Posts tonen met het label koninginnedag. Alle posts tonen
Posts tonen met het label koninginnedag. Alle posts tonen

zondag 27 april 2025

Een dode Paus, leve de Koning !


Gisteren werd de paus begraven,
of misschien moet ik zeggen: een paus. Want er zijn er al heel wat geweest. Wikipedia heeft een lijst met 266 kerkvaders. Daarvan heb ik er 6 meegemaakt, al moet ik toegeven dat ik aan de eerste, Johannes XXIII, geen herinneringen heb, die overleed toen ik 3 werd (op mijn verjaardag zelfs !).

Daarna kregen we Paulus VI, Johannes Paulus I (die al na een maand overleed), Johannes Paulus II (die het 26 jaar vol hield, bijna een record), Benedictus XVI en Fransiscus. Een grote rol in mijn leven hebben die pausen niet gespeeld. Ik ben niet katholiek, helemaal niet gelovig zelfs en trok me dus niets aan van berichten uit Rome. Ik zal me wel eens geërgerd hebben, als het heel conservatieve geluiden waren, maar meer emoties had ik er niet bij.

Het katholieke geloof heeft een geschiedenis vol geweld, onderdrukking, corruptie en misbruik. Niet veel om trots op te zijn. Paus Fransiscus was een pietseltje progressiever dan zijn voorgangers, dat moet ik hem nageven. Hij zette zich in voor armen, vluchtelingen en het klimaat en dat is mooi van hem. Het is de vraag of die, wat mildere en menselijkere, koers door zijn opvolger voortgezet gaat worden. Laten we het hopen.

Gisteren vierden we ook Koningsdag. Ik ben niet bijzonder koningsgezind, maar met Koningsdag, of eigenlijk liever Koninginnedag, heb ik meer dan met de paus. Toen ik een kind was woonde de koningin, Juliana, de oma van Willem-Alexander, op Paleis Soestdijk, vlak over de grens van ons dorp. Inmiddels woon ik zelf in de wijk Soestdijk, vlakbij het paleis.

Maar met ons gezin deden we niets bijzonders op Koninginnedag. Op school werd er wel gezongen, het Wilhelmus en De Zilvervloot en ik heb met de hele klas wel eens voor het gemeentehuis staan kwelen. Maar het beroemde defilé, in de voortuin van het Paleis, heb ik nooit zelf bezocht.

Later, in de jaren '80 en '90, was Koninginnedag de dag waarop onze culturele dorpsvereniging een kunstmarkt hield. Dat werd al snel uitgebreid met muziekoptredens en ander vertier. Niet alleen heb ik vaak meegeholpen, met de organisatie van dat festijn, maar ik heb ook meerdere malen zelf op het podium gestaan. Met een gitaar, samen met andere muzikale verenigingsleden en soms met een pruik op, of een mal pak aan. Dat waren mooie tijden.

Er was daarbij nauwelijks vlagvertoon. Toen één van de medeleden eens de barruimte versierde, met vlaggetjes en oranje slingers, moesten we daar hartelijk om lachen. Dat de koningin jarig was vormde de aanleiding voor ons jaarlijkse feest, maar meer ook niet.

Mijn gezondheid laat het zo actief vieren, van Koninginnedag en later Koningsdag, niet meer toe. De afgelopen decennia volgde ik het meestal thuis, voor de TV. Ook dit keer. Eerst het afscheid van de paus, met een oranje tompoes en een kop koffie. Mijn vrouw vind het vreemd dat onze koning niet in Rome aanwezig was, maar hij is niet katholiek en had belangrijkere dingen te doen.

Koekhappen en toiletpotwerpen. Nee, hoor, de landelijke koningsdagviering, in Doetichem, was heel keurig, vrolijk en ontspannen. En er was meteen een hoogtepunt met het optreden van Normaal. De koninklijke familie zong dapper mee, met 'Oerend Hard', waarna de dag eigenlijk al niet meer stuk kon.

Het feest begon een uur later om de paus niet voor de voeten te lopen. Dat was al heel wat want de Oranjes hebben op leven en dood gevochten tegen de katholieken. Ons land heeft zijn zelfstandigheid te danken aan bloedige oorlogen tegen de katholieke koning van Spanje. Willem van Oranje heeft ons land losgescheurd van de kerk van Rome en de Spaanse overheersing. (In Spanje hebben ze nu een progressievere regering dan wij, dus achteraf gezien...)

Maar goed, dat is lang geleden, met de paus gaan ze inmiddels vriendschappelijk om. Die had trouwens goed weer bij zijn uitvaart, terwijl het bij ons op Soestdijk, aanvankelijk, mistig en kil was. Dat hadden de weergoden wel andersom kunnen doen. Maar vermoedelijk moeten we dan eerst weer in ze gaan geloven.

De paus en de koning, vanaf half 10 's ochtends. Al met al was het een hele zit en was ik blij dat ik 's middags in slaap kon vallen bij het WK snooker.

(Bij het snooker zit mijn favoriet, Judd Trump, nog in het toernooi, na een goede wedstrijd in de eerste ronde. De publiekslieveling en schaduwfavoriet, Ronnie O'Sullivan, doet het beter dan hijzelf verwachtte. Hij won het toernooi al 7 keer, niet 6 keer zoals ik vorige week per abuis noteerde. Hij maakt kans op een 8ste overwinning en dat zou en record zijn.

Maar er is ook weer een mooie wielerwedstrijd vandaag: Luik-Bastenaken-Luik. Bij de mannen weer geen Nederlandse kanshebbers. Bij de vrouwen is het eerder de vraag welke Nederlandse gaat winnen dan of er een van onze landgenotes juichend over de streep zal gaan. De Belgen mogen in beide categorieën dromen van een overwinning. Dat mogen ze ook nog bij het snooker, trouwens. Hun Luca Brecel staat indrukwekkend te spelen. We blijven het volgen !)

 

 
De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 en deel 2 van dit verhaal.
 
 
Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal.
 
Klik op de tekening voor een grotere weergave. 
 

zondag 30 april 2017

Koninginnedag ? Nee, een heel gewone zondag


Het is zondagochtend, de zon schijnt, het is 30 april... Koninginnedag ! Maar nee, dat was vroeger. Ik heb van de week al de vrijwilligers van Artishock bezig gezien met het opruimen van de restanten van Koningsdag. Dus vandaag een heel gewone zondag, waarop ik een beetje zit bij te komen van de vorige WEW-repetitie.

Het is mooi weer, ik heb net als elke ochtend, wat nieuw voer neergelegd in het voederhuisje op balkon. De mezen en merels vliegen al af en aan. En ik zie net dat de eerste beukenboom, aan de rand van het park, zijn voorjaarsblaadjes heeft ontvouwt.

De eiken zijn al een paar weken geleden begonnen met uitlopen, maar die hebben het, vanwege het koude weer, een poosje kalm aan gedaan. Zo'n eik begint met hele kleine frutselblaadjes, met daartussen sliertjes bloemen. Als het plotseling koud wordt gaan ze gewoon even in de pauzestand. Dus de eikenbomen aan de overkant van de straat zien er al een paar weken ongeveer hetzelfde uit: overwegend kale takken, met wat kleine geelgroene uitlopertjes.

Een jong beukenblad zit opgerold in de knop en heeft, als het zich ontvouwt, direct een flinke omvang. Daarom kan een beuk in één dag veranderen van een kale boom in een groene boom, met flink grote bladeren. Nu maar hopen dat het mooie weer doorzet.

Ik hoorde dat vorig jaar een mastjaar was. Dat heeft niets te maken met de masten van schepen, zoals mastbos, waar rechte stammen werden gekweekt voor de scheepsbouw. In een mastjaar dragen de bomen extra veel vruchten en nootjes. In een artikel op de site van Vroege Vogels lees ik dat er steeds vaker mastjaren voorkomen. Dat lijkt te maken te hebben met de opwarming van de Aarde.

Er waren dus veel beukennootjes en eikels. Gecombineerd met een matig broedseizoen heeft dat ervoor gezorgd dat ik de afgelopen winter nauwelijks spechten en boomklevers op mijn balkon had. Ook niet heel veel mezen trouwens. Er waren niet veel jonge vogels en er was veel voedsel in het park.

Het had dus een stille winter kunnen worden op het balkon, maar merels, roodborstjes en heggenmussen zag ik wel elke dag. Die eten geen beukennootjes en eikels en joegen elkaar weg bij de vogelpindakaas. Zo zie je dat elk jaar toch weer anders is.  



De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Kijk voor voorafgaande episodes van de Stripmannen-saga naar het Strip Jaaroverzicht van 2015 en het Strip Jaaroverzicht van 2014 , of nog verder terug naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  -  het Strip-overzicht van 2012 en het Strip-jaaroverzicht van 2013 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men



zaterdag 30 april 2011

Een heel rustige koninginnedag op Soestdijk


Het filmpje is al weer van drie jaar geleden, maar vandaag is het niet veel anders...

Zie ook het tabblad 'Stripman Films' bovenaan deze pagina !

donderdag 24 februari 2011

Paleis Soestdijk weer open voor publiek



foto - de stripman
Met ingang van 1 maart 2011 wordt Paleis Soestdijk weer opgesteld voor publiek. Eind vorig jaar sloot het paleis de deuren. Maar er bleek zoveel belangstelling te zijn voor bezichtigingen en rondleidingen, dat de Rijksgebouwendienst besloten heeft om het publiek weer toe te laten.

Gezocht wordt nog steeds naar een definitieve bestemming voor het gebouw en park. Het ligt in de lijn der verwachting dat het paleis uiteindelijk een openbare bestemming zal krijgen.

Kijk voor meer details op www.paleissoestdijk.nl 
 

Hoewel ik al meer dan 50 jaar in Soest woon, kwam ik als kind nooit bij het paleis. De legendarische defilés volgde ik thuis via de tv.

Later had ik er ook niet veel belangstelling voor. Bijzonder koningsgezind ben ik nooit geweest en wat was er nu eigenlijk te zien ? Een groot wit gebouw, met een gazon ervoor. Als de vlag in top wapperde was de koninklijke familie thuis, zei men.

Het leukst waren misschien nog de marechaussees die er op wacht stonden. Als je langs fietste en je zwaaide, dan zwaaiden ze negen van de tien keer terug. Die stonden zich ook maar een beetje te vervelen.

Toen ik een jaar of 15 geleden vlak bij het paleis ging wonen, ging ik me er wat meer in verdiepen. De geschiedenis van de omgeving is best interessant. Na het overlijden van Juliana en later Bernhard, zijn mijn vrouw en ik even wezen kijken. Ramptoerisme, ik geef het toe.

En toen park en paleis open gingen voor publiek hebben we er twee keer koffie gedronken. De rondleiding lieten we aan ons voorbij gaan. Maar wie weet gaan we dat nu toch nog maar eens doen.

In de afgelopen jaren heb ik verschillende keren over Paleis Soestdijk en omgeving geschreven op het Volkskrantblog. Die verhaaltjes zijn inmiddels wat achterhaald. Maar de Youtubefimpljes die ik er bij maakte zijn nog best leuk.

Het ene met zelf ingesproken commentaar (ik kreeg verschillende reacties van mensen die dachten dat ik Dick Passchier was, hoe ze daar nu bij komen ?) het andere met Engelse tekst voor onze buitenlandse lezertjes...