Posts tonen met het label email. Alle posts tonen
Posts tonen met het label email. Alle posts tonen

zondag 22 januari 2023

Terug naar ouderwets papier ?


De winter is weer
even terug, beste lezers. Na weken met veel regen, maar milde temperaturen, ligt er nu een laagje halfgesmolten sneeuw op het gras en vriest het weer 's nachts. We moeten zuinig zijn met de verwarming, dus zitten we met twee dikke vesten over elkaar en een dekentje over de benen, te wachten tot het weer wat warmer wordt.

Tussendoor heb ik wat zitten graven in oude mailbestanden. Best grappig, die kletsverhalen van twintig jaar geleden, maar je vraagt je wel af wat er allemaal van overblijft als ik er niet meer ben om ze te lezen. Dat geldt ook voor alle digitale foto's die ik op externe harde schijven heb staan. Wie is er over 50 jaar geïnteresseerd in duizenden foto's van zonsopkomsten ?

Vroeger babbelden mensen met elkaar bij het haardvuur. Ze schreven misschien een paar brieven en een enkeling hield een dagboek bij. In het familiealbum zaten enkele tientallen foto's van belangrijke momenten, zoals huwelijken en geboorten. Alles bij elkaar paste het in een oude schoenendoos.

Tegenwoordig kunnen we alles vastleggen en bewaren. Dankzij de moderne techniek hoeven we niet zuinig meer te zijn, bij het maken van foto's. Als je, 40 jaar geleden, een rolletje voor 24 opnamen in je toestel had, dacht je wel even na voor je op de knop drukte. Nu maak je honderden foto's, zonder je af te vragen of je wel geld hebt, om ze te laten ontwikkelen en afdrukken.

We kregen er ineens allerlei mogelijkheden bij. Vroeger was filmen een dure hobby, voor een enkeling, nu maakt iedereen filmpjes met zijn telefoon. Gepraat bij de open haard werd vervangen door e-mails en app-berichtjes. Elke amateurmuzikant kan zichzelf opnemen op zijn PC of laptop. De opslagruimte werd steeds groter en goedkoper. In de cloud sla je nu gratis duizenden bestanden en foto's op.

Maar er zijn lieden, zoals ik, die al die digitale foto's en al die e-mails en andere bestanden, vanaf het begin, thuis bewaard hebben. Aan de ene kant is het mooi dat het kan, want als je jaren later terug gaat zoeken is het vaak echt wel genieten en lachen om jezelf. Maar het is onwaarschijnlijk dat mijn achterkleinkinderen al die flauwekul weer gaan bekijken. Als, tegen die tijd, de apparatuur er nog is om die, dan hopeloos verouderde, bestanden zichtbaar te maken.

Je komt in de verleiding om de mooiste foto's en de leukste verhalen te gaan printen. Zoals het boek dat ik samen met tekenaar Gerard Kuit maakte, gevuld met verhalen en tekeningen van meer dan 20 jaar geleden. Alles was netjes digitaal opgeslagen, maar lijkt nu pas echt te bestaan omdat we het, in een ouderwets papieren boek, hebben laten afdrukken.

Er zijn mensen die dat met hun foto's doen. Elk jaar de mooiste opnamen, in een fraai boek met glanzend papier. Dan heb je iets tastbaars, iets dat je makkelijk aan vrienden en familie kunt laten zien. Het staat ook beter in de kast dan een hard disk, of een CD-rom.

Mooi ! Maar het voelt toch een beetje alsof al die moderne techniek ergens de plank misgeslagen heeft.

Maar misschien moet ik zo niet denken ? Misschien moeten we ons erbij neerleggen dat ons digitale leven niet voor eeuwig is. Terwijl de oude foto's van overgrootvader en -moeder nog op de schoorsteenmantel staan, zullen wij in de clouds verdwijnen...

 

 
De Strip is gemaakt door de Stripman zelf.  Klik hier voor deel 1 van dit verhaal.
 
Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 - deel 11 - deel 12 - deel 13 - deel 14 - deel 15 - deel 16 - deel 17 en deel 18 van het vorige verhaal.
 
Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men
 

zondag 28 augustus 2022

Oude mail en de tijden die hetzelfde blijven


De tijd vliegt,
beste lezers en volgers. Terwijl we maar doordoen en doorleven realiseren we ons pas, hoe hard het allemaal gaat, als we eens over onze schouder kijken. Nou, ja, dat realiseerde ik me dus, toen ik wat oude mailtjes zat te lezen.

Als verstandige computergebruiker maak ik met enige regelmaat back ups van de bestanden op mijn laptop. Ik bewaar ook de mail, die ik verstuur en ontvang, netjes, in jaarlijkse mapjes. Ik heb me wel eens afgevraagd waarom eigenlijk, want tot voor kort keek ik er nooit meer naar om.

Maar ik zit wel af en toe terug te bladeren op ons Strip weblog en lees dan dingen waarvan ik helemaal vergeten was dat ik ze geschreven had. En dat schrijven doe ik al meer dan 20 jaar. Aanvankelijk alleen een wekelijkse mail aan vrienden en bekenden, later ook op verschillende weblogs. Dat zijn meer dan 1000 verhaaltjes ! In al die jaren heb ik een heel dik boek bij elkaar geschreven.

Niet dat ik nou direct plannen heb om uit al die mails en blogs een echt boek samen te stellen, maar omdat ik toch even weinig anders te doen had – het boek met Gerard is af en het huis verder schilderen gaat niet als het zo warm is – maakte ik een mapje met als titel 'De Dikke Stripman' en ging ik opzoek naar al die oude teksten.

Voor dat er email was schreef ik al verhaaltjes voor de Artishockberichten, het programmablad van onze culturele dorpsvereniging. Daarvan zijn er niet veel als computerbestand bewaard gebleven. Eind jaren '90 kocht ik en bijna al mijn vrienden en familieleden, een pc en begonnen we elkaar mails te sturen. Het was een laagdrempelige manier van contacten onderhouden.

Telefoneren kan natuurlijk ook, maar je doet makkelijker een mededeling, aan een groep mensen, per mail. Die hoeven niet thuis te zijn, op het moment dat je ze mailt en kunnen antwoorden wanneer ze dat willen en als ze dat willen. Tegenwoordig is mail alweer uit de mode en gebruikt iedereen een berichtjes app, op zijn smartphone, maar die hadden we toen nog niet.

Er ontstond een groepje mailers, die ik het 'emailpanel' noemde. We stuurden elkaar allerlei berichten, van flauwekulverhalen, tot serieuze ontboezemingen, recepten en gedichten. Rond 2000 begon ik met mijn wekelijkse Stripmail. De teksten daarbij waren aanvankelijk niet meer dan een paar regeltjes en doorgaans niet de moeite van het herlezen waard.

In 2003 kreeg ik voor de striptekeningen hulp van Wim de Hulpman en begon ik wat meer werk te maken van het geschreven deel van de mail. In 2005 startte ik met mijn eerste weblog op het legendarische Volkskrantblog.

Het is best gek om die mails en verhalen, na zoveel jaren, terug te lezen. Het was ook de periode dat mijn gezondheid gestaag achteruit ging, maar daar schreef ik weinig over. Email was,voor mij, omdat ik steeds minder de deur uit kon, natuurlijk wel een uitkomst. Ik volgde het nieuws niet op de voet, maar gaf zo nu en dan mijn mening over actuele zaken. Ik schreef verder over allerlei onderwerpen die me interesseerden en kreeg ook regelmatig reacties.

Als we denken dat we nu in spannende tijden leven, nou, toen was het ook niet mis. Eind 2004 werd Theo van Gogh vermoord, niet lang daarna overspoelde een tsunami grote delen van Indonesië en omliggende landen. In 2005 konden we stemmen voor een Europese grondwet, die eigenlijk geen grondwet was maar een verdrag, maar dat was te moeilijk om uit te leggen. En waren bomaanslagen in Londen, de orkaan Katrina trok over New Orleans en 17 jaar geleden was er ook al droogte en waren er bosbranden in Spanje.

Wat me opviel was dat sommige discussies uitgewoed zijn. Of zijn er nog steeds mensen die zich druk maken over de oprukkende islamisering ? Andere problemen zijn nog net zo aanwezig. Schrijfster Marion Bloem nam het initiatief tot een actie om tot een beter asielbeleid te komen. Ik zette er, met duizenden Nederlanders, mijn handtekening onder. 

De actie werd samengevat in het boek, 'Een Royaal Gebaar', dat in 2005 aangeboden werd aan koningin Beatrix. En zie eens wat een gemodder het nu nog steeds is met de opvang van vluchtelingen. Ik vraag me af of politici eigenlijk geschikt zijn om grote problemen op te lossen. Maar ja, wie dan wel ?

Is er dan niets verbeterd in die tijd ? Jawel. Ik ben veel minder fanatiek met het maken van back ups, omdat er veel minder computerproblemen zijn. Ik zeg het voorzichtig, maar na al die, krakkemikkige, vorige versies lijkt Windows nu eindelijk een stabiel systeem te zijn geworden. Dat is prettig, maar aan de andere kant, de verhalen die ik schreef, over het worstelen met de techniek, waren ook best leuk. 

 

 
De Strip is gemaakt door de Stripman zelf. Klik hier voor deel 1 - deel 2 en deel 3 van dit verhaal.
 
Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 - deel 11 en deel 12 van het vorige verhaal.
 
Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men
 

zondag 21 februari 2021

Een automatisch gegenereerd bericht


Afgelopen dinsdagnacht
ging ik even naar het toilet en het viel me op dat het toen wel erg donker was in huis. Op de terugweg naar bed zag ik dat de straatlantaarns, die normaal gesproken hun licht niet alleen op straat, maar ook bij ons naar binnen werpen, allemaal uit waren.

Ik dacht er verder niet over na en probeerde weer te gaan slapen. Die avond zagen we dat de straatverlichting uit bleef. Geen kortdurende storing dus. Ik ging naar de website van de gemeente om het probleem te melden.

De pagina 'Kapotte Straatverlichting' verwees me door naar een externe website. Bij storing24.nl kon ik doorgeven welke lantaarnpaal er stuk was. De mogelijkheid om de hele straat te melden was er niet, dus klikte ik de eerste paal van de straat aan en schreef er als opmerking bij dat de rest van de lantaarns ook niet werkten.

Van mijn melding kreeg ik een keurige bevestiging in de mail. Ik werd bedankt en er werd me verzekerd dat mijn melding met zorg behandeld zou worden. Het bericht eindigde met: 'Dit is een automatisch gegenereerd bericht. Een reactie op dit bericht zal niet worden gelezen of beantwoord.'

Okee, ik had mijn plicht gedaan, nu kon ik niet anders dan erop vertrouwen dat de lantaarnpalen snel weer aan zouden gaan. De volgende avond hielden we ze dus nauwlettend in de gaten.

'Volgens mij doen ze het niet,' zei mijn vrouw om een uur of 6. Ik wilde ze nog even de kans geven, maar moest het na een uurtje toegeven. Nog steeds geen verbetering.

Ik was die ochtend in het pikkedonker door de straat gereden, op weg naar de supermarkt en ik moet zeggen, een tikje onaangenaam voelde dat wel aan. Vanuit de huizen scheen hier en daar wel wat licht naar buiten en mijn scootmobiel heeft een koplamp, maar toch, een veilig gevoel gaf het niet.

Dus ging ik opnieuw naar storing24.nl. De lantaarnpaal die ik daar de eerste keer aangeklikt had was nu rood gekleurd. Ook twee andere palen, aan het andere eind van de straat, waren rood. Er waren dus meer buurtgenoten die de storing gemeld hadden.

Het zou mooi zijn als er nu ook iets aan gedaan zou worden. Ik klikte dus nog maar een paal aan en herhaalde mijn melding, nu met de toevoeging dat de straat al twee nachten donker was.

Ten overvloede ging ik terug naar de website van de gemeente waar ik een algemene 'Melding Openbare Ruimte' deed. Misschien konden zij er een beetje achteraan zitten ?

Van storing24.nl kreeg ik weer een bevestiging, maar nu met een licht afkeurende toon: 'Via deze weg willen wij u berichten dat wij uw melding niet in behandeling hebben genomen aangezien deze via een andere wijze bij ons reeds bekend was.'

En weer: 'Een reactie op dit bericht zal niet worden gelezen of beantwoord.'

Het is wel prettig communiceren, zo.

Van de gemeente kreeg ik ook een automatisch antwoord: 'Wij streven er naar uw melding binnen twee weken af te handelen. Heeft uw melding te maken met een gevaarlijke situatie? Dan wordt uw melding met voorrang behandeld.'

Tsja, was de situatie gevaarlijk ? Door de avondklok waren er, voor een deel van de nacht, maar weinig mensen die door onze straat reden of liepen. Maar om er helemaal geen last van te hebben zou de avondklok uitgebreid moeten worden. Niet van 9 uur 's avonds tot 5 uur 's ochtends, maar eerder andersom: van 5 uur in de avond tot 9 uur 's morgens. Dat zou ongetwijfeld tot protesten leiden.

Afwachten dan maar weer. En deze keer werd ons geduld beloond, op donderdagavond sprongen de straatlantaarns weer aan. Uiteindelijk werkt het dus wel, zo'n melding op een website. Al hebben we wel drie nachten zonder straatverlichting gezeten.

Er schoot me te binnen dat ik een paar jaar geleden al eens eerder een kapotte lantaarnpaal had gemeld. Toen was de website nog een stuk gebruiksonvriendelijker. Toen ik die keer de bevestiging van mijn melding kreeg bleek dat ik, per ongeluk, ergens een regeltje te laag had geklikt. Ik had een lantaarnpaal in Spijkenisse aangemeld, in plaats van in Soest.

Maar ja, automatisch gegenereerd bericht, hè. Een correctie sturen had geen zin. Mijn reactie op het bericht zou immers niet worden gelezen of beantwoord...



De Strip is gemaakt door de Stripman zelf. 
 
Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 en deel 6 van het vorige verhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

zondag 1 december 2019

Spullen, spullen en nog meer spullen


Een lichtblauwe ukulele, met een afbeelding van een kikker erop, voor 16 euro ? Een polyester gitaardraagband met foto's van beroemde gitaristen, voor slechts 7,20 euro ? Een 19 inch ventilatieplaat voor 6,70 euro ? Een elektrische reisgitaar, met ingebouwde versterker, voor 59 euro ? Zes 15 cm patchkabels, met 6.3 mm mono pluggen, voor slechts 7,60 euro !

De Black Friday acties kwamen bij mij binnen via de mail van de muziekwebsite waar ik mijn gitaarspullen koop. Ze hebben meer dan 700 aanbiedingen in de categorie 'gitaar', waaronder akoestische en elektrische instrumenten vanaf 35 euro en heel, heel, heel veel losse spulletjes.

In hun nieuwsbrief worden nog 5 andere categorieën genoemd. Ze hebben ook honderden aanbiedingen voor zangers, toetsenisten, blazers, drummers en studiotechneuten. Bij elkaar duizenden aanbiedingen.

Het doet me denken aan een filmpje dat ik een tijdje terug zag, van een gitaarblogger die een bezoek bracht aan een grote muziekwinkel in Washington. In de zaak hingen al best veel gitaren, maar de cameraman werd meegenomen naar de kelder. Een enorme kelder. Met rijen en rijen, hele lange en hoge stellingen, afgeladen vol gitaren.

Er werden een paar instrumenten uitgepakt. Mooie, dure instrumenten. Zeldzame gitaren, sommige modellen werden niet meer gemaakt en er was er één waarbij de winkelmedewerker twijfelde of er nog passende snaren voor te krijgen waren.

Het was wel duidelijk dat niet al die gitaren meer verkocht gingen worden en je kon je afvragen waarom ze nog in de opslagkelder lagen. Je kunt je ook afvragen waarom er zoveel gitaren gemaakt worden. Fabrikanten maken er zonder twijfel veel te veel en ze zullen dat ook zelf wel weten. Toch ?

Er worden, in het algemeen, veel te veel spullen gemaakt en gekocht. Maar je kunt ook anders met die overvloed omgaan. Ik zag afgelopen week een filmpje van een gitaarblogger, die dagelijks filmpjes plaatst in wat hij 'The Trogly's Guitar Show' noemt.

In de afgelopen jaren had hij elke dinsdag een aflevering van wat hij 'Trade Tuesday' noemde. Daarin begon hij met een goedkope gitaar die hij probeerde om te ruilen voor een beter model. Afgelopen jaar slaagde hij er zo in om een beginnersgitaar van 60 dollar, met heel veel tussenstappen, in te wisselen voor een topmodel van één van de beroemdste Amerikaanse gitaarfabrikanten. Zonder er een cent extra voor uit te geven.

Al die ruilgitaren werden door de oorspronkelijke eigenaren niet meer gebruikt. Er moeten zo, over de hele wereld, duizenden instrumenten zijn, die nooit bespeeld worden. Niet omdat ze niet goed genoeg zijn, maar omdat de bezitter iets beters heeft, of een andere voorkeur. Of zich heeft laten verleiden om, op Black Friday, er nog maar een gitaar bij te kopen en daar achteraf spijt van heeft.

Ruilen kan dus effectiever zijn dan telkens maar weer nieuwe spullen kopen. Vooral omdat er dus klaarblijkelijk heel veel dingen, ongebruikt en zo goed als nieuw, bij mensen in huis rondslingeren.

Ik ben niet zo'n handige ritselaar, maar voor ik serieus ga nadenken over de aanschaf van een lichtblauwe ukulele, of een reisgitaar met ingebouwde speaker, ga ik eerst eens kijken op de tweedehandsmarkt. Ook daar zijn aantrekkelijke koopjes te vinden en ik draag dan niet bij aan het produceren van nog meer overbodige spullen.



De Strip: De strip - die los staat van het geschreven bericht - is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 en deel 3 van dit verhaal.

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige  verhaal. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

zondag 10 september 2017

Meer dan 200 spamberichten


Ik zette vanochtend mijn laptop aan. Ha, leuk, 11 mailtjes ! O, nee, het zijn er maar 2, de rest is spam. Alleen in de afgelopen week al verzamelde ik meer dan 200 spamberichten. Sinds een paar weken laat ik ze door mijn mailprogramma, automatisch, in een apart mapje zetten. Dat werkt heel aardig. Ik moet dan toch nog wel controleren of het allemaal wel echt ongewenste mail is, maar het gaat sneller dan 'met de hand' sorteren.

Het is ook mogelijk om de internetprovider opdracht te geven de spam tegen te houden. Maar dan moet je eens in de zoveel tijd, via de mailbox op internet, toch nog kijken of die z'n werk wel goed doet. Een stuk omslachtiger en de kans dat je een legitiem mailtje mist is een stuk groter.

Het komt misschien doordat ik mijn mailadressen al zo lang gebruik, eigenlijk al sinds ik een internetverbinding heb, dat de hoeveelheid spam steeds groter wordt. Maar het getuigt ook van weinig intelligentie bij de spammers. Waarom sturen die me al meer dan 20 jaar mails die ik direct ongeopend weggooi ?

Het zal wel zijn omdat mailen gratis is. Ze denken misschien dat de aanhouder wint en dat ik toch een keer in ga op de aanlokkelijke mededeling dat ik een prijs heb gewonnen. Of ze hopen dat ik plotseling zwaarlijvig ben geworden, of zo rijk dat ik mijn geld voordelig wil beleggen, of een hypotheek op mijn huurhuis wil nemen. En dat ik tegelijkertijd mijn verstand verloren heb.

Ze moeten miljoenen spammails per dag versturen en dat zal dan toch wel de moeite lonen. Dus ook de onwaarschijnlijkste scenario's zullen wel eens voorkomen. Ze denken in ieder geval niet meer dat ik impotent ben, want reclame voor erectiepillen zit er tegenwoordig niet meer bij.

De meeste spam lijkt gericht op ouderen, maar misschien is dat omdat die er wat vaker intrappen dan de jongere mailgebruikers. Of wellicht omdat email meer iets voor ouderen is. De jeugd appt natuurlijk.

Mail is meer en meer iets geworden voor contacten tussen klanten en bedrijven. Tegenover de 200 spamberichten stonden, in de afgelopen week, slechts 5 mailtjes van vrienden en familie. De rest van het emailverkeer kwam van bedrijven en instellingen.

Ik ga er van uit dat ze de mail die ik zelf verstuur niet kunnen lezen. Maar eigenlijk zou het beter zijn als ze dat wel konden. Dan wisten ze nu dat ze rustig op kunnen houden met spammen. Het heeft geen zin, jongens ! Ik trap er niet in ! Stop er maar mee...!



De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 en deel 2 van dit verhaal. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 en deel 6 van het vorige verhaal. 


Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men