Het is goed afgelopen

Ja, sorry, beste lezers. Ik liet jullie vorig week achter in ondraaglijke spanning. Zou het goed aflopen met de jonge pimpelmezen, in het nestkastje op ons balkon. Voor maandag en dinsdag was warm weer voorspeld en het kastje hing elke ochtend een paar uur in de zon. Ik had de jonge mezen al wel uit het kastje zien kijken, maar zouden ze al groot genoeg zijn om de hitte te overleven ?

In vorige jaren, met het nestkastje aan de andere kant van het huis, waar elke avond de zon op schijnt, is het een paar keer verkeerd gegaan. Niet dat dat vanwege het warme weer was, denk ik, maar toch, het kan makkelijk slecht aflopen.

Maandagochtend was ik al vroeg wakker en, zoals gebruikelijk, maakte ik eerst een paar foto's van de zonsopkomst. Niets bijzonders, maar dat het een warme dag zou worden was duidelijk. Daarna keek ik eens hoe het met de mezen ging. Nog uitstekend, zo bleek, de twee ouders vlogen af en aan met rupsen en ander lekkers.

De jonge vogels leken me in prima conditie. Er hing er zo nu en dan één uit de opening van het nestkastje, nieuwsgierig uitkijkend naar de wereld daarbuiten. Ik maakte uiteraard een aantal foto's (hier te zien) maar helaas was, tegen een uur of 9, de accu van mijn camera leeg.

Ik moest nog boodschappen doen, dus ik legde de camera aan de oplader, pakte mijn tassen en reed naar de supermarkt. Ik hoopte bij terugkomst getuige te kunnen zijn van het uitvliegen van de mezen. Geen idee hoeveel er in het nest zaten en of er misschien al een paar vertrokken waren.

Aan de hoeveelheid rupsen die achter elkaar afgeleverd werd kon ik wel afleiden dat het er meer dan 1 of 2 jongen moesten zijn. Pimpelmezen kunnen makkelijk meer dan 10 kuikens grootbrengen, maar aangezien ik niet in het nestkastje kon kijken blijft het exacte aantal een vraagteken.

Toen ik terugkwam van de supermarkt hing er nog steeds (of alweer ?) een jonge mees uit het nestkastje. Ik ruimde de boodschappen weg en pakte mijn camera. De meeste foto's had ik tot dan toe genomen door het keukenraam, nu besloot ik om eens op het balkon zelf te kijken. Ik stapte naar buiten en hoorde een mees roepen. Er zat een jong op de balkonrand. Voor ik mijn camera in gereedheid had was het beestje weggevlogen.

Ik ging op een stoel zitten, aan de andere kant van het balkon, en hield het nestkastje nauwlettend in de gaten. Geen jonge mees meer te zien. Na een paar minuten kwam een van de volwassen vogels langs, met een rups in de snavel, keek eens naar binnen en vloog weer weg. Ik bleef nog een tijdje zitten, maar het leek er sterk op dat de mezen uitgevlogen waren.

In de loop van de dag keek ik nog een paar keer door het keukenraam en op het balkon, maar geen mees meer te zien. Ik had het moment suprême gemist. Dat ene meesje op de balkonrand was het laatste van het nest geweest.

De volgende dag klom ik op de ladder en haalde het nestkastje naar beneden. Om er in te kunnen kijken moest ik twee schroeven los draaien, maar gelukkig had ik een passende schroevendraaier in huis. Het kastje was leeg, op een keurig nest van mos en veertjes na. Geen dode vogeltjes, gelukkig.

Okee, ik had het uitvliegen gemist, maar toch was ik dik tevreden. Het was een beetje een gok geweest, om aan deze kant van het huis een nestkastje op te hangen. Maar ondanks het warme weer van de afgelopen weken, was het goed afgelopen.

Dan nog iets anders. Het is 10 weken geleden dat ik schreef over de grote kamerplant, de Schefflera, die in onze trappenhal staat. De plant werd te groot en ik zaagde de top eruit. Die zette ik in een vaas, met water, in de hoop dat er wortels aan zouden komen, dan zou ik hem weer in een pot kunnen zetten.

Afgelopen week was het zover. Op twee plaatsen waren worteltjes gegroeid en ik heb hem in de aarde gezet. Nu maar afwachten of de stek aanslaat. De oude plant staat er ook nog. Toploos. Ik had ooit gelezen dat die weer uit zou kunnen lopen, maar dat is nog niet gebeurd. We wachten het maar geduldig af, want zoals je ziet, wachten wordt vaak beloond.

 

De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik op het plaatje voor een grotere weergave. 

 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 en deel 5 van het vorige verhaal. 

 

 

Een fictief boek en andere opmerkelijke voorvallen

"Welke schrijver schuilgaat achter het pseudoniem 'Jan de Stripman' weten we niet. Wel konden we kennis maken met zijn zinnenprikkelende verhaal, waarbij voor de hand liggende verwachtingen worden gewekt. De kraai die schoorsteenveger wordt, is nauwelijks verrassend. Het is een beroep dat de vogel past. Maar anderzijds gooit de schrijver het roer in zijn verhaal om. Op kousenvoeten, zonder dat je weet hoe het begon, blijkt die kraai samen te wonen met een engel van een eekhoorn. Met die geliefde stilt hij een verlangen naar vroeger door samen uithuizig over de takken van de hoge eiken te rennen of fladderen.

Als je denkt dat je het weet dan gaat toch net weer anders. 'De kraai ...' is een filosofische benadering van het leven en een bijzonder literair debuut." (Martin Broek)

Ja, ik wist deze week enige verwarring te stichten onder mijn internetvrienden, met de zelfgemaakte boekomslag, van een boek dat nog geschreven zou moeten worden. Het inspireerde mijn goede vriend Martin tot de bovenstaande fictieve recensie. Zoveel lof voor een roman die ik nog niet eens geschreven heb.

Ik had alleen maar een foto gemaakt die me heel geschikt leek als boekcover. Wie hem nog niet gezien heeft, het is het silhouet van een kraai die op een schoorsteen zit, met een lichtgele ochtendlucht als achtergrond. Bovenaan schreef ik, met zwarte letters, 'De kraai op de schoorsteen', met tussen haakjes (roman) eronder. Onderaan mijn naam, in gele letters.

Na zo'n juichende recensie kan het boek alleen maar tegenvallen, dus ik denk dat ik het maar bij een denkbeeldig boek laat en een fictieve omslag.

Ondertussen lijkt het nog steeds goed te gaan met de pimpelmezen op ons balkon. Bij het oude nestkastje zie ik geen pimpels meer, al kijkt er wel af toe een koolmees nieuwsgierig naar binnen. Maar bij het nieuwe nestkastje, aan de andere kant van het huis, zag ik al een paar keer een pimpelmees met een rups naar binnen vliegen.

Het gaat niet in een hoog tempo, dus ik vermoed dat de vrouwtjesmees daar nog rustig zit te broeden. Ze wordt af en toe verwend door het mannetje, dat vast aan het oefenen is voor later, als de kuikens uitgekomen zijn.

De bomen van het park zijn nu allemaal prachtig fris lentegroen en daar wemelt het hopelijk van de rupsen en andere kleine beestjes. Krachtvoer voor de broedende mezen en hun kroost.

Als ik bij de webcams van Beleef deLente kijk, dan zit de koolmees daar ook nog rustig te broeden. Zoals ik eerder al veronderstelde is het aantal camera's uitgebreid. Het zijn er nu 11, na mijn vorige bericht zijn er 2 bijgekomen, de ooievaar is afgevallen omdat de vogels voor een ander nest gekozen hebben.

Een mooie nieuwkomer is de gierzwaluw. Er worden 2 nestkasten gevolgd waar al flink om gevochten is door de vogels. Eieren zijn er nog niet gelegd. Dat is helaas ook het geval bij de slechtvalken, waar dat ook niet meer verwacht wordt. Men denkt dat het vrouwtje onvruchtbaar is, al maken de valken wel elk voorjaar voorbereidingen voor het nieuwe broedseizoen, jongen heeft dit paar nog niet voortgebracht.

Voorspoediger gaat het bij de zeearend, die twee prachtige kuikens heeft en bij de bosuil waar de jonge uilen al nieuwsgierig uit de nestkast kijken. Die zullen eerdaags wel naar buiten klimmen, dat doen uilskuikens al voor ze kunnen vliegen.

Ondertussen begint de Schefflera, de grote kamerplant waar ik 6 weken geleden een stek van nam, wortels te krijgen. Het zijn nog maar kleine uitstulpingen, onderaan de stengel, maar het begin is er. Een bloempot en potgrond heb ik al klaar staan, maar ik wacht nog een paar weken. Geduld is een schone zaak, als het om groeiende planten gaat.

Dan is er ook nog het WK-snooker, in het Engelse Sheffield, waarvan vandaag en morgen de finale gespeeld wordt. Het was een mooi toernooi, met spannende partijen en gisteravond moesten we lang wachten voor de laatste finalist bekend werd. De jonge Chinees Wu Yize versloeg de Noord-Ier Mark Allen in een marathonpartij en gaat het opnemen tegen de ervaren Engelsman Shaun Murphy.

Zo is er overal weer genoeg te beleven, is het niet fictief dan wel op het internet, TV, of in de eigen woonkamer, of op het balkon. 

      

 

De Strip is gemaakt door de Stripman zelf. Klik op het plaatje voor een grotere weergave. Klik hier voor deel 1 van dit verhaal. 

 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 - deel 11 - deel 12 - deel 13 - deel 14 - deel 15 - deel 16 - deel 17 - deel 18 - deel 19 en deel 20 van het vorige verhaal.  

 

 

 

Spanning en Sensatie !!

De spanning eerst maar: Gaan er mezen broeden op ons balkon, of niet ? In de afgelopen jaren is het een terugkerend thema: De mezen en het nestkastje. Maar dit jaar hebben we twee kansen, want twee nestkastjes.

Er hangt al 20 jaar een nestkastje op ons balkon en ook een op het balkon van de benedenburen. Bij de buren broedde meestal een paar koolmezen, bij ons vaker pimpelmezen. Er gingen ook jaren voorbij waarin er niet gebroed werd, of het broedsel mislukte, wat vaker bij ons dan bij de buren leek te gebeuren.

Maar twee zomers geleden overleed onze benedenbuurvrouw. De nieuwe bewoners haalden het nestkastje weg en vorig jaar besloot ik daarom om, aan de andere kant van het huis, ook een kastje te hangen. Zonder succes, geen broedende mezen, dat jaar.

Maar de afgelopen weken zag het er goed uit bij het oude kastje. Twee pimpelmezen kwamen regelmatig plukjes mos brengen en probeerden de andere mezen van het balkon te jagen. Aan de andere kant van het huis, bij kastje twee, zag ik ook een paar keer een pimpelmees.

Deze week was het ineens stil bij kastje één. Zo stil dat ik er maar eens voorzichtig in keek. Er lag inderdaad een laagje mos, maar een compleet nestje was het niet. Het leek erop dat de mezen hun interesse verloren hadden.

Bij kastje twee zag ik nog wel een paar keer een mees naar binnen vliegen. De kans bestaat dat daar dus wel gebroed wordt. Jongen zijn er zeker nog niet, als dat zo is zie je de mezen veel vaker heen en weer vliegen. Maar er is nog hoop en het blijft spannend.

Dan de sensatie. Die maakte ik mee op weg, van de supermarkt, naar huis. Op de rotonde, halverwege, waren een motorrijder en een automobilist tot stilstand gekomen. De motorrijder stond naast zijn voertuig, de automobilist was uit zijn witte bestelwagen gestapt en zo te horen erg boos. De ene kanker, na de andere, schalde me tegemoet.

Ik denk dat de twee elkaar geraakt hadden en dat de motorpiloot vond, dat de autobestuurder daar schuldig aan was. Die was het daar duidelijk niet mee eens en liet dat op luide toon horen. De man maakte zich zo boos dat hij op de motorfiets spuugde. Wat de eigenaar van de motor daarvan vond kon ik niet horen, zijn reactie bleef verborgen onder zijn motorhelm.

De automan sprong, met nog een krachtterm, terug in zijn voertuig en wilde wegrijden. Daarop pakte de motorrijder zijn smartphone en stapte voor de auto, waarschijnlijk om de boze man te fotograferen, of filmen. Die gaf daarop gas en raakte zijn tegenstrever die, met een sprong, nog net erger wist te voorkomen. Dat bracht de motorrijder ook tot het kookpunt, want hij haalde uit en gaf de vertrekkende auto een flinke trap.

Het duurde allemaal maar een minuutje. Net lang genoeg, voor mij, om met mijn scootmobiel de rotonde te ronden. Maar het verkeer werd er wel even door opgehouden. Toen ik verder reed zag ik een man, die zijn huis uit was gekomen en ook een vrouw met een hond, verschrikt in de richting van het tumult kijken.

Ja, dat rustige Soestdijk, elke dag weer nieuwe spanning en sensatie.

     

 

De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik op het plaatje voor een grotere weergave.

 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 - deel 11 - deel 12 - deel 13 - deel 14 - deel 15 - deel 16 - deel 17 - deel 18 en deel 19 van dit verhaal.  

 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 en deel 6 van het vorige stripverhaal.  

 

 

Kijk naar de vogels en stem groen !

De trouwe lezers weten het wel, vanaf begin maart heb ik het, elk jaar, minstens 1 keer over de vogelwebcams van Beleef de Lente. Voor het geval er toch nog een lezer is, die niet weet waar ik het over heb, zal ik het heel kort uitleggen. Sinds 2007 laat Vogelbescherming, ons vogelliefhebbers, via een aantal webcams, meekijken in de nesten en nestkasten van broedende vogels. De website, die daarvoor ingericht is, heet Beleefde Lente en jullie eigen Stripman kijkt al 20 jaar mee.

Ik geef toe, de laatste jaren volg ik het niet meer zo heel fanatiek, maar ik schrijf er elk jaar nog wel een verhaaltje over. Die verhaaltjes lees ik ook elk jaar nog eens terug en wat me deze keer opvalt is dat er minder webcams zijn. Vorig jaar waren er 14 camera's, dit jaar zie ik er maar 10 en bij 1 daarvan, de ooievaar, staat al direct de mededeling dat er niet gebroed wordt.

De beelden zijn dit jaar wel van betere kwaliteit, want voor het eerst in HD. Daarnaast is er een nieuw WhatsApp-kanaal, waar je je op de hoogte kunt laten houden van belangrijke momenten. En om alles te kunnen zien moet je, ook voor het eerst, een account aanmaken en inloggen. Dat WhatsApp laat ik nog even zitten, maar ik heb, om ook de steenuil en de zeearend te kunnen zien, wel een account aangemaakt.

Dat heeft nog een ander voordeel, je kunt dan ook meelezen en eventueel -schrijven in de chat die bij elke camera staat. Dat kan soms voordelen hebben, als er iets gebeurd is dat je gemist hebt. Er zijn webcamvolgers die bijna de hele dag aanwezig zijn en elke verandering bijhouden. Maar er wordt ook vrij veel loos gebabbeld. Toen ik voor het eerst inlogde ging het, bij de slechtvalk, bijvoorbeeld, voornamelijk over voetballen. Niet zo interessant, al moet ik toegeven dat er voor de camera ook niets bijzonders te zien was.

Naast de slechtvalk, de steenuil en de zeearend, zijn er ook al beelden van een bosuil en een kolonie lepelaars. Verwacht worden nog de koolmees, de tapuit en camera's op weidevogels en een vijver. Leuk, meer het is toch een beetje mager, in vergelijking met vorige jaren. Toen waren er ook beelden van kerkuilen, oehoe's, visarenden, merels, ijsvogels, kiekendieven en gierzwaluwen. Maar misschien wordt het aanbod nog uitgebreid.

Voor wie er meer wil is er genoeg te zien, elders op het internet. Bijvoorbeeld All About Birds, van de Amerikaanse Cornell University, met een hele reeks webcams. Bij het Britse Wild Life Trust is het aanbod zelfs nog groter, met niet alleen vogels, maar ook zoogdieren als dassen en zeehonden. En wie graag broedende oehoe's wil zien (en wie zou dat nu niet willen ?) kan terecht bij de Duitse webcams van het Gesellschaft zur Erhaltung der Eulen.

 

Wat me ook opviel, bij het teruglezen van mijn oude verhaaltjes, is dat er vaak verkiezingen zijn in maart. Dat is ook dit jaar het geval. Volgende week kunnen we stemmen voor de gemeenteraad. Je kunt je afvragen waarom je dat zou moeten doen, de opkomst is vaak laag, maar voor natuurliefhebbers is de gemeente van groot belang.

De afdeling groenbeheer gaat over veel van de bomen, plantsoenen, parken, wegbermen en grasvelden in een stad of dorp. Al dat groen is van levensbelang voor insecten, vogels en andere dieren, zoals de mens. Uit ervaring weet ik dat er vaak teveel gesnoeid, gemaaid en gezaagd wordt door de gemeentelijke beheerders. Meestal huren ze daar externe aannemers en hoveniers voor in, trouwens, de tijd dat er echte gemeentewerkers, in zwarte corduroy pakken, op harken stonden te leunen is, in ons dorp, al lang voorbij.

Maar de gemeente bepaalt wat en wanneer er geschoffeld, gekapt en gemaaid wordt. Het is dus echt wel een goed idee om te gaan stemmen en dan te kiezen voor een partij met groene ideeën. Bij ons doet de Partij voor de Dieren voor het eerst mee. En ik zag op hun website veel goede plannen staan:

'Zonder natuur kunnen we niet leven. Daarom wil de Partij voor de Dieren meer bomen, struiken, bloemen en planten. Gifvrij en goed voor de biodiversiteit. Het moet weer gonzen van de bijen, vlinders en libellen. Bomenkap en onnodig maaien moet stoppen, de natuur moet de ruimte krijgen om te groeien en te bloeien.'

Dus:

...minder snoeien en maaien, schuilplaatsen voor dieren worden gespaard en insecten dodende klepelmaaiers gaan eruit. (…)

We scherpen de criteria voor kapvergunningen aan. Elke boom telt. Bomen krijgen ruimte en goede verzorging. (…)

Er is al te veel natuur verloren gegaan. Ecosystemen zijn geen legoblokjes die verplaatst kunnen worden.' 

 

Mijn keuze ligt voor de hand.

    

 

De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik op het plaatje voor een grotere weergave.

 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 - deel 11 - deel 12 - deel 13 en deel 14 van dit verhaal.  

 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 en deel 6 van het vorige stripverhaal.  

 

 

De Tuinvogeltelling, de Olympische Spelen en Paul McCartney

Vorig weekend vroeg ik me nog af of de Nationale Tuinvogeltelling wel genoeg aandacht kreeg. Ik had er weinig over gezien op TV en internet. Maar mijn zorgen waren overbodig, het was een recordtelling. Vogelbescherming schrijft dat er 136.903 tellers meededen en dat die 1.898.916 vogels geteld hebben.

En er is een nieuwe nummer 1, in de lijst van meestgetelde vogels: de koolmees. Dat was op ons balkon al jaren zo. De huismus, die tot nu toe altijd de lijst aanvoerde, zag ik maar zelden. Grappig genoeg kwamen er afgelopen jaar meer mussen op ons balkon, maar tijdens mijn eigen telling won de koolmees met 3 – 1.

Je kunt op de site van Vogelbescherming, naast de landelijke resultaten, ook zien hoe het in je provincie, dorp, of straat gesteld was. In de provincie won de koolmees, maar bij ons in het dorp en in de straat waren er meer huismussen. In de landelijke top 25 staat, op de 16e plaats, ook nog de halsbandparkiet (die we hier niet hebben), vlak boven de grote bonte specht (die we hier weer horen roffelen, maar die deze winter niet vaak op het balkon kwam).

Ondertussen bloeien er krokussen in het grasveld en hoorde ik vanochtend een pimpelmees roepen, bij het nieuwe nestkastje op het balkon. De lente zit alweer in de lucht.

De Olympische Winterspelen

Mijn vrouw klaagt dat haar favoriete TV-programma's worden verdrongen door de Olympische Winterspelen. Zelf vind ik dat niet zo heel erg. Veel van het gedoe in de sneeuw en op het ijs, interesseert me niet, maar er zijn ook best leuke wintersporten. Schaatsen, natuurlijk, maar ook bobsleeën en curling zijn best grappig. En eens in de 4 jaar naar een ijshockeywedstrijd kijken is ook best te doen.

De openingsceremonie hebben we grotendeels overgeslagen. Al dat vlagvertoon en geparadeer heeft weinig met sporten te maken. Maar we keken gisterenmiddag wel naar de 3000 meter schaatsen voor de vrouwen. De Nederlandse favorieten grepen naast de prijzen, maar daar stond een mooie winnares tegenover, de Italiaanse Francesca Lollobrigida. Ja, voor de ouderen onder ons, dat is het nichtje van Gina. Zoek die maar eens op, jongelui.

Paul McCartney

Ondertussen heb ik de dikke biografie, die Philip Norman schreef over Paul McCartney, uitgelezen. Tussendoor heb ik geprobeerd om de albums die de oude Beatle uitbracht, met zijn band Wings en solo, nog eens te beluisteren. Dat is nog niet helemaal gelukt, maar dat komt nog wel.

Norman had zich, vlak na het uit elkaar gaan van The Beatles, zeer kritisch uitgelaten over Paul. Maar de biografie die hij 45 jaar later schreef is veel milder van toon. Het scheelt ook dat de hoofdpersoon nog leeft. Veel andere biografieën eindigen in mineur, met het overlijden van de held van het verhaal. Maar hier kan het boek worden afgesloten met een vluchtige ontmoeting, met Paul, vlak voor een mooi live-optreden.

Er worden in het boek ook wel wat kritische noten gekraakt, maar overeind blijft dat McCartney een zeer getalenteerd en succesvol muzikant is. Wat ook duidelijk wordt is dat hij het best functioneert als hij andere muzikanten om zich heen heeft.

Bij The Beatles had hij het geluk dat er twee andere goede liedjesschrijvers in de band zaten. Vooral met John Lennon had hij een vruchtbare samenwerking. Ze vulden elkaar aan en corrigeerden elkaar. En ze kregen ruzie, al werd dat uiteindelijk ook weer bijgelegd.

In zijn sololoopbaan bleef Paul daarna zoeken naar een gelijkwaardige, muzikale partner. Hij was in staat om helemaal alleen een album vol te schrijven en te spelen. Maar de paar keer dat hij dat deed leverde het niet de beste muziek op.

Hij moet dat zelf ook beseft hebben want hij probeerde, met Wings, eenzelfde band op te richten als The Beatles. Later ging hij een samenwerking aan met Eric Stewart (van de band 10 CC) en daarna Elvis Costello. Met wisselend succes, maar daaruit blijkt wel dat hij muziek ziet als iets dat je met andere muzikanten maakt. Dat zal ook de drijfveer zijn achter zijn drang om live te blijven spelen.

The Beatles hadden het optreden voor publiek opgegeven. Het was teveel gedoe en hysterie van fans, ze trokken zich liever terug in de studio. Maar Paul ging, met Wings, meteen weer de podia op. Nog voor ze een behoorlijk repertoire hadden zelfs. Beatlesliedjes wilde hij niet spelen en de eigen hits waren er aanvankelijk nog nauwelijks.

Dat werd later wel anders en de Beatlesliedjes kwamen ook terug op het repertoire. Daarnaast schreef hij, samen met geschoolde componisten, een aantal werken voor klassiek orkest en koor. Hij probeerde ook films te maken, maar dat bleek niet zijn beste idee. Hij was wel heel succesvol als muziekuitgever en verwierf de rechten op de muziek van enkele van zijn jeugdhelden.

Uiteraard wordt ook zijn zeer gelukkige huwelijk, met Linda Eastman, beschreven en zijn rampzalige tweede huwelijk, met Heather Mills. Maar Paul overleefde ook dat en is nu weer gelukkig met zijn 3e vrouw, Nancy Shevell. Wie de opzienbarende details wil weten moet zelf het boek maar lezen.

 

 

De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik op het plaatje voor een grotere weergave.

 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 en deel 9 van dit verhaal.  

 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 en deel 6 van het vorige stripverhaal.  

 

 

 

Daar is ie weer: De Nationale Tuinvogeltelling

Het kan zijn dat jullie het gemist hebben, want ik heb de indruk dat het evenement wat minder prominent in het nieuws was dan de voorgaande jaren. Misschien heb ik zelf ook minder goed opgelet, maar ik zag, bijvoorbeeld, geen mailtjes van Vogelbescherming, die anders de telling al weken van te voren aankondigden.

Ik heb ook geen berichten gezien in de TV-journaals en de krant. Maar dat kan aan mij gelegen hebben. Als ik 'tuinvogeltelling' invoer bij Google krijg ik wel vermeldingen bij de NOS en een aantal grotere en kleinere kranten. Maar gek genoeg, bij de veelgestelde vragen en zoeksuggesties, voornamelijk verwijzingen naar de telling van 2025.

Misschien is het grootste burger-science evenement, dit jaar, een beetje weggedrukt door de vorming van het nieuwe kabinet en de drukte rondom Donald Trump. (Zelf volgde ik de afgelopen week vooral de prestaties van die andere Trump, de sympathieke snookerspeler Judd.)

En er is concurrentie van andere tellingen. Er is tegenwoordig ook een vlindertelling, een bijentelling, een mollentelling, een vleermuizentelling, een winterbloementelling en waarschijnlijk vergeet ik er dan nog een paar. Maar daarom mogen we de Tuinvogeltelling, die al gehouden wordt sinds 2003 en de moeder is van alle tellingen, niet vergeten.

Want, om mezelf te citeren: 'Het Tuinvogeltellen is ook een soort demonstratie, we laten zien dat we nog niet helemaal de weg kwijt zijn. We laten ons het hoofd niet op hol brengen door politici, maatregelen en problemen. We houden oog voor de natuur en vogels om ons heen.'

Dus: ik doe dit jaar uiteraard weer mee, zoals ik dat al zolang doe als ik me herinneren kan. En omdat we geen tuin hebben, tel ik op het balkon. We hebben een echte Hollandse kwakkelwinter. Afgelopen donderdag lag er nog sneeuw, vrijdag hadden we regen en vanochtend vallen er ook wat druppels. Ik vroeg me dus af of er veel vogels zouden komen toen ik, vrijdagochtend, nieuw vogelvoer op het balkon legde.

Het is maar een klein balkonnetje, zoals de trouwe lezers weten, maar er is een voederhuisje waar ik strooivoer in leg, er hangt een pindasilo en een, zelfgemaakte, vogelpindakaashouder. Aan het raam hangt, met zuignappen, een bakje met zonnebloempitten en ik strooi ook wat vogelzaadjes op de balkonvloer.

Toen ik dat allemaal gedaan had ging ik eerst wat andere huiselijke bezigheden doen. Het eigenlijke tellen wilde ik uitstellen tot na het ontbijt. Maar vanuit mijn ooghoek zag ik dat het al behoorlijk druk was op het balkon. Dus noteerde ik toch maar wat er voorbij kwam: drie koolmezen, vier kauwtjes, een houtduif, een holenduif, een merel, een boomklever, een huismus en een pimpelmees.

Dat zijn acht verschillende vogelsoorten en dertien vogels. Zoveel heb ik er maar zelden geteld ! De volgende dag telde ik nog eens. Zeven soorten en twaalf individuen, de boomklever bleef deze keer weg. Tussendoor zag ik ook nog een ekster, een roodborst en een heggenmus op het balkon. Maar die kwamen buiten het, voor de telling vastgestelde, halve uur.

Er zijn jaren geweest dat ik maar vier of vijf vogels telde. Vorig jaar waren het er negen, het jaar daarvoor tien. Moeten we daar conclusies aan verbinden ? Gaat het steeds beter met de vogels op Soestdijk ? Of kunnen ze moeilijker voedsel vinden en komen ze daardoor op ons balkon ? Ik weet het niet.

Laat ik nog even kijken naar de landelijke resultaten tot nu toe. Er hebben, met nog een dag te gaan, bijna 50.000 mensen een telling ingeleverd. Er zijn bijna 750.000 vogels geteld en de koolmees gaat aan kop. Dat is een verrassing want meestal is de huismus de meestgetelde vogel. Verder verschillen de aantallen niet veel van de voorgaande jaren.

Wie nog mee wil doen: Het kan vandaag nog de hele dag. Tellingen kun je nog invoeren tot maandagmiddag 12:00 uur. Zie voor meer informatie de website van Vogelbescherming.

Wie de foto's wil zien, die ik tussen het tellen door maakte, moet naar Bluesky of Facebook. Mijn Twitteraccount heb ik opgezegd, toen die mafkees van een Musk het overnam en mijn Instagramaccount staat op non actief, als protest tegen Trump (Donald). 

 

 

De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik op het plaatje voor een grotere weergave.

 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 en deel 8 van dit verhaal.  

 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 en deel 6 van het vorige stripverhaal.  

 

 

 

Herfst op het balkon

Eind juni schreef ik dat ik jullie lastig zou gaan vallen met veel verhalen over de natuur, de vogels de bloemen en insecten. Vervolgens heb ik het daar nauwelijks meer over gehad. Ik voel me een beetje schuldig, dus vandaag een natuurblog van iemand die nauwelijks naar buiten gaat, maar die wel een balkon heeft.

Zaterdagochtend zaten er 5 pimpelmezen op dat balkon, waar de blaadjes van de blauwe bes rood beginnen te verkleuren en de dropplant uitgebloeid is. De pimpels zaten te wachten tot die ene koolmees het voerbakje met de zonnebloempitten zou verlaten. Maar die ene bleef daar lekker zitten en at het ene na het andere pitje.

Pimpelmezen kunnen best geduldig zijn, als het moet, en ze bleven op het balkon tot de koolmees eindelijk wegvloog, waarna ze om de beurt een zonnebloempit uit het bakje namen. Ze vlogen naar de balkonrand, het bessenstruikje, of het voederhuisje, om daar hun pitje op te eten.

Op te peuzelen, had ik bijna geschreven. Een beetje te oubollig misschien, maar ze houden de pitten vast tussen hun pootjes, terwijl ze er hapjes van nemen, dus dat is best peuzelig. Er hebben geen pimpelmezen gebroed in ons nestkastje, dit jaar. Maar ze zullen toch wel een redelijk goed jaar hebben gehad, anders zouden er geen 5 tegelijk op het balkon te zien zijn.

Ook de koolmezen hebben een behoorlijk succesvol broedseizoen achter de rug, afgaande op de hoeveelheid jonge mezen die ik op het balkon zag. Het nestkastje bij de benedenburen is door de nieuwe bewoners van het appartement weggehaald. Maar de mezen zullen ergens anders in de buurt onderdak hebben gevonden. Ik heb een nieuw kastje opgehangen aan de andere kant van het huis, maar dat is onbewoond gebleven.

De braamstruik, die uit zichzelf in een bloempot op het balkon is komen wonen, had flink wat bramen dit jaar. Maar er zijn weinig vogels, of insecten, die daar in geïnteresseerd zijn. De zwarte vruchten hangen nu verschrompeld aan de stekelige takken. De bladeren van de braam beginnen ook al bruine randen te krijgen. Ja, het is herfst.

Ondertussen heeft een kauwtje alle mezen van het balkon verjaagd. Die zit nu te wachten tot ik de vogelpindakaas bijvul en zaadjes in het voederhuisje leg. De kauwtjes, eksters en de duiven weten dat ik dat elke ochtend doe, dus houden ze het balkon goed in de gaten.

Als ik, een halfuurtje later, het voer neerleg komt er aanvankelijk alleen een houtduif van de zaadjes eten. Even later strijken er 4 kauwtjes neer en vindt de houtduif het te druk worden. De drukte neemt nog toe als er ook een ekster arriveert. Kauwtjes en eksters maken elke dag ruzie om de vogelpindakaas. Vandaag duurt het niet lang. Tien minuten nadat ik het voer heb neergelegd is het balkon weer leeg. De vogelpindakaas is voor de helft op, maar de meeste zaadjes liggen er nog. Er zal iets anders zijn dat de vogels bezighoudt.

Ik werp even een blik op ons andere balkon, aan de zonkant van het huis. Daar staan nog fuchsia's in bloei en herfstasters. De lobelia's zijn helemaal bruin, maar hebben nog wat blauwe bloemetjes. In de grotendeels uitgebloeide basterdwederik zitten ook nog een paar, kleine, roze bloemetjes.

Beestjes zie ik er weinig. De metselbijtjes zijn klaar met metselen, ze hebben bijna alle gaatjes in de bijenhotels gevuld. Hommels zie ik al een tijdje niet meer en zelfs de segrijnslakken, waar we er tientallen van hebben, laten zich minder zien.

Weer voor het raam bij het vogelbalkon, zie ik dat de eksters en kauwtjes terug zijn en de pindakaas bijna op hebben. Ze vliegen weer weg en er komt een houtduif terug, die van de zaadjes in het voederhuisje begint te eten.

Het zou leuk zijn als er weer eens een grote bonte specht langskomt, om een pindaatje te halen, maar die zie ik weinig de laatste tijd. Ze hebben wel weer jongen grootgebracht in het park, die een paar keer op ons balkon zijn geweest, maar we zien ze minder dan in andere jaren.

Bezoekers die we juist vaker zien zijn de huismussen, die aan de andere kant van het huis, onder de dakpannen van de laagbouw, broeden. Zij hebben ons balkon echt ontdekt en komen regelmatig wat eten halen. De boomklever is ook een vaste bezoeker en het holenduifje, een kleiner neefje van de houtduif. De holenduif is tamelijk schuchter en laat zich makkelijk door andere vogels verjagen, maar hij komt wel telkens weer terug.

Er vliegen wat ganzen over en af en toe een groepje spreeuwen en als de grotere vogels weer weg zijn komen er 2 pimpelmezen een zonnebloempitje halen. Tot zover, maar er komt ongetwijfeld een vervolg.

De foto's die ik maak, van de natuur op en rond het balkon, kunnen jullie zien op Bluesky. Een account is daar niet voor nodig. 

 
  

 

De Strip is gemaakt door de de Geheimzinnige Hulpman.

 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8  - deel 9 - deel 10 en deel 11 van het stripverhaal.  

 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal.  

 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

 

De traditionele start van het vogelwebcamseizoen

Laat ik maar met de deur in huis vallen: ik hou niet zo van tradities. Voor veel mensen is het woord 'traditie' een excuus om stompzinnige dingen, waar andere mensen en vaak ook al het andere leven op de planeet, jaar na jaar, alleen maar last van hebben.

Bijvoorbeeld het massaal kopen van, met veel gif gekweekte, bloemen, of ongezond snoepgoed, prullaria met harten en andere onzin, waar uiteindelijk alleen de producenten van die spullen iets van opschieten. Of het in brand steken van grote stapels hout. Of het tot ontploffing brengen van vuurwerk, al dan niet vastgebonden aan een deurknop.

Misschien zou het een verfrissend idee zijn, een mogelijke nieuwe traditie, om elk jaar de meest schadelijke traditie af te schaffen ? Het toverwoord 'traditie' zou dan weer iets positiefs krijgen.

Maar genoeg gezeurd. Het is weer tijd voor de traditionele aankondiging van het vogelwebcamseizoen, zoals ik dat al sinds mensenheugenis doe, jaar na jaar en vol enthousiasme. De liefhebbers zullen nu wel roepen dat ik een paar weken te laat ben en daar hebben ze gelijk in. Maar ze zullen ook begrijpen dat ik tradities niet heel fanatiek in stand wil houden.

Er zijn trouwens mensen die zeggen dat die webcams de wilde dieren verstoren en daar zou wel iets van waar kunnen zijn. Het is in ieder geval geen goed idee om zelf een natuurgebied in te lopen en daar, ver van de gebaande paden, je eigen webcam op te gaan hangen. Dat zou zeker geen traditie moeten worden, maar het schijnt wel steeds vaker te gebeuren.

Of een broedende vogel hinder heeft van een camera, die op het nest gericht staat, betwijfel ik. Zeker nu ik vorig jaar, met eigen ogen en zonder camera, heb kunnen zien dat een paartje koolmezen rustig door ging met hun jongen voeren, terwijl op een halve meter afstand en drie dagen lang, huisraad over een balkon werd gegooid. (Dat was niet door een echtelijke ruzie, maar omdat het huis, waar het nestkastje aanhing, ontruimd moest worden en er veel meer spullen aanwezig waren dan de verhuizers hadden verwacht.)

Er is meer dan een, rustig aanwezige, camera nodig om vogels van hun nest te jagen. Dat wordt overigens al jaren bewezen door al die vogelwebcams. En wie vogelwebcams zegt, zegt 'Beleef de Lente', het grootse initiatief van Vogelbescherming. 

Daar worden dit jaar 12 webcams aangekondigd, gericht op nesten variërend van de kleine koolmees tot de reusachtige zeerarend. Voor 4 daarvan is het nog even afwachten, daar is het broedseizoen nog niet begonnen, maar voor een enkeling is het al in volle gang. De zeearend – dat is overigens de huismus onder de broedvogels, want het paar blijft bijna het hele jaar op of rond het nest – heeft al 3 eieren gelegd !

Het is ook een traditie dat ik elk jaar wat rond kijk of er, ergens anders op het internet, nog leuke vogelwebcams zijn. Bijvoorbeeld All About Birds van het Cornell University Lab, in New York. Die hebben het toch al niet gemakkelijk omdat de blonde Turnip zijn giftige pijlen ook richt op onderwijsinstelling en natuurbeschermers. Maar hun vogelcamwebsite is mooi en heeft een hele reeks actieve camera's en ook een stel dat nog in de planning zit.

Bij Looduskalender, in Estland, is het nog volop winter. Maar er zijn wel een paar webcams actief, vooral gericht op voederplaatsen. In het verleden hadden ze mooie beelden van broedende zeearenden, bosuilen en zwarte ooievaars. Het loont de moeite om daar over een paar maanden nog eens te gaan kijken.

Nog dichter bij huis zijn de Duitse Uhu-webcams, in het Eiffel gebergte. Vier webcams zijn daar gericht op broedende oehoes.

De Britten hebben hun Wildlife Trust, met een website vol camera's, gericht op allerlei locaties in het Verenigd Koninkrijk. Van papegaaiduikers, tot visarenden en kerkuilen, er is daar van alles te volgen.

Tot slot een Amerikaans YouTubekanaal dat ik vorig jaar ontdekte:

North Carolina Bird Feeder 24/7 Live Stream. Er is daar een camera gericht op een voederplaats waar de meest fantastisch gekleurde vogels komen. Vooral leuk voor de avonduren, als bij ons de vogels slapen, want het is daar 6 uur vroeger dan bij ons. 

 

De Strip is gemaakt door de Stripman zelf 

 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 - deel 11 - deel 12 en deel 13 van het vorige verhaal.

 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

 

Natuurlijk doe ik mee aan de Tuinvogeltelling

Ja, wat een vraag! Ik doe al mee sinds mensenheugenis. Nou ja, in ieder geval zolang als ik me herinneren kan. Het oudste bericht erover, op ons Stripblog, is van januari 2011 en toen schreef ik dat ik al jaren meedeed:

'Ik heb geen notitieblok op de vensterbank liggen. Maar ik kijk wel graag naar de vogels als die op mijn balkonnetje van het vogelvoer komen eten, dat is geen geheim. En om dan eens per jaar te turven hoeveel er van de verschillende soorten, in een half uur, langs komen, dat vind ik wel leuk.'

Ik schreef ook dat er in 2010 37.000 vogelliefhebbers een telling ingeleverd hadden. Dat vonden we toen heel wat. Zij telden toen ruim een miljoen vogels. Vorig jaar deden er bijna 114.000 mensen mee, die samen 1,7 miljoen vogels telden. Drie keer zoveel deelnemers, maar niet drie keer zoveel vogels. Daar moeten we misschien geen conclusies aan verbinden, maar dat het met de natuur in ons land niet goed gaat, is een feit.

Maar kom, vandaag zijn we optimistisch ! Dat ben ik ook elke keer weer als ik de tuinvogels ga tellen. Op het balkon dus, want een tuin hebben we niet. Meestal vallen de resultaten wat tegen, een vogeltje of 4 – 5, meer niet. Maar het is geen wedstrijd !

Om de situatie even te schetsen, voor de mensen die mijn blogs niet wekelijks volgen: Ik woon op drie hoog, tegenover een rij hoge eiken en beuken, met daarachter een vijver en een verzorgingsflat. Rechts daarvan heb ik uitzicht op een park, met nog meer hoge bomen en vijvers.

Mooi vogelterrein, ook als je weet dat een boogscheut, of een steenworp, in ieder geval niet ver weg, ook nog het Baarnse bos is en de bossen rond Paleis Soestdijk. Ietsje verder weg zijn de Eempolders. Allemaal binnen een afstand waar de gemiddelde vogel zijn vleugel niet voor omdraait. Ik zie hier dus van alles overvliegen, van reigers en ooievaars, tot buizerds, ganzen en aalscholvers.

Dat soort vogels komt natuurlijk nooit op ons balkon. Ik moet het doen met tuinvogels als houtduiven, kauwtjes, koolmezen, pimpelmezen, merels en roodborsten. Niks mis mee, ik geef ze allemaal, met veel plezier, het hele jaar te eten. Er komen ook typische bosvogels, zoals de boomklever en de grote bonte specht. De huismus, die elk jaar het meest geteld wordt, is ook aanwezig in onze buurt, maar die blijft doorgaans aan de andere kant van het flatblok, bij de laagbouw, zitten.

De bescheiden aantallen die ik tel zijn een terugkerend thema in mijn verhaaltjes over de Tuinvogeltelling. In 2013 schreef ik:

'De afgelopen jaren vielen de aantallen, bij mij, een beetje tegen. Ik kwam niet verder dan 4 vogeltjes, terwijl het landelijk gemiddelde op 18 exemplaren lag. Nu is het bij mij 's winters ook minder druk dan 's zomers. Maar dit jaar is de aanloop, of liever aanvlucht, heel aardig. Ik denk dat ik toch zeker op 5 moet kunnen komen.

Als ik nou net als de vorige keren wacht met tellen tot er minstens 1 vogel op het balkon zit, dan zal het wel goed gaan. Misschien lukt het me zelfs om een paar getelde vogels te fotograferen...!'

Toen plaatste ik mijn foto's op Twitter, maar dat account heb ik opgezegd toen Elon Musk er de baas werd. Nu zul je de foto's moeten zoeken op Facebook , of Bluesky (53 volgers inmiddels !).

We zijn misschien een beetje somber, momenteel, vanwege Musk, Trump, Wilders en Schoof, maar ook dat is niets nieuws. In 2021 was het land in crisis, schreef ik, want er was een pandemie. Niet dat er echt problemen waren want:

'Laten we eerlijk zijn: de supermarkt ligt vol levensmiddelen, er komt warm en koud water uit de kraan, de elektriciteit doet het, we hebben breedband internet en de pakjesbezorger legt de bestellingen veilig op de trap. Kortom, er staat ons weinig in de weg om ons met de belangrijke zaken van het leven bezig te houden.'

De Tuinvogeltelling dus:

'Virusveilig, want gewoon vanuit huis. Ieder voor zich, maar toch samen en gezellig, voor één doel. Het Tuinvogeltellen is ook een soort demonstratie, we laten zien dat we nog niet helemaal de weg kwijt zijn. We laten ons het hoofd niet op hol brengen door virussen, maatregelen en protesten. We houden oog voor de natuur en vogels om ons heen.'

En zo is het ook nu. Rechtse wereldverslechteraars mogen dreigen de hele wereld in de soep te laten lopen, wij trekken ons daar niets van aan en tellen, gewoon, heel gezellig, de vogels in onze tuin. Dat zal ze leren !

En we zijn de enige niet. In België houden ze het Grote Vogel Weekend , in Groot-Brittannië doen ze de Big Garden Birdwatch , In Duitsland is er ook een Tuinvogeltelling, maar dan pas in mei, de Stunde der Gartenvögel . In de winter doen ze een Stunde der Wintervögel , maar die is net geweest.

Kortom, het is heel normaal, leuk en gezellig. Tellen kan nog de hele dag. Alle informatie vind je op https://www.vogelbescherming.nl/tuinvogeltelling

Ps: Ik heb mijn telling gisteren al ingeleverd. Het resultaat was 2 spreeuwen, 2 koolmezen, 1 pimpelmees, 1 merel en 3 kauwtjes. Voor mijn doen een heel mooie score. 

 

De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 en deel 6 van dit verhaal.

 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 en deel 5 van het vorige (gezamenlijke) verhaal.

 

Klik op de tekening voor een grotere weergave.