Abigail en Barney

Abigail viel wel mee, maar van Barney hebben we toch wel wat gemerkt, hier in het midden van het land. Jullie vragen je misschien af waar hij het nu weer over heeft ? Nou, Abigail en Barney waren de najaarsstormen die, in de afgelopen anderhalve week, over ons land trokken.

De eerste passeerde ons land op vrijdag de 13e en dat inspireerde sommigen op internet om haar aan te kondigen als een 'Killer Storm'. De verleiding is groot om een vergelijking te trekken met de storm die door de media trok, na de aanslagen in Parijs, maar dat ga ik nu niet doen.

Ik wil eerst eens weten hoe dat zit met die stormdepressies die nu ineens namen krijgen. Aanvankelijk dacht ik dat het restanten waren van orkanen die over de Atlantisch oceaan naar ons toe kwamen. Daar hebben we er in het verleden wel meer van meegemaakt.

Maar dat blijkt niet het geval. De eerste twee Noord-Atlantische orkanen heetten dit jaar Ana en Bill. Het blijkt dat Ana een bijzonder geval was omdat zij, al in mei van dit jaar, de kust van de Verenigde Staten bereikte. Dat was de vroegste storm ooit waargenomen. Ze veroorzaakte overstromingen en wat schade aan bomen en huizen, maar gelukkig geen menselijke slachtoffers. In feite kwam haar regen als geroepen, schrijft Wikipedia, omdat het daarvoor lange tijd zeer droog weer was geweest.

In navolging van de Amerikaanse collega's hebben de Britse en Ierse meteorologische diensten besloten om winterse stormdepressies, met ingang van dit jaar, namen te geven. De restanten van orkanen houden hun orkaannaam, maar als er boven de oceaan een depressie ontstaat die direct onze kant op komt – en als hij zwaar genoeg wordt ingeschat – dan krijgt die nu dus ook een naam.

Abigail trof met name de eilanden voor de kust van Schotland zwaar. Er stond op een zeker moment windkracht 11, windstoten tot 135 km/u en hoge golven. Ruim 20.000 mensen zaten tijdelijk zonder stroom.

Barney arriveerde maar een paar dagen later, ook met windkracht 11. In Duitsland werd die storm 'Heini' genoemd en veroorzaakte hij problemen in tentenkampen voor vluchtelingen, in Bremen, Dresden en Berlijn.

Waarom de Duitsers nu weer een eigen namensysteem hanteren zoek ik misschien ook nog wel eens uit. Vandaag is er in ieder geval geen storm, maar er kan wel een buitje vallen...

Zie Wikipedia: 

Storm Abigail

Tropical Storm Ana (2015)

2015–16 UK and Ireland windstorm season 

De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 en deel 11 van dit verhaal.

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal.

Klik op de strip voor een grotere weergave. 

Kijk voor voorafgaande episodes van de Stripmannen-saga naar het Strip Jaaroverzicht van 2015 en het Strip Jaaroverzicht van 2014 , of nog verder terug naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  -  het Strip-overzicht van 2012 en het Strip-jaaroverzicht van 2013 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

Niet over terrorisme maar over de boeken van Peter Guralnick

Op de middag voor de aanslagen in Parijs kreeg ik het nieuwste boek van Peter Guralnick thuisbezorgd. Het één heeft niets met het ander te maken, natuurlijk. Guralnick schrijft mooie, doorwrochte boeken over de geschiedenis van de Amerikaanse populaire muziek en die aanslagen, tjsa...

Die aanslagen zijn er op gericht om zoveel mogelijk opschudding, angst en paniek te zaaien. Dat één ervan een optreden van een Amerikaanse rockband betrof lijkt me toeval. Het beste antwoord op terrorisme is laten zien dat het je niet raakt. Dus gewoon doorgaan met het normale leven.

Ik ga dus niets verder zeggen over die terroristische acties, maar wel iets vertellen over de boeken van Peter Guralnick. Ik heb er inmiddels vijf, waarvan ik er nog twee moet lezen.

De eerste drie gaan over de blues, de county & western en de soulmuziek. Guralnick begon er aan, eind jaren '60, uit liefde en bewondering voor de muziek en de muzikanten. Het eerste boek verscheen in 1971 en bevatte portretten en interviews van en met grootheden als Muddy Waters, Skip james en Jerry Lee Lewis.

Gaandeweg verbrede hij zijn blik en in het derde deel, 'Sweet Soul Music', dat in 1986 verscheen, nam hij ook de muziekindustrie onder de loupe. Het zijn prachtige boeken, waarvoor hij terecht geprezen werd.

Guralnick is geen veelschrijver, maar heeft intussen een respectabel oeuvre opgebouwd. Hij publiceerde bijvoorbeeld een tweedelige biografie van Elvis Presley, bij elkaar 1300 pagina's, die algemeen als definitief wordt beschouwd. Die heb ik niet gelezen, maar ik heb wel zijn boekje over blueslegende Robert Johnson gekocht. Over Johnson is maar zeer weinig bekend, dus telt het slechts 85 pagina's.

Zijn nieuwste boek, over rock & roll-pionier Sam Philips is heel wat omvangrijker. Ik had een pocket van misschien 300 pagina's verwacht, maar het bleek een gebonden boek van ruim twee keer die dikte. De ondertitel is ook niet gering: 'How one man discovered Howlin' Wolf, Ike Turner, Jerry Lee Lewis, Johnny Cash and Elvis Presley, and how his tiny label, Sun Records of Memphis, revolutionized the world'.

'The man who invented Rock & Roll', dus. Het lijkt een samenvatting van Guralnicks eerdere boeken, in de loopbaan van één persoon. Volgens Wikipedia wordt de schrijfstijl van Guralnick gekenmerkt door een heldere verteltrant, eerder onderkoeld dan sensationeel en toont hij in zijn beste passages een combinatie van empathie en objectieve afstand.

Hij is een fan en een muziekliefhebber maar laat zich daardoor in zijn boeken niet teveel meeslepen. En hij was één van de eersten die roots- en rockmuzikanten, blues, country en soulmuziek zag als serieuze onderwerpen om over te bestuderen en te beschrijven.

Zelf zegt hij dat hij nooit in opdracht heeft geschreven, al zijn research en interviews zelf doet en zich graag helemaal onderdompelt in de muziek. Hij zegt vooral respect te willen betuigen aan zijn onderwerp en iets blijvends na te willen laten dat vertelt over de mens achter de muziek.

Zie Wikipedia over Peter Guralnick 

Het is tekenend voor de waardering die hij geniet dat Allmusic.com, een website met info over muzikanten, ook een artikel heeft over Peter Guralnick, terwijl die zelf nooit een noot op de plaat heeft gezet. 

De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 en deel 10 van dit verhaal.

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal.

Klik op de strip voor een grotere weergave. 

Kijk voor voorafgaande episodes van de Stripmannen-saga naar het Strip Jaaroverzicht van 2015 en het Strip Jaaroverzicht van 2014 , of nog verder terug naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  -  het Strip-overzicht van 2012 en het Strip-jaaroverzicht van 2013 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

Een boeggolf van herfstbladeren

Een paar dagen terug reed ik met mijn scootmobiel door het park. Op de paden lag een dikke deken van afgevallen bladeren. Het leek alsof ik in een scheepje over de bladerenzee voer. Mijn wielen verdwenen onder water, ik veroorzaakte een boeggolf.

Toen ik even stopte en achterom keek zag ik dat ik het pad over de breedte van mijn voertuigje schoongeveegd had. Maar toen ik weer verder wilde rijden merkte ik dat mijn wielen geen grip meer hadden. Ik moest eerst een stukje achteruit en om de berg bladeren heen sturen, die ik voor me opgeworpen had.

Het was heel rustig weer, de afgelopen weken, weinig wind zodat het herfstblad lang aan de bomen bleef hangen. Mooi, als je sfeervolle foto's wil maken. Maar nu het eenmaal begint te vallen gaat het ook hard. In twee, drie dagen zijn de grote eiken en beuken in het park voor driekwart kaal.

Of dat nou vroeg of laat in het jaar is zou ik niet durven zeggen. Als ik naar mijn waarnemingen voor Natuurkalender.nl kijk dan zijn de bomen wel eens eerder, maar ook wel eens later kaal geweest. Het is wel uitzonderlijk zacht weer op het moment. Maar ja, een paar weken terug was het nog hartstikke koud.

Klimaatverandering ? Je denkt er toch weer aan en dat komt goed uit. Er is een grote klimaattop in Parijs over een paar weken. De verwachtingen zijn hoog gespannen, maar laten we eerst maar eens afwachten. Het rommelt wel in klimaatland, maar of dat ook echt ferme standpunten op gaat leveren ?

Dat er bij overheden iets aan het veranderen is bleek uit het nieuws van gisteren. In de VS is oliemaatschappij ExxonMobil voor rechter gedaagd omdat kennis over de opwarming van de Aarde lange tijd achter gehouden is. Tegelijkertijd sponsorde ExxonMobil groeperingen die klimaatverandering ontkenden.

Het Financieel Dagblad schrijft: 'De zaak gaat terug tot in de jaren zeventig. Onderzoekers van Exxon zouden toen hebben ontdekt dat door mensen veroorzaakte uitstoot van schadelijke gassen het klimaat schaadt. Maar naar buiten toe hield het bedrijf een ander verhaal vol. Pas in 2006 begon Exxon mee te gaan met het idee dat de aarde opwarmt door grote uitstoot van CO₂ (broeikaseffect).'

De staat New York heeft het bedrijf gedagvaard. Het FD: 'Milieuorganisaties juichen het onderzoek toe. Partijen als Greenpeace beweren al langer dat oliebedrijven hun beleggers misleiden. Zo zou een groot deel van de olievoorraden niet meer verkoopbaar zijn, omdat het klimaat te veel opwarmt als deze voorraden daadwerkelijk worden verbrand.'

Leuk dat er nu eens zo'n grote vervuiler aangepakt wordt, nu maar zien of politici met maatregelen durven komen. Tot nu toe was voor hen de economie altijd een stuk belangrijker dan de ondergang van de Aarde.

Als je zelf mee zou willen doen met acties of demonstraties rondom de klimaattop, er is op 29 november een Klimaat Parade in Amsterdam.

Zie ook: klimaatparade.nl

ExxonMobil gedaagd wegens klimaatverandering

De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 en deel 9 van dit verhaal.

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal.

Klik op de strip voor een grotere weergave. 

Kijk voor voorafgaande episodes van de Stripmannen-saga naar het Strip Jaaroverzicht van 2015 en het Strip Jaaroverzicht van 2014 , of nog verder terug naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  -  het Strip-overzicht van 2012 en het Strip-jaaroverzicht van 2013 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

Wij Nederlanders zijn een warm en gastvrij volk

Je zou het misschien niet zeggen als je de nieuwsberichten leest de laatste tijd. Als het over de komst van vluchtelingen gaat lijkt het alsof we helemaal niet gastvrij zijn. Voorlichtings-avonden worden gebruikt om gastvrije geluiden te overschreeuwen. Spandoeken, vuurwerkbommen, bedreigingen, er worden zelfs auto's in brand gestoken om voorstanders te intimideren en te terroriseren.

Dan lijken wij Nederlanders meer op dorpelingen die vreemdelingen met argwaan tegemoet treden. Want ze pikken onze huizen en banen is, onze dochters kunnen niet meer veilig over straat en het zijn allemaal terroristen.

Maar toch is dat een vals beeld. Ik denk aan de fietsvakanties die ik vroeger deed. Ik zag er nogal alternatief uit, lang haar, gescheurde boek, paarse trui. Dan kwam het wel eens voor dat ik ergens een dorpskroeg binnen stapte en dat de vaste klanten een beetje stuurs reageerden. Er werden wel eens opmerkingen gemaakt, het barpersoneel reageerde wat kortaf.

Als eenling vormde ik geen bedreiging, natuurlijk, maar wat als ik met een groep andere vreemde vogels binnen was gekomen en als één van ons iets lolligs had gezegd tegen een plaatselijke schone ?

Aan de andere kant is het ook herhaaldelijk voorgekomen dat ik – en mijn vrouw, of vrienden – onmiddellijk opgenomen werden in de kring. We kregen drankjes aangeboden er werden liederen gezongen, er werd gedanst. We moesten de volgende dag terugkomen, ,we werden op het ontbijt, of de lunch uitgenodigd door wildvreemden.

Eén keer ben ik met mijn vrouw, in alle vroegte, van een camping gevlucht omdat het ons teveel werd, al die onverwachte gastvrijheid. Na een dolle avond in de kantine konden we het even niet meer aan. We waren met vakantie omdat we rust aan ons hoofd wilden.

Okee, dat is dus allemaal een beetje extreem. Maar zo zijn wij Nederlanders, extremistisch. Je hoort er direct helemaal bij, of je wordt met pek en veren het dorp uitgejaagd.

En om nog wat tegenwicht te bieden aan de negatieve reacties op de komst van vluchtelingen: Ik hoorde dat er bij sommige opvangcentra een overschot aan vrijwilligers is. Er zijn wachtlijsten, zoveel hulp wordt er spontaan aangeboden.

En bij dat grote opvangkamp, in Nijmegen, worden allerlei leuke acties georganiseerd om vluchteling en dorpeling met elkaar in contact te brengen. Zo gaan Nijmeegse koks, samen met vluchtelingen uit het kamp, in een kerk in de stad, een exotische maaltijd bereiden.

Er zijn in korte tijd 800 boeken opgehaald, in het Arabisch, Engels en prentenboeken voor de kinderen. De kledingbank is overvol. Een Nijmeegse DJ nam zijn draaitafel mee naar het kamp en zette de jeugd aan het dansen. Enzovoort, enzovoort...

Want zo zijn wij, Nederlanders...

Al deze acties – en meer – zijn terug te vinden op de Facebook-pagina Welcome To Nijmegen

De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 en deel 8 van dit verhaal.

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal.

Klik op de strip voor een grotere weergave. 

Kijk voor voorafgaande episodes van de Stripmannen-saga naar het Strip Jaaroverzicht van 2015 en het Strip Jaaroverzicht van 2014 , of nog verder terug naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  -  het Strip-overzicht van 2012 en het Strip-jaaroverzicht van 2013 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

Een soort van balans

Het is een tijdje mijn werk geweest om mensen uit te leggen hoe ze hun werk moesten doen, daarna te controleren hoe ze het deden en eventueel complimenten of kritiek uit te delen.

Ik bepaalde de regels niet, maar probeerde, samen met mijn collega's, wel zo goed mogelijk uit te leggen hoe ze in de praktijk gebracht moesten worden. We zullen er ook wel eens naast gezeten hebben, maar ik denk dat we een aardige balans hadden tussen behulpzaam en streng zijn.

Dat is denk ik hoe de overheid ook zou moeten functioneren. De regels goed uitleggen, mensen de goede richting op sturen, helpen, maar ook corrigeren als dat nodig is.

Die aanwijzingen en correcties moeten dan wel geaccepteerd worden, natuurlijk. Terwijl dat in een bedrijf vrij simpel is, ligt het in de maatschappij heel anders. We willen eigenlijk zoveel mogelijk met rust gelaten worden, zo min mogelijk van de leidinggevers merken. Maar als het mis gaat komen we wel klagen en op hoge toon eisen dat er opgetreden wordt.

Vind maar eens een balans tussen onmerkbaar aanwezig zijn en zorgen dat er geen ongelukken gebeuren. We leven immers in een tijd van minder controle en minder overheid. Burgers en bedrijfsleven moeten het maar zelf regelen. Met soms vervelende gevolgen. Want als er geen leiding is ontspoort de boel.

Ik hoorde laatst op de radio iemand vertellen over de Duitse bezetting, tijdens de tweede wereldoorlog. We denken vaak dat dat een strak georganiseerde dictatuur was. Alles onder controle. Maar zo was het niet.

In werkelijkheid waren er verschillende groeperingen die elk een deeltje van de macht opeisten. De NSB, de SS, de Sicherheitsdienst, allemaal zaten ze elkaar dwars. Een centraal gezag, dat controleerde wat er gebeurde, ontbrak.

Of althans, in theorie was er wel een centraal gezag, maar dat was veel te druk met oorlogvoeren. Het gevolg was dat machtswellustelingen en psychopaten ongehinderd carrière konden maken, met vaak heel vervelende gevolgen.

Zo erg is het nu natuurlijk niet. Maar we moeten wel oppassen voor een situatie waarin er te weinig overheidsbemoeienis is. Ik las laatst, bijvoorbeeld, over een farmaceutisch bedrijf, dat een middel tegen depressies op de markt bracht, terwijl uit het eigen onderzoek bleek dat het niet effectief was en tot meer zelfmoorden leidde.

Die onderzoeksresultaten werden weggemoffeld, want ze konden veel geld verdienen met het nieuwe middel. Geen overheidsinstantie controleerde of het allemaal wel klopte. De problemen kwamen pas aan het licht toen er al slachtoffers gevallen waren.

Maar ja, als je te streng bent voelen we ons betutteld en beknot, maar controleer je niet dan grijpen de psychopaten de macht. Willen we vrijheid voor burgers en bedrijfsleven ? Of strenge regels en controle ? Of ergens iets in het midden, een soort van balans...

De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 en deel 7 van dit verhaal.

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal.

Klik op de strip voor een grotere weergave. 

Kijk voor voorafgaande episodes van de Stripmannen-saga naar het Strip Jaaroverzicht van 2015 en het Strip Jaaroverzicht van 2014 , of nog verder terug naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  -  het Strip-overzicht van 2012 en het Strip-jaaroverzicht van 2013 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

De klad zit er in...

Het is grijs, kil en stil weer, de laatste dagen. Op het vogelbalkon is het rustig. De klad zit er een beetje in sinds de buitenschilders de boel opgeschilderd hebben.

Niet dat het kladschilders waren, ze hebben hun werk prima gedaan, maar ik kon daardoor een paar weken geen vogelvoer ophangen. Het voederhuisje moest van de railing af en de planten naar binnen. Ik had eerst nog wel wat pinda's aan het nestkastje hangen, maar om te voorkomen dat er een mees aan het verse schilderwerk vast zou plakken, heb ik uiteindelijk alles maar weggehaald.

En nu, terwijl de schilders toch alweer een paar weken weg zijn, is het nog steeds stil op het balkon. Er verschijnt af en toe wel een mees, of merel, maar de grote drukte van de zomer is voorbij.

Komt ook doordat de vogeltrek is begonnen, natuurlijk. Grote kans dat mijn zelfgekweekte koolmezen naar het zuiden gevlogen zijn. Je merkt dat misschien niet direct, er zijn het hele jaar door koolmezen in ons land, maar de kans is groot dat je 's zomers andere vogels in je tuin hebt dan 's winters.

De hele populatie schuift, met het wisselen van de seizoenen, een paar honderd kilometer op. Wij voeren in het koude jaargetijde de roodborstjes uit Polen en Scandinavië, terwijl in de lente Franse pimpelmezen in ons nestkastje komen broeden.

Ik heb eens iets gezien, of gelezen, over een vogelonderzoeker die 's winters, in de tuin van zijn moeder, de vogels ving en merkte. Zij dacht dat ze telkens dezelfde vogeltjes voerde, maar het bleken tientallen verschillende individuen te zijn. Je moet het maar door hebben.

Ondertussen kunnen we nog steeds stemmen voor de Nederlandse Nationale Vogel. 'De Britten kozen onlangs voor de roodborst, in de VS koesteren ze uiteraard de Amerikaanse zeearend en de Fransen zien hun nationale gevoel weerspiegeld in de haan. Vroege Vogels en Vogelbescherming Nederland vinden dat ook de inwoners van Nederland recht hebben op een nationale vogel,' schrijft de website van Vroege Vogels.

Je zou zeggen, kies een vogel die hier het hele jaar door zit. Maar daar vergis je je dus in, die vogels zijn eigenlijk ook vreemdelingen. Daarom heb ik gekozen voor de grutto. Die komt hier alleen om te broeden, maar ons land is wel zijn favoriete plek. Er broeden meer grutto's in ons land dan in de rest van de wereld bij elkaar.

De grutto heeft voor ons gekozen en wij maken het hem de laatste jaren niet gemakkelijk. Door de intensieve landbouw neemt het aantal grutto's af. Van bijna 100.000 broedparen in de jaren '80 tot nog geen 50.000 nu.

Misschien gaan we er meer ons best voor doen, om die trend te keren, als we de grutto tot Nationale Vogel kiezen. Je wil als land toch niet op je geweten hebben dat je gevederde boegbeeld uitsterft ?

Breng ook je stem uit bij Vroege Vogels

De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 en deel 6 van dit verhaal.

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal.

Klik op de strip voor een grotere weergave. 

Kijk voor voorafgaande episodes van de Stripmannen-saga naar het Strip Jaaroverzicht van 2015 en het Strip Jaaroverzicht van 2014 , of nog verder terug naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  -  het Strip-overzicht van 2012 en het Strip-jaaroverzicht van 2013 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

De snelweg op, naar het verleden

Mensen wat vliegt de tijd. Als je even niet oplet ben je zo een paar jaar verder. Terwijl je aan de andere kant helemaal niet ver hoeft te reizen om je in het verleden te wanen.

Okee, ik spreek weer eens in raadselen. Maar dat komt omdat het tijd is voor mijn halfjaarlijkse uitstapje met Gerard. Al een jaar of 10 gaan we er een paar keer per jaar op uit om wat verderop, in ons welvarende, moderne vaderland, historische plaatsen te bekijken.

Stap in de auto, rij naar Harderwijk of Elburg – en dan vooral op zondagochtend – en je waant je in de 19e eeuw. Uitgestorven stadjes, met mooie oude huisjes, klinkerstraatjes, een stadspomp en gietijzeren straatlantaarns. Het enige geluid komt van het gezang in de kerk.

We doen daar verslag van in een plaatselijk verenigingsblad. Ik schrijf verhaaltjes, Gerard maakt de tekeningen. Die kun je ook lezen en bekijken op ons Mejanderblog, maar ik zag dat het alweer twee jaar geleden is dat ik daar iets nieuws op gezet heb. En voor de reeks waar we nu mee bezig zijn, een reis langs de kust van de voormalige Zuiderzee, is het zelfs al drie jaar geleden.

Toen ben ik gestopt omdat we eerst nieuwe verhalen en tekeningen moesten maken en die zijn er inmiddels. Deel 12 van de Zuiderzee-reis heb ik daarom gisteren op het blog gezet.

Vandaag gaan we naar Hattem, dat ligt niet aan de Zuiderzee, maar had zijn voorspoedig verleden wel te danken aan de verbinding met dat water, via de IJssel. Langs die rivier hopen we dan via Zalk, bekend van het kruidenvrouwtje van Wim de Bie, naar Kampen te rijden.

Ik zie er naar uit, maar heb het er ook wel even druk mee. Het betekent bijvoorbeeld dat ik dit verhaal een dag eerder moet schrijven en op internet zetten. Ik moet zorgen dat mijn fototoestel van verse batterijen is voorzien, net als de filmcamera, m'n telefoon moet opgeladen zijn.

Ik heb me een beetje ingelezen en wat info opgezocht over de plaatsen waar we langs komen. En buienradar gecheckt. De weersverwachtingen zijn goed, maar een warme jas en een pet zijn toch wel aanbevolen. En dan dus maar de snelweg op, naar het verleden...

De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 en deel 5 van dit verhaal.

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal.

Klik op de strip voor een grotere weergave. 

Kijk voor voorafgaande episodes van de Stripmannen-saga naar het Strip Jaaroverzicht van 2015 en het Strip Jaaroverzicht van 2014 , of nog verder terug naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  -  het Strip-overzicht van 2012 en het Strip-jaaroverzicht van 2013 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

Ook dit gaat weer voorbij

Soms weet ik het ook niet meer, hoor. Ben ik nou een grenzeloze pessimist of juist een enorme optimist. Kijk, vroeger toen ik nog gezond was, fietste ik veel. Heerlijk vond ik dat, lekker zoeven over aangename asfaltwegen, lekker zonnetje erbij, mooie natuur, leuke gebouwen langs de weg en je komt alleen maar aardige mensen tegen.

Zo was het natuurlijk niet. Het was vaak helemaal niet leuk. Dan ging je weg met redelijk weer en dan begon het vreselijk te regenen en te waaien, de ketting brak, het landschap was grauw en troosteloos en als je eens aan wilde kloppen bij een boerderij om hulp, dan werd je met een hooivork en een woest blaffende hond van het erf gejaagd.

Maar zelfs dan, als je met verkleumde handen dan maar zelf probeerde je lekke band te plakken, als al je boterhammen op waren en je nog natter gespat werd door het langsrazende autoverkeer... dan dacht ik bij mezelf: Ook dit gaat weer over. Straks ben je weer lekker thuis, kun je droge kleren aantrekken en een kopje thee zetten.

Optimistisch dus, misschien.

Maar dan de nieuwsberichten van de afgelopen week. Er kloppen steeds meer ouderen aan bij de eerste hulp, het aantal bejaarden met brandwonden is de laatste tijd aanmerkelijk gestegen. Want ze moeten langer thuis blijven wonen, de zorg is wegbezuinigd en mensen die zich niet meer kunnen redden, nou ja, daar gaat het dus mis mee.

Ander bericht: Er zitten duizenden kinderen thuis, met een handicap of leerprobleem, die vroeger naar het speciaal onderwijs gingen. Maar dat is wegbezuinigd, ze moeten maar naar gewone scholen. Alleen die willen die kinderen helemaal niet hebben. Ze hebben er de kennis niet voor, de mankracht niet en dus blijven die kinderen maar thuis.

Dat is toch om pessimistisch van te worden ?

Maar de klap op de vuurpijl is dan die afstotelijke minister Kamp, van economische zaken, die kraaiend op TV komt vertellen dat het met de economie weer helemaal prima gaat.

Ja, grmpfgromvrotsegrubber ! Die @#$#@ economie doet het weer goed ! En ten koste van wie ? Precies... de ouderen en de gehandicapte kinderen.

Ben je nou trots !?

Even diep ademhalen en denken aan die fietstochten met regen, pestweer en lekke banden. Dat ging altijd weer over...

Minister Kamp gaat ook over... echt...

Zie ook:

Meer ouderen met ernstige brandwonden 

Duizenden leerlingen kunnen niet naar school

De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van dit verhaal.

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal.

Klik op de strip voor een grotere weergave. 

Kijk voor voorafgaande episodes van de Stripmannen-saga naar het Strip Jaaroverzicht van 2015 en het Strip Jaaroverzicht van 2014 , of nog verder terug naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  -  het Strip-overzicht van 2012 en het Strip-jaaroverzicht van 2013 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

Gelukkig zijn ook veel mensen gewoon aardig tegen elkaar

Ik hoop niet dat ik eerdaags een blog zal moeten schrijven als 0Tessa0. Onder het kopje 'Ik ben boos !' schreef zij dat ze boos is op haar mede-wijkbewoners. 'Mensen die menen de wijk te moeten representeren op bijeenkomsten en in de krant.' Niet de komst van een paar honderd vluchtelingen maakt haar bang en zorgt voor onveiligheids-gevoelens, maar het geschreeuw van haar buurtgenoten !'

Er zijn mensen die het makkelijker vinden om te mopperen, dan om complimenten te geven. Er zijn er die eerder een sneer dan een vriendelijk woord uit zullen delen. Ik heb er zelfs meegemaakt die ronduit verklaarden dat ze vriendelijk zijn moeilijk vonden, dat ze bang waren dat mensen een loopje met ze namen, als je ze aardig tegemoet zou treden.

Uit eigen ervaring weet ik dat dat reuze meevalt. Natuurlijk kom je wel eens een linkmiegel tegen, die je voor de gek probeert te houden. Maar je zult er versteld van staan hoe vaak je een vriendelijke reactie krijgt, op een glimlach, een wuivende hand, of een ander wellevend gebaar of woord.

Als je het nieuws een beetje volgt, of op internet rond struint, kan het lijken alsof de hele wereld alleen maar tegen elkaar grauwt en snauwt. Vooral als er veranderingen op komst zijn. Van nieuwe dingen worden mensen nerveus en sommigen reageren dan per definitie negatief. Liever een scheldpartij dan een vriendelijk woord.

Je ziet het ook bij de komst van asielzoekers in wat men zo graag de vluchtelingencrisis noemt. Ja, het is een crisis, voor de vluchtelingen. Niet voor ons Nederlanders, wij zitten er immer warmpjes bij ? En dat zal echt niet anders worden met een paar duizend nieuwe mensen in ons land.

Gelukkig zijn ook nog mensen die gewoon aardig tegen elkaar zijn. Heel veel mensen zelfs. Dat merk je zodra je een voet buiten de deur zet. Als ik naar buiten ga wordt ik niet met scheldwoorden of verwijten ontvangen en hoef ik me niet door kluwen van vechtende buurtgenoten te worstelen. Welnee, we zeggen elkaar goeiedag en wuiven vriendelijk vanaf scootmobiel, fiets en vanuit de auto.

En zijn er best veel die de vluchtelingen hartelijk welkom heten in hun stad, dorp, of buurt. Ze komen niet zo prominent in het nieuws maar ze zijn er echt. In Nijmegen, bijvoorbeeld, waar een groot opvangkamp ingericht wordt zijn er verschillende acties georganiseerd, om de nieuwkomers op hun gemakt te stellen.

Ik zag zelfs een actie om onderbroeken te doneren. Dat is minder gek dan het klinkt, want mensen geven wel kleding, vaak die ze zelf gedragen hebben, maar niet hun oude onderbroeken, terwijl juist aan ondergoed grote behoefte is. De bedoeling is natuurlijk dat je een paar nieuwe slipjes koopt en die doneert.

Van die leuke, aardige acties lees en hoor je niet veel van in het nieuws. Dat wordt helaas overheerst door de mopperaars en schreeuwers. Maar af en toe zie je dat het in de dagelijkse praktijk heel anders gaat. In dit filmpje, bijvoorbeeld, van Omroep Brabant.

Een Syrische familie was zo dankbaar voor de opvang die ze kregen, in het Brabantse dorp Grave, dat ze een dankbetuiging op hun raam plakten.

Dat leidde weer tot nieuwe, leuke contacten met buurtbewoners.

Ik hoop en verwacht dat het in ons dorp ook zo zal gaan. We kregen afgelopen week een brief van de gemeente in de bus. Er is nog niets definitief, maar ook bij ons wordt nagedacht over mogelijkheden om vluchtelingen tijdelijk onder te brengen.

Er zat een kaartje bij met drie mogelijke locaties. Eén was ergens buiten het dorp in de polder. Dat lijkt me niks. De andere twee redelijk dicht bij mijn eigen huis. Eentje ook wel een beetje achteraf, maar de andere vlak bij de supermarkt waar wij ook onze dagelijkse boodschappen doen en vlak bij een school.

Die lijkt me dus de beste. Een vluchteling wil ook wel eens een boodschapje doen en misschien zijn er kinderen bij, die hoeven dan niet ver te lopen naar school. Bovendien is het middenin een rustige, welgestelde buurt. Ik verwacht dus geen protesten van mensen die bang zijn dat de nieuwkomers hun huizen, of uitkeringen in zullen pikken.

Maar je weet het nooit, sommige mensen reageren nu eenmaal liever met een protestactie dan dat ze in een welkomstcomité gaan zitten. Toch heb ik er wel vertrouwen in. En ik hoop eerdaags een blog te kunnen schrijven over het warme welkom dat de vluchtelingen kregen, in onze wijk.

Zie meer over de welkomstacties in Nijmegen op deze facebookpagina 

Lees het 'Ik ben boos'-blog van 0Tessa0 en de vele positieve reacties (en een enkele negatieve) op haar verhaal. 

De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 en deel 3 van dit verhaal.

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal.

Klik op de strip voor een grotere weergave. 

Kijk voor voorafgaande episodes van de Stripmannen-saga naar het Strip Jaaroverzicht van 2015 en het Strip Jaaroverzicht van 2014 , of nog verder terug naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  -  het Strip-overzicht van 2012 en het Strip-jaaroverzicht van 2013 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

Billie Holiday, in een boek, op film en op YouTube

Ik lees momenteel het boek 'Billie Holiday – The Myth and the Musician' geschreven door John Szwed. In een prettige, beknopte stijl geeft Szwed daarin een overzicht van de mythevorming rond de beroemde – en volgens velen tragische – jazz-zangeres. Het leuke is dat je, met het boek in de hand, haar loopbaan ook heel mooi kunt volgen op YouTube.

Er werd in de jaren '30 en '40 nog niet zoveel gefilmd als nu, maar toch is van Billie het een en ander terug te vinden, vanaf haar prilste begin als zangeres.

Billie zei dat ze haar eerste filmrolletje speelde in 'The Emperor Jones', een film uit 1933, met Paul Robeson in de hoofdrol. Tot nu toe heeft niemand haar in die film kunnen ontdekken. John Szwed schrijft dat ze er misschien uitgeknipt is, of dat ze ergens goed verstopt in een scene zit, in één van haar vele vermommingen. De hele film staat op YouTube, dus je kunt zelf gaan zoeken, hier een kort fragment. 

Wat zeker is is dat Billie Holiday een rol speelde in 'Symphony In Black – A Rhapsodie Of Negro Life', ook uit 1933, waarvoor Duke Ellington de muziek schreef. We zien in deze clip de Duke aan zijn piano, terwijl hij het stuk componeert en dan speelt met zijn band, doorsneden met beelden van werkende en dansende mensen. Billie komt in beeld in het deel 'Jealousy'.

We zien haar ruziën met een man, die haar op de vloer gooit (ze stuitert zelfs !), waarna ze 'The Saddest Tale' zingt. Een nummer, door Ellington geschreven, met maar negen regels tekst. Volgens John Szwed maakt ze er het beste van. Hij noemt haar acteerprestaties opmerkelijk, omdat ze zo ingehouden speelt, in een tijd waarin actrices '...lachend de meeste trieste liedjes zongen, of hun verdriet uitbeeldden met grote gebaren.' Volgens hem was de film een doorbraak voor Ellington en ook voor Holiday, die toen nog geen 20 jaar oud was.

Szwed schrijft dat regisseur Orson Welles, die een korte affaire met Holiday had, een groot jazzliefhebber was. Hij had eind jaren '30 plannen om een documentaire te maken over de geschiedenis van de jazz.

Door het uitbreken van de oorlog werden de voorbereidingen stop gezet, maar Welles gebruikte zijn research en contacten met jazzmuzikanten wel voor een reeks radioprogramma's. Gedeelten hiervan zijn ook te horen op YouTube. Hier vertelt hij het e.e.a. over New Orleans als bakermat van de jazz en de plaatselijke, swingende gebruiken rond begrafenissen.

In 1946 werd het idee van Orson Welles opnieuw opgepakt. Alleen koos filmmaatschappij RKO, voor een andere regisseur – Arthur Lubin – en een ander verhaal. In het script van Welles speelde Louis Armstrong de hoofdrol, nu was dat een rijke, blanke, juffrouw die aan de hand van haar dienstmeisje, gespeeld door Billie Holiday, de jazz ontdekt. De film kwam in 1947 uit onder de titel 'New Orleans'

We zien dat Billie Holiday zich in de avonduren transformeert tot glamoureuze nachtclubzangeres. Ze neemt haar werkgeefster mee naar het uitgaansdistrict 'Storyville'. Dat wordt op een zeker moment door de politie ontruimt, waarna alle muzikanten vertrekken naar Chicago. Billie zingt begeleid door Louis Armstrong een afscheidslied. 

Billie was niet gelukkig met haar aandeel in de film. Ze hekelde het hoge 'Uncle Tom'-gehalte van het verhaal en haar rol daarin. Haar moeder en stiefmoeder waren dienstmeisjes geweest, het was één van de dingen die zij altijd had willen vermijden.

De filmstudio was ook niet tevreden, maar om andere redenen. Zij waren bang dat de film 'te zwart' zou worden en knipten een aantal scenes met zwarte artiesten. De bizarre uitkomst is dat de film nu eindigt met een blanke zangeres die een jazznummer zingt. 'Jazz was een dame geworden, en een blanke ook nog...', besluit Szwed.

Toch krijgt 'New Orleans' van Allmovie.com nog twee sterren. Maar dat zal vooral zijn vanwege de muziek: 'Het hoogtepunt van de film is Holliday en Armstrong die "Do You Know What it Means to Miss New Orleans" spelen, zonder twijfel een groots moment in de geschiedenis van de muziek-film.'

Hier alle liedjes van Billie Holiday, uit de film New Orleans, op een rijtje, beginnende met haar korte optreden als dienstmeisje.

In 1953 werkte Billie mee aan een aflevering van de ABC tv-serie 'The Comeback Story'. Die ging over mensen die een moeilijke periode te boven waren gekomen. In het geval van Billie was dat '...een heroïne verslaving, armoede en racisme.'

Bij de gasten die met haar in de show verschenen was pianist en bandleider Count Basie. Aan het eind begeleide hij haar bij het nummer 'God Bless The Child'. Die opname heb ik niet op YouTube kunnen vinden, maar wel een filmpje van een jaar eerder, waarin Basie en Holiday hetzelfde nummer spelen. Ik moet zeggen ze ziet er prima uit en klinkt ook uitstekend.

In 1957 beleefde Billie Holiday wat John Szwed noemt, '...haar mooiste televisie-moment'. Twee schrijvers werden gevraagd om een aantal jazzmuzikanten uit te nodigen, voor een optreden in de CBS-studio. Daaronder ook Billie. Even dreigt er een kink in de kabel te komen als, op het laatste moment, iemand bij CBS bezwaar maakt tegen de aanwezigheid van een zangeres met een drugsverleden. Maar toen de producers aankondigden het hele programma, dat live uitgezonden zou worden, af te zullen blazen als zij niet mee mocht doen, werd het groene licht gegeven. Een beroemd fragment van dat optreden: Billie zingt 'Fine And Mellow' met een all-star-begeleidingsband.

Het filmpje begint met een aankondiging en een stukje interview, de muziek start na ruim een minuut. Ben Webster speelt de eerste solo op tenorsax, Lester Young de tweede. De trombonist is Dick Dickerson, daarna komt Gerry Mulligan op baritonsax. Tussendoor Roy Eldridge op trompet, dan weer Ben Webster en Roy Eldridge met een langere solo. Tussen al dit geweld is Billie zo te zien volledig op haar gemak. Twee jaar later zou ze overlijden.  

De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 en deel 2 van dit verhaal.

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal.

Klik op de strip voor een grotere weergave. 

Kijk voor voorafgaande episodes van de Stripmannen-saga naar het Strip Jaaroverzicht van 2015 en het Strip Jaaroverzicht van 2014 , of nog verder terug naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  -  het Strip-overzicht van 2012 en het Strip-jaaroverzicht van 2013 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men