Het TV-menu, de Hüttenkäse verpakking, blog lay-out, websites die je niet meer kunt bezoeken zonder de reclames te accepteren (zoals Allmusic), het EK voetbal...
De afgelopen week zaten mijn vrouw en ik verbaasd te kijken naar het menu dat verscheen op onze TV. Wij hebben een glasvezelverbinding met interactieve mogelijkheden – we gaan echt wel met onze tijd mee – en zijn ondertussen gewend aan live-uitzendingen pauzeren, opnieuw beginnen of zelfs pas kijken als het ons uitkomt. On demand, zoals dat heet.
Maar nu zag alles er ineens anders uit en sommige functies werkten niet meer. Tenminste niet overal. Op de publieke zenders mag en kun je alles, maar bij commerciëlen begint men al snel tegen te sputteren als je de reclame door wil spoelen. Nu bleek dat we bij sommige zenders zelfs niet meer konden pauzeren.
Alles om het ons nog makkelijker te maken, las ik een paar dagen later, toen ik het bericht over de wijzigingen ontdekte, ergens ver weg in het menu.
'Waarom moet toch altijd alles anders ?', verzuchtte mijn vrouw. En dat is geen vreemde vraag. Want er zijn veel dingen die veranderen. Zoals de verpakking van de Hüttenkäse, die was vierkant en is nu rond. De inhoud is hetzelfde gebleven, het etiket is niet veel gewijzigd. Dus waarom ?
Er moeten mensen zijn die dit soort veranderingen bedenken, doorvoeren en rechtvaardigen. Want zo'n bedrijf gaat toch niet zomaar een ander pak doen, voor de lol. Dat die veranderingen-bedenkers er zijn is waarschijnlijk precies de reden waarom we telkens met iets anders worden geconfronteerd.
Ze zitten overal en doen niets anders dan bedenken hoe het ook anders kan. En aangezien bedrijven dat soort mensen op de loonlijst hebben, moeten er ook regelmatig dingen veranderen. Zouden die verander-types voorstellen om alles maar zo te laten als het is, dan zou zo'n baas zich afvragen waarom hij ze hun salaris betaalt.
En veranderingen zijn vaak helemaal geen verbeteringen, al worden ze wel altijd zo gepresenteerd. Okee, we kunnen nu de kleur van de TV-menu's aanpassen, maar dat weegt niet op tegen het verlies van andere mogelijkheden.
Hetzelfde maak ik regelmatig mee met mijn weblogs. Als ervaren blogger raak je eraan gewend dat eens in de zoveel tijd de lay out en de menu's van je blog veranderen. Meestal worden ze versimpeld, waarschijnlijk om gebruikers met een smartphone tegemoet te komen. Allerlei functies verdwijnen uit beeld. Soms definitief, of zo goed verstopt dat ik ze niet meer kan vinden, soms ver weg in uitklapmenu's of achter de rechter muisknop.
Zelfs het EK-voetbal is veranderd. Dat wordt niet meer in één land georganiseerd, vroeger waren het ook wel eens twee buurlanden, maar in ieder geval op locaties vlak bij elkaar. Nee, nu worden de wedstrijden verspreid over heel Europa gespeeld.
Daar zit vast een gedachte achter, de grote Europese gedacht misschien wel. Maar ik vraag me af wat nou de voordelen zijn. Minder reisbewegingen ? Er is een aantal deelnemers, waaronder Nederland, dat al zijn eerste ronde partijen in eigen land afwerkt. Maar andere landen moeten juist meer reizen.
De concurrenten van Oranje gaan van Amsterdam naar Boekarest en weer terug. In andere poules reist men van Rome naar Bakoe, dat is de hoofdstad van Azerbeidzjan, of van Boedapest naar München. Is dat handiger dan met z'n allen in één land neerstrijken ? Azerbeidzjan speelt niet eens zelf mee !
Heeft het misschien met corona te maken
? Ik weet het niet. Het zal misschien gewoon voor de verandering
zijn. Iemand bij de Europese bond heeft bedacht dat we alles maar
eens heel anders moesten doen en nu zitten we ermee...
