Posts tonen met het label plannenmakerij. Alle posts tonen
Posts tonen met het label plannenmakerij. Alle posts tonen

zondag 11 oktober 2026

De schilders komen, maar wanneer ?


Eind juli
kregen we een email: Er was een schildersbedrijf ingehuurd om, vanaf half september, de buitenkant van onze flat onder handen te nemen. Meer informatie zou later volgen. Ik begon me direct zorgen te maken. Onze balkons staan vol met bloempotten, zou ik die weg moeten halen en waar zou ik ze dan neer moeten zetten ?

In afwachting van de brief met 'meer informatie', gooide ik een paar balkonplanten weg. Niet alles is even waardevol voor het vogel- en insectenleven op het balkon. Hoewel het in de meeste gevallen zo is dat je een bloempot gewoon kunt laten staan, ook al zit er een plant van niks in, er komen vanzelf leuke plantjes bij groeien.

We hebben twee balkons, een kleintje aan de straatkant, waar ik de vogels voer en dat helemaal vol staat met planten en een groter balkon, over de hele lengte van ons appartement, aan de achterkant. Dat staat voor de helft vol met planten en daar hangen de insectenhotels. Omdat ik niet wist wat er precies geschilderd zou worden besloot ik verder de beloofde brief af te wachten.

De weken en maanden gingen voorbij, met meestal mooi zomerweer, ideaal voor buitenschilders. Maar half september verstreek, zonder brief, zonder schilders. Ik stuurde een berichtje naar een buurman, die meestal goed op de hoogte is van dit soort zaken. Hij wist dat het werk twee weken later zou beginnen.

Niet lang daarna kwam inderdaad de lang verwachte brief. De schilders zouden eind september van start gaan en naar verwachting vijf weken bezig zijn, maar wat er geschilderd ging worden bleef vaag. Gelukkig kwam ik de buurman, kort daarna, op de trap tegen en hij wist meer.

Alleen de straatkant zou van nieuwe verf worden voorzien. De achterkant, met de grote balkons moest ook, maar dat werd een apart project, omdat de balkons ook verstevigd moesten worden. Heb ik al eens verteld dat ik twee mannen de toegang geweigerd heb, die naar het balkon kwamen kijken ? We hadden toen ook geen informatie gekregen, maar het blijkt dat bij andere appartementen mankementen gevonden waren.

Het was een hele opluchting dat ik geen twee balkons tegelijk leeg zou moeten halen. Nu kon ik de planten van het kleine balkon naar het grote brengen. En later misschien andersom. Hoewel...? Nou ja, dat zouden we dan wel weer zien.

Ik haalde zes bloempotten van het kleine balkon en bracht ze naar het grote. De twee laatste potten, flinke exemplaren, met forse planten erin, liet ik nog maar even staan. Die kon ik later altijd nog binnenhalen, net als het vogelvoederhuisje.

Eind september kwam en ging voorbij. Geen schilders. Vorige week, begin oktober, kwam er een busje, met een bouwkeet erachter, de straat inrijden. De keet werd naast de flat geparkeerd. Verder niet veel activiteit. De schilders waren gearriveerd, maar hadden niet veel haast om aan de slag te gaan.

Aan het begin van deze week stonden er ineens drie auto's, van het schildersbedrijf, in de straat. En er werd een hoogwerker uitgeladen. Later in de ochtend kwam de hoogwerker onze kant op en het bakje, met een jonge schilder erin, verscheen voor ons raam. Ik deed de balkondeur open en vroeg of ik iets van het balkon moest halen. Dat was niet nodig, hij kwam alleen kijken of er houtrot was.

Dat bleek er te zijn, maar hoewel het de eerste dagen van de week mooi weer was, kwamen er geen schilders meer in de buurt van ons balkon. Wel zagen we busjes in de straat en hoorden we schuurmachines. Er werd dus gewerkt, we konden alleen niet zien waar.

Toen ik woensdagochtend terug kwam, van boodschappen doen, werd ik door één van de schilders begroet, bij de deur van de trappenhal. Die was helemaal geschuurd en ik zag dat ook de kozijnen van de buurvrouw, op de begane grond, onder handen waren genomen.

'Werken jullie van onderen naar boven ?', vroeg ik verbaasd. Dat deden ze. De schilder vertelde dat er zoveel houtrot gevonden was, op de bovenste etages, dat er eerst moest worden besloten hoe dat aangepakt zou gaan worden. De Vereniging Van Eigenaren moest er over vergaderen.

De appartementen van onze flat zijn grotendeels verkocht. Wij zijn bij de laatste huurders in het blok. De eigenaren gaan over het onderhoud en deze tegenvaller hadden ze klaarblijkelijk niet ingecalculeerd.

Een dag later hing de hoogwerker weer voor ons raam. Nog een ronde speuren naar houtrot. Volgens de schilder, die ik gesproken had, moest eerst alles gerepareerd worden, maar daarvoor moest er een nieuwe begroting komen. Als ze het daar over eens zijn is het misschien al november, koud en slecht weer... Wat kun je dan nog aan schilderwerk doen ?

 

Ps: Dit is de 800ste strip op ons gezamenlijke blog. 

   

 
De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik op het plaatje voor een grotere weergave. 
 
Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4  en deel 5 van het vorige verhaal.
 

 

zondag 26 juli 2026

Waarom willen ze zo graag 2000 bomen kappen ?


In mijn mailbox
zie ik berichten voorbijkomen over bosbranden in Frankrijk, Spanje, Schotland, Wales en Canada. In het plaatselijke nieuwsblad zag ik een aankondiging, van een gemeentelijk plan, om bijna 2000 bomen te gaan kappen in Soesterberg. Zouden we niet zuinig moeten zijn op de bomen die we hebben ?

Op internet zag ik een kaartje over het grondgebruik in ons land. Ik probeerde op te zoeken hoe de verhoudingen precies lagen en kwam uit bij het wetenschappelijk bureau van de Partij voor de Dieren. Dat baseert zich weer op cijfers van het CBS en komt met de verdeling: 66% landbouw en veeteelt, 25% wonen en industrie, 9% natuur.

Dat de plaatselijke wethouder, voorheen van de PvdA, nu PRO, in onze dorpskrant aankondigde dat hij hoopte dat er snel begonnen kon worden met de kap van die 2000 bomen, deed dus mijn wenkbrauwen fronsen. Waarom wil die man dat zo graag ? Er is al zo weinig natuur in ons land en is PRO niet ook voortgekomen uit Groen Links ?

De bedreigde bomen staan in het Oude Tempel bos. Onze gemeente is best uitgestrekt. Wij wonen aan de rand, vlak bij de grens met Baarn. Het voormalige landgoed Oude Tempel ligt ruim 10 kilometer naar het zuiden, richting Zeist. Volgens Google Maps een autorit van een kwartier, of ruim een halfuur fietsen. Met het openbaar vervoer kan ook, dan ben je een uur onderweg. Zoiets zal het ook zijn met de scootmobiel.

Ik ben er nog nooit geweest, maar ik heb wel al eens mijn handtekening gezet onder een protestactie, tegen de voorgenomen aantasting van het gebied. Dat heeft niet geholpen.

De gemeente wil heel graag die bomen kappen, om er huizen te laten bouwen. Het plan daarvoor is al redelijk oud. Het is onderdeel van een samenwerking, uit 2004, tussen verschillende gemeenten, in het project 'Hart voor de Heuvelrug'. Daarin wordt nieuwe natuur gerealiseerd, maar ook gebouwd in oude natuur. Beetje vreemd, misschien, maar zoiets lees ik in de krant.

Je hoort wel eens dat als er ergens natuur opgeofferd wordt voor woningbouw, of industrie, dat dan elders gecompenseerd wordt met nieuwe natuur. Maar andersom geldt die verplichting toch niet ? Als er nieuwe natuur aangelegd wordt, hoef je toch niet ergens anders bomen te kappen ?

De gemeente heeft het bosgebied van de Oude Tempel ooit opgekocht, met als bestemming recreatie. Op een bepaald moment ontstond het idee dat je in dat bos ook huizen kunt bouwen. Op de website Oudetempel.nl wordt het 'natuurinclusief' bouwen genoemd. Als je het leest krijg je de indruk dat ze denken, dat als het woord 'natuur' maar veel gebruikt wordt, mensen zullen geloven dat ze ook echt rekening gaan houden met die natuur.

Er staat dat er fors geïnvesteerd wordt in het compenseren van het te kappen groen. Tegenover de 2000 bomen, die zullen verdwijnen, zullen maar liefst 117 nieuwe bomen aangeplant worden. Dat klinkt nogal mager, maar er worden ook 26.000 voedselstruiken aangeplant. Wat dan weer best veel lijkt. Maar voedselstruiken ? Elke inheemse plant is voedsel voor inheemse dieren, ook die voor de kap bestemde bomen.

Daarbij is er een stuk land aangekocht, dat grenst aan de Oude Tempel, waar nieuwe natuur gerealiseerd zal worden. Tegenstanders vragen zich af, niet geheel ten onrechte lijkt me, waarom er geen huizen gebouwd kunnen worden op dat aangrenzende terrein. Dan kan het bestaande bos gespaard worden. Maar daar wil de gemeente niets van weten.

Het is niet de enige vraag die de tegenstanders bij de plannen stellen. Er lopen nog verschillende procedures en er zal nog bezwaar gemaakt worden tegen de kapvergunning. Die vergunning werd verrassend snel verleend. De gemeente had er maar 1 dag voor nodig, wat ook weer niet heel vreemd is, aangezien ze zelf de aanvrager was.

En er werd direct maar begonnen met het plaatsen van een raster, in het bos, dat moet voorkomen dat dassen en ander wild de beoogde bouwplaats nog langer betreden. Die werkzaamheden zijn inmiddels, na protesten van de tegenstanders, door de rechter stopgezet.

Ik word een beetje somber van dit hele verhaal. Ik weet hoe moeilijk het is om gemeentelijke plannen te stoppen, of bij te sturen. Maar gelukkig zijn er rondom de Oude Tempel nog genoeg omwonenden die positiever gestemd zijn en de strijd aan willen gaan.

Naast het landhuis de Oude Tempel, een gemeentelijk monument, momenteel in gebruik door een zorginstelling, zijn twee flats gebouwd. Men gaat hier niet zo gevoelig om met oude landgoederen, dat is onderhand wel duidelijk. Maar de bewoners van die flats zagen ineens een toekomst opdoemen waarin er geen mooi bos achter hun huizen lag, maar een nieuwe woonwijk. Die komen nu dus in het verweer.

Een plaatselijke politieke partij, Partij Ons Soesterberg (POS), heeft zich ook tegen de plannen gekeerd en kreeg behoorlijk wat steun bij de laatste verkiezingen. Helaas blijft een meerderheid in de gemeenteraad voor de bouwplannen.

Als ons land nou bulkte van de bossen. Als je geen stap kon zetten of je stootte je hoofd tegen een boom. Als je nou de dassen en eekhoorns opzij moest duwen, bij elke stap die je buitenshuis zette. Maar zoals ik aan het begin al schreef: minder dan 10% van ons land bestaat uit natuur.

Daar zouden we toch zuinig op moeten zijn ?


Zie ook de website van de POS

Ps: De naam Oude Tempel heeft geen religieuze oorsprong. Het was ooit 'een grote boerderij annex bierhuis', schrijft Wikipedia, die in de 19e eeuw afbrandde. Het land was eigendom van Koningin Emma toen een rijke jonkheer het, in 1912, opkocht en het landhuis liet bouwen.  

  

 
De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik op het plaatje voor een grotere weergave. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 en deel 8 van dit verhaal. 
 
Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 en deel 5 van het vorige verhaal. 
 

 

zondag 8 maart 2026

Okee, dan niet


Ik was misschien
een beetje kortaf, tegen de twee mannen die vorige week, plotseling, voor de deur stonden. Maar dat was niet zonder reden. Om te beginnen had ik net een paar vervelende e-mails verwerkt van een oude kennis, die maar blijft proberen om mij te betrekken bij zijn vage kunstprojecten.

Ik zal niet in details treden, maar dit duurde nu al jaren en ik had er echt tabak van. Ik had hem net in drie zinnen uitgelegd dat ik echt, helemaal, absoluut geen zin had om aan zijn nieuwste idee mee te werken. Hij hoefde geen contact meer op te nemen, ik had werkelijk geen enkele interesse. Dat had ik hem al wel vaker gezegd en ik betwijfelde of de boodschap nu wel aan zou komen.

Laten we eerlijk zijn, ik ben een chronisch zieke 65-plusser. Maar mijn probleem is niet dat ik me thuis zit te vervelen. Ik verveel me nooit ! Als ik al een probleem heb dan is het dat ik niet genoeg energie en tijd heb om al mijn eigen plannen uit te voeren.

En dan heb ik het niet over malle dingen als het kanaal over zwemmen, een marathon lopen, of een berg beklimmen. Mijn dagen zijn boordevol als ik af en toe een tekening maak, een verhaaltje schrijf, een paar foto's op internet zet en een beetje gitaar speel. Ik heb geen behoefte aan ideeën en projecten van iemand anders.

Dus, terwijl ik zo nog een beetje door aan het sudderen was, ging de deurbel. Via de intercom vroeg ik wie er was. 'Wij komen de balkons controleren,' was het antwoord. Ja, sorry, daar wist ik niets van. 'Wie bent u dan ? En waarom hebben we daar geen bericht over ontvangen ?' vroeg ik dus.

Dat wist de man aan de voordeur niet. Ik drukte maar op het knopje en even later kwamen er twee werklieden de trap op gestommeld, met grote koffers vol gereedschap. Het deed me ineens denken aan een sketch van Koot & Bie die, als louche mannen, aanbelden bij een oud vrouwtje en aankondigden dat ze de tuin winterklaar kwamen maken. ('U heeft scheurgras, mevrouw.')

'Ja, hoor eens', zei ik, 'Ik weet niet of ik jullie wel binnen moet laten.' Ik verwachtte uitleg, misschien een poging om mij over te halen, maar de voorste man zei: 'Als u niet wilt dan doen we het niet.' In dat geval wilde ik niet moeilijk doen. 'Okee', zei ik dus, 'Dan niet. Goeiedag.'

Ik deed de deur dicht en de mannen stommelden weer naar beneden. Mijn vrouw vond aanvankelijk dat ik wel erg kortaf was geweest, maar later vond ze het toch ook een raar verhaal. De balkons controleren ? Dat kan iedereen wel roepen. Je hoort zulke gekke verhalen, tegenwoordig. Nepagenten met babbeltrucs. Misschien waren dit wel nepwerklieden ? Goed dat ik ze niet binnen gelaten had.

Wat later die dag zei mijn vrouw dat ik buurman G. eens moest bellen. Die was doorgaans goed op de hoogte van wat er in de flat gebeurde, wat onderhoud betreft. Dus even later zat ik aan de telefoon met G. En ja, dat van die balkons, dat klopte.

Hij vertelde over de grote flat in Zeist, waarvan de galerijen en balkons niet veilig waren. En dat de gemeente had besloten dat daarom, in ons dorp, alle balkons moesten worden gecontroleerd op veiligheid. 'Maar ik begrijp dat jullie de brief daarover niet gekregen hebben ?'

Inderdaad, die hadden we niet ontvangen. Het bleek weer een gevalletje 'kopers en huurders' te zijn. De meeste appartementen in onze flat die, oorspronkelijk, 60 jaar geleden, gebouwd is voor de verhuur, zijn inmiddels verkocht. De eigenaren waren netjes door de gemeente op de hoogte gesteld. Maar onze brief was, omdat wij nog huren, naar onze verhuurder gegaan.

Zoiets hebben we wel vaker meegemaakt. Ik werd eens gebeld door een mevrouw die zei dat ze de houtwormen wilde komen bestrijden. 'Sorry', antwoordde ik, 'We hebben geen houtwormen.' En ik verbrak de verbinding. Ze belde meteen terug. 'Meneer, meneer, niet ophangen !'

Het bleek dat het bedrijf, waarvoor ze werkte, ingehuurd was om houtwormen te bestrijden, in de garagebox die we op dat moment huurden. Er was een brief gestuurd, maar die ontvingen we pas een paar dagen later, via onze verhuurder.

Dat zal nu ook wel gebeuren, alleen of die mannen nog eens terugkomen ?

   

 
De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik op het plaatje voor een grotere weergave.
 
Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 - deel 11 - deel 12 en deel 13 van dit verhaal.  
 
Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 en deel 6 van het vorige stripverhaal.  
 
 

zondag 24 maart 2024

Soestdijk haalt opgelucht adem


Het zal niet iedereen
opgevallen zijn, maar er is goed nieuws over Paleis Soestdijk. De MeyerBergman Erfgoed Groep, sinds 2017 eigenaar, gaat geen appartementen en een hotel bouwen, bij het Paleis, zoals eerder de planning was. Dat is mooi nieuws voor de verontruste omwonenden en voor de omliggende natuur, want al die nieuwbouw moest ergens in het bos komen te staan.

Het is een hele strijd geweest. Plannen werden ingediend, aangepast en uiteindelijk, onder druk van protesten en bezwaarprocedures, afgewezen. Nu gooien de eigenaren de handdoek in de ring, er wordt door hen geen nieuw plan ingediend.

Het verbaast me wel dat men nu aangekondigd heeft aan de slag te gaan met de restauratie van het Paleis. Ik had altijd begrepen dat dat alleen betaald kon worden als die appartementen in het bos gebouwd en verkocht werden. Nu blijkt dat er al geld klaar lag, voor het opknappen van het oude gebouw. De nieuwbouw was dus helemaal niet nodig. Vreemd verhaal, maar goed.

Om de hele historie nog eens op een rijtje te krijgen bladerde ik terug op ons Stripblog. In 2015 schreef ik voor het eerst over de plannen om het Paleis te verkopen. Het kabinet Rutte II, een coalitie van VVD en PvdA, loofde toen 100.000 euro uit voor 'serieuze en creatieve voorstellen, voor een herbestemming van Paleis Soestdijk'. Het idee was om rijksmonumenten te laten onderhouden en exploiteren door het bedrijfsleven. Dat zou voor de staat een zorg minder zijn en een leuke besparing opleveren.

'Voor mij hoeft al die dadendrang niet', schreef ik. 'Het paleis is een indrukwekkend gebouw in een mooi park, waarom zou je dat willen veranderen ? Het trekt behoorlijk wat belangstelling, waarom zou dat meer en massaler moeten ? Het is een plek van historisch belang, waarom zou je die moeten verstoren met verbouwingen, uitbreidingen enzovoort ?'

Ik was niet de enige die zich zorgen maakte. SP-kamerlid Harry van Bommel kwam zelfs naar Soestdijk, om de situatie te bekijken en te bespreken met omwonenden. De verkoop ging gewoon door, natuurlijk. In 2018 werden mijn vrouw en ik, als naaste buren, uitgenodigd voor een bijeenkomst in de oranjerie van Paleis Soestdijk, om te horen wat de nieuwe eigenaren allemaal van plan waren.

'De nieuwe directeur noemde het één van de mooiste plekken van Nederland. Ik moest hem gelijk geven en dacht dat het knap idioot was, dat het rijk dit historische erfgoed gewoon verkocht heeft. Alsof je het Rijksmuseum aan een zakenman verpatst en zegt: 'Maak er maar wat leuks van.'

Maar er werd ons verzekerd dat het allemaal best mee zou vallen en dat het heel mooi zou worden.

'...toen ik later thuis de website bekeek zag dat er iets minder geruststellend uit. Op de 'artists impression' staat er een soort achtbaan in de voortuin van het paleis getekend. Aan de overkant van de straat, bij het deel dat in de plannen de 'parade' wordt genoemd, lijkt een parkeerterrein middenin het Baarnse Bos gepland. (…) ...alleen het Paleis schoonmaken en de gazons maaien is natuurlijk niet genoeg om er een rendabel bedrijf van te maken.'

Een jaar later kregen we een uitnodiging om zitting te nemen in de 'Klankbordgroep Transformatie Landgoed Paleis Soestdijk'. Om geld te verkrijgen, voor het onderhoud van paleis en park, was er aanvankelijk bedacht om, op de plaats van de oude marechausseekazerne – dat zijn een paar rijtjes huizen, verderop in het bos – 65 dure koopwoningen te bouwen. Maar daarmee dacht de nieuwe eigenaar het niet te gaan redden en nu stelde hij voor om 98 nieuwe huizen neer te gaan zetten.

Verder moest er, tegenover het paleis, nog ergens een parkeerplaats komen. Op de plaats van de voormalige moestuin ? In het Baarnse bos ? Dat was nog onduidelijk. Net als het antwoord op de vraag hoe al die bezoekers en hotelgasten, op een veilige manier, de drukke weg over konden, om bij het Paleis te komen. Met een brug, een tunnel ?

De gemeenteraad van Baarn trok aan de noodrem. De MeyerBergman Erfgoed Groep werd vergeleken met rupsje nooit genoeg. De angst bestond dat, als ze deze uitbreidingen goedkeurden, er straks nog meer zouden volgen. Er werden Kamervragen gesteld door D66, maar de staatssecretaris antwoordde dat alles volgens de regels was gegaan en dat nu de gemeente en de provincie het maar moesten uitzoeken.

In die klankbordgroep ging ik niet zitten, maar ik zag het wel somber in: '...aan één ding verander je niets meer: de tent is verkocht en de zakenjongens gaan er iets van proberen te maken. (…) Dat hotel, die dure koopwoningen en die parkeerplaats gaan er gewoon komen. Hadden we maar eerder dwars moeten gaan liggen. Had D66 eerder moeten bedenken dat liberaal beleid, privatiseren van rijkseigendommen, liberale gevolgen heeft...'

Nog weer een jaar later, we schrijven inmiddels 2019 en Rutte III (VVD, CDA, D66 en ChristenUnie) is aan het regeren. Er zijn zoveel protesten, tegen de plannen rondom het Paleis, dat de directeur is opgestapt en ook één van de leden van de klankbordgroep het voor gezien hield. We kregen een folder in de brievenbus, van een actiegroep, waarin een toekomst wordt geschetst met 700.000 bezoekers per jaar en wekelijkse evenementen. Ik somberde nog even verder:

'De feestende mens dreigt Soestdijk te overspoelen. Om gelukkig te zijn moet die vakantie vieren, festivals bezoeken, in de zweefmolen zwieren en op terrassen zitten. Waar dat nog niet kan moet dat snel mogelijk worden gemaakt, want zo wordt een mooie plek rendabel.'

Gelukkig waren er groeperingen die het niet bij somberen lieten en die in actie kwamen. Op Wikipedia staat dat elf tegenstanders van het plan bezwaar aantekenden bij de Raad van State, waaronder: '...de stichtingen Natuurmonumenten, de Natuur en Milieu Federatie Utrecht, Het Utrechts Landschap, Behoud het Borrebos, Behoud de Eemvallei, Parel van Baarn, Werkgroep Roofvogels Nederland, en particulieren.'

In 2021 kregen we ook nog plannen voor een nieuwe woonwijk en een verkeersplein voor onze kiezen. Maar die lijken, na de laatste gemeenteraadsverkiezingen, in de ijskast te zijn gezet. En nu zijn ook de plannen voor nieuwbouw rond het Paleis afgewezen.

Zo zie je dat ik het allemaal te somber zag. Soms trekken de natuurbeschermers wel aan het langste eind. Gelukkig maar. 

 

 
De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 en deel 5 van dit verhaal.
 
Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 en deel 5 van het vorige verhaal.
 
Klik op de tekening voor een grotere weergave. 
 

zondag 20 maart 2022

We hebben gewonnen !


Het is,
in al die jaren dat ik heb mogen stemmen, nog niet vaak voorgekomen, maar deze keer heeft de partij waarop ik gestemd heb eens een keer de verkiezingen gewonnen. Wat aantal stemmen betreft is het zelfs de grootste partij geworden, in de gemeenteraad van ons dorp.

Als het om de raadszetels gaat zijn er nog twee andere partijen die, met wat minder stemmen, toch evenveel zetels hebben gekregen. Er zal dus samengewerkt moeten worden en daarmee wordt de vreugde over de overwinning meteen wat getemperd.

Het is maar de vraag of de politici van mijn keuze zullen kunnen uitvoeren wat ze van plan waren. Gaan ze doen waarvoor ik ze mijn stem heb gegeven, of gaan ze een compromis sluiten en toch doen waar ik nou net tegen was ?

Voor de verkiezingen zag ik een paar TV-programma's, op de regionale omroep, over de thema's die speelden in andere gemeenten. Moet er een nieuw theater worden gebouwd ? Komt er een windmolenpark ? Moet er meer geld naar de zorg, of de veiligheid ?

Voor mij ging het er vooral om welk stuk groen opgeofferd zou gaan worden voor woningbouw. Elke partij in ons dorp wil dat er huizen komen. Betaalbare huizen, dure koopwoningen, huizen voor ouderen, of jongeren. Allemaal willen ze wel ergens bouwen en ergens anders juist niet.

Mijn partij wil niet bouwen op de Meent. Ik schreef een tijdje terug over die plannen, waarbij een nieuw verkeersplein bedacht was, aan het eind van onze straat. Een van de andere 'grote' partijen is daar ook tegen, dus het lijkt erop dat onze buurt voorlopig gespaard blijft.

Maar ja. Dan gaat er een eind verderop misschien een stuk polder voor de bijl. Projectontwikkelaars hebben op verschillende plaatsen al grond aangekocht. De gemeenteraad staat onder druk om toch ergens woningbouw toe te staan.

Er zijn, bijvoorbeeld, ook plannen voor het wilgenveld, waar ik langs rij als ik boodschappen ga doen. Ook een mooi, open, stuk groen. Er was een andere politieke partij die zich uitsprak tegen die plannen.

Als iedereen alleen maar probeert om de nieuwbouw in zijn eigen achtertuin tegen te houden, wat schieten we er dan mee op ? Het is niet gemakkelijk om aan een woning te komen in ons dorp. Al die mensen moeten toch ergens wonen.

In buurgemeente Baarn is een lokale partij de grootste geworden. Daar kijken we ook met belangstelling naar, want daar gaan ze over de plannen rondom Paleis Soestdijk. Bouwplannen. Een hotel en een woonwijk zouden er moeten komen. En wat de winnaars van de verkiezingen daarvan denken wordt mij niet direct duidelijk.

Mag er dan nergens iets nieuws gebouwd worden ? Nou, er is in ons dorp ook een verlaten bedrijfsterrein. Ik heb de berichten niet precies gevolgd, maar begreep dat er ook plannen zijn om daar woningen te bouwen. Mooi, zou ik denken, maar het schijnt dat er onenigheid is over de precieze invulling.

De verkiezingen zijn gewonnen, maar de problemen daarmee nog niet verdwenen...



De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman.
 
Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 - deel 11 - deel 12 - deel 13 - deel14 - deel 15 - en deel 16 van dit verhaal. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal.
 
 
Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men
 

zondag 19 december 2021

Soestdijk komt in opstand


Ja, nee,
iedereen maakt zich druk over de coronamaatregelen, maar bij ons op Soestdijk zijn er heel andere problemen. In de Soester Courant van afgelopen week las ik dat er een verkeersplein gepland zou zijn, aan het eind van onze straat en kort daarop lag er een pamflet in onze brievenbus dat opriep tot verzet.

Wat is er aan de hand ? Nou, laat ik eerst de omgeving beschrijven. Als je bij ons de straat uit rijdt kom je op de doorgaande weg door Soest, die hier de Vredehofstraat heet. Het is de oude weg van Amsterdam naar Amersfoort, waarlangs Soest ontstaan is.

Linksaf ga je het dorp in, rechtsaf kom je bij een groot kruispunt. Hier komt de weg uit Bilthoven, die natuurlijk de Biltseweg heet, uit op de Amsterdamsestraatweg. Schuin aan de overkant staat paleis Soestdijk. Een klein weggetje rechts heet de Praamgracht en is genoemd naar het watertje waarover ooit turf, per boot, naar de rivier de Eem werd vervoerd.

Als ik vanuit mijn straat de Vredehofstraat oversteek en een klein stukje tegen de rijrichting in ga – maar dat is geen probleem voor een scootmobiel, wandelaar of fietser – dan kan ik een, voor autoverkeer afgesloten, weg in die uitkomt op de Jachthuislaan. Die is genoemd naar het jachthuis van het paleis en was ooit de verbinding met het hondenhok, waar de jachthonden verzorgd werden.

De Jachthuislaan speelt de hoofdrol in dit verhaal. Het is een mooie laan, met bomen erlangs en links en rechts weilanden, waar paarden lopen. Er is een manege en een volkstuincomplex, maar verder geen bebouwing. De laan loopt parallel met de Biltseweg en werd vroeger wel gebruikt als sluiproute, om de drukte in de spits te omzeilen. In de afgelopen jaren heeft de gemeente maatregelen genomen om de Jachthuislaan autoluw te maken, maar nu zijn er dus die nieuwe plannen.

Een deel van de weilanden, waar je vanaf de Jachthuislaan op uitkijkt, was eigendom van de prinsessen Irene, Margriet en Beatrix. Dan zit het wel goed, zou je denken, maar zij hebben de grond inmiddels verkocht aan een bouwbedrijf. Er is in het gebied ook een woonwagenkampje, dat de gemeente graag verplaatsen wil.

Je hoort wel eens verhalen over woonwagenkampen, waar dingen gebeuren die niet door de beugel kunnen. Maar dit is een heel rustig woonwagenkampje. Zo rustig dat ik, als buurtbewoner, de berichten over de plannen nodig had om eraan herinnerd te worden dat er een woonwagenkamp was.

Maar goed, er schijnen redenen te zijn om de woonwagens te verplaatsen. Daarvoor is geld nodig en zo schijnt het idee te zijn ontstaan om op het voormalige land van de prinsessen een woonwijk te bouwen. Zo'n nieuwe wijk heeft toegangswegen nodig en daarvoor viel het oog op de mooie, landelijke en autoluwe Jachthuislaan. Omdat die geen directe verbinding heeft met de hoofdweg is nu het onzalige plan ontstaan om een nieuw verkeersplein aan te leggen, vlakbij onze wijk en naast het drukke kruispunt bij paleis Soestdijk.

Rondom het paleis worden ook allerlei plannen ontwikkeld, die voor meer verkeer en drukte gaan zorgen. Alles bij elkaar geen wonder dat de omwonenden in verzet komen. Zij zien een mooi weidegebied verdwijnen onder nieuwbouw en een hele verkeersgolf op zich af komen.

Wat daarbij niet helpt is dat de gemeente Soest de plannen stil gehouden heeft. Er was een WOB verzoek, een beroep op de Wet Openbaarheid van Bestuur, nodig om alles boven water te krijgen.

Met meer dan normale belangstelling hou ik de ontwikkelingen in de gaten. 

 

Wie meer wil weten kan terecht op Facebook: https://www.facebook.com/NatuurlijkSoestdijk

Er is ook een petitie gestart.

Het artikel uit de Soester Courant is deels ook online te lezen, wie het hele verhaal wil zien moet abonnee worden, maar de luchtfoto met het geplande verkeersplein kan iedereen bekijken. 

Een eerdere petitie staat ook nog open en is tot nu toe ruim 750 keer ondertekend. 


De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman.
 
Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van dit verhaal. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal.
 
 
Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men
 

zondag 11 augustus 2019

Zeg niet zomaar 'ja'...


Zeker weet ik het niet meer, maar volgens mij was het de Peruaanse schrijver Mario Vargas Llosa die zei dat, voor een schrijver, elke ervaring een goede ervaring was. Daarmee bedoelde hij dat zelfs een onprettige gebeurtenis voor een schrijver positief kan zijn, omdat hij erover kan schrijven.

Dat is een mooi motto. Maar in de praktijk worstel ik er toch mee. Misschien ben ik niet schrijver genoeg, want er zijn nogal wat ervaringen, vooral in de familie- en vriendenkring, waarvan ik vind dat ik er beter niet over schrijven kan. Terwijl ze soms onprettig genoeg zijn.

Afgelopen week maakte ik weer zoiets mee. Ik heb er een aantal nachten slecht van geslapen en uiteindelijk een paar boze mails verstuurd, maar ik vind het toch niet gepast om het er hier nu uitgebreid over te gaan hebben.

De conclusie wil ik wel met jullie delen. Die is dat je niet zomaar 'ja' moet zeggen als er iemand met een plan bij je komt. Doorgaans is dat voor mij niet zo'n probleem, ik krijg vaker het verwijt dat ik altijd overal 'nee' op zeg. Maar begin dit jaar heb ik me laten vermurwen, en daar heb ik achteraf spijt van.

Eigenlijk werd ik voor het blok gezet, maar omdat ik er zelf weinig energie in hoefde te steken dacht ik, nou vooruit dan maar. Niet wetende dat het een richting op zou gaan die me helemaal niet zou bevallen.

Het is me in het verleden wel vaker overkomen dat mensen met plannen bij me kwamen. Vaak ging het dan om het gebruik van mijn strips, of verhalen. Ik ben daar niet happig op. Het vervelende is is dat je geen controle hebt over wat er met je werk gebeurt, als je het aan een ander toevertrouwt.

Een stripje verscheen in een lesboek, bijvoorbeeld, maar ondanks herhaalde verzoeken, kreeg ik dat boek nooit te zien. Als ik een andere keer wel een aantal exemplaren van een publicatie kreeg, dan was dat meteen bedoeld als betaling. Alsof ik met boeken langs de deur ga leuren.

Het is me ook een paar keer gebeurd dat men ongevraagd een van mijn tekeningen of strips van internet plukte en op een weblog, of site plaatste. In de tijd dat het Volkskrantblog nog bestond overkwam me dat een aantal keren. Als ik daar dan iets van zei reageerde men verbaasd en een beetje gepikeerd. We waren zo leuk aan het spelen en nou komt die zeurpiet ons speelgoed afpakken.

Nog niet zolang geleden schreef ik, op verzoek, een stukje voor een verenigingsblad. Na uitgebreid overleg met alle partijen leverde ik mijn verhaal in. Tot mijn verrassing zag ik, na publicatie, dat er toch nog iemand in mijn tekst had zitten rommelen. Eén van mijn weldoordachte strofen was veranderd in een kromme zin met een taalfout. Het is niet dat de wereld op zo'n moment vergaat, maar ik schaam me er nu wel voor dat mijn naam er onder staat.

Ik heb ook wel eens iets in opdracht getekend, maar daar ben ik helemaal mee opgehouden. Het resultaat was maar zelden zo goed dat ik er trots op kon zijn en het kostte meestal enorm veel energie. Eerst moet je een ontwerp maken, of meerdere. Dan moet je daarover gaan onderhandelen. Wat ik geschikt vond werd maar zelden direct geaccepteerd. En de beloning, een cadeaubon, een fles wijn, een schamel geldbedrag, stond eigenlijk nooit in verhouding tot de door mij geleverde inspanningen.

Er is eigenlijk maar één voorbeeld waar ik met trots en tevredenheid op terugkijk. Rond 1990, toen AIDS nog een groot probleem dreigde te worden, heb ik een aantal strips ter beschikking gesteld voor een folder van het AIDS-fonds. Ik vroeg er niets voor, gewoon mijn bijdrage aan de goede zaak.

Nooit eerder of later ben ik zo keurig behandeld als door de mensen van het AIDS-fonds. Ik kreeg de folder toegezonden, met uitgebreide bedankbrief en een fraai speldje in de vorm van het bekende rode lintje.

Maar helaas, dat was een uitzondering. Het was wel meteen de grootste verspreiding die enige creatieve uiting van mij ooit heeft gehad. Er zijn duizenden van die folders gedrukt. En voor een goed doel. Dat is ook een mooie gedachte.



De Strip: De strip - die los staat van het geschreven bericht - is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 en deel 7 van dit verhaal. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

zondag 26 mei 2019

Klankbordgroep Paleis Soestdijk


Er lag een uitnodiging in de bus om deel te nemen aan de Klankbordgroep Transformatie Landgoed Paleis Soestdijk. Verstuurd door de gemeente Baarn, waar het paleis bij hoort, en gericht aan de bewoners van Baarn en Soest en andere omwonenden.

Ik kan me voorstellen dat het jullie ontgaan is dat er gedoe is rondom de plannen die de nieuwe eigenaar, de MeyerBergman Erfgoed Groep, met het paleis en omgeving heeft. Misschien is er zelfs een enkeling die niet wist dat het paleis verkocht was. Ja, de Nederlandse staat verkoopt zijn erfgoed. Commerciële bedrijven moeten het maar onderhouden en rendabel maken.

Dat dat problemen zou opleveren was te verwachten. Paleis Soestdijk ziet er van buiten best leuk uit, maar is van binnen nogal sjofel. Het blijkt dus niet zo geschikt om als hotel te dienen, zoals in de oorspronkelijke plannen stond. Daarom heeft men nu het plan gelanceerd om, aan de overkant van de straat, hotelaccommodatie met 120 kamers te bouwen.

Om geld te verkrijgen, voor het onderhoud van paleis en park, was er aanvankelijk bedacht om, op de plaats van de oude marechausseekazerne – dat waren een paar rijtjes huizen, verderop in het bos – 65 dure koopwoningen te bouwen. Maar daarmee denkt de nieuwe eigenaar het niet te gaan redden en nu stelt hij voor om 98 nieuwe huizen neer te gaan zetten. Da's een flinke woonwijk, middenin het bos.

Verder moet er, tegenover het paleis, nog ergens een parkeerplaats komen. Op de plaats van de voormalige moestuin ? In het Baarnse bos ? Dat is nog onduidelijk. Net als het antwoord op de vraag hoe al die bezoekers en hotelgasten, op een veilige manier, de drukke weg over gaan steken, om bij het paleis te komen. Met een brug, een tunnel ?

De gemeenteraad van Baarn heeft nu aan de noodrem getrokken. De MeyerBergman Erfgoed Groep wordt vergeleken met rupsje nooit genoeg. De angst bestaat dat, als ze deze uitbreidingen goedkeuren, er straks nog meer zullen volgen.

Er zijn kamervragen gesteld, door D66, en beantwoord door de staatssecretaris van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties, drs. R.W. Knops. Zijn antwoord komt er, heel in het kort, op neer dat, bij de verkoop, de procedures netjes zijn gevolgd en dat nu provincie en gemeente het maar uit moeten zoeken.

Met hulp van de leden van de nog op te richten klankbordgroep dus. Ik zou me op kunnen geven om zes avonden mee te praten over de onderzoeken die nu ingesteld zijn en mijn 'feedback' te geven. Best slim om zo'n groep in te stellen, net zoals de MeyerBergman Erfgoed Groep, heel verstandig, alle belangengroepen en plaatselijke politieke partijen uitgenodigd heeft voor informele gesprekken.

Er wordt gemord, dan gaan we met de mensen praten en klankborden. Zo hopen we dan de rimpels weer glad te strijken. Want aan één ding verander je niets meer: de tent is verkocht en de zakenjongens gaan er iets van proberen te maken.

Als ik wat gezonder was zou ik misschien in de verleiding komen om me aan te melden. Maar dat zit er voor mij niet in. Bovendien vrees ik dat het niet veel uit gaat maken. Dat hotel, die dure koopwoningen en die parkeerplaats gaan er gewoon komen. Hadden we maar eerder dwars moeten gaan liggen. Had D66 eerder moeten bedenken dat liberaal beleid, privatiseren van rijkseigendommen, liberale gevolgen heeft...



De Strip: De strip - die los staat van het geschreven bericht - is gemaakt door de de Stripman zelf. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 en deel 6 van het vorige verhaal. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men


zondag 20 mei 2018

Ten paleize ontboden


Op audiëntie gevraagd. Het klinkt nogal dwingend en zo was het in werkelijkheid niet, maar we zaten, afgelopen woensdagavond, wel in de oranjerie van Paleis Soestdijk en werden toegesproken namens de nieuwe eigenaar.

Het avondlicht viel door de hoge openstaande ramen, we zagen de rododendrons prachtig geel, rood en paars in bloei staan. Daarachter schemerde het wit van het paleis, glinsterde de vijver onder een machtige rode beuk en in de verte konden we nog net een romantisch wit bruggetje zien, dat zich over het water kromde.

De nieuwe directeur, Floris de Gelder, noemde dit één van de mooiste plekken van Nederland. Ik moest hem gelijk geven en dacht dat het knap idioot is dat het rijk dit historische erfgoed gewoon verkocht heeft. Alsof je het Rijksmuseum aan een zakenman verpatst en zegt: 'Maak er maar wat leuks van.'

Zo is het natuurlijk niet gegaan. Er was een soort van prijsvraag, waarbij iedereen plannen kon inleveren en de winnaar het hele landgoed voor een miljoen mocht overnemen. Onder behoorlijk strenge voorwaarden. Het paleis moest gerestaureerd worden, aan het park mocht niet veel veranderd worden. Bepaalde delen moesten altijd toegankelijk blijven voor het publiek.

En als je meneer de Gelder hoorde geloofde je ook dat hij geen al te wilde plannen had. Het park was zelfs autovrij gemaakt, het paleis aan de buitenkant schoongemaakt, voor het terrein was de oude beheerder in dienst gehouden. Het bos, 150 hectare, dat altijd voor iedereen gesloten was geweest, behalve voor de koninklijke familie, zal ook opengesteld gaan worden.

Allemaal heel geruststellend. En dat was vermoedelijk ook de opzet van deze bijeenkomst. Wij en een honderdtal andere omwonenden, waren uitgenodigd voor een hapje en een drankje, om ons te paaien en te sussen. Uiterst vriendelijk werden we verwelkomt en naar onze mening gevraagd. Goed aangepakt en slim. Je buren kun je beter te vriend houden.

Maar toen ik later thuis de website bekeek zag dat er iets minder geruststellend uit . Op de 'artists impression' staat er een soort achtbaan in de voortuin van het paleis getekend. Aan de overkant van de straat, bij het deel dat in de plannen de 'parade' wordt genoemd, lijkt een parkeerterrein middenin het Baarnse Bos gepland.

Nu moet je zo'n tekening niet al te serieus nemen, hoop ik. Maar alleen het Paleis schoonhouden en de gazons maaien is natuurlijk niet genoeg om er een rendabel bedrijf van te maken. In zijn praatje bracht de directeur dat ook wel naar voren. Er zullen huizen gebouwd worden, voor de verkoop, er zullen innovatieve bedrijfjes komen, restaurantjes, al dan niet tijdelijke paviljoentjes en overnachtingsmogelijkheden.

En in het paleis en de tuinen zullen tentoonstellingen, congressen, concerten en markten worden georganiseerd. Dat gebeurde de afgelopen jaren ook al en daar hebben we nauwelijks hinder van gehad. Dus... misschien valt het allemaal best mee. Over een half jaar is er weer zo'n bijeenkomst voor de buren, we gaan het toch maar in de gaten houden.

Voor wie het van nog dichterbij wil volgen: het Paleis zoekt vrijwilligers. 

Zie voor de plannen: madebyholland.nl

En ondertussen kun je het paleis en de tuin ook bezoeken: www.paleissoestdijk.nl


De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 van dit verhaal.

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

zondag 19 juli 2015

Soestdijk is prima zoals het is


Een goede vriend stuurde me een twitterbericht door van SP-kamerlid Harry Van Bommel. Die kondigde aan naar Soestdijk te gaan, om ter plekke ideeën te toetsen voor de bestemming van het voormalige koninklijke paleis. Of iemand nog suggesties had ?

Ik had eerder al het bericht opgevangen dat minister Blok 100.000 euro uitlooft voor 'serieuze en creatieve' voorstellen, voor een herbestemming van Paleis Soestdijk. Hij volgt daarmee de aanbebeveling van een commissie, onder aanvoering van oud-minister Sybilla Dekker.

Op de website van de Rijksoverheid kunnen we lezen waar de voorstellen in grote lijnen aan moeten voldoen. Het middendeel van het gebouw en de voorgevel moeten bijvoorbeeld behouden blijven. Verder kunnen de plannenmakers hun wilde ideeën botvieren, zolang die maar stroken met de plannen van de gemeenten Baarn en Soest.

Brrr... de rillingen lopen me al over de rug. Dat twitterbericht beantwoordde ik dan ook met '...eigenlijk vind ik dat het prima is, zoals het nu is. Je kunt het park bezoeken, een tentoonstelling bekijken, je kunt er koffie drinken. Af en toe is er een evenement. Wat willen we nou nog meer ?'

Voor mij hoeft al die dadendrang niet. Het paleis is een indrukwekkend gebouw in een mooi park, waarom zou je dat willen veranderen ? Het trekt behoorlijk wat belangstelling, waarom zou dat meer en massaler moeten ? Het is een plek van historisch belang, waarom zou je die moeten verstoren met verbouwingen, uitbreidingen enzovoort.

En als je er dan toch zo nodig iets mee moet, laat dan park en gebouw zoals het is en richt het interieur in als nationaal historisch museum. Daar was toch ook ooit behoefte aan ?

Dat is trouwens een mooi voorbeeld van doodgelopen plannenmakerij, dat Historisch Museum. Van 2006 tot 2011 is men er druk mee geweest. Er was zelfs al personeel aangesteld en er is een tentoonstelling geweest in de Zuiderkerk in Amsterdam. Maar men kon het niet eens worden over een definitieve lokatie en uiteindelijk heeft het kabinet Rutte er de stekker uitgetrokken.

Het hele plan heeft 16 miljoen gekost en heeft niets opgeleverd. Maar heel veel heeft men er dus niet van geleerd. Nu moeten er weer plannen komen voor Paleis Soestdijk.

Op Wikipedia lees ik dat men dat al eerder even op het oog had als lokatie voor het Historisch Museum. Maar door de bezuinigingen op cultuur kon daar toen geen geld voor worden vrijgemaakt. Nu misschien wel...?

Als we nog willen genieten van het Paleis, zo als het nu is, moeten we nu onze kans grijpen. Wie weet hoe het er over een paar jaar bijstaat...?

Lees meer over Paleis Soestdijk op www.paleissoestdijk.nl

Wie 'serieuze en creatieve' plannen heeft voor het paleis kan hier terecht: www.biedboek.nl


De Strip: De strip van deze week is getekend door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 en deel 5 van dit verhaal. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 en deel 5 van het vorige verhaal.

Klik op de strip voor een grotere weergave. 

Kijk voor voorafgaande episodes van de Stripmannen-saga naar het Strip Jaaroverzicht van 2015 en het Strip Jaaroverzicht van 2014 , of nog verder terug naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  -  het Strip-overzicht van 2012 en het Strip-jaaroverzicht van 2013 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men