Posts tonen met het label groene vingers. Alle posts tonen
Posts tonen met het label groene vingers. Alle posts tonen

dinsdag 26 juli 2011

Schefflera succesvol gekloond



Schefflera
Klonen, een genetisch identieke kopie van jezelf maken, is nog het terrein van sciencefiction. Er wordt wel onderzoek gedaan en er zijn successen geboekt, het schaap Dolly bijvoorbeeld, maar een mens klonen zit er voorlopig nog niet in.

Er zijn mensen die, na hun overlijden, hun hoofd in laten vriezen en verwachten dat hun lichaam daar later dan wel weer aan gekloond zal kunnen worden. Maar voorlopig is dat toekomstmuziek.

In de dierenwereld komt het wel voor, ongeslachtelijke voortplanting, of parthenogenese. Bladluizen kunnen zich op die manier vermeerderen en maken zo kloontjes van zichzelf. En bij de planten is het zelfs de gewoonste zaak van de wereld.

Alleen noemen we het daar 'stekken'. Heel veel mensen hebben wel eens een stekkie gemaakt. Van de fuchsia bijvoorbeeld, zoals in het liedje van Annie M.G. Schmidt. En veel planten doen het ook uit zichzelf.

Als wij een plant stekken snijden we een takje af en zetten dat in de aarde, of eerst in het water om wortels te laten vormen. Sommige planten maken stekken aan het uiteinde van takken, of stengels. Zodra die de grond raken kunnen ze wortel schieten.

Het kan ook via uitlopers van de wortels. Het resultaat is hetzelfde, een genetisch identieke kopie van de moederplant. Of vader, want dat kan bij stekken, of klonen, ook. Je hebt er geen seksuele partner bij nodig. Reuze handig.

Een tijdje terug schreef ik over de kamerplanten bij ons thuis. Ik was van plan om er een paar te stekken die uit hun voegen gegroeid waren. Een schefflera,  zo'n boompje met van die handvormige bladeren, dat door een voormalige buurman op de trappenhal was achter gelaten, was zo uit model gegroeid dat ingrijpen noodzakelijk werd.

Volgens informatie op internet kun je zo'n plant ook dwars afzagen, dan loopt hij weer opnieuw uit. Maar stekken leek mij leuker. De mooiste top zaagde ik er uit, zette hem in een vaas voor het raam en wachtte af.

De eerste weken gebeurde er niets, maar op een zeker moment diende het eerste schuchtere worteltje zich aan. Nog een maand later is het zover, een flink bosje wortels, de plant kan de grond in. Succesvol gekloond !


zondag 12 juni 2011

Groene vingers - Fuchsia's, chlorophytums, monstera's en schefflera's



Mensen zeggen wel eens dat ik groene vingers heb. Maar dat is niet zo, mijn vingers hebben een heel normale vingerkleur. Maar als ze bedoelen dat ik redelijk goed op kan schieten met planten, dan klopt dat wel.

Ik weet niet hoe het in moderne huishoudens is, maar vroeger stond er in de meeste huiskamers een stel kamerplanten. In mijn jeugd waren dat vaak kaapse viooltjes, fuchsia's, geraniums en sansevieria's. De laatsten zijn ook wel bekend als vrouwentongen. Lange, spitse bladeren, met een gele rand.

Makkelijke planten, die niet snel dood gaan. Want lang niet elke huisvrouw was even goed in de verzorging van de plantjes. Niet zelden zag je dorre en verpieterde takjes, met verschrompelde blaadjes. Groene vingers waren zeldzaam.

Misschien heb ik het van mijn moeder, die haar planten vaak tientallen jaren in leven houdt. En tot bloei weet te brengen en dan weer stekt en uitdeelt aan de kinderen.

Toen ik op mezelf ging wonen nam ik een fuchsia van huis mee en zo'n grasachtige plant, waarvan de naam me even ontschoten is. Er komen kleine witte bloempjes aan en ze maken zelf stekken op afhangende stelen. Heel handig, je hoeft ze er maar af te knippen en in een pot te zetten en klaar. (Op internet vind ik hem terug als de 'graslelie', of chlorophytum.)

Op een zeker moment redde ik een gatenplant uit een verlaten kantoor. Eenmaal thuis verloor hij eerst al zijn bladeren, maar omdat ik gewoon door ging met water geven kreeg hij weer nieuwe. Daarna groeide hij voorspoedig en weelderig.

Toen mijn vrouw en ik samen gingen wonen nam ik mijn plantjes mee. De gatenplant, die in het latijn monstera heet, werd al gauw zo reusachtig dat we hem op de trappenhal zetten. Daar wierp hij luchtwortels naar beneden, die ik dan etages lager weer tegenkwam.

Na verloop van tijd besloten we dat het zo niet langer kon. De plant moest weg. Met pijn in mijn groene hart, dat wel. Maar zo zie je dat ik prima in staat ben om planten in leven te houden. Aan de kleur van mijn vingers ligt dat niet. Wel aan regelmatig water geven. Niet te veel en niet te weinig. Dat is een kwestie van uitproberen en jarenlange ervaring.

Op de trappenhal staan inmiddels weer twee planten die te groot zijn geworden voor de huiskamer. Een cactus, die mijn vrouw ooit cadeau kreeg en die al zeker 20 jaar in dezelfde aarde en een tamelijk kleine pot staat, maar desalniettemin een meter of 3 hoog is geworden. En een 'handjesplant' die een, inmiddels verhuisde, buurman daar achter gelaten heeft.

Handjesplant is niet de echte naam, vermoed ik, maar er komen bladeren aan die op handen lijken. Ik zal eens zoeken op internet, naar de juiste benaming. (Het blijkt de 'schefflera' te zijn, een naam om te onthouden !)

Maar hoe dan ook, deze plant is ons ook boven het hoofd gegroeid en hij heeft armen, zijtakken eigenlijk, van een paar meter breed. Het begint hinderlijk te worden voor de nieuwe buren. Dus zal ik er eerdaags maar eens het mes in zetten.

Dat is het nadeel van groene vingers. Als de planten niet doodgaan worden ze steeds groter. Tot ze niet meer in het huis, of zelfs de trappenhal, passen. Op internet vind ik trouwens de meeste planten, die ik hierboven noem, terug in de categorie: 'planten die weinig verzorging nodig hebben'. De twee trappenhalplanten ga ik maar proberen te stekken. Eens zien hoe groen mijn vingers echt zijn...




De Strip: Dit deel van het Stripmannen-vervolgverhaal is weer gemaakt door De Stripman zelf. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 5 van deze episode...

Volgende week begint een nieuw verhaal van de Geheimzinnige Hulpman !

Lees ook de vorige hoofdstukken: De Wind - Snuf de Hond - Muzikale Droom - Theo en Francien - Motorfietsen en Sportwagens - De Klaveet - Hot City - Teringhond - Het is niet wat je denkt   en Zork




En bezoek de website van de Geheimzinnige Hulpman, voor meer vervolgstrips !