Posts tonen met het label het ijsthee mysterie. Alle posts tonen
Posts tonen met het label het ijsthee mysterie. Alle posts tonen

zondag 26 april 2015

Update over de hekken in het park


Een maand of twee geleden schreef ik jullie een bericht over het park tegenover ons huis waar door de gemeente hekken voor de ingangen zijn geplaatst, waardoor ik er met mijn scootmobiel nog maar op één plek in en uit kan. Knap hinderlijk, dus stuurde ik mijn verhaal ook naar de plaatselijke krant.

Denk niet dat ik direct begin met boze brieven schrijven, terwijl ik ook naar de gemeente zou kunnen stappen om in een prettig gesprek mijn bezwaren kenbaar te maken. Een aantal weken eerder had ik namelijk al een bericht naar de plaatselijke overheid gestuurd, maar daarop kreeg ik geen reactie, dus dan maar een boze brief.

Op die brief kwam ook geen reactie. Buiten mijn weten bleek er wel iets op gang te zijn gekomen, maar daarvan werd ik pas veel later op de hoogte gesteld.

Ondertussen sudderde mijn ergernis verder en afgelopen week besloot ik dan maar de verantwoordelijke wethouder zelf een mail te sturen. Dat had effect. Nog dezelfde avond kreeg ik van haar een antwoord terug. Ze zou overleggen met de betrokken afdeling en hun opdragen contact met mij op te nemen.

Dat gebeurde. Ik kreeg een mail van de manager wijkbeheer. Hij schreef: 'Er zijn 3 ingangen om het park binnen te komen, i.v.m de hangjeugd is er (in overleg met de omwonenden) besloten om aan 1 kant een sluisje te plaatsen.
In het midden van het park is een brug waar men gebruik van kan maken.'

Bovendien bleek uit zijn mail dat de WMO-raad, naar aanleiding van mijn brief in de krant, om opheldering gevraagd had. In zijn mail citeerde hij uit zijn antwoord aan hen: 'Het park in Soestdijk is volledig toegankelijk gebleven voor rolstoel gebruikers. Centraal in het park is een brug met toegangsweg. We hebben op één locatie het inrijden door brommers en scooters verhinderd door het aanbrengen van een sluis. We sluiten het park dus niet af voor gehandicapten maar hebben wel een oplossing gevonden voor overlast waarmee we in dit park te maken hebben.'

Tsja... Een antwoord is altijd beter dan geen antwoord, maar echt blij werd ik hier niet van, hij heeft het bijvoorbeeld over één sluisje terwijl er twee afsluitingen zijn geplaatst. Na een nachtje slapen besloot ik hem, de wethouder en de WMO raad toch nog maar eens mijn gedachten over de hekkenkwestie voor te leggen:

Geachte heer ...

Dank voor uw email. (...)
U schrijft aan de WMO-raad dat het park ‘volledig toegankelijk’ blijft, aangezien er nog een ingang is via een brug. Naar mijn mening kun je niet spreken van ‘volledig toegankelijk’ als je 2 van de 3 toegangen afsluit. Dan is de toegankelijkheid namelijk met 66% afgenomen, met name voor mensen die afhankelijk zijn van rolstoel en scootmobiel.

U schrijft dat de afsluiting na klachten en in overleg met omwonenden is gebeurd. Ik ben ook een omwonende, ik woon ruim 20 jaar in de buurt, mij is niets gevraagd en ik heb nu een klacht over de ontstane situatie. Ik ben daarbij niet de enige, want de allereerste keer dat ik weer met mijn scootmobiel in het park reed, na de plaatsing van de hekken, werd ik staande gehouden door een omwonende met een kinderwagen die haar beklag deed over de geplaatste hekken.

Ik begrijp best dat u niet vrolijk wordt bij de gedachte dat u die hekken weer weg zou moeten halen, of aan zou moeten passen. Maar is de klacht van de ene omwonende belangrijker dan die van anderen ?

Bovendien heb ik in mijn eerste melding en in mijn mail naar de wethouder aangegeven dat de hekken, de slagboom en het sluisje, zodanig aangepast kunnen worden dat ze wel te passeren zijn voor een rolstoel-, scootmobielgebruiker of kinderwagen.

Ik hoop dus dat u nog eens over de ontstane situatie zou willen nadenken en de toegankelijkheid van het openbaar groen in onze buurt zou willen herstellen.'


En nu wachten we maar weer af...



De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2  - deel 3 en deel 4 van dit verhaal...

Klik hier voor deel 1  - deel 2 - deel 3 - deel 4 en deel 5 van het vorige verhaal...

Klik op de strip voor een grotere weergave. 

Kijk voor voorafgaande episodes van de Stripmannen-saga naar het Strip Jaaroverzicht van 2014 , of nog verder terug naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  -  het Strip-overzicht van 2012 en het Strip-jaaroverzicht van 2013 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

zondag 19 april 2015

Jawel, het is lente !


Voor wie er nog aan twijfelt, de temperatuur is nog redelijk laag, het is een stuk kouder dan vorig jaar, maar de bomen komen in blad, al is het twee weken later dan vorig jaar, er is snooker op tv en de eerste kuikens zijn uitgekomen bij Beleef de Lente.

Op mijn eigen balkon draaien de koolmezen en pimpelmezen nog om elkaar heen. Er vliegt er af en toe eentje naar het nestkastje, maar meer dan een paar sprietjes mos hebben er ze nog niet binnengebracht. Goeie kans dat ze ook dit jaar weer voor het kastje van de benedenburen kiezen.

Maar daar zal ik niet over zeuren. Ook dan heb ik over een poosje weer jonge mezen op balkon. En misschien ook wel weer jonge spechten, want hoewel de grote bonte specht al een hele tijd niet van de pinda's is komen eten, heb ik hem al wel horen roffelen op de regenpijp.

Dat roffelen is voor de spechten hetzelfde als het hoogste lied zingen, zoals een merel dat af en toe op mijn balkon komt doen. En, hoewel ze normaal gesproken op boomstammen hameren, heeft deze specht ontdekt dat de regenpijp ook wel een mooi geluid geeft. Het klinkt net alsof één van de buren met een boor in de weer is, maar dan om half zeven 's ochtends.

Ik ben ook al aan het tuinieren op mijn balkon. Er is wat gereorganiseerd, ik heb wat planten weggegeven en dat schept ruimte voor nieuwe aanplant. De eerste goudsbloemen steken hun kiemblaadjes al boven de aarde. En dankzij de moestuintjes-actie van een grote supermarkt staat er een bak met dille, bieslook, tijm, basilicum en rucola op het balkon.

Er schijnen mensen te zijn die 50 of 60 kweekbakjes, van die supermarktactie, tegelijk gevuld hebben. Die vragen zich nu paniekerig af waar ze heen moeten met al die tomaten-, broccoli- en aubergineplantjes. Nou, die grotere varianten heb ik aan mijn goede vriend G. gegeven, die heeft een volkstuin en kleindochters die het ook erg leuk vinden om plantjes te kweken. Ik zou niet weten waar ik met al dat grote gewas heen moet, op mijn balkon.

Maar de kleinere plantjes heb ik wel gehouden. De kruiden hebben niet zoveel ruimte nodig. En ik heb één grote pot bestemd voor radijzen (dat zijn nog eens indrukwekkende kiemplanten !), andijvie, lente ui, aardbeien en wortels. Maar ik ga natuurlijk niet alles tegelijk opkweken.

Rustig aan, eerst het één en als dat geoogst is het volgende en waar ik niet aan toe kom bewaar ik rustig tot volgend jaar. Ik heb in de keuken waterkers gezaaid, waarvan ik de zaadjes misschien wel 5 jaar geleden gekocht had. Het ontkiemt tegen de klippen op. Dus die supermarkt-tuintjes zullen ook wel even goed blijven...



De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2  en deel 3 van dit verhaal...

Klik hier voor deel 1  - deel 2 - deel 3 - deel 4 en deel 5 van het vorige verhaal...

Klik op de strip voor een grotere weergave. 

Kijk voor voorafgaande episodes van de Stripmannen-saga naar het Strip Jaaroverzicht van 2014 , of nog verder terug naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  -  het Strip-overzicht van 2012 en het Strip-jaaroverzicht van 2013 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

zondag 12 april 2015

Het wordt steeds ingewikkelder, maar zo willen we het graag


Vroeger, heel lang geleden, kreeg je rekeningen per post thuis gezonden, met een acceptgiro eraan vastgehecht. Die kon je dan invullen en met een gratis antwoord-enveloppe naar de bank of giro sturen.

Tegenwoordig gaat dat allemaal digitaal. Handig ! Snel ! En gemakkelijk... Nou, dat laatste niet echt. Als ik nu een rekening telefonisch wil voldoen dan moet ik een heel menu doorlopen. Ik moet een wachtwoord invullen, het nummer van mijn pasje en vervolgens in 3 stappen het 'IBAN van de begunstigde'. Zoals dat zo mooi heet. In die tijd had ik vroeger 3 girootjes ingevuld.

Okee, dat is nog tot daar aan toe. Maar niet alleen de bank doet steeds moeilijker, ook de zorgverzekeraar kan er wat van.

Vroeger, heel vroeger, ging je naar de dokter, de apotheek, de fysiotherapeut, of de tandarts en kwam je tevreden weer thuis. Hopelijk iets gezonder dan voordien, of in ieder geval op de goede weg naar een betere gezondheid. Over betaling werd helemaal niet gesproken. Dat regelden die medici en aanverwanten zelf met het ziekenfonds.

Uiteraard was dat een verwerpelijk systeem dat snel op de helling moest. Nu regelen wij alles zelfs, handig en snel, via het internet. De politiek heeft bedacht dat het opvoedkundig is als we de rekeningen van de zorgkosten onder ogen krijgen. Dan beseffen we dat zorg geld kost en gaan we minder vaak naar de dokter.

Daarom hebben ze ons ook een eigen risico aangesmeerd. Niet omdat dat voor de kosten van de zorg nodig is, maar uit educatief oogpunt. Uit ideologie. Je kunt ook de premie ietsje verhogen, dan betalen we allemaal, solidair, een beetje mee aan de gezondheid van de hele bevolking. Maar nee, dat is niet opvoedkundig, liberaal en vrije markterig.

Waanzin, natuurlijk, maar okee. Maar om een rekening van de zorgverzekeraar te kunnen zien moet ik tegenwoordig inloggen met mijn digidee en met een sms-code. Waarvoor er dan wel van mij verwacht wordt dat ik een mobiele telefoon heb. 
Tsjonge, wat makkelijk en handig !

Hoe moeten oudere mensen (zelf ben ik ook al 50-plus !) zich met al die heisa redden ? Je vraagt het je af. Een pientere bejaarde zal het waarschijnlijk nog wel lukken. Maar er is een andere, grote groep medeburgers waarvoor dit gedoe een echte ramp is. Ik zag daar laatst een documentaire over.

Een groeiende groep Nederlanders met een mentale handicap, of een laag IQ, komt in de problemen. De ideologie schrijft voor dat die mensen zelfstandig moeten wonen en zichzelf moeten redden. Instellingen, die ze daarbij zouden kunnen helpen, zijn voor een groot deel wegbezuinigd.

Het zijn mensen die 3 ziektekostenverzekeringen afsluiten, of 4 telefoonabonnementen, omdat ze iedereen geloven die met een mooi praatje aankomt. Het zijn mensen die niet weten dat ze recht hebben op toeslagen en uitkeringen. En die niet weten hoe ze met internet om moeten gaan, met wachtwoorden en SMS-codes.

Werkte dat soort mensen vroeger bij de sociale werkplaats en werden ze daar geholpen met het invullen van paperassen en rekeningen, nu moeten ze het maar zelf uitzoeken.

Met gevolg dat ze torenhoge schulden opbouwen, die ze nooit af kunnen betalen. Ze belanden in de schuldhulpverlening, als ze geluk hebben. Maar dus ook gewoon op straat, omdat ze rekeningen niet betalen, niet reageren op aanmaningen en er allemaal niets van begrijpen. Volgens de documentaire heeft ongeveer een derde van alle daklozen een laag IQ, of een mentale handicap.

Het is een ramp en niet omdat het niet anders kan. Maar omdat we niet anders willen. Want onze maatschappij en het beleid van de overheid zijn gericht op gezonde, jonge, blonde mannen. Wie dat niet is komt in de problemen...



De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. 

Klik hier voor deel 1 en deel 2 van dit verhaal...

Klik hier voor deel 1  - deel 2 - deel 3 - deel 4 en deel 5 van het vorige verhaal...

Klik op de strip voor een grotere weergave. 

Kijk voor voorafgaande episodes van de Stripmannen-saga naar het Strip Jaaroverzicht van 2014 , of nog verder terug naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  -  het Strip-overzicht van 2012 en het Strip-jaaroverzicht van 2013 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men



zondag 5 april 2015

Warrige overheid tot de orde geroepen


Wat willen we nou eigenlijk ? Welke kant willen we op met onze samenleving ? Je zou zeggen dat de politiek, de door ons gekozen overheid ons de weg wijst. Maar echt duidelijk en met overtuiging gaat dat de laatste tijd niet.

Vrije markt moeten we hebben en ieder moet maar voor zichzelf opkomen, lijkt het credo. Het liberale gedachtegoed viert hoogtij bij onze leiders. Maar gek genoeg zijn er instanties die zich daar tegen lijken te verzetten, zelfs binnen de overheid zelf.

Het Commissariaat van de Media heeft de afgelopen tijd een paar flinke boetes uitgedeeld. Omroep Max moest 162.000 euro betalen, omdat verschillende bedrijven producten hadden verkocht, onder de naam van het TV-programma 'Heel Holland Bakt'. Eerder kreeg de NTR een boete van 150.000 euro opgelegd, voor teveel aandacht voor inpakpapier in het Sinterklaasjournaal.

Beide omroepen maken deel uit het van publieke bestel en worden dus grotendeels uit overheidsgelden betaald. Via dat zelfde bestel wordt ook reclame gemaakt op TV en radio. Bedrijfsleven en overheid zijn dus al verstrengeld in de media. We willen een vrije markt, omroepen moeten zelf inkomsten genereren... Waarom beboet de overheid zichzelf dan ?

Dat snappen de omroepen ook niet en ze zijn in beroep gegaan tegen de boetes. Het zou toch niet zo zijn dat de commissarissen van het commissariaat hogere bonussen krijgen als ze veel boetes uitdelen ? Vast niet !

Ook opmerkelijk is een uitspraak van de Reclame Code Commissie deze week. Dit onafhankelijke orgaan raadde het ministerie van VWS aan om een aantal spotjes, over de veranderingen in de zorg, van de website te halen.

'De commercials schaden het vertrouwen dat de burger moet kunnen hebben op de juistheid en volledigheid van denkbeelden die de overheid verspreidt.' De Commissie vraagt het ministerie niet meer op deze manier reclame te maken, lees ik bij de Volkskrant.

In de spotjes worden hulpbehoeftige mensen opgevoerd die, door de veranderingen in de zorg en de bezuinigingen, hun hulp zouden kunnen verliezen. Maar daar moeten we ons niks geen zorgen over maken, lijkt de boodschap, alles is dikke mik.

De Reclame Code Commissie, een panel waarin het bedrijfsleven, de reclamebranche, de consumentenbond en de media zitting hebben, oordeelde echter, ook in hoger beroep, dat de campagnespotjes weliswaar 'een juiste weergave zijn van wettelijke aanspraken op zorg', maar dat het allemaal niet zo rooskleurig is als men ons wil doen geloven.

De zorg, die mensen kunnen krijgen, kan verschillen in individuele situaties. Zo krijgen de fictieve hulpbehoeftigen in de filmpjes pas hulp 'als de zelfredzaamheid is uitgeput' en dat wordt in de spotjes onvoldoende duidelijk gemaakt.

Let wel: het zijn hier de vertegenwoordigers van de vrije markt die de overheid er op moeten wijzen dat reclame niet hetzelfde is als propaganda. We weten allemaal dat het er in advertenties soms wat dik bovenop ligt, maar van de overheid verwacht je dat ze op z'n minst de waarheid vertellen.

Ja, een leider zijn, met een eerlijke en duidelijk boodschap, is zo eenvoudig nog niet...



De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. 

Klik hier voor deel 1 van dit verhaal...

Klik hier voor deel 1  - deel 2 - deel 3 - deel 4 en deel 5 van het vorige verhaal...

Klik op de strip voor een grotere weergave. 

Kijk voor voorafgaande episodes van de Stripmannen-saga naar het Strip Jaaroverzicht van 2014 , of nog verder terug naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  -  het Strip-overzicht van 2012 en het Strip-jaaroverzicht van 2013 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men



zondag 29 maart 2015

De beste liedjes – Toch een ranglijst ?


Jullie hebben het misschien gemerkt, ik ben de laatste maanden, met wat muzikale vrienden, bezig om de mooiste muziek van de wereld te verzamelen. In een enthousiaste bui hebben we ons project de Top 200.000 genoemd. Na een maand of vier hebben we nu ongeveer 5000 liedjes.

Die zijn allemaal te vinden op YouTube (er is een afspeellijst, samengesteld door mijn goede vriend Ronald) en in theorie ook op Facebook, maar in de praktijk kun je daar alleen de laatste paar honderd nummers zien. Wel met ons deskundige commentaar erbij.

Gaandeweg werd duidelijk dat we het over veel nummers helemaal niet eens zijn. Wat de één prachtig vind is voor de ander walgelijk. Maar we doen daar niet moeilijk over, alles mag in onze lijst, die dan ook geen rangorde heeft. Het gaat niet om het mooiste nummer, maar om duidelijk te maken dat er zoveel mooie nummers zijn, als je maar even verder kijkt dan je neus lang is.

Maar goed: Van dat prachtig en walgelijk, zou je daar dan toch niet iets van een lijstje van kunnen maken ? Een top 10, of 20, van prachtig en van walgelijk. Ik heb niet al die 5000 liedjes even helder in mijn muzikale geheugen opgeslagen, natuurlijk. Maar een paar mooie, die in de afgelopen maanden zijn voorbijgekomen, kan ik wel noemen misschien:

Etta James – At Last Ik roep het al jaren naar de tv, wanneer Matthijs weer eens vraagt welk lied er eigenlijk op 1 had moeten staan. Maar niet alleen staat At Last niet op 1, er staat helemaal niets van Etta James in de top 2000. Schande !
En voor het jongere grut: Beyoncé laat horen dat het nog niet zo eenvoudig is om in Etta's schoenen te staan: http://youtu.be/Vx_AhWeFcOU

Van en geweldige groep als Little Feat staat helemaal niets in de top 2000. Little Feat heeft een erg mooi nummer over Jesse James uitgebracht: 'New Dehli Freight Train', geschreven door countryzanger Terry Allen. Met Jesse is het natuurlijk slecht afgelopen. Hij werd doodgeschoten door een van zijn bendeleden, die hoopte de beloning op te strijken die op z'n hoofd was gezet. Uiteindelijk loont de misdaad niet, maar het levert ons wel mooie liedjes op... 

En hier ontspoor ik al direct want dan willen we Terry Allen ook zelf horen, natuurlijk.
Terry Allen – Gimme a ride to heaven, boy. Waarin de zanger 's nachts een lifter oppikt die niemand minder dan Jezus zelf zegt te zijn... 

Little Feat hebben zelf ook heel mooie liedjes geschreven, waar hebben we die Terry voor nodig zul je je afvragen. Okee, een ranglijst gaat dit dus niet worden. Maar wel een lijstje met een stel willekeurige, maar mooie, liedjes en bijhorende verhaaltjes:

John Coltrane –Blue Train Een bekentenis uit mijn verenigingsjaren. Als het niet zo gênant was zou ik er eens een boek over moeten schrijven.
Ik zong een tijdje in een jazzcombo, waar nog een paar andere verenigingsleden in speelden. Zij hadden het bandje 'Bluetrain' genoemd, naar een beroemd nummer van John Coltrane. Het zal ongetwijfeld uit oprechte bewondering zijn gedaan, maar wij konden natuurlijk niet in de schaduw staan van de echte 'Trane'. Het is maar goed dat we op onze tochten langs bruiloften en braderieën niet veel jazzkenners tegenkwamen...

Moondog– Symhonique #3 (Ode to Venus) Moondog, geboren als Louis Thomas Hardin (1916 – 1999), een blinde percussionist en multi-instrumentalist, speelde decennia lang op de straten van New York. In de jaren '50 werd hij 'ontdekt' door muziekprofessoren en jazzmuzikanten. In 1969 verdiende hij nog steeds zijn brood door op straat muziek te maken. Ondertussen was hij zo bekend dat hij dit soort symfonische muziek op de plaat kon (laten) zetten. Opmerkelijk... 

Robert Johnson– Walking Blues. Hier een paar procent langzamer afgespeeld. Er schijnt een discussie te zijn over de snelheid waarop zijn opnamen doorgaans gereproduceerd worden. Dit klinkt mij wel goed in de oren...

Louis Mhlanga – Zvinoshamisa Mhalanga is een Zuid-Afrikaanse zanger-gitarist die met de Nederlandse jazzbassist Eric van der Westen een aantal cd's heeft gemaakt. Ik heb er één van (bij van der Westen zelf besteld). Erg melodieuze en vaak behoorlijk swingende muziek en een mooie mix van Afrikaans en jazz. Van mijn cd lijkt er niets op YouTube te staan, maar dit is ook mooi... 

Gordon Lightfoot staat niet meer in de Top 2000 ! De Canadese singer-songwriter heeft toch, in de jaren '60 en '70, een aantal internationale hits gehad en wordt in zijn vaderland nog steeds op handen gedragen. Een van grootste successen was 'I you could read my mind'  Maar 'Sundown' is ook een mooi liedje... 

Ik heb ook een zwak voor country-muziek:
The Osborne Brothers – Ruby  Er zijn meerdere liedjes geschreven over Ruby. Het meest recent is waarschijnlijk de hit van The Kaiser Chiefs, maar daarvoor had je al 'Ruby, don't take your love to town', een tranentrekker van Kenny Rogers. Ruby houdt de gemoederen bezig. Een van de leukere liedjes over haar is 'Ruby (are you mad at your man)' van het
Bluegrass ensemble The Osborne Brothers.

Alexis Korner was een zanger-gitarist van Turks-Grieks-Oostenrijkse afkomst. Vlak voor de 2e wereldoorlog, Alexis was toen 12 jaar, streek de familie neer in London. Hij zou 20 jaar later van enorme invloed zijn op de ontluikende blues- en rockscene in Groot-Brittannië. Ik had ooit een dubbel-lp van Alexis, het mooiste nummer vond ik Love is gonna go 

Tod Snyder is een Amerikaanse singer-songwriter, die zorgvuldig het imago van maffe, wereldvreemde hippie cultiveert en wiens aankondigingen vaak langer en komischer zijn dan zijn toch ook behoorlijk humoristische liedjes. De teksen lijken vaak autobiografisch en reflecteren zijn kijk op de Amerikaanse samenleving en hoe hij denkt dat die tegen hem, de maffe hippie aankijkt. Bijvoorbeeld in:'Conservative Christian, Right Wing, Republican, Straight, White, American Male' 

Mardi gras indians– The Wild Choupitoulas – Stomp some romp. In de carnavalsoptochten van New Orleans lopen ook groepen mee die zich uitdossen als indianen. Indianen in overdrive, dat dan weer wel. Hun kostuums zijn een eerbetoon aan de inheemse stammen die, in de koloniale tijd, ontsnapte negerslaven gastvrij opnamen. Een groep maakte ook nog aanstekelijke muziek: The Wild Choupitoulas. De opnamen komen uit een documentaire die Les Blank in de jaren '70 maakte. 

Mumblin Deafro op BalconyTV. Dit was een van de eersten die ik op dat YouTube-kanaal zag. En eigenlijk nog steeds een van de mooiste. Hij staat model voor wat er zo leuk is aan BalconyTV: Het eenvoudige idee om een YouTube-filmpje te maken van iemand die op een balkon, in Dublin, een liedje speelt. Ontwapenend, direct, eenvoudig, maar met finesse, kortom... prachtig.  Mumblin Deafro heeft inmiddels drie cd's gemaakt. 


Ik dacht gelezen te hebben dat BalconyTV ook in Istanbul een afdeling had. Nou die is er inderdaad. En dan klik je dit filmpje aan en zie je zo'n Tante Betje, met haar banjolele voor de microfoon staan en dan denk je, met al je onterechte vooroordelen: wat moet dat worden...? Het wordt dus prachtig !! Waarom doen al die jonge meiden van tegenwoordig toch hun best om net zo lelijk te zingen als Beyonce en Whitney Houston, terwijl het ook zo mooi kan als dit...? 

The Rutles –I Must be in love  Eric Idle (van Monty Pythons Flying Circus) en Neil Innes (van de Bonzo Dog Doodah Band) creëerden met The Rutles een parodie zo fantastisch dat zelf de Beatles zelf er van onder de indruk waren. Aan de film, een 'mockumentory', over The Rutles, 'All you need is cash', doet naast George Harrison, ook Mick Jagger en Paul Simon mee.  Innes schreef, voor The Rutles, nieuwe liedjes voor elke fase uit de ontwikkeling the Beatles. Geen lollige versies van bestaande nummers, maar echt nieuwe songs in de stijl van... 

Madness – Johnny the Horse Ik was Madness na hun eerste twee lp's een beetje uit het oog verloren. Ten onrecht zo werd ik terecht gewezen door mijn muzikale vrienden. Neem nou dit mooie nummer. Het heeft een serieuze achtergrond: 'Carl Smyth explained that "The song Johnny the Horse was inspired by a couple of tramps who I used to see often sitting and drinking cheap booze on a wall locally. One day one of them was crying and, after asking him what was the problem, he told me that his friend had been beaten and killed whilst trying to sleep in an empty building.' (Wikipedia) 

Andres Segovia – Capricho Arabe – Segovia (1893 – 1987) wordt algemeen gezien als de man die de klassieke gitaar de status en populariteit heeft gegeven die het instrument nu heeft. Voordien werd de gitaar vooral gezien als volksinstrument. Hij was grotendeels autodidact, maar ontpopte zich niet alleen als een virtuoos maar ook als een groot leraar. 

Pixinguinha & Benedito Lacerda - Naquele tempo (chorinho - 1946) – De Braziliaanse muzikant Pixinguinha kreeg de muziek met de paplepel ingegoten en speelde als tiener al fluit in een orkestje dat stomme films van begeleiding voorzag. Na verloop van tijd verplaatste men het orkest naar de lobby van de bioscoop omdat het meer mensen trok dan de films. In de jaren '20 maakte hij een Europese tournee en speelde 6 maanden, voor volle zalen, in Parijs. Wat later sloot hij zich aan bij het orkest van Benedito Lacerda...

Yamandú Costa – Carinhoso – Hoe enorm populair de muziek van Pixinguinha nog steeds is in Brazilië blijkt uit dit clipje uit 2005. Gitarist Yamandú Costa zet een lied in en de hele zaal begint te zingen. Kippenvel en tranen in mijn ogen. Dat valt nou precies samen met mijn gevoel voor drama... 

En zo zou ik dus nog maanden door kunnen gaan...


De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. 

Klik hier voor deel 1  - deel 2 - deel 3 - deel 4 en deel 5 van het vorige verhaal...

Klik hier voor deel 1,  deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 en deel 7 van het vorige verhaal van de Geheimzinnige Hulpman.

Klik op de strip voor een grotere weergave. 

Kijk voor voorafgaande episodes van de Stripmannen-saga naar het Strip Jaaroverzicht van 2014 , of nog verder terug naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  -  het Strip-overzicht van 2012 en het Strip-jaaroverzicht van 2013 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men