Posts tonen met het label begrafenis. Alle posts tonen
Posts tonen met het label begrafenis. Alle posts tonen

zondag 27 april 2025

Een dode Paus, leve de Koning !


Gisteren werd de paus begraven,
of misschien moet ik zeggen: een paus. Want er zijn er al heel wat geweest. Wikipedia heeft een lijst met 266 kerkvaders. Daarvan heb ik er 6 meegemaakt, al moet ik toegeven dat ik aan de eerste, Johannes XXIII, geen herinneringen heb, die overleed toen ik 3 werd (op mijn verjaardag zelfs !).

Daarna kregen we Paulus VI, Johannes Paulus I (die al na een maand overleed), Johannes Paulus II (die het 26 jaar vol hield, bijna een record), Benedictus XVI en Fransiscus. Een grote rol in mijn leven hebben die pausen niet gespeeld. Ik ben niet katholiek, helemaal niet gelovig zelfs en trok me dus niets aan van berichten uit Rome. Ik zal me wel eens geërgerd hebben, als het heel conservatieve geluiden waren, maar meer emoties had ik er niet bij.

Het katholieke geloof heeft een geschiedenis vol geweld, onderdrukking, corruptie en misbruik. Niet veel om trots op te zijn. Paus Fransiscus was een pietseltje progressiever dan zijn voorgangers, dat moet ik hem nageven. Hij zette zich in voor armen, vluchtelingen en het klimaat en dat is mooi van hem. Het is de vraag of die, wat mildere en menselijkere, koers door zijn opvolger voortgezet gaat worden. Laten we het hopen.

Gisteren vierden we ook Koningsdag. Ik ben niet bijzonder koningsgezind, maar met Koningsdag, of eigenlijk liever Koninginnedag, heb ik meer dan met de paus. Toen ik een kind was woonde de koningin, Juliana, de oma van Willem-Alexander, op Paleis Soestdijk, vlak over de grens van ons dorp. Inmiddels woon ik zelf in de wijk Soestdijk, vlakbij het paleis.

Maar met ons gezin deden we niets bijzonders op Koninginnedag. Op school werd er wel gezongen, het Wilhelmus en De Zilvervloot en ik heb met de hele klas wel eens voor het gemeentehuis staan kwelen. Maar het beroemde defilé, in de voortuin van het Paleis, heb ik nooit zelf bezocht.

Later, in de jaren '80 en '90, was Koninginnedag de dag waarop onze culturele dorpsvereniging een kunstmarkt hield. Dat werd al snel uitgebreid met muziekoptredens en ander vertier. Niet alleen heb ik vaak meegeholpen, met de organisatie van dat festijn, maar ik heb ook meerdere malen zelf op het podium gestaan. Met een gitaar, samen met andere muzikale verenigingsleden en soms met een pruik op, of een mal pak aan. Dat waren mooie tijden.

Er was daarbij nauwelijks vlagvertoon. Toen één van de medeleden eens de barruimte versierde, met vlaggetjes en oranje slingers, moesten we daar hartelijk om lachen. Dat de koningin jarig was vormde de aanleiding voor ons jaarlijkse feest, maar meer ook niet.

Mijn gezondheid laat het zo actief vieren, van Koninginnedag en later Koningsdag, niet meer toe. De afgelopen decennia volgde ik het meestal thuis, voor de TV. Ook dit keer. Eerst het afscheid van de paus, met een oranje tompoes en een kop koffie. Mijn vrouw vind het vreemd dat onze koning niet in Rome aanwezig was, maar hij is niet katholiek en had belangrijkere dingen te doen.

Koekhappen en toiletpotwerpen. Nee, hoor, de landelijke koningsdagviering, in Doetichem, was heel keurig, vrolijk en ontspannen. En er was meteen een hoogtepunt met het optreden van Normaal. De koninklijke familie zong dapper mee, met 'Oerend Hard', waarna de dag eigenlijk al niet meer stuk kon.

Het feest begon een uur later om de paus niet voor de voeten te lopen. Dat was al heel wat want de Oranjes hebben op leven en dood gevochten tegen de katholieken. Ons land heeft zijn zelfstandigheid te danken aan bloedige oorlogen tegen de katholieke koning van Spanje. Willem van Oranje heeft ons land losgescheurd van de kerk van Rome en de Spaanse overheersing. (In Spanje hebben ze nu een progressievere regering dan wij, dus achteraf gezien...)

Maar goed, dat is lang geleden, met de paus gaan ze inmiddels vriendschappelijk om. Die had trouwens goed weer bij zijn uitvaart, terwijl het bij ons op Soestdijk, aanvankelijk, mistig en kil was. Dat hadden de weergoden wel andersom kunnen doen. Maar vermoedelijk moeten we dan eerst weer in ze gaan geloven.

De paus en de koning, vanaf half 10 's ochtends. Al met al was het een hele zit en was ik blij dat ik 's middags in slaap kon vallen bij het WK snooker.

(Bij het snooker zit mijn favoriet, Judd Trump, nog in het toernooi, na een goede wedstrijd in de eerste ronde. De publiekslieveling en schaduwfavoriet, Ronnie O'Sullivan, doet het beter dan hijzelf verwachtte. Hij won het toernooi al 7 keer, niet 6 keer zoals ik vorige week per abuis noteerde. Hij maakt kans op een 8ste overwinning en dat zou en record zijn.

Maar er is ook weer een mooie wielerwedstrijd vandaag: Luik-Bastenaken-Luik. Bij de mannen weer geen Nederlandse kanshebbers. Bij de vrouwen is het eerder de vraag welke Nederlandse gaat winnen dan of er een van onze landgenotes juichend over de streep zal gaan. De Belgen mogen in beide categorieën dromen van een overwinning. Dat mogen ze ook nog bij het snooker, trouwens. Hun Luca Brecel staat indrukwekkend te spelen. We blijven het volgen !)

 

 
De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 en deel 2 van dit verhaal.
 
 
Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal.
 
Klik op de tekening voor een grotere weergave. 
 

zondag 18 september 2022

Afscheid van een koningin


In december 2004
schreef ik over de begrafenis van Prins Bernhard. Ik vond het maar een overdreven gedoe en kon me niet voorstellen dat zijn familie het echt allemaal zo gewenst had. Ik stelde me voor dat ze eigenlijk veel liever een vlotte crematie hadden gewild, met een kopje koffie en een plakje cake na.

'Als spektakel was het nog wel aardig, hoewel een erg lange zit, maar voor de nabestaanden leek het me vreselijk. Je zal daar toch op zo'n manier afscheid van je vader of grootvader moeten nemen.

Hier op Soestdijk was het nog wel te doen, tot het moment dat ze met z'n allen op dat bordes moesten staan, dat was mensonterend. En dan de vertoning in Den Haag... Vier van die stumpers die zonder een pink te verroeren naast die kist op wacht stonden, terwijl er allerlei buitenlandse hoge pieten en binnenlandse hotemetoten langs paradeerden. Een ramp, dat dient toch echt geen enkel doel. En dan afgelopen zaterdag weer een hele dag vol rare rituelen.'

Over de dood en begrafenis van koningin Juliana, in maart 2004, op dat moment prinses Juliana want ze had de troon al overgedaan aan haar dochter Beatrix, heb ik me niet uitgelaten. Maar als ik het opzoek bij Wikipedia blijkt dat dat een nog groter evenement was. 9000 militairen liepen mee, of stonden langs de route, toen de kist van het Paleis Noordeinde naar de Nieuwe Kerk in Delft werd gebracht. De kist stond 3 dagen opgebaard en ruim 50.000 belangstellenden defileerden er langs om afscheid te nemen.

Dat had ik allemaal niet onthouden. Dus nu er in Engeland afscheid wordt genomen van koningin Elisabeth sta ik toch weer te kijken van alle toestanden. De mensenmassa's die er op de been komen, het uren in de rij staan, het handjesschudden, het vlagvertoon, de kerkdiensten, de toespraken in vier parlementen en alle militairen die, al dan niet met muziekkorps, langs komen marcheren. En dan moet de uitvaart nog beginnen.

Die militairen zijn wel opvallend, in kleurige uniformen en met helmen en mutsen, met bont en pluimen. Klaarblijkelijk heb je als vorst niet genoeg aan overtuigingskracht en een mooie stamboom, je moet ook een fraai uitgedost leger achter je hebben.

Maar de lange rij mensen, die allemaal langs de kist willen lopen, is misschien nog het meest wonderlijk. Ze kronkelen zich een kilometer of 8 door Londen en doen daar vaak een hele dag over. Er vallen zo nu en dan mensen flauw er worden vrouwen ongewenst betast, maar iedereen die het doorstaan heeft zegt dat het de mooiste dag van zijn, of haar, leven was.

Volgens een artikel, op de website van de BBC, is er zelfs een professor en een team van 'crowd science experts' aan te pas gekomen. Experts in het omgaan met mensenmassa's, dus. Er zijn jaren van planning aan vooraf gegaan. Dat het druk zou worden was verwacht, want bij het afscheid van de moeder van de koningin liepen er ruim 200.000 mensen langs de kist. Dat worden er nu nog meer.

Er is rekening gehouden met de noden van zo'n lange rij. Er zijn toiletten, er is voedsel en drank en medische voorzieningen. De organisatie zorgt ook voor informatie, zodat de wachtende en schuifelende massa weet wat er te gebeuren staat. Als mensen niet meer weten waar ze aan toe zijn, ontstaan er problemen, zegt de professor. Dan gedragen mensen zich niet langer als een eensgezinde groep, maar als individuen.

Dat de 'queue', zoals de Britten een lange rij noemen, op vrijdag even gesloten werd voor nieuwkomers baarde wel enige zorgen. Men was bang dat de wachttijd teveel op zou lopen. Maar volgens de expert liep men op dat moment juist het risico dat er een nieuwe rij zou ontstaan, van mensen die stonden te wachten, om in de eigenlijke rij te kunnen plaatsnemen.

Maar de stop werd snel opgeheven en terwijl ik dit schrijft schuifelt de massa weer tevreden verder door de hoofdstad. Het is een merkwaardig volk, die Britten...

Vergeet onze boekpresentatie niet: Zaterdag 24 september, om 16:30, in Artishock, Soest. Zie het Mejanderblog.


 
De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. 
 
Klik hier voor deel 1 en deel 2 van dit verhaal.
 
Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal.
 
Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men