Posts tonen met het label naar de film. Alle posts tonen
Posts tonen met het label naar de film. Alle posts tonen

zondag 4 maart 2018

40 jaar Filmhuis Artishock – deel 2


Vorige week vertelde ik over mijn eerste jaren bij Filmhuis Artishock, in Soest. Deze maand werd het 40-jarig jubileum gevierd, ik was zo'n 15 jaar bezoeker, werkgroeplid en operateur.

Een van de meest memorabele filmavonden die ik, als bezoeker, in het Filmhuis meemaakte was die met de film 'Stop Making Sense', in 1984. Dat was een registratie van een live-concert van de rockband The Talking Heads. 

Na afloop bleef er een groepje bezoekers hangen, enthousiast napratend over de film en de muziek. De stemming zat er zo goed in dat de medewerkers besloten de film nog eens te draaien en de stoelen in de zaal aan de kant te schuiven, zodat er gedanst kon worden.

Naast de wekelijkse filmvoorstelling organiseerde de Filmhuis werkgroep, voor de actieve leden, ook af en toe een uitstapje. Ik ben meegeweest met een kampeerweekend in Hoenderlo en een uitstapje naar Gent, waar we de tentoonstelling Cité Ciné bezochten. Daar waren filmdecors te zien en werden fragmenten uit de bijbehorende films vertoond. Je maakte elkaar zo ook eens mee buiten de gebruikelijke omgeving, al werd er natuurlijk veel gepraat over de filmervaringen, hoogtepunten en missers.

Want er ging bij het draaien van de films ook wel eens iets verkeerd, natuurlijk. Niet elke operateur was even ervaren, of even zorgvuldig. De film kon gaan slippen of breken. Als je de spoel niet goed vastzette kon die van de projector vallen. Als je even bij de projector wegliep kon het dus voorkomen dat, bij terugkomst, de film van de trap af kwam rollen.

Film draaien was misschien geen kwestie van bloed, zweet en tranen, maar een beetje spuug kon wel van pas komen. Je moest, als je de film inzette, het filmkanaal van de projector met een borsteltje schoonmaken. Soms bleef er dan toch een pluisje of haartje achter en dat kon je dan, tijdens het draaien, proberen te verwijderen, door de film nat te maken met een beetje spuug. Nadeel was dat in de zaal niet alleen dat haartje heel groot geprojecteerd werd, maar ook jouw verwijderpoging. Teveel spuug moest dus vermeden worden.

We draaiden artistieke, alternatieve films, dus we keken niet op van vreemde beelden en een apart verhaal. We hadden over het algemeen de film, van te voren, niet gezien en dat kon ook wel eens voor verrassingen zorgen. Als bezoeker heb ik wel eens meegemaakt dat een film heel mysterieus en stil begon. Maar toen er na een minuut of tien nog steeds geen geluid was, begon het publiek toch wat te morren. En inderdaad, de operateur was vergeten het geluid aan te zetten.

Bij een andere film leken we wat plompverloren in het verhaal te vallen. Toen na een halfuurtje de titelrol verscheen begrepen we dat er begonnen was met de verkeerde spoel.

De overschakeling van 16mm naar het, meer professionele, 35mm formaat bracht weer nieuwe uitdagingen met zich mee. Die films waren niet alleen twee keer zo breed, maar ook twee keer zo lang en zwaar. Om het hanteerbaar te maken werden ze aangeleverd op kleinere spoelen, een film van anderhalf uur bestond nu uit 6 spoelen. Maar we hadden maar één 35mm-projector, die uiteraard ook een stuk groter was dan zijn 16mm-voorgangers.

Je kon natuurlijk geen film vertonen met 5 pauzes, omdat er telkens een nieuwe spoel geladen moest worden. Dus werd er een zogenaamde 'long player' gebouwd, een installatie waar grotere spoelen op pasten.

De films moesten nu dus van te voren aan elkaar gemonteerd worden, van twee of drie kleine spoelen maakten we één grote. En net als bij het 16mm-formaat moesten ze na afloop teruggespoeld worden, maar nu ook weer in kleinere delen opgedeeld en van aanloop- en eindstroken voorzien. Voorbereiding en nazorg duurden voor de operateur zo een uurtje langer.

De lamp van de 35mm-projector gaf zoveel warmte af dat er in stilstand, om ongelukken te voorkomen, een klep tussen de lamp en de film geschoven moest worden. Als je daar, aan het eind van de spoel, te laat mee was brandde er een gat in de film. Het is mij wel eens overkomen. De beschadigde beeldjes moest je er dan tussenuit knippen. Ik heb nog jaren rondgelopen met een halfgesmolten fragment van 'Cyrano De Bergerac' in mijn portefeuille.


(Met dank aan Pieter Henke – mijn Filmhuis-mentor – en alle andere werkgroepleden.)



De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van dit verhaal. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

zondag 25 september 2016

Die, dat, wat ?


Dit gaat een oude mannen verhaal worden. Vroeger was alles beter, in ieder geval het onderwijs en daarom spreekt niemand meer behoorlijk Nederlands, tegenwoordig. Zoiets.

Ik woon niet ver van Paleis Soestdijk, zoals jullie weten en daar worden deze zomer en herfst allerlei activiteiten georganiseerd. Eerdaags is er een sportief evenement en door de organisatie worden wij, als buurtbewoners, keurig ingelicht over wat er gaat gebeuren. Toeloop van mensen, enige geluidsoverlast, misschien parkeerproblemen, dat soort dingen.

Het zal allemaal wel meevallen. Maar wat mij wel stoort is het taalgebruik in de informatieve brief die wij in de bus kregen. Ze schrijven over '...de voortuin van Paleis Soestdijk wat als start/finishterrein fungeert.' Aan het eind van het schrijven noemen ze '...het contactformulier die vermeld staat op de website.'

Ik kan daar slecht tegen, maar ik realiseer me ook dat heel veel mensen zich niet zullen beseffen dat er in deze zin een fout staat. 'Die', 'dat' en 'wat' worden vaak verwisseld en 'beseffen' zou niet in combinatie met 'me', of 'zich' gebruikt moeten worden. Maar dat schijnen nog maar weinigen te beseffen.

Er komt vrijwel geen interview meer voorbij, op radio of TV, of ik betrap me erop, dat ik de spreker hardop zit te verbeteren. Het is: '...de tuin die...' en '...het formulier dat...'. En ik was helemaal geen hoogvlieger, vroeger op school, als het om grammatica ging.

Ouwe mannen gezeur, waarschijnlijk. Maar ik denk dan toch: zou er in de organisatie van zo'n evenement niemand van boven de 50 zitten, die zo'n informatief schrijven eens door kan lezen ?

Taal is een levend iets en blijft niet eeuwig hetzelfde. Luister maar eens naar opnamen van sprekers uit het verleden. Ik zal me er dus maar bij neerleggen dat over een poosje niemand (zich) meer beseft hoe 'die' en 'dat' correct gebruikt moeten worden. Ik ben bang dat het niet snel zal gaan wennen...



De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van dit verhaal. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 en deel 7 van het vorige verhaal.

Klik op de strip voor een grotere weergave. 

Kijk voor voorafgaande episodes van de Stripmannen-saga naar het Strip Jaaroverzicht van 2015 en het Strip Jaaroverzicht van 2014 , of nog verder terug naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  -  het Strip-overzicht van 2012 en het Strip-jaaroverzicht van 2013 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

zondag 18 september 2016

Muzikanten en zakelijke conflicten


De meeste muzikanten moeten sappelen en schnabbelen om het hoofd boven water te houden, maar je kunt met muziek ook veel geld verdienen. Soms lijkt het alsof het alleen maar over zakelijke belangen gaat, als je de muzikale berichten in de krant leest.

Afgelopen week, bijvoorbeeld: De Nederlandse DJ Martin Garrix daagt zijn manager voor de rechter; er komt een hoger beroep in de plagiaatzaak tussen Pharrell Williams en de nabestaanden van Marvin Gaye en de online muziekdienst van rapper Jay Z heeft 25 miljoen verlies geleden.

Als je de muziekwereld een beetje volgt zijn het varianten op oude verhalen. Garrix, die eigenlijk Martijn Garritsen heet, sloot als 16-jarige een platencontract waar hij nu vanaf wil. Hij zegt toen niet begrepen te hebben dat platenmaatschappij en manager één front vormden en vindt het onredelijk dat hij de rechten over zijn eigen muziek kwijt is.

Je kunt bijna geen muzikantenbiografie lezen of je komt dit soort verhalen tegen. De Beatles en de Stones raakten de rechten over een deel van hun liedjes kwijt en richtten uiteindelijk eigen platenlabels op. Ray Davies van de Kinks schrijft in zijn boeken over de langdurige rechtszaken die hij voerde om weer controle over zijn eigen werk te krijgen.

Het is het oude liedje. En dat is nu net waar het in de plagiaatzaak tussen Williams en Gaye gaat. De één zou de melodieën van zijn hits 'Blurred Lines' en 'Happy' hebben gebaseerd op oude hits van de ander.

Als je de betreffende nummers met elkaar vergelijkt – er staan verschillende filmpjes van op YouTube – hoor je de overeenkomsten. Maar er zijn meerdere muzikanten die verklaren dat dat ook niet zo gek is. Bij het schrijven van een liedje baseren velen zich op oudere voorbeelden.

Dat gaat ook al jaren zo. In de biografie, die Peter Guralnick over platenbaas Sam Phillips schreef, kom je het meermaals tegen. Phillips bracht platen uit die een antwoord waren op, of een variant van, een grote hit en kwam daardoor in conflict met andere platenuitgevers.

Soms leidde dat tot een schikking, een deel van de opbrengst werd afgestaan, een enkele keer kwam het tot een rechtszaak. Niets nieuws onder de zon.

Wel nieuw lijkt de poging van Jay Z om meer grip te krijgen op de inkomsten uit muziek die via internet beluisterd wordt. Er zijn verschillende diensten die dit soort gestreamde muziek aanbieden. Spotify is vermoedelijk de bekendste. Als luisteraar moet je een abonnement nemen, als artiest krijg je iets uitbetaald als je liedje beluisterd wordt.

In het verleden zijn er ook wel muzikanten geweest die succesvol werden als manager, uitgever of medewerker/eigenaar van een platenmaatschappij. De poging van Jay Z lijkt voorlopig niet zo geslaagd, zijn muziekdienst Tidal leed vorig jaar 25 miljoen verlies. Maar heel veel medelijden hoeven we nog niet met hem te hebben, zijn privévermogen wordt geschat op ruim 540 miljoen dollar. Je kunt dus echt wel veel geld verdienen in de muziek...







De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 en deel 3 van dit verhaal. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 en deel 7 van het vorige verhaal.

Klik op de strip voor een grotere weergave. 

Kijk voor voorafgaande episodes van de Stripmannen-saga naar het Strip Jaaroverzicht van 2015 en het Strip Jaaroverzicht van 2014 , of nog verder terug naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  -  het Strip-overzicht van 2012 en het Strip-jaaroverzicht van 2013 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men






zondag 11 september 2016

De onbedoelde effecten van internetreclame


Veel gratis internetdiensten bestaan dankzij reclame. Je kunt een programmaatje installeren dat die wervende uitingen blokkeert, een adblocker, maar sommige websites kun je dan niet meer bezoeken. Anderen hebben manieren gevonden om het blokkerende programma te omzeilen.

Iedereen zal dus wel eens reclames langs zien komen, tijden het surfen op het net. De reclamemakers houden bij naar welke producten je zoekt en proberen je reclames voor te schotelen die daarbij aansluiten. Maar als je, zoals ik, niet zo vaak op internet winkelt krijg je soms maandenlang dezelfde producten voorgeschoteld.

Eén keer gezocht naar thermoskannen en je bent voor een half jaar het doelwit van reclames voor dat handige product. Dat je er ondertussen al lang één gekocht zal hebben lijkt niet bij de reclamemakers op te komen. Het is allemaal computergestuurd, natuurlijk, dan krijg je dat. Maar na een tijdje wekt al die aandachttrekkerij eerder irritatie op dan kooplust.

Het kan nog gekker. Als maker van een weblog, of gebruiker van YouTube kun je ook advertenties laten plaatsen. Als je blog of filmpje populair genoeg is kun je er zelfs leuk mee verdienen.

Bedrijven en overheidsinstellingen kunnen zich aanmelden om op je site te adverteren. Alles volledig geautomatiseerd en 'slim' gestuurd, naar gelang het soort publiek dat je trekt en de inhoud van je publicaties.

De maker van de filmpjes van de baldadige hangjongeren in Zaanstad, die de politie uitdaagden en voorbijgangers lastig vielen, had zo een leuke bijverdienste. En het gekke was dat de politie zelf op zijn videoblog adverteerde.

'Dit is een extreem voorbeeld van onhandige marketing,' zegt een deskundige in de Volkskrant. 'Dit zijn ook dé plekken waar je jongeren bereikt. Dit was eigenlijk een goede keuze, die zuur is afgelopen.'

De advertenties zijn gestopt, begrijp ik uit een artikel in de krant. Maar het geeft maar aan dat die automatische reclame-uitingen raar uit kunnen vallen.





De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 en deel 2 van dit verhaal. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 en deel 7 van het vorige verhaal.

Klik op de strip voor een grotere weergave. 

Kijk voor voorafgaande episodes van de Stripmannen-saga naar het Strip Jaaroverzicht van 2015 en het Strip Jaaroverzicht van 2014 , of nog verder terug naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  -  het Strip-overzicht van 2012 en het Strip-jaaroverzicht van 2013 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men





zondag 4 september 2016

Grote landelijke storing


Zaterdagochtend om een uur of half negen zette ik de laptop aan, om al snel tot de ontdekking te komen dat mijn internetverbinding niet werkte. Dat gebeurt wel eens vaker dus eerst probeerde ik opnieuw verbinding te maken. Toen dat niet lukte keek ik naar het modem, waar één lampje niet brandde en twee andere druk knipperden.

Dat is niet helemaal normaal. Dus het modem maar eens opnieuw opgestart. Met hetzelfde resultaat: geen internetverbinding. Ik probeerde de telefoon, maar die gaf direkt een ingesprekstoon. De televisie, die ook zijn signaal ontvangt via het modem, deed het wel.

Hm. Een tijdje terug had ik een 'servicetool' van KPN op mijn laptop geïnstalleerd, een programmaatje dat helpt bij internetproblemen. Dat opgestart en geprobeerd om de verbinding te repareren. Uiteindelijke uitkomst: Het probleem kan niet verholpen worden, neem contact op met klantenservice en vermeld foutcode W610130 E1204.

Dus belde ik, met mijn mobieltje, dat dan toch af en toe eens van pas komt, naar de helpdesk. Daar kwam direct een ingesproken mededeling dat er problemen waren met internet. Verder doorverbinden met een medewerker leek me overbodig. Afwachten dan maar.

Ontbijten, kattenbak schoonmaken, douchen, koffiezetten... Tussendoor het modem nog een paar keer opnieuw opgestart. Om half elf nog steeds geen internet. Ik probeerde nog eens de helpdesk te bellen. Dit keer kwam er niet eens een mededeling over de storing, maar direct het bericht dat ik, door extreme drukte, niet doorverbonden kon worden.

Half Nederland zat in de wacht waarschijnlijk. Ik zette de TV nog eens aan en zag op teletekst dat er een grote landelijke storing was. Mooi ! We haalden het nieuws.

Wat lezen in de krant en een half uurtje gitaar spelen later, nog steeds geen verbinding. Ondertussen had ik het modem al een keer of 5 opnieuw opgestart, voor je weet maar nooit.

Het TV-journaal van één uur meldt het ook: Landelijke storing, KPN weet niet wanneer het opgelost is. Ondertussen zit ik dit stukje te typen, maar ik weet niet eens of ik het morgen wel op m'n blog kan plaatsen, of rond kan mailen.

Om een uur of halfdrie klinkt er een juichkreet uit de woonkamer: Het internet doet het weer ! Zelf lig ik ondertussen op bed naar de Ronde van Spanje te kijken. Terecht, blijkt later, als een Nederlandse renner, Robert Gesink, de etappe wint. Dat internet kan wel even wachten...



De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 van dit verhaal. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 en deel 7 van het vorige verhaal.

Klik op de strip voor een grotere weergave. 

Kijk voor voorafgaande episodes van de Stripmannen-saga naar het Strip Jaaroverzicht van 2015 en het Strip Jaaroverzicht van 2014 , of nog verder terug naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  -  het Strip-overzicht van 2012 en het Strip-jaaroverzicht van 2013 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men





zondag 28 augustus 2016

Het hitteprotocol en de doorzichtige rat


Het was nog maar nauwelijks één dag warm weer of in het nieuws zei men dat het hitteprotocol was ingegaan. Wat was dat nu weer ? Het bleek te gaan over het vervoeren van dieren, met name varkens en koeien. Die kunnen bij warm weer oververhit raken, bij lange ritten in volle veewagens. Ernstiger dan ik aanvankelijk dacht, dus.

Er was ook een Nationaal Hitteplan voor ouderen en andere kwetsbare mensen. Ook serieus, maar toen ik daarna het bericht zag, over wetenschappers die er in geslaagd waren om een dode rat doorzichtig te maken, wist ik het toch zeker: komkommertijd !

De doorkijkrat is een uitvinding van de Duitse celbioloog Ali Ertürk, werkzaam aan de universiteit van München. Zijn vinding maakt het mogelijk om de binnenkant van het dier beter te bestuderen.

Een ander wetenschappelijk bericht ging over een nieuwe manier om genetisch gemanipuleerde eigenschappen te verspreiden. Met 'gene drives' zou het in de toekomst mogelijk zijn om ziektes als malaria en knokkelkoorts uit te roeien. Mooi, maar het zou ook kunnen dat er per ongeluk hele diersoorten van de aardbodem verdwijnen. Nieuws met een keerzijde dus.

Minder reserves hoeven we te hebben bij het besluit van president Obama om bij Hawaii het grootste zeereservaat ter wereld in te stellen. De naam zullen we misschien wat minder makkelijk onthouden, 'Papahanaumokuakea Marine National Monument', maar dat mag de pret niet drukken.

'Het gebied omvat tien eilanden en atollen van de Hawaii-archipel en huisvest diverse zeedieren, waaronder zeldzame zeeschilpadden en de met uitsterven bedreigde Hawaiiaanse monniksrob,' schrijft de Volkskrant. Heel mooi ! Nu maar hopen dat de volgende president geen streep door de plannen haalt.

Dat ondertussen, in Naturalis, de tirannosaurus Trix aangekomen is hoef ik vast niet meer te vertellen. Wie er meer over wil weten kan terecht op deze website: t-rex.naturalis.nl

Zie verder: