Moesten we niet op een berg gaan zitten ?

Er zijn internetters die vinden dat ze op elk actueel nieuwsbericht moeten reageren. Liefst met een kwinkslag, of een woordspeling, maar soms ook gewoon met het doorgeven van de laatste gebeurtenissen.

Als ik de stroom van berichtjes zie, als er weer een opmerkelijk nieuwsfeit is opgedoken, dan heb ik doorgaans geen enkele aandrang om daar nog iets aan toe te voegen. Wat doet mijn meningkje er nog toe, als de halve wereld al door elkaar aan het praten, schrijven, tweeten en bloggen is ?

Het aangekondigde aftreden van koningin Beatrix en wat later van de Paus, heb ik dus grotendeels aan me voorbij laten gaan. De laatste verwikkelingen in de Haagse en Europese politiek ? Ach, er zijn al zoveel mensen die daar over tekeer gaan... Kom, buiten sneeuwt het, of dooit het, of schijnt de zon, of zingt een pimpelmees. Er zijn zoveel leukere dingen op de wereld.

Maar over één ophefmakend gegeven heb ik me de afgelopen week wel verbaasd. Of eigenlijk, over het uitblijven van ophef. Want nog niet zolang geleden stonden de kranten vol en liepen de nieuwsprogramma's te hoop, over het aflopen dan de Maya-kalender en het door sommigen daardoor verwachte einde van de wereld.

Misschien is men teleurgesteld dat het einde der tijden voor onbepaalde is uitgesteld ? Of wellicht heeft men door het uitblijven van de apocalyps nu ineens wel vertrouwen in de wetenschappers ? Die lieten immers geruststellende geluiden horen. Kom het liep allemaal zo'n vaart niet, we laten ons niet zo snel meer op de kast jagen. Of liever: op een berg.

Want er was toch echt wel aanleiding om afgelopen week, met z'n allen op een berg, op de eindtijd te gaan zitten wachten, hoor. Vrijdagavond kwam er namelijk een ruimterotsblok, van 45 meter breed, vlak langs de Aarde scheren. Deze Aardscheerder, 2012 DA14 genaamd, passeerde ons op minder afstand dan sommige, door ons in de ruimte gebrachte, satellieten.

En alsof het afgesproken werk was zorgde een ander ongericht projectiel uit het heelal, op dezelfde dag, voor schade en opschudding in Rusland. Een meteoriet ontplofte in de dampkring, volgens sommige berichten nadat het Russische leger er raketten op afgevuurd had, waardoor ruiten sprongen en meer dan duizend mensen gewond raakten.

Maar deze keer lieten we de dreiging schouderophalend en laconiek aan ons voorbijgaan. De Maya's en Nostradamus hebben er niets over geschreven, dus waarom zouden we ons druk maken ?

Op de website van de NASA was de aardscheerder live te volgen. Maar ik verwacht niet dat veel mensen de moeite hebben genomen om er naar te kijken. Tegen een zwarte achtergrond zag je een wit stipje bewegen, begeleid door deskundig en geruststellend commentaar.

Daar ging 2012 DA14 ! Precies zoals voorspeld was. Het was nogal een anticlimax toen de ruimterots, op het aangegeven tijdstip, de evenaar passeerde en zich weer van onze aardbol af bewoog. Volgende afspraak in 2048. Niets aan de hand.

En u kunt ook met recht gerustgesteld zijn: Zolang u dit verhaal kunt lezen is de wereld nog niet vergaan...

Zie Wikipedia 'Aardscheerder' en 2012 DA14 

De website van Quest en de website van NASA 

De Volkskrant – Ruim 1200 gewonden na ontplofte meteoroïde in Rusland

De Strip: Deze aflevering van het Stripmannen-vervolgverhaal is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 en deel 2 van deze episode.

Klik op de strip voor een grotere weergave.

Ga voor eerdere hoofdstukken naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  -  het Strip-overzicht van 2012 en het Strip-jaaroverzicht van 2013

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

Achteruit redeneren op zoek naar een tweede Aarde

Laatst bekeek ik een BBC-documentaire over de zoektocht naar buitenaards leven. Heel interessant. En, hoewel er nog geen levensvormen zijn waargenomen, heeft men al wel een aantal planeten gevonden, buiten ons zonnestelsel, waar leven mogelijk zou kunnen zijn.

Wetenschappers zijn toch maar knappe lieden. Maar tijdens het kijken bekroop me af en toe het gevoel dat men aan het achteruit redeneren was. Aangezien het leven dat we kennen, hier op Aarde, onder bepaalde omstandigheden is ontstaan, zoekt men naar andere planeten met vergelijkbare omstandigheden.

Men heeft het bijvoorbeeld over de bewoonbare zone, rondom een ster. Op hemellichamen binnen die regio zou stabiel vloeibaar water aanwezig kunnen zijn. Het is er niet zo koud dat alles bevriest en niet zo heet dat alles verschroeit. En water is een onmisbare bouwsteen voor het leven dat we hier op Aarde kennen.

Daar zit wat in. Maar het is net alsof je naar een wielerwedstrijd kijkt die achterstevoren wordt afgewerkt. Je ziet de winnaar over de finish gaan en vervolgens ga je alle omstandigheden na waaronder zijn overwinning heeft plaatsgevonden.

Je zou zo gemakkelijk tot de conclusie kunnen komen dat er maar één mogelijke winnaar is. De persoon die je aan de eindstreep ziet juichen is het onontkoombare gevolg van de gebeurtenissen en omstandigheden die je daarvoor waargenomen hebt.

Wielerliefhebbers weten dat de praktijk veel onzekerder is. Er zijn talloze omstandigheden denkbaar, pech, een regenbui, een onvoorzichtige toeschouwer, een verkeerde beslissing, een overstekende hond of trein, die er voor kunnen zorgen dat een andere renner als eerste de finish bereikt.

Dat maakt sportwedstrijden ook leuk. Je weet van tevoren de uitslag niet. En dan duurt zo'n wielerkoers maar een paar uur. Moet je je voorstellen wat er allemaal anders had kunnen lopen, in de miljarden jaren, die nodig zijn geweest om de nu bekende levensvormen te laten ontstaan.

En als je het nieuws een beetje volgt, weet je ook dat hier op Aarde regelmatig leven ontdekt wordt, op plekken waar biologen dat eerder niet voor mogelijk hadden gehouden. Onder immense druk, op de bodem van de oceaan, in het poolijs, diep in donkere grotten, in meertjes vol giftige stoffen enzovoort.

Onze Aarde is maar één van de planeten die rond de zon draaien. Onze zon is maar een klein sterretje in het Melkwegstelsel, waarin vermoedelijk 200 tot 400 miljard sterren rond draaien. Onze Melkweg is maar één sterrenstelsel in een heelal waarin al honderdduizenden sterrenstelsels waargenomen zijn.

Het aantal planeten in het heelal loopt vermoedelijk in de biljoenen. Dat is zoveel dat de vraag niet zou moeten zijn of er buitenaards leven bestaat. Met dat enorme aantal mogelijkheden moet dat wel. Maar het zal er wellicht heel anders uitzien dan we verwachten. En of we het hier ooit te zien krijgen is weer een heel andere kwestie.

Met de huidige stand van techniek doen we er al meer dan een half jaar over om onze buurplaneet te bereiken. Het kost vele jaren om zelfs maar ons zonnestelsel te verlaten en nog veel langer, om bij een volgende ster met mogelijke bewoonbare planeten te komen.

Dat wordt dus nog even geduld oefenen...

Zie ook op Wikipedia: Buitenaards Leven 

De Strip: Deze episode van het Stripmannen-vervolgverhaal is weer gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 en deel 3 van dit verhaal

Ga naar het Strip-overzicht van dit jaar voor de vorige hoofdstukken van het Stripmannen-vervolgverhaal. 

Klik op de strip voor een grotere weergave. 

Bezoek onze nieuwe internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

Ga voor eerdere hoofdstukken naar het Strip Jaaroverzicht van 2011