhuisje, om daar hun pitje op te eten.

Op te peuzelen, had ik bijna geschreven. Een beetje te oubollig misschien, maar ze houden de pitten vast tussen hun pootjes, terwijl ze er hapjes van nemen, dus dat is best peuzelig. Er hebben geen pimpelmezen gebroed in ons nestkastje, dit jaar. Maar ze zullen toch wel een redelijk goed jaar hebben gehad, anders zouden er geen 5 tegelijk op het balkon te zien zijn.

Ook de koolmezen hebben een behoorlijk succesvol broedseizoen achter de rug, afgaande op de hoeveelheid jonge mezen die ik op het balkon zag. Het nestkastje bij de benedenburen is door de nieuwe bewoners van het appartement weggehaald. Maar de mezen zullen ergens anders in de buurt onderdak hebben gevonden. Ik heb een nieuw kastje opgehangen aan de andere kant van het huis, maar dat is onbewoond gebleven.

De braamstruik, die uit zichzelf in een bloempot op het balkon is komen wonen, had flink wat bramen dit jaar. Maar er zijn weinig vogels, of insecten, die daar in geïnteresseerd zijn. De zwarte vruchten hangen nu verschrompeld aan de stekelige takken. De bladeren van de braam beginnen ook al bruine randen te krijgen. Ja, het is herfst.

Ondertussen heeft een kauwtje alle mezen van het balkon verjaagd. Die zit nu te wachten tot ik de vogelpindakaas bijvul en zaadjes in het voederhuisje leg. De kauwtjes, eksters en de duiven weten dat ik dat elke ochtend doe, dus houden ze het balkon goed in de gaten.

Als ik, een halfuurtje later, het voer neerleg komt er aanvankelijk alleen een houtduif van de zaadjes eten. Even later strijken er 4 kauwtjes neer en vindt de houtduif het te druk worden. De drukte neemt nog toe als er ook een ekster arriveert. Kauwtjes en eksters maken elke dag ruzie om de vogelpindakaas. Vandaag duurt het niet lang. Tien minuten nadat ik het voer heb neergelegd is het balkon weer leeg. De vogelpindakaas is voor de helft op, maar de meeste zaadjes liggen er nog. Er zal iets anders zijn dat de vogels bezighoudt.

Ik werp even een blik op ons andere balkon, aan de zonkant van het huis. Daar staan nog fuchsia's in bloei en herfstasters. De lobelia's zijn helemaal bruin, maar hebben nog wat blauwe bloemetjes. In de grotendeels uitgebloeide basterdwederik zitten ook nog een paar, kleine, roze bloemetjes.

Beestjes zie ik er weinig. De metselbijtjes zijn klaar met metselen, ze hebben bijna alle gaatjes in de bijenhotels gevuld. Hommels zie ik al een tijdje niet meer en zelfs de segrijnslakken, waar we er tientallen van hebben, laten zich minder zien.

Weer voor het raam bij het vogelbalkon, zie ik dat de eksters en kauwtjes terug zijn en de pindakaas bijna op hebben. Ze vliegen weer weg en er komt een houtduif terug, die van de zaadjes in het voederhuisje begint te eten.

Het zou leuk zijn als er weer eens een grote bonte specht langskomt, om een pindaatje te halen, maar die zie ik weinig de laatste tijd. Ze hebben wel weer jongen grootgebracht in het park, die een paar keer op ons balkon zijn geweest, maar we zien ze minder dan in andere jaren.

Bezoekers die we juist vaker zien zijn de huismussen, die aan de andere kant van het huis, onder de dakpannen van de laagbouw, broeden. Zij hebben ons balkon echt ontdekt en komen regelmatig wat eten halen. De boomklever is ook een vaste bezoeker en het holenduifje, een kleiner neefje van de houtduif. De holenduif is tamelijk schuchter en laat zich makkelijk door andere vogels verjagen, maar hij komt wel telkens weer terug.

Er vliegen wat ganzen over en af en toe een groepje spreeuwen en als de grotere vogels weer weg zijn komen er 2 pimpelmezen een zonnebloempitje halen. Tot zover, maar er komt ongetwijfeld een vervolg.

De foto's die ik maak, van de natuur op en rond het balkon, kunnen jullie zien op Bluesky. Een account is daar niet voor nodig. 

 
  

 

De Strip is gemaakt door de de Geheimzinnige Hulpman.

 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8  - deel 9 - deel 10 en deel 11 van het stripverhaal.  

 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal.  

 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

 

Een wild balkon

Het gaat niet goed met de insecten in ons land en daarom gaat het ook niet goed met de vogels. Daar zijn verschillende oorzaken voor die allemaal te maken hebben met menselijke activiteiten. Een van de belangrijkste is wel dat de wilde planten niet genoeg ruimte meer hebben. Daar kunnen we met zijn allen, vrij gemakkelijk wat aan doen.

Inheemse wilde planten, onkruid zoals sommige mensen het noemen, zijn enorm belangrijk als voedselbron en leefgebied voor insecten en vogels. Minder maaien, wieden en schoffelen en geen onkruidverdelger gebruiken. De boel lekker laten verwilderen, vergt geen extra inspanning, want je hoeft alleen maar dingen te laten. Het enige is dat je de drang, om iets te doen, moet zien te bedwingen en dat is voor veel mensen een hele opgave.

Als je toch iets wil doen kun je de plaatsen, waar je de wilde planten hun gang laat gaan, geschikter voor ze maken en af en toe water geven. Woon je op 3 hoog en heb je alleen een balkon, dan kun je zelf leefruimte scheppen door bloembakken, of -potten, neer te zetten. Als je lang genoeg wacht groeien wilde planten ook op stenen muren en betonnen vloeren, maar dat is minder praktisch.

Ik heb bloempotten op het balkon staan waar ik grond uit de buurt in gegooid heb in de hoop dat daaruit spontaan iets moois zou groeien. We krijgen af en toe planten cadeau en die hou ik meestal ook in leven. Vaak verhuizen ze na een tijdje naar het balkon en krijgen hun bloempotten inwoning van wilde plantjes. Ik koop ook wel eens planten waarvan ik hoop dat de insecten ze aantrekkelijk vinden en ook in die bloempotten laat ik het onkruid zijn gang gaan.

Het leuke van de bloempotten laten verwilderen is dat je regelmatig nieuwe plantjes ontdekt. Gisteren zag ik ineens dat er een piepklein heidestruikje stond te bloeien in een van de bakken. Het is een mysterie hoe dat daar terecht is gekomen. Je moet je wilde bloembakken wel dagelijks water geven om alles in leven te houden, behalve als het veel geregend heeft.

Aan onderhoud doe ik zo min mogelijk. Ik trek wel eens wat grassprieten weg en van de basterdwederik heb ik wat uitgebloeide bloemen weggehaald omdat die anders al mijn bloempotten overneemt. Al met al werkt mijn tactiek, van weinig doen en veel laten heel aardig.

We hebben een klein en een groter balkon, waar ook nog ruimte is om te zitten. Ik telde er afgelopen week 35 plantensoorten. Dat zijn de wilde, de gekregen en gekochte planten bij elkaar opgeteld. Ik ben geen echte plantenkenner, er zijn planten die ik nog niet op naam heb kunnen brengen, die heb ik niet meegeteld en er staan verschillende soorten gras en mos, die ik allemaal als 1 soort geteld heb. Het werkelijke totaal is dus ruim boven de 40.

De niet wilde planten op ons balkon, waarvan ik gezien heb dat er insecten op af komen, zijn de dropplant, blauwe bes, lobelia, fuchsia, citroenmelisse, margriet, herfst- en zomeraster, lavendel, parelkruid en wilde bertram (kweekvorm, dus niet zo wild).

De wilde planten, die bloeien en dus door insecten bestoven zouden kunnen worden en die spontaan op het balkon zijn gekomen: robertskruid, paardenbloem, havikskruid, vogelmuur, braam, boterbloem, duizendblad, hoornbloem, witte klaver, heide en basterdwederik.

Dan zijn er nog een roos en een ballonklokje die ik eigenlijk weg zou moeten gooien, want geen levend beest heeft er iets aan. Maar in die potten zijn alweer wilde plantjes opgeschoten, dus ik laat ze maar staan. En dan heb ik nog een paar kleine boompjes, 2 berken en 1 boswilg (uit zichzelf gekomen), die niet direct bloemen of vruchten dragen, maar waar toch insecten in wonen. Bijvoorbeeld bladluizen en mieren. Al dat groen trekt ook vogels aan, vooral de mezen zitten graag in de takken van mijn balkonbomen.

De oppervlakte van de balkons is misschien niet groot, maar alleen in onze straat zijn er al 80 appartementen.. Als op alle balkons een paar wilde bloempotten zouden staan heb je het al over een paar honderd potten, met een paar duizend wilde planten. Het telt gauw op. Voor mensen met een tuin is het nog makkelijker. Laat een randje, of een hoekje verwilderen. Daar hoef je helemaal niets voor te doen, het gaat vanzelf, de natuur doet het werk.

Op internet zijn allerlei tips te vinden voor het vergroenen van je balkon, of tuin. Bijvoorbeeld:

Meer groen op je balkon

Stappenplan groen balkon

Tips voor een natuurlijke wilde tuin 

(Hoewel er daar weer erg veel wordt geplant, ontworpen en gesnoeid. De kunst is juist om dat niet te doen.)

 

De Strip is gemaakt door de de Geheimzinnige Hulpman.

 

Klik hier voor deel 1 van dit verhaal.  

 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal.  

 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

 

Ik moet het over de lente hebben

Gisteren zat ik me nog af te vragen waar ik vandaag eens over schrijven zou, maar nu is het me wel duidelijk, het zal over de lente moeten gaan. Er zijn genoeg andere onderwerpen, de toestand in de wereld, muziek, boeken, of andere kunstvormen. Politiek, zou ook kunnen. Maar die lente, dat schijnt een jaarlijks terugkerende traditie te zijn.

Dan bedoel ik niet dat het elk jaar weer lente wordt, want daar kunnen wij mensen ook niets aan doen, maar dat ik het er over heb. Ik heb even terug zitten bladeren, in de afgelopen 20 jaar en telkens, in april, begin ik erover. In april 2007 schreef ik bijvoorbeeld al, dat er allerlei verontrustende nieuwsberichten waren, maar dat ik het toch ging hebben over de lente, de bomen die weer in blad kwamen, de nestelende vogels en de planten op mijn balkon.

In 2008 deed ik mijn best om andere onderwerpen te vinden, maar ook toen gingen in april de meeste verhalen over het voorjaar. Maar het was pas op de 27e dat ik het had over de eerste lenteblaadjes. We hadden toen nog nachtvorst in april, één van mijn balkonplanten was bevroren, de net uitgekomen knoppen helemaal verschrompeld. De kans dat dat nu weer gaat gebeuren lijkt me klein.

Op 17 april 2010 schreef ik een verhaal met de titel, 'Laat de lente maar losbarsten': 'Het voorjaar blijft toch in veel opzichten de mooiste tijd van het jaar. Al kan dat ook komen door de winter die er aan vooraf gaat. Kou, donkere dagen, kale bomen, kerstmis en andere narigheid. Dan ben je al gauw blij als het allemaal weer een beetje opklaart en er weer wat groen in de natuur verschijnt.'

Ik had toen net nieuwe planten gekocht, voor op het balkon. Bessenstruikjes zelfs, in de hoop dat de vogels er iets aan zouden hebben. Het zal wel geen toeval zijn dat ik afgelopen week ook weer een zak potgrond heb gehaald, voor de balkonplanten van dit jaar. Het is het voorjaar, hè, dan doe je dat. Van die bessenstruikjes is trouwens niet veel terechtgekomen.

In 2011 was het ook weer raak. Op 9 april, ja hoor, lente ! De bomen waren er, dat jaar, wat vroeger bij. Ik gaf dat toen nog door op de website natuurkalender.nl, die inmiddels niet meer bestaat. Dat wil zeggen, als je het nu invoert in je internetbrowser kom je uit bij naturetoday.com. Daar kun je nog wel je waarnemingen doorgeven, maar de opzet beviel me niet, dus ben ik ermee gestopt.

Ik lees daar wel dat dit jaar, in 2024, de 'bladontplooiing' van de zomereik erg vroeg kwam. Maar als ik er waarnemingen van probeer te vinden lukt me dat niet. Dat was waarschijnlijk waarom ik gestopt ben met bijdragen aan die website en wellicht ben ik de enige niet.

Bij mijn verhalen uit 2013 zie ik er een met de titel, 'Mislukte lente'. Dat zal toch niet ? Ik kan me niet herinneren dat er ooit een lente is geweest waar helemaal niets van terecht kwam. Gelukkig blijkt het te gaan over foto's, die ik toen probeerde te maken, van de nestelende reigers in het park. Die waren mislukt, met de lente zelf ging het prima.

In 2014 lijk ik de lente overgeslagen te hebben. Ik maakte me wel druk over de uitbreiding van Vliegveld Twente, waarvoor duizenden bomen gekapt zouden gaan worden. Op Wikipedia lees ik dat het vliegveld in 2007 gesloten werd, maar dat men een doorstart wilde maken. Of die bomen uiteindelijk wel of niet gekapt zijn is me niet duidelijk.

'De lente gaat gewoon door', schreef ik in 2016. 'De lente is in beweging', in 2017. 'Eindelijk lente !', op 8 april 2018. Was ik zo ongeduldig ? Het blijkt om een krantenbericht te gaan, dat volgens mij wat nuance behoefde: '...even verderop lees ik dat de normale temperatuur voor april 12 graden is. Met de 20 graden van dit weekend is het dus behoorlijk warm voor de tijd van het jaar. “Nu al lente” zou meer op z'n plaats zijn.'

En zo kan ik nog jaren doorgaan. Maar voor volgende week ga ik echt proberen een ander onderwerp te vinden.

 

De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 en deel 8 van dit verhaal.

 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 en deel 5 van het vorige verhaal.

 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

 

Geduld is een schone zaak

Er staat nog niet veel in bloei op ons balkon. De blauwe bes heeft al gebloeid, de braam staat in knop, de kleine roze bloemen van het robertskruid laten zich zien, de nog kleinere witte sterretjes van de vogelmuur en een paar verdwaalde lobelia's. Maar dat is het wel.

O, en ik heb een paar paarden-bloemen gehad en twee bloemetjes in het, verder bijna helemaal verdorde, parelkruid. Maar, de margrieten, de asters, de fuchsia's, het havikskruid, de lavendel, de citroenmelisse, de klaver, het kleine rozenstruikje, de wilde bertram, de muurpeper, dat moet allemaal nog komen.

Je zou zeggen dat we tientallen bloempotten en -bakken op het balkon hebben staan, maar dat valt best mee. We hebben de afgelopen winter zelfs een beetje geminderd. Vanwege de werkzaamheden. Vorig jaar was al aangekondigd dat het houtwerk gerepareerd en geschilderd zou worden en er een nieuwe slijtlaag, op de vloer van het balkon, zou worden aangebracht.

Wij huren onze woning, maar een groot deel van de appartementen, in ons blok, is verkocht. Onze verhuurder heeft het onderhoud, van de hele flat, overgedaan aan de vereniging van eigenaren (VVE), die heeft een bedrijf ingehuurd om de boel te regelen. Als huurder sta je daar buiten en word je niet altijd even precies op de hoogte gehouden.

In het najaar liepen er ineens werklieden over het dak en af en toe daalden er een paar neer op ons balkon. Dat was op zich niet erg. Voor het schuren en plamuren van de kozijnen hoefden we niet het hele balkon leeg te halen. Maar het weer zat niet altijd mee en uiteindelijk bleken de sponningen, van twee uitslaande raampjes, zo verrot dat ze helemaal vervangen moesten worden.

Zo duurde het tot ver in het najaar voor de schilders, bibberend van de kou, de laatste verf op het houtwerk aan konden brengen. Een van de nieuwe sponningen bleek niet de juiste maat en we zaten dus, de hele winter, met een keukenraam dat met plakband op zijn plaats werd gehouden. Aan de vloer waren ze helemaal niet meer toegekomen. Dat moest dan maar na de winter.

Dit voorjaar vroegen we ons af wanneer het werk afgemaakt zou gaan worden. Ook nu zat het weer niet mee. Het was lang kil en regenachtig. Maar we kregen te horen dat in mei, als het een paar dagen achter elkaar droog zou zijn, de vloer van het balkon een nieuwe toplaag zou krijgen. Dan moesten wel alle bloempotten en plantenbakken, de parasolstandaard en de stoelen naar binnen. Maar we zouden, ruim van te voren, gewaarschuwd worden.

Op een mooie, zonnige woensdag, een paar weken geleden, stonden daar ineens twee werklieden, M/V, inderdaad een man en een vrouw, op het balkon. Ze kwamen een eerste laag op de vloer aanbrengen. Leuk ! Maar dan moest ik dus wel even alles van het balkon halen.

Nou zijn het best aardige lui, hoor, we hebben er heel gezellig koffie mee gedronken. En ze zijn niet te beroerd om een handje mee te helpen. Maar het was wel even een gedoe. De stoelen zolang in de slaapkamer. De planten in de trappenhal. Het grootste bijenhotel had ik al uit logeren gedaan, bij de kinderen in Baarn, die een fijne tuin hebben. Het andere kon ik laten hangen, daar waren net de rosse metselbijen begonnen aan hun jaarlijkse activiteiten.

De balkonvloer werd schoongemaakt, aangesmeerd, geschuurd en van een eerste laag voorzien. Vrijdag zouden ze terugkomen om het af te maken. Maar ze kwamen niet. En de week daarna ook niet. Ik informeerde bij een buurman, die lid is van de VVE. Hij kwam eens kijken. Ons balkon lag er een beetje hobbelig bij. De rubberachtige toplaag voelde ook nog wat plakkerig aan.

Maar, zo vertelde de buurman, we moesten maar gewoon onze spullen terug zetten. Hij had gehoord dat er eerst vergaderd ging worden, over een maand, om te beslissen over de volgende stappen. Want de balkons waren niet het enige project, ze wilden misschien overal nieuwe, beter geïsoleerde ramen plaatsen en er moest iets aan het dak gebeuren. Zonnepanelen, wellicht. En ze wilden liever alles in één keer doen, in plaats van een kozijntje hier en een vloertje daar.

Dus nu wachten we maar weer, met een balkonvloer die half af is en een keukenraam dat met plakband op zijn plaats gehouden wordt. Geduld is een schone zaak.

 

De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2  -  deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 - deel 11 en deel 12 van dit verhaal.

  

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 en deel 8 van het vorige verhaal.

 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

 

Hoe gaat het met de lente ?

Nou, het was vooral verrekte koud in de afgelopen week. Vanochtend is het een beetje mistig, maar we hebben een paar ochtenden achter de rug, met kraakheldere, staalblauwe luchten, die niet zouden hebben misstaan in de winter.

Rijp op het grasveld, ruitenkrabbende autobezitters en mijn balkonplanten onder een plastic dekentje, om ze te beschermen tegen de vorst. De fuchsia's heb ik nog helemaal niet buiten gezet en de muurpeper heeft al een paar nachten bij ze gelogeerd op de vensterbank.

In vorige jaren... ja, hoe ging het eigenlijk in vorige jaren ? Er waren wel tekenen van de komende lente in de vorige week, hoor. Er bloeide een paardenbloem op het balkon en de eerste metselbijtjes lieten zich zien. Eens in de foto's van vorig jaar kijken wanneer ik die toen voor het eerst zag.

Vorig jaar waren de bomen al aardig groen, in de 3e week van april. De lobelia's op ons balkon stonden volop te bloeien, net als de schijnaardbei en ik zie foto's van een distelbloem, parende bijtjes bij het insectenhotel en een pimpelmees met een rups in zijn snavel. De eerste groene blaadjes fotografeerde ik toen op 14 april, het eerste metselbijtje zelfs al op 5 april.

Dan gaat het deze lente toch allemaal wat trager. Eens kijken naar 2019. Toen had ik in februari al bloemen in één van mijn fuchsia's ! Maar die stond natuurlijk binnen. Op het balkon kwamen de eerste paardenbloemen en veldkers op 10 april uit de knop.

Op 17 april fotografeerde ik het eerste lentegroen, aan de beuken en eiken in het park. Een paar dagen later stond de ereprijs in bloei op mijn balkon en was het zo druk, bij het insectenhotel, dat ik me genoodzaakt voelde om er een dependance bij te maken.

Nog even kijken naar 2018. Op 3 april bloeiende madeliefjes, op het balkon. Maar die bloeien bijna het hele jaar door, ook in hartje winter. De dropplant stond op 10 april al een halve meter hoog, maar die is nu ook al uitgelopen – en staat nog binnen. Ik haal nu eerst een paar keer de toppen er uit omdat hij anders omknakt in de wind als ik hem buiten zet.

In 2018 had ik een bloeiende paardenbloem op 14 april, maar ik zie pas een mooi blauw ereprijsbloempje op 2 mei. De eerste foto's van lentegroen in het park zijn van 4 mei, maar toen waren de bomen al een tijdje uit de knop. Het lijkt erop dat ik het juiste moment toen gemist heb.

Als ik nog even terug ga zie ik foto's van een koolmees met nestmateriaal op 4 april. Dat scheelt niet veel met de nestbouw van de pimpelmezen van dit jaar. Bij mijn blogverhalen zie ik er een, van 18 maart, waarin ik verlangend uitzie naar de lente en een beetje klaag over de kou. Op 8 april juichte ik dat het eindelijk lente was: 20 graden ! Maar dat was het dit jaar ook al eens.

Eigenlijk is het elk jaar toch zo'n beetje het zelfde. Ik zit kleumend te verlangen naar mild lenteweer en naar groene bomen, bloeiende bloemen, zoemende bijen en nestelende vogels. En die komen ook echt wel, al is het niet elk jaar precies op de zelfde dag.

Er is trouwens nog een ander teken van de lente: het WK snooker. Dat is dit weekeinde begonnen, met publiek erbij, al zit de zaal niet vol en heeft iedereen een mondkapje voor. Elk jaar het zelfde, maar toch een beetje anders...

 

De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klink hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 en deel 5 van dit verhaal.

 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 en deel 3 van het vorige verhaal.

 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men