Posts tonen met het label waarnemingen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label waarnemingen. Alle posts tonen

zondag 9 september 2018

Nu ook te vinden op waarneming.nl


Okee, ik ben overstag. Al jaren hoor ik zo nu en dan, als ik weer eens een leuk vogeltje, beestje of bloemetje heb gezien, dat ik dat moet melden op waarneming.nl, de website voor natuurminnend Nederland.

Maar ik had gewoon niet zo'n zin om er weer een website bij te nemen, waar ik moet inloggen om iets te doen. Weer een account aanmaken en ik heb er al zoveel. Facebook, Twitter, Google, Wordpress, Vogelbescherming, de Jaarrond Tuintelling, Nature Today, de krant en een hele horde aan websites waar ik wel eens iets koop..

Maar nu dus toch. Want zo heel af en toe, zijn er van die momenten, dat ik niet thuis ben en toch iets bijzonders zie. Een sperwer die over mijn hoofd scheert, een slechtvalk die zich vanuit de hemel op een groepje houtduiven stort, twee buizerds die om elkaar heen buitelen, hoog in de lucht.

Thuisgekomen kan ik daar dan niets mee. Een foto heb ik meestal niet, daar zou ik dan nog mee kunnen pronken op Facebook en Twitter. Voor de Tuintelling tellen zulke waarnemingen niet. Ik kan hooguit een enthousiast verhaal vertellen aan mijn huisgenoten, of een verhaaltje schrijven.

Afgelopen week was er weer zo'n moment. Mijn vrouw en ik waren op bezoek bij vrienden, die tijdelijk in een vakantiehuisje wonen op de Birkt, een gebiedje tussen Soest en Amersfoort. Het ligt op de grens tussen de wat lager gelegen weilanden van de Eemvallei en de hogere zandgronden van de Utrechtse Heuvelrug. Tegen de Korte Duinen aan.

Ja, Soest ligt niet aan zee, maar we hebben wel duinen. Eigenlijk zandverstuivingen, ontstaan door het afplaggen van de hei. Maar laat ik niet afdwalen.

Onze vrienden hebben hun huis verkocht en moeten even een paar maanden overbruggen tot de verbouwing van hun nieuwe woning klaar is. Zo zaten we gezellig aan de koffie, met tompoezen, in het eenvoudig ingerichte keukentje, met uitzicht op andere huisjes en wat lage struikjes en grove dennen.

Het eerste wat ik door het keukenraam zag was een boomklever, op de tak van een den. Daarna kroop een boomkruiper tegen dezelfde boom op. Goh, dat is leuk, zei ik, er zijn hier allerlei vogeltjes.

Ook eekhoorns, zeiden onze vrienden.

Maar die zie ik thuis ook wel eens een enkele keer, net als de boomklever en –kruiper. Toch ging ik op een kruk voor het raam zitten, om wat beter zicht te hebben. Ik zag koolmezen en vinken en nog iets. Een grijs-bruin gevlekt vogeltje, beetje het formaat van een spreeuw, onderaan een dennenboom.

Dat is een draaihals ! Riep ik. Die ken ik alleen uit de vogelgids !

Eenmaal weer thuis, zocht ik hem op. Een kleine specht-achtige, die in ons land behoorlijk zeldzaam aan het worden is. Een bijzondere waarneming, dus, waar ik geen foto van had en buiten mijn eigen balkon. Als ik daar toch melding van wilde maken kon ik alleen terecht op waarneming.nl. Dus vandaar, kijk hier maar. 

Voorlopig is het alleen voor de bijzondere momenten. De rest gaat gewoon de Tuintelling in...


Zie ook: De draaihals op de site van Vogelbescherming 



De Strip: De Strip van deze keer is gemaakt door de Stripman zelf. Wordt volgende week vervolgd.

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 - deel 11 en deel 12 van het vorige verhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

zondag 14 januari 2018

Warmlopen voor de jaarlijkse tuinvogeltelling


Ik dacht: laat ik eens vroeg beginnen, dit jaar. Laat ik eens een week van te voren melden dat de jaarlijkse tuinvogeltelling er weer aan komt. Ik had al een paar aankondigingen voorbij zien komen, dus dat leek me leuk. Maar gisteren las ik dat de telling niet volgende week is, maar over twee weken.

Dan ben ik nu dus extra vroeg. Maar dat geeft niet want ik heb best wel leuk vogelnieuws te melden. De afgelopen weken zag ik namelijk, af en toe, een middelste bonte specht, in de bomen van het park, aan de overkant. En deze week kwam hij of zij, dat is bij deze soort niet te zien, zelfs even op mijn balkon een pindaatje halen.

We kennen allemaal de grote bonte specht waarschijnlijk wel, een mooie, grotendeels zwart-wit gestreepte vogel, met een rode onderbuik. De mannetjes hebben ook een rode plek op hun achterhoofd. Mannetjes en vrouwtjes hebben verder een zwarte kruin.

De grote bonte specht is minder groot dan hij lijkt, ongeveer het formaat van een merel, maar dan met een veel grotere kop en snavel. Daarmee hakt en roffelt hij op boomstammen, takken en soms regenpijpen en lantaarnpalen.

De middelste bonte specht, er is ook nog een kleine bonte maar die heb ik nog nooit gezien, de middelste dus, lijkt veel op de grote. Ze zijn ook zwart-wit gestreept. Maar het mannetje en het vrouwtje hebben een felrode kruin, verder meer wit op de kop, een roze onderbuik en dunne donkere strepen op de verder witte borst.

Ik dacht een paar jaar terug al eens dat ik een middelste bonte zag, maar dat bleek een jong van de grote bonte. Om het ons vogelliefhebbers moeilijk te maken hebben die ook een rode kruin. In de daarop volgende jaren had ik meerdere malen jongen van de grote bonte op mijn balkon, dus toen ik nu echt die middelste bonte zag had ik direct door dat dit een ander modelletje was.

Ik durfde me niet te verroeren. Mijn camera lag niet binnen handbereik, maar als ik op zou staan zou ik de specht vast verjagen. Dan maar geen close up. Toen hij terug vloog naar de overkant van de straat en daar op een tak van een eik ging zitten, maakte ik een paar redelijk onscherpe foto's. Beter wat dan niets.

De middelste bonte specht is tamelijk zeldzaam, maar wordt steeds vaker gezien in ons land. Vogelbescherming schrijft dat dat komt omdat onze bossen ouder worden. Deze specht houdt van knoestige oude bomen en inderdaad de eiken en beuken van het park beginnen op leeftijd te raken.

De kans dat deze bijzondere specht over twee weken, bij de Nationale Tuinvogeltelling, weer mijn balkon bezoekt is minimaal, maar dat geeft niet. Daarvoor hebben we de jaarrond tuintelling dan weer. Zo blijft iedereen tevreden.

Ter vergelijking een foto die ik maakte van het vrouwtje van de grote bonte specht 

En mijn wazige foto van de middelstebonte specht 





De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Stripman. Klik hier voor deel 1 van dit verhaal.

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 en deel 9 van het vorige verhaal. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

zondag 3 december 2017

Een kuifmees en een appelvink


Ja, en eerder dit jaar ook al een vuurgoudhaantje. Er zijn vast mensen die nu al niet meer weten waar ik het over heb, maar de kenners weten dat dit vogeltjes zijn. En best leuke ook, want de gemiddelde stadsbewoner ziet ze niet elke dag.

Okee, ik woon niet in de stad, maar aan de rand van een dorp, met een park aan de overkant. Dus ik zie, vanuit mijn woonkamerraam, meer dan alleen stadsduiven. Maar een kuifmees, een appelvink en een vuurgoudhaantje dat is ook voor mij opmerkelijk. Ik zag ze ook niet allemaal op dezelfde dag, zelfs niet in dezelfde week. Maar wel dit jaar en dat is voor mij al bijzonder genoeg.

De kuifmees, kwam als enige op mijn balkon. Het was de derde keer dat ik er een op mijn balkon zag. De eerste was niet meer dan een glimp, misschien wel tien jaar geleden. Zo kort dat ik achteraf twijfelde of het wel echt was.

Ik sprong dus bijna een gat in de lucht toen ik er vorig jaar nog één zag. Maar vorige week kwam er weer één langs en deze keer bleef hij – of zij, dat is bij kuifmezen niet te zien – lang genoeg zitten om gefotografeerd te worden. De Twitter- en Facebookvolgers hebben de resultaten al langs zien komen.

Het vuurgoudhaantje tikte in maart eerst even tegen het raam en ging daarna, aan de overkant van de straat, in een boom zitten. Het is een van de kleinste vogeltjes die we in ons land hebben, dus ik moest de verrekijker en daarna de filmcamera, met 60 keer zoom, erbij pakken, maar toen was het wel duidelijk.

Met de appelvink, van een paar dagen geleden, ging het een beetje anders. Die zat ook in een boom aan de overkant en ik zat een beetje glazig uit het raam te kijken. Van zo'n afstand en tegen een lichtgrijze, mistige lucht is het lang niet altijd makkelijk om een vogel te herkennen.

Laatst zat er een zwarte kraai in een boom en niet ver daarvandaan zag ik een kleiner vogeltje zitten. Ja, wat voor soort was dat nou ? Ik kwam er niet direct uit en pakte m'n kijker... een grote bonte specht. Toch doorgaans niet zo moeilijk, maar door die joekel van een kraai leek het ineens een heel klein spechtje.

Nu zag ik dus een vink. Die zie je hier vaak genoeg. Maar deze leek wat groter dan normaal. Ja, verhip, door de verrekijker was wel duidelijk dat dit geen gewone vink was. Maar nog wilde ik mijn ogen niet geloven. Dus, terwijl de vogel rustig aan een boomknop zat te knabbelen, de camera erbij en de wat wazige foto, voor de zekerheid, nog eens vergeleken met de voorbeelden op internet. Appelvink !

En dat zit dan gewoon voor mijn raam, alsof het heel normaal is. Voor zo'n vogel is het dat natuurlijk ook...

De foto's staan op Twitter: 

Appelvink




De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman.

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van dit verhaal. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men