Posts tonen met het label bijen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label bijen. Alle posts tonen

zondag 19 juni 2022

Dat onkruid is de biodiversiteit


Misschien helpt het
als ik het nog een keer rustig uitleg ? Een tijdje terug schreef ik over de grasvelden in onze straat, die elke week kaalgemaaid werden en de bloembedden waar het onkruid uitgeschoffeld werd, terwijl ze toch aangelegd zijn om de biodiversiteit te stimuleren. Kort gezegd: dorre, kale grasvelden zijn niet goed voor de insecten en vogels, die hebben dan weer wel baat bij bloeiend onkruid. Dus maai minder en laat de schoffel staan.

Ik liet mijn verhaal achter op de website van de gemeente, omdat die verantwoordelijk is voor het onderhoud van het openbaar groen. Daar hadden ze veel tijd nodig om mijn ideeën te verwerken, of geen tijd om ze te lezen, want ik kreeg, na een week of 6, een antwoord terug om somber van te worden.

Er zijn wegbermen en groenstroken in ons dorp waar minder gemaaid wordt, schrijven ze en die ingezaaid zijn met bloemenmengsels. Maar bij ons in de straat houden de mensen van een strakgemaaid grasveld dus gaan ze er elke week met de maaier overheen. Dat onkruid halen ze weg uit de bloembedden omdat het anders misschien de overhand krijgt.

Tsja...

Ik realiseer me dat ik voor een moeilijke taak sta. Het groenbeheer is in handen van mensen die denken dat ze behoorlijk goed bezig zijn. Ze zijn lekker aan het tuinieren, maaien, snoeien, schoffelen, zaaien en planten.

En daar kom ik. Een oude zeur die de hele dag ontevreden naar dat plantsoen zit te staren. En ik probeer ze aan het verstand te brengen dat ze misschien de beste bedoelingen hebben, maar dat ze veel beter de boel een beetje kunnen laten versloffen. Minder is meer !

Ja, hoor ik ze al denken, meer onkruid en te lang gras. O, wat zal dat er slordig uitzien.

Goed, nog eens, maar dan langzaam: Biodiversiteit is alles wat er van nature op een plaats leven wil. Insecten, vogels, zoogdieren, maar ook planten, want daar leven veel van die dieren van. Je helpt de dieren, die op een bepaalde plaats leven, dus het beste door de planten, die op die bepaalde plaats van nature horen te groeien, de ruimte te geven.

Als je het gras minder vaak maait... Ho ! Ik zeg niet dat het een meter hoog moet worden ! Maar als je het nu eens elke 2 weken zou maaien, in plaats van iedere week. Onderzoek heeft uitgewezen – ik stuurde een link mee met mijn eerste verhaal, maar wil hem best nog eens plaatsen – dat minder maaien meer dierenleven oplevert in het gazon.

En dan blijft het nog steeds een redelijk kort grasveld. Sterker nog: het blijft een groener grasveld, want dat elke week maaien zorgt ervoor dat, ondanks de regen van de afgelopen maanden, het gras nu geel is en kale plekken vertoont.

Het inzaaien van bermen en beplanten van perken, met planten van buiten het gebied, helpt niet echt. Het verdringt de wilde flora, het laat minder ruimte voor bloeiend onkruid, het is dus niet goed voor de biodiversiteit. Want het onkruid, dat is de biodiversiteit ! Dat zijn de superplanten waar de insecten – en alle dieren die insecten eten – het meest aan hebben.

Stel je eens voor: Grasvelden met groen gras – van misschien wel 10 centimeter hoog ! – met daartussen bloeiende madeliefjes, paardenbloemen, klaver en allerlei andere soorten, die je er niet hoeft te zaaien want ze groeien daar helemaal vanzelf ! En bloemperken waar ook wilde planten staan te bloeien, waar wilde bijtjes, hommels en vlinders dankbaar en vrolijk rondvliegen. Als die bijen duimpjes hadden dan zouden ze die enthousiast omhoog steken.

En het kost helemaal geen moeite – zelfs minder werk ! – om die mooie toestand te bereiken. Wie kan daar nu iets tegen hebben ? 

 

 
De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 en deel 5 van dit verhaal.
 
Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal.
 
Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men
 

zondag 30 juni 2019

En ondertussen op het balkon...


Zijn de rosse metselbijen verdwenen, met achterlating van meer dan 20 dichtgemetselde kamertjes in de bijenhotels. Sommige kamers zijn weer opengegaan, maar dat is geen reden tot zorg. De bijen laten de laatste cellen leeg, om eventuele rovers, zoals spechten, op een dwaalspoor te brengen.

De rosse metselbijen zijn vooral actief als de eikenbomen bloeien. Ze verzamelen het stuifmeel van de eikenbloesem, in de borstelige haren op hun buik – de zogenaamde buikschuier. Dat stuifmeel is het voedsel voor de bijenlarven. Nectar halen ze uit ander bloemen, zoals klaver en witte dovenetel.

Half juni loopt de vliegperiode van de rosse metselbij op zijn einde. Maar dan beginnen de kleinere tronkenbijen net wakker te worden. De rosse is ongeveer een cm lang en een stevig behaard beestje. Tronkenbijen zijn kleiner, slanker, donkerder van kleur en bijna onbehaard. Maar ze hebben ook een gele buikschuier.

De rosse metselbijen verschenen dit jaar bij verrassing. In vorige jaren zag ik er soms eens eentje, maar nu een heel stel. De tronkenbijen zijn al jaren vaste bezoekers op het balkon. Ze zaten nog in het bijenhotel van vorig jaar.

Verwachtingsvol ging ik elke dag kijken, vanaf begin juni, of er al een kamertje open was. De mannetjes worden het eerst wakker, maar ze wachten met naar buiten komen tot het weer lekker droog en warm is. Dit jaar was het aanvankelijk koel en regenachtig. Je kunt ze dan al wel zien zitten, in de uitgang van hun opengeknaagde kamertjes, wachtend op beter weer.

Is het eenmaal lekker warm en zonnig, dan komen ze naar buiten. Sommige blijven wat rondhangen, wachtend op de vrouwtjes. Anderen vliegen naar bloemen in de buurt, om daar hun slag te slaan als de vrouwtjesbijen verschijnen. De paring is een wilde worsteling, die in een wip voorbij is.

Als de vrouwtjes bevrucht zijn gaan ze op zoek naar bloemen van het samengestelde type, composieten, zoals madeliefjes, paardenbloemen, margrieten, meisjesogen (coreopsis), goudsbloemen en havikskruid. Uit die groep heb ik er een aantal op het balkon.

Da's leuk want zo kan ik 'mijn eigen bijtjes' aan het werk zien. Op een bloem bewegen ze zich in cirkels, de nectar opzuigend terwijl ze met hun achterlijf op de bloem kloppen. Zo verzamelen ze het stuifmeel in hun buikschuiers.

Terug bij het bijenhotel maken ze eerst de kamers van vorig jaar leeg. Je kunt ze het stuifmeel van vorig jaar naar buiten zien schuiven. Daarna maken ze nieuwe celletjes. Daar zie je weinig van, behalve dat ze naar binnen kruipen, eerst met de kop naar voren. Daarna komen ze naar buiten en draaien zich om. Achterwaarts gaan ze weer het kamertje in om stuifmeel af te zetten en een eitje te leggen. Elk celletje wordt dichtgemetseld met hars dat ze halen van bomen in de buurt. De tronkenbijtjes vliegen tot in september. Daarna is het weer wachten op de volgende zomer en de volgende generatie.

Tussendoor fotografeerde ik een ander klein bijtje. Dat had geen buikschuier, maar borstelige achterpoten, die geel zagen van het stuifmeel. Ik kon niet zo snel vinden welke soort het was, maar dat is geen wonder. Volgens de kenners op internet is het een groefbijensoort. Daarvan zijn er honderden verschillende in ons land. Wereldwijd zelfs meer dan 1400 soorten...!

Klik hier voor foto's van 'mijn' tronkenbijen 

En van de rosse metselbij 

En het groefbijtje... 



De Strip: De strip - die los staat van het geschreven bericht - is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 van dit verhaal. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men