Posts tonen met het label monteur. Alle posts tonen
Posts tonen met het label monteur. Alle posts tonen

zondag 4 november 2018

Een enerverende week


Het begon ermee dat op maandagochtend de verwarming het niet deed, op woensdag vierden we de verjaardag van de dochter des huizes, op vrijdagavond kwamen mijn ouders eten en op zaterdag stierf onze kat.

De wisselende emoties bij de verjaardag – leuk –, het etentje – gezellig – en het overlijden van de kat – erg verdrietig, kunnen jullie je wel voorstellen. En de ene gebeurtenis was niet het gevolg van de andere, laat ik dat vooral benadrukken. Dus laat ik wat meer vertellen over de verwarming.

Via de gebruikelijke omweg, van verhuurder, via Vereniging Van Eigenaren en hun onderhoudsinstantie, naar installatiebedrijf, kwam er op dinsdagochtend een monteur aan de deur. Na een opgewekt: 'Met Kees van de firma X !', door de huistelefoon kwam er een kleine, kaalhoofdige zestiger, met een flinke gereedschapskist in zijn hand, de trap op gestommeld. 'Poeh, drie hoog ! En ik met mijn versleten knieën !'

Ik wees hem de koude radiator en hij schroefde de thermostaatknop eraf. Daarna probeerde hij vergeefs de koude radiator te ontluchten. 'Zit er niet gewoon te weinig water in het systeem ?', vroeg ik. Ja, dat dacht hij ook. Maar om dat bij te vullen moest hij de stookkelder in.

Voor we hem weer die drie trappen af lieten gaan boden we hem eerst een kopje koffie aan. Waarna hij, aangemoedigd door de belangstellende vragen van mijn vrouw, zijn hele levensgeschiedenis vertelde.

Die knieën kwamen niet door het werk, maar door het voetballen. Hij was een talent geweest als jonge jongen, maar als je goed bent mag je met de oudere elftallen meespelen en daar gaat het er veel ruwer aan toe. Hij was een handige kleine aanvaller en die grote, bonkige verdedigers probeerden hem met grof geweld van het scoren af te houden.

Dat resulteerde niet alleen in kapotte knieën maar uiteindelijk ook in een gescheurde maag. Hij wees het aan: 'Ik heb een litteken van hier tot daar.'
Daarna was het met voetballen gedaan en werd het een baan als monteur.

Eerst werkte hij bij de concurrent van de firma X, maar dat ging allemaal heel vriendschappelijk. Bij X werkten twee broers en bij zijn baas twee andere, uit het zelfde gezin. Dus als ze bij een klus een onderdeel, of stuk gereedschap, tekort kwamen dan stuurden ze een van die broers naar X en werd het geregeld.

Dat ging over en weer. Dus toen zijn bedrijf, na een overname, failliet ging was het, gezien de goede verhoudingen, niet gek dat de firma X hem een baan aanbood. Maar ja, het was zomer, er was een WK voetballen op de TV, hij had helemaal geen zin om direct weer aan de slag te gaan. Dus wees hij het eerste aanbod af. 

Daarna kwam X met een beter voorstel, maar voor dat geld wilde hij maar vier dagen per week werken. Dat was akkoord en hij mocht beginnen als het WK afgelopen was. Dat was nu 30 jaar geleden. Nog drie jaar te gaan tot zijn pensioen en dan zou hij zijn gereedschapskist het kanaal in gooien.

Ondertussen was de koffie op en vertrok hij naar de stookkelder. Na een minuut of twintig ging de huistelefoon weer. Kees, van de firma X. Dat bijvullen ging niet lukken, in de stookkelder stond 15 centimeter water, het kwam tot over zijn schoenen. Maar hij had het al doorgegeven, dus ze gingen er wat aan doen.

Een dag later, toen we terugkwamen van een feestelijk kopje koffie, met een lekker stuk gebak, vanwege de verjaardag van de dochter des huizes, zagen we een tankwagen voor de flat staan. Een dikke slang verdween in het middelste portiek. En wat later op de dag lukte het de radiatoren te ontluchten en het huis weer aangenaam warm te stoken.

Maar toen was de week nog maar halverwege.


Wie meer wil zien over onze naaktkat Odilon kan naar deze bijdrage op dit blog. 



De Strip: De Strip van deze keer is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van dit verhaal. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men


zondag 12 november 2017

Probleempje in de meterkast


Afgelopen week hadden we een probleem in de meterkast. De knop waarmee de boiler aan en uit en op dag- of nachtstroom gezet kan worden was afgebroken. Hij was blijven steken op 'uit', dus we hadden geen warm water.

Vroeger kon je voor dat soort problemen terecht bij de elektriciteits-maatschappij, daar huurde je ook de boiler en die deden het onderhoud van het netwerk. Tegenwoordig is dat niet meer zo. Boiler, meterkast en energie worden beheerd door drie verschillende bedrijven.

Ik zocht dus op internet de website van de netbeheerder. Daar kon ik via een live-chat mijn probleem voorleggen. Werkte prima, alleen de persoon aan de andere kant leek wat moeite te hebben om de aard van het probleem te begrijpen.

Ik moest een paar keer uitleggen wat er aan de hand was en toen ik voor de derde keer de vraag kreeg of de knop op de boiler zat, zonk de moed me wat in de schoenen. Nee, de knop zat echt in de meterkast, op de stoppenkast.

Misschien had deze chatpersoon de opdracht om drie keer te controleren of ik met mijn probleem wel echt bij de netbeheerder moest zijn ? Misschien had hij/zij weinig kennis van zaken ? Hoe dan ook, uiteindelijk kwamen we er uit en zou er een monteur langsgestuurd worden.

In de meterkast vond ik een folder van de REMU, de Regionale Energie Maatschappij Utrecht: 'Wat te doen bij stroomstoring'. Er staan adressen en telefoonnummers in, het bedrijf had toen nog gewoon een kantoor in ons dorp.

'Stroomstoring leidt vrijwel altijd tot ongemak,' las ik. 'U zit plotseling in het donker, de televisie houdt ermee op net als de film spannend begint te worden....'

De folder geeft handige tips. Voor het tropische aquarium bevelen ze inpakken met dekens aan, om te voorkomen dat het teveel afkoelt. Als de stroomstoring opgeheven is kan het gevaarlijk zijn als boormachines of zaagbanken nog aan staan, dus die moet je uitschakelen. En: 'Bij lange stroomstoringen kunnen kaarsen, waxinelichtjes of een zaklamp voor licht zorgen.' Zoiets bedenk je zelf niet !

Dat waren nog eens tijden ! En het is allemaal nog niet eens zo heel lang geleden. Ik zag dat de REMU pas in 2002 opgegaan is in een grotere energiemaatschappij. De boiler is nog geplaatst door de REMU.

De stoppenkast is nog ouder, daar zit een naamplaatje op van de PUEM, de Provinciale Utrechtse Elektriciteits Maatschappij. Toen ik de monteur vroeg of die kast niet eens vervangen moest worden door een slimme meter, zei hij dat dat er niet inzat. Hooguit het telwerk zal een keer gemoderniseerd worden.

Ondertussen had hij geen passende knop voor onze kapotte schakelaar. Maar hij kon hem wel op nachtstroom zetten. Zodat we de volgende ochtend weer warm water hadden. Een definitieve oplossing volgt nog.





De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman.

Klik hier voor deel 1 van dit verhaal. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men


zondag 2 december 2012

Geen Glasvezelverbinding, wel Glasvezelverbinding...



Maandag – Het tweede bezoek van een monteur, om onze glasvezel-verbinding aan de praat te krijgen. Ik had er een hard hoofd in, we hadden nog steeds geen signaal en op de website was ook niets veranderd.

Bovendien had ik, toen ik met mijn scootmobiel over de hoofdstraat reed, twee mannen bezig gezien. Ze zaten aan een tafeltje met meetapparatuur, naast een gat in het trottoir waar een dikke bundel oranje kabels uit omhoog gehaald was. Glasvezelkabels waar klaarblijkelijk iets niet mee in orde was.

Mijn vermoeden bleek juist. Onze monteur vertrok na een kwartiertje weer onverrichter zake. Een nieuwe afspraak kon nog niet gemaakt worden, eerst moest het bedrijf dat de boel aangelegd had de problemen oplossen. Afwachten dus maar weer...

Dinsdag – Enigszins vermoeid doe ik het rustig aan. Ik luister wat muziek uit de enorme verzameling van mijn goede vriend M. Opnamen uit de jaren '30 van de Hackberry Ramblers, een Amerikaanse stringband die Country & Western en Cajun speelde.

Als ik ze opzoek op internet blijken ze tot voor kort nog actief te zijn geweest. De oprichters van de band, violist Luderin Darbone en accordeonist Edwin Duhon, hebben ruim 70 jaar in de band gespeeld, ze waren toen al dik in de 90 ! Een opmerkelijke geschiedenis, die na te lezen is op de website van drummer Ben Sandmel Daar is ook muziek van de band te downloaden.

Woensdag – Na een zeer donker en bewolkt begin van de dag klaart het weer in de loop van de ochtend helemaal op. Ik krijg zo weinig zon en buitenlucht, de laatste weken, dat ik besluit mijn koffie op het balkon op te drinken. Best lekker, die zon op je gezicht, jammer dat je er zo'n kouwe kont bij krijgt.

Donderdag – Mooi zonnig weer dus ga ik een boodschap doen op de scootmobiel. Bij de een van de winkels moet ik mijn vervoermiddel helaas buiten laten staan, maar ze hebben wel de cafetière die ik zoek. Bij een andere zaak, waar ik wel in kan rijden, koop ik een nieuwe leesbril. Na een uurtje kom ik, moe maar voldaan thuis.

Bij de post zit een brief van het bedrijf dat de Glasvezelkabel heeft aangelegd. 'Eindelijk aangesloten op de toekomst !', staat er en: 'Heel Nederland wil het, u heeft het, een aansluiting op het Glasvezelnetwerk...' Ja, ja, maar voorlopig kunnen we er niets mee.

Hoewel, als kleinzoon D. naar de lampjes op het kastje kijkt, blijkt de Glasvezelkabel ineens signaal te hebben. Samen proberen we of het internet het weer doet. Dat blijkt zo te zijn, maar op de website kunnen we onze diensten nog niet activeren. Ik ga dus een beetje rusten op bed.

Na enige tijd komt D. dolenthousiast mijn kamer binnen rennen. We kunnen activeren ! Ik probeer hem te kalmeren en beloof, als ik wat uitgerust ben, te kijken wat we kunnen doen. Diezelfde avond hebben we de eerste TV en pc al aangesloten. Voor de rest moeten we aan de slag met netwerkkabels en doorschakelkastjes. Morgen verder.

Vrijdagavond – Mijn benen willen niet meer, maar met de Glasvezelaansluiting gaat het al een stuk beter. De telefoon doet het nog niet, maar dat schijnt zo te horen We snappen nog niet helemaal hoe we de TV's in moeten stellen en voor het redden van mijn oude mail-adressen zal ik eerdaags klantenservice moeten bellen, want dat is ook nog niet gelukt. Maar verder...

Zaterdag – De mailadressen zijn gered ! Het was een heel gepruts, maar ik ben er op eigen kracht in geslaagd om de boel over te zetten naar het nieuwe Glasvezelaccount... ! Het internet en de TV werken, nu alleen nog afwachten of de telefoon het eerdaags weer gaat doen.

Tsjongejonge... Het is alles bij elkaar een heel gedoe. Desalniettemin zijn we onder de indruk van de snelheid en kwaliteit van de diensten. Maar vlot en makkelijk overstappen ? Dat is het niet...



De Strip: Deze aflevering van het Stripmannen-vervolgverhaal is weer gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman.

Klik op de strip voor een grotere weergave.


Ga voor eerdere hoofdstukken naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  en  het Strip-overzicht van dit jaar

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men


zondag 18 november 2012

Nu bijna via de glasvezelkabel...



Techniek is mooi als het werkt, maar als het dat niet doet kan het behoorlijk vermoeiend zijn. We hebben deze week een eerste poging gedaan om over te stappen op het glasvezelnetwerk en inderdaad, ik ben daar flink vermoeid van geraakt. Want het is nog niet gelukt.

Waarschijnlijk was ik ook wel vermoeid geweest als het allemaal vlekkeloos was verlopen, maar dan had ik nu voldaan achterover kunnen leunen. Nu ben ik er moe van, maar weet ik dat het nog meer tijd en moeite gaat kosten voor het allemaal in orde is.

Stap snel en moeiteloos over ! Nu met gratis monteur ! Zo roept de reclame ons toe. Misschien zijn er mensen bij wie zo'n installatie inderdaad vlotjes verloopt, maar bij ons helaas niet.

Het is nu ruim een jaar geleden dat we besloten om ons aan te melden voor een glasvezel-abonnement, voor telefoon, internet en televisie. Voor ongeveer hetzelfde bedrag, als we tot dan toe betaalden, zouden we veel betere kwaliteit krijgen.

Het glasvezelnetwerk moest toen nog aangelegd worden en die aanleg was afhankelijk van het aantal inwoners, dat zich in ons dorp bereid verklaarde om over te stappen. In het begin van dit jaar werd het benodigde percentage gehaald en kon men van start. Een paar weken geleden werd onze woning aangesloten.

Afgelopen donderdag zou de monteur langs komen om de boel in werking te zetten. De dagen daarvoor had ik al mijn energie gestoken in het opruimen en stofzuigen van ons huis. Nu ja, het deel waar hij moest wezen dan. Op de afgesproken tijd zat ik dus, al wat vermoeid maar vol goede moed, klaar met de koffie.

Anderhalf uur later belde hij op. Ja, sorry, bij een eerdere klant kwam geen signaal door, daar moest hij op wachten. Uiteindelijk arriveerde hij bij ons om twee uur 's middags, vier uur later dan verwacht. Okee, kon die man ook niets aan doen. Ik bood hem dan maar thee aan, in plaats van koffie.

Opgewekt ging hij aan de slag. Hij monteerde het glasvezelkastje, plaatste het nieuwe modem, onderwijl vriendelijk uitleg en informatie gevend. Hij maakte een begin met de installatie van de interactieve TV, maar toen ons abonnement geactiveerd moest worden kwam er een kink in de kabel.

We hadden wel een mooie, nieuwe, snelle, internetverbinding, maar het bleek niet mogelijk om de bijbehorende diensten te activeren. Foutje ergens bij de aanbieder. Na een informatief telefoontje kon onze monteur ons melden dat het die donderdag niet meer ging lukken.

Drie tot vijf werkdagen had men nodig om de fout te herstellen. In de tussentijd zouden we geen gebruik kunnen maken van de telefoon en TV, via het nieuwe netwerk. Dus moest de oude modem weer terug gezet worden. Een nieuwe afspraak om de boel in werking te stellen kon pas over anderhalve week worden gemaakt. In de tussentijd kon ik dan wel mooi de extra spullen regelen, om al onze TV's en PC's aan te sluiten. Want wat we daar voor nodig hadden was niet erg duidelijk gecommuniceerd.

Inmiddels is de snelle, mooie, nieuwe internetverbinding ook uitgevallen, dus doen we alles weer over de oude telefoonlijn en kabel. Ik probeer optimistisch te blijven. Overstappen is vast wel mogelijk, alleen snel en moeiteloos gaat het, in ons geval, dus niet...



De Strip: Deze aflevering van het Stripmannen-vervolgverhaal is weer gemaakt door de Stripman zelf. Klik hier voor deel 1 - deel 2 en deel 3 van dit verhaal

Klik op de strip voor een grotere weergave.


Ga voor eerdere hoofdstukken naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  en  het Strip-overzicht van dit jaar

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men



zondag 12 augustus 2012

Het anker ? Nooit geweten dat mijn scootmobiel een anker had !



Na anderhalf jaar probleemloos rijgenot had ik vorig weekend ineens de indruk dat er iets mis was met de scootmobiel. Hij regeerde vreemd op de gashendel, verminderde uit zichzelf snelheid, reed wat schokkerig en produceerde vreemde geluiden.

Het gebeurde vlak bij huis en gelukkig viel hij niet helemaal stil. Maar eenmaal thuis besloot ik toch maar de onderhoudsdienst te bellen. Even overwoog ik om het eerst nog eens te proberen, maar stel je voor dat ik dan ergens middenin het dorp niet verder zou kunnen.

Bovendien moest ik, ook als ik wel weer thuis zou kunnen komen, misschien de trap af en weer op, een monteur laten komen en dan weer de trap af. Dat leek me te gek. Bovendien mocht er na anderhalf jaar best eens naar het voertuigje gekeken worden.

Nu heeft de gemeente dit voorjaar een andere firma in de arm genomen, voor de leverantie van hulpmiddelen, dus moest ik op zoek naar het telefoonnummer. Ik vond een brief waarin stond dat een pasje had gekregen. Dat had ik gewoon netjes in mijn portefeuille opgeborgen, wat ik ondertussen was vergeten.

Het bedrijf bleek het hoofdkantoor in Groningen te hebben, maar ook een filiaal, vlakbij, in Amersfoort. 'Onze monteurs komen met plezier bij u thuis !', juichte de brief. Dus belde ik vol vertrouwen het nummer op het pasje.

Een vriendelijke meneer, met een noordelijk accent nam mijn klacht op. 'We bellen u terug voor een afspraak.' En inderdaad, een uurtje later kreeg ik een andere medewerker aan de lijn, die een afspraak maakte voor de volgende dag, aan het eind van de middag.

Voor dit verhaal zou het leuker zijn als ik tevergeefs had moeten wachten, nog eens had moeten bellen, of een heel sikkeneurige monteur aan de deur had gekregen. Maar nee, precies op de afgesproken tijd belde een goedgemutste onderhoudsman aan.

Ik liep de trap af en trof een vriendelijke vent aan, die zich voorstelde als 'Jan, gewoon Jan.' Dat gaf meteen vertrouwen, iemand met zo'n naam moet wel deugen !

Ik reed de scootmobiel de berging uit. Zonder problemen. 'Dat zul je altijd zien', merkte Jan vrolijk op, 'nu doet ie het natuurlijk prima !'

Hij stelde een paar diagnostische vragen, zei dat hij wel een idee had waar het aan liggen kon en kondigde aan een proefritje te zullen maken. Daarna zou hij in ieder geval de koolborstels en het anker schoonmaken, dan nog een ritje maken, om te zien of er verbetering was en dan weer aanbellen.

Ik liep weer terug naar boven. 'Het anker ?', dacht ik bij mezelf, 'Nooit geweten dat mijn scootmobiel een anker had !'

Toen ik even later uit het raam keek zag ik mijn scootmobiel, in onderdelen uit elkaar, op de stoep voor het huis liggen. Jan boog zich over de motor om zijn heilzame werk te doen. En zoals afgesproken belde hij even later weer aan, maar nu bovenaan de trap.

Hij had niets alarmerends gevonden, maar een onderhoudsbeurt kon nooit kwaad en zou het rijgedrag vast gunstig beïnvloeden. Ik dankte hem hartelijk en liep, geheel gerustgesteld en misschien daardoor wat overmoedig, met hem mee naar beneden om de scootmobiel weer de berging in te rijden.

Aan mijn benen voelde ik, de dagen daarna, dat twee keer kort na elkaar de trappen op en af een beetje teveel van het goede is. Maar ja, ik heb die scootmobiel ook niet voor niets...

Ps: Het anker is, net als koolborstels, een onderdeel van bepaalde modellen elektromotoren. Dat las ik tenminste op internet. En ze moeten met enige regelmaat gereinigd worden om de motor goed te laten werken. Zie Wikipedia Elektromotor 



De Strip: Deze aflevering van het Stripmannen-vervolgverhaal is weer gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. 


Klik op de strip voor een grotere weergave. Ga voor eerdere hoofdstukken naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  en  het Strip-overzicht van dit jaar

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men