Posts tonen met het label jaren 50. Alle posts tonen
Posts tonen met het label jaren 50. Alle posts tonen

zondag 23 september 2018

Was Monus eerder op de Maan dan Kuifje ?


Kuifje kennen we allemaal wel, toch ? Het stripfiguurtje, getekend door de Belgische grootmeester Hergé, dat vergezeld door zijn hondje Bobby en geholpen door een aantal schilderachtige bijfiguren, spannende avonturen beleeft. Of eigenlijk beleefde, want het laatste Kuifje-verhaal verscheen halverwege de jaren '70.

In de albums 'Raket Naar De Maan' en 'Mannen Op De Maan' reist Kuifje, met in zijn kielzog, Bobby, Kapitein Haddock en de onhandige detectives Jansen en Jansens, in een door professor Zonnebloem ontworpen raket, naar de Maan. De verhalen verschenen van 1950 tot '53, als vervolgverhaal, in Kuifje weekblad, lang voordat de eerste mens in werkelijkheid voet op de maan zette.

Maar toen Kuifje en zijn vrienden op de Maan landden hadden ze daar eigenlijk Monus tegen moeten komen, de man van de Maan. De echte senioren onder ons zullen zich Monus misschien herinneren, als hoorspel dat vanaf 1951 op de radio te horen was, of van de boeken die een paar jaar later verschenen.

Monus is een creatie van A.D. Hildebrand, die als schrijver vooral bekend is door zijn boeken over Bolke de Beer. Met Monus mikt hij op een wat ouder publiek en sluit hij aan bij het heersende optimisme over de ontwikkelingen van de ruimtevaart.

Hij beschrijft hoe professor Andree, met zijn assistent Harm Peters, in hun ruimtevaartuig naar de maan reizen en daar tot hun verrassing opgewacht worden door Monus. Deze is maanwachter en blijkt al geruime tijd de Aarde in de gaten te houden, om zijn volk, de maanmensen, te behoeden voor een vijandelijke overname.

Waar Hergé bijna een heel album vult met voorbereidende handelingen, komen we bij Hildebrand het verhaal binnen vlak voor de afvaart van het toestel, dat meer op een vliegtuig lijkt dan op een raket. Professor Andree blijkt daarmee vooruit te lopen op de space shuttle.

Bij Kuifje word het verhaal verteld door middel van flinke lappen tekst, die onderbroken worden door allerlei slapstick-momenten. Kapitein Haddock wordt verschillende keren dronken en tuimelt van de ene valpartij in de andere, de detectives Jansen en Jansens veroorzaken menig kolderiek moment en zelfs professor Zonnebloem, toch een man van de wetenschap, zorgt met zijn hardhorendheid voor allerlei grappig bedoelde misverstanden.

Je moet er een beetje tegen kunnen, al die jaren '50 lolligheid. In vergelijking daarmee verloopt het verhaal van Monus rustig en kalm. Slechts zo nu en dan is er sprake van milde humor en voorvallen die bij de moderne lezer de wenkbrauwen doen fronsen. Bijvoorbeeld als er vlak voor vertrek nog snel 2 dozen lucifers het ruimtevaartuig binnen gebracht worden, want de heren moeten onderweg wel een sigaretje op kunnen steken.

Hildebrand uit bovendien, via maanwachter Monus, nogal wat kritiek op het gedrag van de mens. Al dat geweld, al die oorlogen, al die hebzucht, dat hebben ze op de Maan ver achter zich gelaten. Het idee ook dat een vertegenwoordiger van de Aarde de Maan voor zichzelf op zou kunnen eisen. Waanzin...!

Het zou de twee schrijvers vast verbazen als ze nu zouden kunnen zien dat we, na de eerste maanmissies van de jaren '60, nauwelijks verder gekomen zijn. Achterin het eerste Monusboek zit, heel optimistisch, een aanmeldingsformulier waarmee de lezer zich in kan schrijven voor een ruimtereis. Bestemming naar keuze aan te kruisen: Maan, Mars, Jupiter of Saturnus. Dat is, meer dan een halve eeuw later, nog steeds toekomstmuziek.

Beide auteurs voegen een vleugje spionage toe om hun verhaal van wat extra spanning te voorzien. En Hergé heeft het voordeel dat hij er fantastische tekeningen bij kan maken. De eerste blik die de lezer op de rood-wit geblokte maanraket voorgeschoteld krijgt is adembenemend. Voor dat ene beeld trekt hij dan ook, voor maximale impact, een complete pagina uit.

Het kan haast niet anders dan dat daardoor Kuifje nog steeds bekend is, terwijl Monus een vergeten bestaan leidt in tweedehands boekwinkeltjes. Toch is het de moeite waard om naar hem uit te kijken. Zijn maatschappijkritiek is nog steeds actueel.


Op de website hoorspelen.eu is een fragment van Monus te horen. 




De Strip: De Strip van deze keer is gemaakt door de Stripman zelf. Klik hier voor deel 1 en deel 2 van dit verhaal. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 - deel 11 en deel 12 van het vorige verhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

zondag 5 februari 2017

Er bij zijn of niet: Tommy Allsup en het muntstuk


Afgelopen week was het precies 58 jaar geleden dat het vliegtuig neerstortte waarin Buddy Holly zat. 'The day the music died,' zeggen de fans. Dat is misschien een klein beetje overdreven, maar tragisch was het wel.

Naast de bebrilde rock & roll pionier, die we allemaal kennen van hits als 'That'll be the day' en 'Peggy Sue', zaten zangers Richie Valens en The Big Bopper in het toestel. Ook de piloot die, naar men zegt, onvoldoende ervaring had, kwam om het leven.

De zangers waren bezig aan een slecht georganiseerde tournee, met matige hotels en lange reizen tussen de optredens. Holly had het vliegtuig geregeld om sneller bij de volgende bestemming te kunnen zijn en zo wat meer rust te krijgen.

Er was in het toestel plaats voor maar drie passagiers, dus het grootste deel van de muzikanten bleef achter. Die dachten dat ze pech hadden en er was zelfs gestreden om een plaats in het vliegtuigje. Uiteindelijk gooiden gitarist Tommy Allsup en Richie Valens een muntje op. 'Heads Up', riep Valens en hij won. Nou ja, achteraf gezien...

Voor Allsup was het een gebeurtenis die de rest van zijn leven bepaalde. Hij had de geschiedenis in kunnen gaan als de gitarist die mooie solo's speelde in leidjes als 'It's so easy', van Buddy Holly & The Crickets. Maar nu was hij de man die, door het gooien van een muntstuk, aan de dood was ontsnapt.

Hij bleef actief in de muziek en werkte onder andere met Roy Orbison en Willie Nelson. Maar het verhaal bleef hem achtervolgen. Uiteindelijk opende hij twintig jaar later een bar die hij 'Tommy's Heads Up Saloon' noemde.

Er staan filmpjes op YouTube waarin de oude gitarist opnieuw vertelt hoe het allemaal gegaan is en waarin hij de oude nummers nog eens speelt. Vorige maand overleed hij, 85 jaar oud, als laatste overlevende van de Crickets waarmee Holly zijn fatale tournee maakte.

Laatst schreef ik over de band van Keef Hartley, jongens uit Engeland, die op het beroemde Woodstock Festival terecht kwamen. Zij waren er bij, maar werden vergeten. Tommy Allsup werd onthouden omdat hij er op dat ene moment net niet bij was. Het kan raar lopen...



De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Stripman zelf. Klik hier voor deel 1 en deel 2 en deel 3 van dit verhaal. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 en deel 10 van het vorige verhaal.

Klik op de strip voor een grotere weergave. 

Kijk voor voorafgaande episodes van de Stripmannen-saga naar het Strip Jaaroverzicht van 2015 en het Strip Jaaroverzicht van 2014 , of nog verder terug naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  -  het Strip-overzicht van 2012 en het Strip-jaaroverzicht van 2013 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men