Blue skies smiling at me

'Blauwe luchten lachen me toe...'. Het is een bekend liedje, voor wie van wat oudere jazzmuziek houdt. Bluesky is ook de naam van een nieuw sociaal medium, een soort van Twitter, zonder alle negatieve haatberichten en valse informatie.

Maar, omdat ik van oude jazzmuziek hou, doet het mij vooral denken aan de tijd dat ik in een jazzbandje zong en aan Geert-Jan, onze saxofonist en mijn oude makker van toen. Geert-Jan is eind vorig jaar overleden. We zagen elkaar niet veel meer, in de afgelopen 25 jaar, maar hij is met zijn vrouw nog bij ons op bezoek geweest, een half jaar geleden.

Je zou kunnen zeggen dat hij een afscheidstournee deed, want hij wist toen al dat hij terminaal ziek was. We hebben heel gezellig bijgepraat en daarna nog 2 of 3 e-mails gewisseld. Daarna kreeg ik zelf gezondheidsproblemen en moest ik het ziekenhuis in. Toen zijn vrouw ons belde, vlak na de jaarwisseling, vreesde ik al wat de boodschap zou zijn.

Geert en ik kenden elkaar van onze culturele dorpsvereniging. Hij en zijn vrouw hebben daar in het bestuur gezeten, maar hun actieve periode was al voorbij toen de mijne daar begon. Hij trad er een paar keer op met het jazzbandje en ik moet op een zeker moment de stoute schoenen aangetrokken hebben en op ze af zijn gestapt, met de mededeling dat ik wel wilde zingen. Ik herinner me daar niets van, dus zal er wel drank in het spel zijn geweest.

Hoe dan ook, ik heb een paar jaar met ze in het 'schnabbel circuit' gezeten. Bruiloften en partijen, van Alkmaar tot Wijk bij Duurstede. Dat was soms leuk, soms vreselijk, maar vooral een heel aardige bijverdienste. De optredens bij onze eigen vereniging, die we voor een paar consumptiebonnen deden, waren nog het leukst.

Geert was een prima saxofonist, die lekker uit kon pakken in mooie ballades en flink kon swingen in de snellere liedjes. In de pauzes was hij rustig en kon hij, met een glimlach, de wereld om zich heen observeren. Ik heb hem nooit boos of geïrriteerd gezien.

We zijn een paar keer bij hem thuis geweest. Aanvankelijk was dat een groot, vrijstaand huis in Baarn. Het is opvallend dat een aantal van de vroege leden, van onze dorpsvereniging, later in heel grote huizen bleek te wonen. Jeugdig idealisme kan dus nog best een mooie loopbaan opleveren. Je hoeft niet allemaal in een huurflatje te eindigen. Hoewel dat ook voorkomt, kan ik uit eigen ervaring melden.

We maakten kennis met zijn kinderen, een dochter en een zoon. Toen die de deur uit waren verhuisden Geert en zijn vrouw naar een behoorlijk luxe appartement, vlak bij het station in Baarn. Daar zijn we ook een keer op bezoek geweest. We waren ook op zijn afscheidsreceptie, toen hij met pensioen ging. Hij bleek gewerkt te hebben bij de gemeente Amsterdam, dat had ik nooit geweten.

Dat hij naast saxofoonspelen ook schilderde wist ik aanvankelijk ook niet. Volgens zijn dochter schilderde hij alleen maar foto's na, maar de resultaten waren best leuk. In zijn laatste jaren restaureerde hij ook schilderijen. Hij gaf ons tips hoe we de kunstwerkjes, bij ons thuis, schoon konden maken. Oude olieverfschilderijtjes knappen ervan op als je ze voorzichtig afneemt met een sopje, naar het schijnt. Ik heb het nog niet durven proberen.

Het is jammer dat we, door mijn eigen gezondheidsproblemen, geen contact meer hadden, in de laatste maanden. Maar we hebben in ieder geval goede herinneringen.

En nu zou ik nog iets kunnen schrijven over Bluesky. Ik geloof niet dat Geert zich bezighield met de sociale media, maar misschien is er toch een overeenkomst. Ik kende hem misschien niet goed genoeg, maar hij leek tamelijk onaangedaan door het leven te gaan. Iemand die de problemen niet opzocht en het leven relativeren kon.

Mijn ervaring met Facebook, Twitter en Instagram, zijn over het algemeen positief. Natuurlijk is er veel negativiteit, maar als je die niet opzoekt krijg je er ook niet veel van te zien. Als je, zoals ik, vooral foto's plaatst van zonsopkomsten en vogels, dan krijg je voornamelijk reacties en berichten over zonsopkomsten en vogels. Niet over extreem rechtse politiek en haat tegen buitenlanders.

Ik heb mijn Twitter-account opgezegd toen Elon Musk de boel overnam. Nu ben ik overgestapt van Instagram naar Bluesky. Niet vanwege slechte ervaringen, maar meer uit principe. Mijn Facebook-account hou ik nog wel aan. Waarom zouden we de sociale media helemaal over moeten laten aan de herrieschoppers ? Ondertussen heb ik dus ook een nieuw account aangemaakt op Bluesky, dat vriendelijker en positiever belooft te zijn.

Mocht je mij willen vinden op het 'nieuwe' Bluesky dan moet je een account aanmaken (het is gratis) en zoeken naar jandestripman.bsky.social. Het ziet er daar best gezellig uit en zelf zeggen ze dat het een sociaal medium is dat echt sociaal is. Zoals het zou moeten zijn. Dat lijkt me best prettig.

Ps: Bluesky bestaat sinds 2021 en wordt omschreven als een microblog, vergelijkbaar met X (voorheen Twitter). Aanvankelijk kon je alleen op uitnodiging een account openen, maar in 2024 is dat losgelaten. Sindsdien is het aantal gebruikers gestegen tot ruim 15 miljoen. Er is geen reclame op Bluesky. Gebruikers kunnen zelf ingrijpen in het algoritme dat berichten aanlevert.

Ik ben nu ruim een week aan het rondkijken op Bluesky en heb inmiddels 27 volgers. Ter vergelijking: op Facebook, waar ik 14 jaar actief ben en dat 2,2 miljard gebruikers heeft, heb ik 247 vrienden.

Ps 2: Het liedje Blue Skies is geschreven door Irving Berlin voor de muzikale komedie 'Betsy', uit 1926. De eerste opname werd gemaakt door het Imperial Dance Orchestra  , in 1926. De website Secondhandsongs.com heeft een lijst van 629 verschillende uitvoeringen. Van Josephine Baker , via Frank Sinatra en Tommy Dorsey , tot bijna 100 jaar na de eerste opname, Norah Jones en Seth MacFarlane . 

 

 

De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 en deel 5 van dit verhaal.

 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 en deel 5 van het vorige (gezamenlijke) verhaal.

 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

 

De grootste idioten aan de macht

Als je alle idioten stemrecht geeft is er een goede kans dat ze de grootste idioot als hun leider kiezen. Dat bedacht ik toen ik beelden zag van het debat dat Donald Trump en Kamala Harris, de twee kandidaten voor de Amerikaanse presidents-verkiezingen, afgelopen week voerden.

De verhalen, die Trump ophing, werden steeds gekker. Van immigranten, die de honden en katten van brave Amerikaanse burgers op zouden eten, tot artsen, die niet alleen late abortussen pleegden, maar zelfs pas geboren baby's zouden vermoorden.

Het was waar, riep de opper-idioot, hij had het zelf op TV gezien. Hij leek het echt te geloven, hoewel het ook kan zijn dat hij de liefhebbers van complottheorieën aan zich wilde binden. Trump is niet volslagen zwakzinnig, hij heeft een bepaalde sluwheid. Hoe kan hij anders een miljoenenbedrijf bij elkaar gezwendeld hebben ?

Het is nogal makkelijk om, vanuit mijn luie stoel, Trump en zijn navolgers voor gek te verklaren. Het is waarschijnlijk maar net hoe je er naar kijkt. Ik zag, bijvoorbeeld, een kort straatinterview met een aanhangster van Donald. Zei riep, ogenschijnlijk een beetje vertwijfeld, dat je toch wel gek moest zijn om niet op Trump te stemmen.

Hoewel Trump er best succes mee heeft helpt het niet, om van je politieke tegenstanders te roepen dat ze gek zijn. Misschien lezen ze alleen de verkeerde krant, volgen ze de verkeerde mensen op de sociale media en geloven ze echt dat de buitenlanders de oorzaak zijn van alle problemen ?

Het rondstrooien van wilde verhalen en onwaarheden, ook wel 'fake news' genoemd, is trouwens geen modern fenomeen. Ik las kortgeleden de uitstekende biografie die René van Stipriaan schreef over Willem van Oranje. 

Eén van de middelen die Willem en zijn aanhangers gebruikten, om ons land te ontworstelen aan de Spaanse overheersing, was de drukpers. Toen was dat nog een redelijk nieuw medium. Zeg maar, het Twitter en Facebook van de 16e eeuw. Het Oranjekamp drukte op grote schaal pamfletten, met allerlei propaganda, valse geruchten en achterklap. Er is dus niets nieuws onder de zon.

En het gebeurt niet alleen in Amerika. Wij zitten er ondertussen ook mee. Dankzij Mark Rutte, die van de asielzoekers het belangrijkste verkiezingsthema maakte, zitten we nu met een PVV-kabinet dat alle, door het lakse beleid van 14 jaar Rutte ontstane, problemen wijt aan de asielzoekers. Het nieuwe kabinet wil graag een asielcrisis uitroepen, maar er is helemaal geen groot asielprobleem.

Voor de duidelijkheid: van alle mensen die in de afgelopen jaren ons land binnen kwamen, vormden de asielzoekers slechts 11%. De rest kwam legaal ons land in. Voor wie het niet geloven wil citeer ik even de website van het Centraal Orgaan opvang Asielzoekers:

'Van de migranten die jaarlijks naar Nederland komen, vraagt gemiddeld in de afgelopen jaren 11% asiel aan. De meeste migranten komen hier voor werk, liefde of studie en een groot deel komt uit Europa. In 2023 verhuisden ongeveer 332.900 mensen naar Nederland. Er vertrekken ook iedere dag weer mensen uit Nederland, bijna 191.000 in 2023.' (Zie voor meer feiten: De website van het COA )

Dat de kabinetten Rutte de woningbouw, de mest- en stikstofproblematiek, de biodiversiteit, de zorg en nog veel meer hebben laten versloffen komt dus niet door de asielzoekers. Met de strengste asielwet aller tijden gaat het nieuwe kabinet al die problemen niet oplossen. 

Dat inmiddels één van de partijleiders, van de partijen die in het kabinet zitten, overspannen thuis zit, is geen wonder. Ze zijn nog nauwelijks begonnen, maar een ding is duidelijk: Dit kabinet gaat ons nog wat dieper in de shit helpen.

Maar goed. Misschien moet het eerst allemaal nog wat erger worden, voor het beter wordt. We zullen het moeten afwachten. Gewoon doorgaan met ademhalen. Dit gaat ook wel weer over.

Zou Mark Rutte zich al een beetje schamen ?

 

 

De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 - deel 11 en deel 12 van dit verhaal.

 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 en deel 6 van het vorige verhaal.

 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

 

Volgers kopen ?

Sinds een aantal weken heb ik een account op Instagram, een zijtak van Facebook die in het leven is geroepen zodat mensen, met hun smartphone, makkelijk foto's kunnen uitwisselen. Ik heb geen smartphone, maar met een laptop kan het ook. Alleen kun je dan geen reeks foto's ineens, of een filmpje, plaatsen.

Geeft niks, ik zet er, één voor één, de foto's op die ik ook op Facebook en Twitter met de wereld deel. Zonsopkomsten, vogels, bloemetjes en bijtjes voornamelijk. Ook maak ik er melding van als ik een nieuw stripje op één van onze stripblogs plaats.

Werkt prima en ik heb in korte tijd contacten gelegd, met andere Instagrammers, over de hele wereld. Zoals Facebook zijn 'duimpjes omhoog' heeft, z'n 'likes', zo heeft Instagram hartjes. Als je een foto mooi vindt klik je op het hartje. En als iemand dat bij mij doet ga ik vaak even kijken op het account van die persoon, om te zien of daar mooie foto's staan.

Logischerwijze kom ik zo terecht bij mensen die van zonsopkomsten, vogels, bloemetjes en bijtjes houden en die zijn er op alle werelddelen. Ik heb al hartjes ontvangen en uitgedeeld, van en aan, Instagrammers uit Japan, Nieuw Zeeland, Australië, de VS, Brazilië, Frankrijk, Duitsland, Zwitserland, Zweden, Tsjechië, Italië, Spanje, Groot-Brittannië en, o, ja, ook uit Nederland en België. Waarschijnlijk vergeet ik er nog een paar.

Je kunt, als je de foto's van een andere Instangrammer heel mooi vindt, die persoon ook volgen. Dan verschijnen zijn, of haar, foto's automatisch op je scherm. Je wordt daarbij geholpen door het programma dat automatisch zoekt naar mensen die je al van Facebook kent. Ik heb inmiddels 90 volgers, terwijl ik er zelf 124 volg.

Als ik bij andere Instagrammers kijk zie ik soms vergelijkbare aantallen, maar ik zie ook vaak accounts met duizenden volgers. Een enkele keer kom ik zelfs iemand tegen die maar een handjevol foto's heeft geplaatst, maar toch een paar duizend volgers heeft. Hoe kan dat nou ? Zijn dat misschien heel beroemde mensen, die zoveel fans hebben dat zelfs een enkele uiting al de aandacht van grote menigten trekt ?

De waarheid is veel gekker. Je kunt volgers kopen. Voor een paar tientjes per duizend, naar het schijnt. Dat zijn dan geen echte personen, die je volgen omdat ze je foto's waarderen, maar nep-accounts. Daar zit niemand achter die naar je foto's kijkt, maar dat hindert voor veel gebruikers klaarblijkelijk niets.

Het staat immers reuze stoer als je duizenden volgelingen hebt, of dat nou echte mensen zijn of niet. Er schijnen ook Instagrammers te zijn die geld verdienen met advertenties op hun account. Die krijgen meer uitbetaald als ze meer volgers hebben. En wie gaat controleren of het wel echte volgers zijn ?

Voor straf volg ik dergelijke valsspelers nooit. Alleen bescheiden fotografen, met normale aantallen volgelingen krijgen mijn hartje.

Wie er meer over wil weten volge deze link:

Instagram: wereld van gekochte volgers, neplikes en likebots 

Wie nieuwsgierig is naar mijn foto's moet een Instagramaccount hebben en zoeken naar: jan_de_stripman

Dan nog: Een burgerinitiatief om het Europese Parlement ertoe aan te zetten meer te doen om de bijen – en daarmee de biodiversiteit – te beschermen. Er zijn 1 miljoen handtekeningen nodig en daar zijn we nog lang niet. Dus: tekenen !

De Strip: De strip - die los staat van het geschreven bericht - is gemaakt door de de Stripman zelf. Klik hier voor deel 1 en deel 2 van dit verhaal. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 en deel 6 van het vorige verhaal. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

Hoe gaan we deze zondag weer doorkomen ?

Mensen vragen me wel eens of ik me niet verveel, zo de hele week thuis. Bij mij is dat, door gezondheidsproblemen, ook echt bijna de hele week binnenshuis. Maar ik verveel me niet, hoor. Sterker nog: ik kom vaak tijd te kort.

Ik zou, bijvoorbeeld, best nog een stuk in de Pickwick Papers willen lezen, dat amusante boek van Dickens, van ruim 700 bladzijden. Ik ben al een heel eind voorbij de 500, maar vandaag zal het wel niet lukken. Want zondag is doorgaans een drukke dag.

Om te beginnen lijkt het een bijzonder mooie dag te worden, geen wolkje aan de lucht vanochtend en de vliegtuigstrepen zijn kort, dus niet teveel luchtvervuiling voor de zon. Maar voor de middag zal het nog wel fris zijn op het balkon.

Geeft niet want, naast de dagelijkse weerfoto, op Facebook, Twitter en sinds kort ook Instagram, moet ik dit verhaaltje schrijven en met een stripaflevering op het Stripblog zetten. Daarna een leuk, ouderwets, gospelnummer opzoeken voor de Top 200.000.

Dan is de dag nog lang niet om, maar er zijn nog genoeg dingen te doen. Koffie drinken met mijn vrouw, natuurlijk en misschien samen wat muziek maken, want ik heb een nieuw effectpedaaltje gekocht om mijn gitaar van wat bredere klanken te voorzien.

Niet te lang, want musiceren is best vermoeiend. Dus wellicht werp ik een blik op de webcams van Beleef de Lente. Nog helemaal niet aan toe gekomen. Even spieken... Er zijn al 8 camera's actief, bij de overige 6 is het nog even wachten.

De bosuil zit al rustig te broeden. De ooievaars staan op hun nest, zo te zien nog geen eieren. De slechtvalk zit lekker in het zonnetje, op het rooster voor de nestkast, ook daar nog geen ei te zien.

Er zit een steenuiltje in z'n nestkast, maar ook daar moet het broedseizoen nog beginnen. Bij de nestkast van de kerkuil zit een kauwtje naar binnen te gluren. De uil is afwezig en het kan best dat de kauwtjes de kast proberen over te nemen. Dat kan nog spannend worden.

Verder alleen lege nesten. Maar je weet nooit wanneer de eerste lepelaar, koolmees of havik opduikt... O, en tussendoor mijn eigen balkonvogels niet vergeten !

Mocht dan in de loop van de middag toch de verveling dreigen dan is er altijd nog snooker op TV, het spectaculaire 'Shoot Out' toernooi, waarbij per partij maar 1 frame gespeeld wordt, in maximaal 10 minuten. Een dolle boel, voor een zaal met joelend publiek.

Of schaatsen, de WK Sprint, met Nederlandse medaillekansen. Of wielrennen, op Eurosport of het Belgische Sporza. 's Avonds is er onze vaderlandse voetbalcompetitie of, voor wie eens iets anders wil: rugby bij de BBC.

En voor je het weet zit ik dan weer te gapen op de bank. Weer een dag voorbij...

De Strip: De strip - die los staat van het geschreven bericht - is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 en deel 2 van dit verhaal. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige stripverhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

Natuurberichten zijn leuk, interessant en belangrijk

Onze jaarlijkse Nationale Tuinvogeltelling... Ga je nou weer beginnen over die vogeltjes ? Zijn er geen belangrijkere onderwerpen ? Nou, ja en nee. Natuurberichten zijn leuk, interessant en belangrijk. En ik vind het ook nodig om vooral dit soort verhalen in de sociale media te delen.

De sociale media ? Daar schelden mensen elkaar alleen maar uit. Het staat vol nepnieuws en haatberichten ! Wie wil daar nou iets mee te maken hebben ? Nou, ik dus. Want er zitten wel negatieve kanten aan die sociale media, maar die zijn lang niet zo overheersend als veel mensen ons willen doen geloven.

Er zat laatst, in het TV-programma De Wereld Draait Door, een jonge vrouw aan tafel die beroemd was geworden op internet, door filmpjes die ze maakte over mode en make up. Lekker belangrijk, zul je nu weer zeggen, en ik geef toe: het zijn geen onderwerpen die mij interesseren.

Maar ze maakte één opmerking waar ik het heel erg mee eens ben. Je kunt wel klagen dat er aan die sociale media niks deugt, maar je kunt daar ook iets aan doen. We moeten, met z'n allen, meer leuke en positieve berichten plaatsen !

De sociale media zijn namelijk ook heel leuk, voor mensen die zich niet bezig houden met schelden en dreigen. Je kunt er hartstikke fijn bezig zijn met je hobby's, je kunt contacten leggen met mensen over de hele wereld. Dus waarom zouden we Facebook, Twitter en Instagram dan aan de nare en negatieve types overlaten ?

En geloof me: sinds ik me niet meer zo bezig hou met de zware politieke en maatschappelijke discussies, is het internet er een stuk leuker op geworden. Voor mij in ieder geval en hopelijk ook voor mijn internetvrienden. Daarnaast is de natuur gewoon het belangrijkste onderwerp dat er is.

De Nationale Tuinvogeltelling, van vorige week dus. Die is uiteindelijk ingevuld door 77.316 personen en die hebben 1.271.486 vogels geteld. Een mooi aantal ! Voor de verdere resultaten kun je terecht op de website. www.tuinvogeltelling.nl/resultaten

Maar ik moet er wel een kanttekening bij plaatsen: Ik heb mijn tellingen ingevoerd via de website van de Jaarrond Tuintelling en ik dacht dat dan alleen mijn eerste telling mee zou tellen. Ik heb drie keer geteld en nou blijkt dat die alle drie terug te vinden zijn bij de resultaten van de Nationale Tuinvogeltelling.

Een kennis wees mij er op dat het bovendien best zo kan zijn dat ik een vogel tel, dat die daarna een eindje verderop in een andere tuin, of op een balkon gaat zitten en dat hij dan, door iemand anders, nog een keer geteld wordt. Dus niet al die tellers en getelde vogels zijn ook echt afzonderlijke personen en beesten.

We nemen het met een korreltje zout dus. Wat niet wegneemt dat wetenschappers in binnen- en buitenland blij zijn met dit soort tellingen. Want ze geven een goede indruk van het vogelbestand en de veranderingen daarin van jaar tot jaar. Ook in het buitenland dus. In Groot-Brittannië houden ze al 40 jaar The Big Garden Birdwatch. Sinds 1979 zijn daar al meer dan 130 miljoen voges geteld ! Zie: celebrating-40-years-of-the-big-garden-birdwatch

In Vlaanderen telden, afgelopen weekend, '...33.500 mensen in ruim 17.500 tuinen en 218 speelplaatsen meer dan een half miljoen vogels...', tijdens Het Grote Vogelweekend van Natuurpunt. Zie: vogelweekend.natuurpunt.be

In Duitsland kennen ze meerdere jaarlijkse tellingen. Ik zag bij de Naturschutzbund Deutschland (NABU), de Stunde der Wintervögel en de Stunde der Gartenvögel. Die laatste is pas in mei, maar aan de wintervogeltelling deden afgelopen weekeinde 138.000 vogelliefhebbers mee. Dat waren er meer dan vorig jaar, maar ze telden minder vogels. Zie: www.nabu.de/news

Nog een ander natuurbericht: De Troeteleik, die bij Breda in de middenberm van de A58 staat en vorig jaar tot nationale boom van het jaar werd verkozen, doet nu ook mee aan de Europese Tree Of The Year verkiezing. Stemmen kan nog de hele maand op deze website: www.treeoftheyear.org

De Strip: De strip - die los staat van het geschreven bericht - is gemaakt door de Stripman. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 en deel 3 van het stripverhaal.

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 - deel 11 en deel 12 van het voorgaande verhaal. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

Een handleiding voor de succesvolle omgang met anderen

Ik pakte een boekje uit de kast en las:

'Men weet tegenwoordig niet meer wat het is om de waarheid te spreken en zijn woord te houden – dit lijken dingen uit een ander tijdperk. (…) Wat leven wij toch in een rampzalige eeuw waarin rechtschapenheid excentriek en slechtheid gewoon wordt gevonden.'

En een stukje verder:

'Zoals sommige mensen zich nergens aan gelegen laten liggen, zo maken anderen zich overal druk over. Zij blazen voortdurend alles op, nemen alles ernstig en maken er een twistpunt of raadselachtig geval van.'

Dit is geen commentaar op het gedrag van mensen in de sociale media of op de houding van onze huidige politici. Het staat in een boekje dat ik bijna 20 jaar geleden kocht, maar het is nog veel langer geleden geschreven, namelijk in 1647. De schrijver heet Baltasar Gracián en lijkt in de toekomst te kunnen kijken. Of ligt het aan mij dat ik er commentaar op onze moderne maatschappij in lees ?

'De dingen gaan niet door voor wat ze zijn, maar voor wat ze schijnen. (…) Het bedrieglijke overheerst; alles wordt naar de buitenkant beoordeeld. Een gunstig uiterlijk is de beste aanbeveling voor een volmaakte inhoud.'

Dit past prima bij veel gebruikers van de sociale media:

'Het kan weliswaar van vindingrijkheid getuigen overal bezwaren tegen te ontdekken, maar wie dit aanhoudend doet, toont dat het hem aan verstand ontbreekt. Zulke mensen maken van het prettigste gesprek een kleine oorlog en zijn de vijanden van hun vrienden (…) Dergelijke mensen zijn schadelijke dwazen, die grofheid aan domheid paren.'

En:

'Klagen schaadt altijd onze reputatie. Het prikkelt eerder tot boosaardigheid dan verlangen om te troosten.'

Maar aan de andere kant:

'Beter met z'n allen dwaas, dan alleen wijs te zijn (…) Als iedereen gek is, steekt men tegen niemand af, terwijl wijsheid die alleen staat, voor dwaasheid wordt gehouden...'

Of:

'Niet degene die een dwaasheid begaat is dom, maar degene die hem niet weet te verbergen.'

Ik zou het halve boekje wel over willen schrijven ! Het is een heel bruikbare handleiding voor de succesvolle omgang met anderen. Behoorlijk cynisch, bij vlagen, want er zitten sluwe aanwijzingen tussen om anderen om de tuin te leiden. Maar de schrijver waarschuwt ook voor mensen die van dit soort tactieken gebruik maken en hoe je ze moet herkennen.

Mijn uitgave stamt uit 1999, maar er zijn inmiddels nieuwe edities verschenen, zie ik op internet. Het boekje is verschenen met verschillende ondertitels. Op dat van mij staat: 'Handorakel en kunst van de voorzichtigheid'. Bij een grote webwinkel zie ik: 'Handorakel – Zelfkennis is het begin van zelfverbetering'.

Het aardige van dit 'Handorakel' is dat het nog steeds zo geldig is. We denken dat onze tijd uniek is, dat vroeger de mensen aardiger, beleefder en beschaafder waren. Dat alles nu heel erg is en iedereen zich misdraagt. In werkelijkheid is het alleen de buitenkant die verandert. We dragen andere kleren en omringen ons met andere spulletjes, maar we gedragen ons nog net zo als onze voorouders, honderden jaren geleden.

En wat wijze woorden kunnen we in de dagelijkse omgang altijd gebruiken. Dus: 'Niet gejaagd leven (…) Voor genieten moet u tijd nemen. Geniet traag en werk snel. Van werk is het goed, van plezier jammer dat het voorbij is.'

Zie ook op Wikipedia Baltasar Gracián 

De Strip: De Strip van deze keer is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

De sociale media

8369 tweets plaatste ik al op Twitter, ik heb 312 volgers en er zijn 286 personen die ik volg. Niet alleen Donald Trump is actief op Twitter. Zijn activiteiten hebben daar wel iets meer impact dan de mijne.

In de afgelopen maand verzamelde ik 6068 'tweet impressions', ik neem aan dat dat een soort van 'views' zijn. Dat zal bij de Donald wel iets meer zijn. Mijn profiel werd 136 keer bezocht en mijn naam werd 14 keer genoemd. Mijn 'top tweet' was een weerbericht met foto van een dreigende wolkenlucht. Die werd 541 keer bekeken.

Ook op Facebook zijn mijn weerberichten populair. Daar zijn ze vaak de aanleiding tot reacties en zorgen ze voor contact met mensen die ik anders niet zou spreken. Dat is de aardige kant van de sociale media.

Dat daar ook minder leuke kanten aan zijn is algemeen bekend. Maar het is al erg lang geleden dat ik voor het laatst uitgescholden ben op internet en zelf heb ik nog nooit iemand onheus bejegend – voor zover ik weet.

Maar ik hou me ook verre van de verhitte discussies en zet vrijwel nooit persoonlijke dingen op het web. Dat scheelt. Mensen vergeten wel eens dat het internet, op hun eigen pc of laptop, geen afgesloten gebiedje is dat alleen voor henzelf zichtbaar is. Het is openbaar en iedereen zou kunnen zien wat je er uitspookt.

Niet dat iedereen werkelijk geïnteresseerd is, hoor. Dat merk je wanneer je probeert ergens aandacht voor te genereren. Van de miljoenen Facebookgebruikers bleken er maar 46 bereid om de pagina, die ik maakte voor de Werkgroep Eigen Werk, te volgen. Die kwamen ook bijna allemaal naar ons optreden, dus wat dat betreft is het wel prettig dat we geen honderdduizenden volgers hadden. Dan was het toch wel dringen geworden.

Ook voor de stripactiviteiten, op de twee blogs die ik er op na hou, blijft de belangstelling redelijk binnen de perken. De bezoekerstotalen zijn best indrukwekkend, hoor. In totaal werd het Stripblog, sinds 2010, 224336 keer bekeken. Maar we hebben maar 35 volgers en mijn blogje van vorige week trok maar 38 lezers, dus dat valt best mee.

Het Engelstalige blog van The Amazing Comics Men, trok sinds 2012, in totaal 23969 views. We hebben wereldwijd 287 volgers en de bezoekers kwamen uit bijna de hele wereld. Alleen grote delen van Afrika en een deel van Azië laat ons links liggen.

Maar ook bij dat blog moeten we het hebben van de lange termijn want onze laatste blogs trokken maar een handjevol bezoekers.

De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Stripman zelf . 

Klik hier voor deel 1 van dit verhaal. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 en deel 11 van het vorige verhaal. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Kijk voor voorafgaande episodes van de Stripmannen-saga naar het Strip Jaaroverzicht van 2015 en het Strip Jaaroverzicht van 2014 , of nog verder terug naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  -  het Strip-overzicht van 2012 en het Strip-jaaroverzicht van 2013 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

Moesten we niet op een berg gaan zitten ?

Er zijn internetters die vinden dat ze op elk actueel nieuwsbericht moeten reageren. Liefst met een kwinkslag, of een woordspeling, maar soms ook gewoon met het doorgeven van de laatste gebeurtenissen.

Als ik de stroom van berichtjes zie, als er weer een opmerkelijk nieuwsfeit is opgedoken, dan heb ik doorgaans geen enkele aandrang om daar nog iets aan toe te voegen. Wat doet mijn meningkje er nog toe, als de halve wereld al door elkaar aan het praten, schrijven, tweeten en bloggen is ?

Het aangekondigde aftreden van koningin Beatrix en wat later van de Paus, heb ik dus grotendeels aan me voorbij laten gaan. De laatste verwikkelingen in de Haagse en Europese politiek ? Ach, er zijn al zoveel mensen die daar over tekeer gaan... Kom, buiten sneeuwt het, of dooit het, of schijnt de zon, of zingt een pimpelmees. Er zijn zoveel leukere dingen op de wereld.

Maar over één ophefmakend gegeven heb ik me de afgelopen week wel verbaasd. Of eigenlijk, over het uitblijven van ophef. Want nog niet zolang geleden stonden de kranten vol en liepen de nieuwsprogramma's te hoop, over het aflopen dan de Maya-kalender en het door sommigen daardoor verwachte einde van de wereld.

Misschien is men teleurgesteld dat het einde der tijden voor onbepaalde is uitgesteld ? Of wellicht heeft men door het uitblijven van de apocalyps nu ineens wel vertrouwen in de wetenschappers ? Die lieten immers geruststellende geluiden horen. Kom het liep allemaal zo'n vaart niet, we laten ons niet zo snel meer op de kast jagen. Of liever: op een berg.

Want er was toch echt wel aanleiding om afgelopen week, met z'n allen op een berg, op de eindtijd te gaan zitten wachten, hoor. Vrijdagavond kwam er namelijk een ruimterotsblok, van 45 meter breed, vlak langs de Aarde scheren. Deze Aardscheerder, 2012 DA14 genaamd, passeerde ons op minder afstand dan sommige, door ons in de ruimte gebrachte, satellieten.

En alsof het afgesproken werk was zorgde een ander ongericht projectiel uit het heelal, op dezelfde dag, voor schade en opschudding in Rusland. Een meteoriet ontplofte in de dampkring, volgens sommige berichten nadat het Russische leger er raketten op afgevuurd had, waardoor ruiten sprongen en meer dan duizend mensen gewond raakten.

Maar deze keer lieten we de dreiging schouderophalend en laconiek aan ons voorbijgaan. De Maya's en Nostradamus hebben er niets over geschreven, dus waarom zouden we ons druk maken ?

Op de website van de NASA was de aardscheerder live te volgen. Maar ik verwacht niet dat veel mensen de moeite hebben genomen om er naar te kijken. Tegen een zwarte achtergrond zag je een wit stipje bewegen, begeleid door deskundig en geruststellend commentaar.

Daar ging 2012 DA14 ! Precies zoals voorspeld was. Het was nogal een anticlimax toen de ruimterots, op het aangegeven tijdstip, de evenaar passeerde en zich weer van onze aardbol af bewoog. Volgende afspraak in 2048. Niets aan de hand.

En u kunt ook met recht gerustgesteld zijn: Zolang u dit verhaal kunt lezen is de wereld nog niet vergaan...

Zie Wikipedia 'Aardscheerder' en 2012 DA14 

De website van Quest en de website van NASA 

De Volkskrant – Ruim 1200 gewonden na ontplofte meteoroïde in Rusland

De Strip: Deze aflevering van het Stripmannen-vervolgverhaal is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 en deel 2 van deze episode.

Klik op de strip voor een grotere weergave.

Ga voor eerdere hoofdstukken naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  -  het Strip-overzicht van 2012 en het Strip-jaaroverzicht van 2013

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

Maken Facebook en Twitter het bloggen overbodig ?

Als blogger ga je je op den duur een beetje ouderwets voelen. De moderne mens is actief op de sociale media, Facebook, Twitter, Google+, maar een apart weblog bijhouden, wie doet dat nog ?

Nou ik ken er wel een aantal die al jaren actief zijn. Zelf blog al sinds 2005 en dus ben ik aan mijn 8ste jaar bezig. Op een weblog vond ik een artikel uit 2008 waarin gesteld wordt dat de gemiddelde blogger het 3 jaar volhoudt. Maar 8% zou langer dan 6 jaar bloggen. Dat staat in het jaarlijkse onderzoek van Technorati, een op blogs gerichte zoekmachine.

Maar uit de Technorati-cijfers over 2011 blijkt dat ruim 20% van de ondervraagde bloggers al langer dan 6 jaar bezig is. Misschien is bloggen de laatste jaren dus populairder geworden ?

Ik vind het in ieder geval nog steeds leuk, al is er wel een verschuiving opgetreden in mijn internet-activiteiten. Ik maak en lees, de laatste tijd, minder blogs en ben wat actiever op Facebook.

De andere sociale media gebruik ik vooral om mijn blogs aan te prijzen, op Facebook wil ik ook nog wel eens een kleine discussie, of gedachtewisseling, aangaan. Maar voor lange verhalen is Facebook niet geschikt. Ook niet voor mooie foto's of tekeningen, trouwens. Daarvoor moet je toch een weblog gebruiken.

Uit de bezoekers-statistieken van het afgelopen jaar blijkt trouwens dat mijn lezers het ook nog niet zat zijn.

Totaal pageviews: 25.410

Totaal bezoeken: 20.354

Gem. pageviews per week: 478

Pageviews per bezoek: 1,25

Even ter vergelijking de aantallen pageviews, per jaar, vanaf het begin:

2005: 1.650

2006: 15.477

2007: 33.581

2008: 63.244

2009: 76.034

2010: 79.160

2011: 25.693

2012: 25.410

Totaal sinds het begin: 320.249

Het aantal blogbijdragen per jaar is gedaald, van 242 in 2011, tot 171 in 2012. Dat betekent dat het aantal bezoekers per bijdrage gestegen is van 106,17 naar 148,60.

Dus het aantal bezoekers is min of meer stabiel, ook al plaats ik minder verhalen, strips en foto's. Per bijdrage komen er zelfs meer mensen kijken. Genoeg aanleiding om voorlopig rustig door te bloggen dus.

Ons in het afgelopen jaar gestarte Engelstalige stripblog, The Amazing Comics Men , scoorde in zijn eerste jaar bijna 10.000 pageviews. Gezien het enorme aantal Engels-sprekenden zou je wat meer verwachten, maar wellicht komt dat nog...

Zie ook Wikipedia over Bloggen 

The state of the blogs van Fred Teunissen 

State of the Blogosphere 2011 op Technorati 

De Strip: Deze aflevering van het Stripmannen-vervolgverhaal is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3  en deel 4 van het vorige hoofdstuk.

Klik op de strip voor een grotere weergave.

Ga voor eerdere hoofdstukken naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  en  het Strip-overzicht van 2012

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

Okee, ik ben een internet-junkie, maar toch geen internet-stalker ?

Tot een jaar of 6 terug deed ik op internet niet veel meer dan een beetje mailen en surfen. Dat veranderde toen ik ging bloggen bij de Volkskrant. Ik begon voorzichtig mijn netwerkje uit te breiden. Want als je eenmaal je teksten en tekeningen op het internet hebt staan, wil je ook dat er zoveel mogelijk mensen naar komen kijken.

Eerst met een Hyves-account. Dat had ook z'n voordelen op de momenten dat het Volkskrant-blog te kampen had met technische problemen. Verontruste en soms wanhopige VK-bloggers vonden elkaar dan op Hyves en klaagden hun nood.

Gaandeweg kwamen daar andere accounts bij, bijvoorbeeld op Netlog, Linked-In en Ekudos. Maar vooral Twitter en Facebook blijken handige platforms waar oude blogvrienden contact met elkaar kunnen houden en nieuwe vrienden maken.

Er zijn mensen en dat zijn niet de minsten, die het allemaal maar niets vinden dat internetgedoe. Als je alleen maar contact met elkaar hebt via een beeldscherm, weet je onderhand niet meer hoe het is om een echt mens te ontmoeten, zeggen ze.

Ik vind dat een tikje overdreven. Juist door het internet heb ik de laatste jaren, waarin ik weinig de deur uit kon, toch nieuwe vrienden gemaakt. Een aantal daarvan heb ik daarna ook echt, in levende lijve, ontmoet. Als er geen internet was geweest zat ik nu eenzaam en depressief achter de geraniums.

Een internet-fan ben ik ! Misschien zelfs wel een internet-junkie. Maar onlangs kreeg ik even de indruk dat ik, door sommigen, wellicht als een internet-stalker gezien werd. Dat gaf te denken.

Dat kwam door Facebook, het medium waarmee je je hele leven, met de hele wereld, zou kunnen delen. Men moedigt je namelijk erg aan om zoveel mogelijk persoonlijke details en voorkeuren prijs te geven. Maar opgepast ! De beheerders van Facebook zijn al eens in opspraak gekomen, omdat ze niet erg zorgvuldig met al die persoonlijke gegevens omgingen.

Voor hen is het  handelswaar. Bedrijven zijn razend geïnteresseerd in wat mensen leuk en interessant vinden en sturen daar dan doelgericht hun reclamepijlen op af.

Op mijn Facebook-profiel staan daarom niet veel persoonlijke gegevens. Ik ben er niet op uit om mijn persoonlijke zelf op internet uit te venten. En in de persoonlijke details van anderen ben ik ook niet bovenmatig geïnteresseerd.

Mij gaat het er om mijn verhalen en strips onder de aandacht te brengen. Daarvoor is het uiteraard wel leuk om zoveel mogelijk internet-vrienden te hebben. Bijvoorbeeld op Facebook.

Dat is op zich niet zo moeilijk. Er zijn tientallen voormalige VK-bloggers op Facebook actief. Voeg daar nog wat vrienden en famillieleden aan toe en ik was in geen tijd de 100 vrienden gepasseerd. Daarna vond ik nog wat vrienden van vrienden en kennissen van kennissen en zo dikte het aan tot ruim 150.

Facebook helpt zelf ook mee met het vinden van nieuwe vrienden. Ze doen voortdurend suggesties, in de marge van je startpagina. Kent u deze persoon ? Is dit misschien een vriend of vriendin ? Hij of zij heeft wel 5, 6, of 7 vrienden gemeen met u. Stuur hem of haar eens een vriendschapsverzoek.

Goed dat deed ik dus een paar keer. Soms werd daar enthousiast op gereageerd, soms hoorde ik niets en vergat het. Maar laatst kreeg ik bij het inloggen ineens een melding dat er over mij geklaagd was. Ik had vriendschapsverzoeken gestuurd naar mensen die ik helemaal niet kende.

Goh, ja, um... Dat kon best eens waar zijn. Maar is dat dan zo erg ? Jazeker ! Dat is streng verboden ! Ik werd verwezen naar de reglementen en gemaand mijn leven te beteren.

Enige tijd later klikte ik weer eens op iemand die me wel vaag bekend voorkwam. Kort daarop werd ik weer door Facebook terecht gewezen. Nu werd me zelfs een week lang verboden om vriendschapsverzoeken te versturen. Dat verraste me toch wel. Ik ben toch geen enge man, die zich ongevraagd in andermans internetleven probeert te dringen ?

Een verkeerd imago ontstaat voor je er erg in hebt. Dat moeten we niet hebben. Dus voorlopig doe ik maar geen actieve pogingen meer om mijn vriendenkring op Facebook te vergroten. Ik wil niemand zenuwachtig maken met ongewenste avances. Maar als jullie Facebookers kennen die je geschikt vindt om aan mij voor te stellen, doe dat dan gerust. Ik beloof bij deze discreet met hun geheimen om te zullen gaan...

Zie in de rechterkolom voor links naar een aantal van mijn internet-accounts.

De Strip: Dit deel van het Stripmannen-vervolgverhaal is weer gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 en deel 5 van deze episode.

Klik op de strip voor een grotere weergave. 

 
Bezoek ook de website van  de Geheimzinnige Hulpman !

Ga voor eerdere hoofdstukken naar het Strip Jaaroverzicht van 2011