Eemdijk, ganzen, golf en grasvelden

Gisterochtend reden mijn vrouw en ik even de polder in bij Eemdijk. We waren er vijf jaar niet geweest, omdat, nou ja... eigenlijk durfde ik niet. In 2014 heeft Rijkswaterstaat hier de dijken verhoogd en ik was gewoon bang wat ik aan zou treffen.

Voor de werkzaamheden omschreef ik het zo:

'Het dorpje ligt, de naam zegt het al, heel schilderachtig, op en tegen de dijk langs de Eem aan. Die dijk kronkelt, is hier en daar begroeid met bomen en bevolkt door schapen. In de weilanden en kleine meertjes, die ontstaan zijn na dijkdoorbraken in een ver verleden, wemelt het van de vogels.

We zagen grutto's, tureluurs, kieviten, scholeksters, ganzen, eenden, zwanen en nog veel meer. Zelfs een ooievaar kwam over vliegen. Tussen de huizen van het dorp vlogen mussen, spreeuwen en zwaluwen. Het leek een paradijs op aarde.'

Je ziet nu, direct als je bij Eembrugge het weggetje langs de dijk opdraait, dat de boel strakgetrokken is. Een blinkend nieuw fietspad is op de dijk aangelegd. Er groeien geen bomen meer, maar bij de eerste waterplassen die we passeren zien we wel weer allerlei vogels.

En om eerlijk te zijn, in het dorp zelf valt het me nog best mee. Het is nog steeds schilderachtig. Bij het pontje moet je nu omhoog, de dijk over, waar je vroeger naar beneden reed. Hier en daar lijken er huizen vernieuwd en aan de zandhopen te zien wordt er aan sommige woningen nog verbouwd.

Misschien zie ik de grote veranderingen niet, omdat ik voorheen niet goed genoeg opgelet heb. Alleen het allerlaatste huis van het dorp, tegen de dijk van het Eemmeer aan, lijkt gesloopt.

Even verderop kun je nog net zo prettig, op het bankje, bij de palendijk zitten. Al lijkt het ook daar wat kaler dan vroeger. We zien er een paar grauwe ganzen met zes kuikens en kleine bruine vogeltjes, met gevlekte buiken, die ik thuis in de vogelgids herken als graspiepers.

's Avonds kijk ik op de BBC naar golf, The Masters. Mannen met petten op en dure merkkleren aan, proberen hun balletje in gaten in de kortgeschoren grasvelden te slaan. Een onzinnig spel, maar toch leuk om te zien.

Zo'n golfbaan heeft velden met verschillende lengtes gras. Je hebt de heel kort geknipte 'green', de wat langer gelaten 'fair way', de nog langere 'semi rough' en de woest wuivende 'rough'. Misschien moet onze gemeentelijke groenvoorziening eens gaan praten met een 'green keeper' van zo'n golfbaan. Of een voorbeeld nemen aan de Gemeente Haarlem, die maaien het gras een maand niet, om de insecten te helpen.

Ja, ik ben een ouwe zeur, dat ik er nu alweer over begin. Maar ik ben de enige niet. Ik zag op internet een foto van een grasveld vol bloemen, geplaatst door een inwoner van Utrecht, die in het bijschrift de gemeente smeekte om niet direct te gaan maaien. Een twittervriend plaatste een link naar dat bericht over Haarlem en had het over 'maaischaamte'. Op Facebook heb ik een nieuwe kennis, die ook in mijn dorp woont en zegt zich ook al jaren te ergeren aan het maaibeleid.

Ik ben bang dat ik er nog wel eens op terug zal moeten komen. Ondertussen staat de plantenbak met bijenbloemen, die ik op balkon had staan, al voor de derde nacht in de slaapkamer, vanwege de vrieskou. Ja, ik heb echt wat over voor de bijen...

De Strip: De strip - die los staat van het geschreven bericht - is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

Parkjes en oude bomen

Jullie weten misschien dat ik tegenover een oud parkje woon. Het was oorspronkelijk de achtertuin van een villa die, vlak bij Paleis Soestdijk, aan de hoofdweg door Soestdijk stond. In 1959 werd de villa gesloopt, maar het park bleef behouden. In de Soester Courant stond er een artikel over:

'De villa was de laatste jaren eigendom van de gemeente Soest, zodat het besluit kon worden genomen het gebouw te laten slopen. Van de tuin was een wandelpark gemaakt en deze recreatiegelegenheid zal welvaren bij het verdwijnen van de villa. Het park zal groter en mooier worden en de ingang verfraaid...'

Dat is niet helemaal uitgekomen. Van een verfraaide ingang is geen sprake. Op de plaats van de villa is in de jaren '60 een verzorgingsflat gebouwd, de toegang tot het park vind je als je naar de achteringang daarvan loopt, of rijdt.

Maar ik klaag niet. Het is best een leuk parkje, met een kronkelende waterpartij. Er staat een aantal mooie bomen, voornamelijk beuken en eiken, de meeste nu ruim 100 jaar oud, dus al redelijk respectabel. Sommige bomen zijn met opzet schuin in de grond geplant, zodat ze romantisch over het water hangen. Dat brengt risico's met zich mee.

Een beuk verloor een paar jaar terug de helft van z'n kruin. In een storm afgebroken en vlak naast een van de bruggetjes gevallen. Een Amerikaanse eik, aan de rand van het park, viel een paar maanden terug plotseling om, over de weg, op een geparkeerde auto.

Het gebeurde 's ochtends vroeg, er liep gelukkig niemand langs. Maar net toen wij vanuit het woonkamerraam verbaasd naar de ravage stonden te kijken, kwam er een man aangefietst met twee kleine kinderen. Ze stopten en keken naar de onverwachte wegversperring. Als die 10 minuten eerder waren geweest...

Er zijn meer plaatsen in Nederland waar je overblijfselen van oude parkaanleg kunt vinden. Het afgelopen jaar ben ik, voor familiebezoek, een paar keer naar Antwerpen gereden. Door een wegomleiding kwamen we één van die keren, bij Breda, langs een prachtig mooie, monumentale kastanjeboom.

Een oude knoest, met een indrukwekkende dikke stam, waaruit enorme brede takken groeien, die door dikke palen gestut worden. Het is het enige restant van een parkje dat 'De Trekpot' genoemd werd, misschien omdat het, rond 1800, aangelegd werd door een plaatselijke theehandelaar.

Op internet lees ik dat het niet goed gaat met de boom. Nu staat hij bij een kruispunt, op een industrieterrein, als laatste overblijfsel van dat parkje. Maar dat is nog niet eens z'n grootste probleem. Een schimmel heeft hem aangetast en dat lijkt hem nu definitief de das om te doen.

Niet ver daar vandaan, bij Ulvenhout, vlakbij een viaduct over de A58, staat een monumentale zomereik in de middenberm van de snelweg. Het is een pracht van een boom, met een stamomtrek van meer dan 3,5 meter en een brede regelmatig gevormde kruin.

Om de stam is een keurig hekje geplaatst en ook deze boom is het restant van een park. Hij hoorde ooit bij de villa Anneville, waarvan de meeste bomen gesneuveld zijn bij de aanleg van de snelweg. Deze ene eik bleef gespaard en Rijkswaterstaat heeft zelfs een speciaal drainagesysteem aangelegd om hem van voldoende water te voorzien.

Nu zijn er plannen om de snelweg te verbreden en daarvoor zou de 'Troeteleik', zoals hij liefkozend genoemd wordt, alsnog moeten wijken. Gelukkig zijn er liefhebbers die zich voor het behoud van de boom inzetten. Hij heeft zelfs een eigen Facebookpagina en onlangs is hij voorgedragen voor de verkiezing van de Boom van het Jaar.

Zie: Verdwenen Soest, over ons parkje 

De Bomenbieb over de tamme kastanje bij Breda 

Op Facebook de Troeteleik

De Boom van het Jaar verkiezing van SBNL Natuurfonds. Stemmen kan alleen nog vandaag !! 

De Strip: De Strip van deze keer is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. 

Klik hier voor deel 1 van dit verhaal. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

Eemdijk is mooi, maar hoe lang nog ?

Gisteren zijn we nog eens naar Eemdijk gereden. Het dorpje ligt, de naam zegt het al, heel schilderachtig, op en tegen de dijk langs de Eem aan. Die dijk kronkelt, is hier en daar begroeid met bomen en bevolkt door schapen. In de weilanden en kleine meertjes, waaien, wielen en gaten, ontstaan na dijkdoorbraken in een ver verleden, wemelt het van de vogels.

We zagen grutto's, tureluurs, kieviten, scholeksters, ganzen, eenden, zwanen en nog veel meer. Zelfs een ooievaar kwam over vliegen. Tussen de huizen van het dorp vlogen mussen, spreeuwen en zwaluwen. Het leek een paradijs op aarde.

Er stonden, zo links en rechts, wel wat huizen te koop. Gevolg van de crisis ? Of is er een andere bedreiging voor dit idyllische dorpje ? Ja, die blijkt er te zijn. Rijkswaterstaat heeft bedacht dat er hier een ingrijpende dijkverzwaring nodig is. De bomen worden gekapt en de inwoners zullen eerdaags bulldozers door hun tuintjes zien rijden.

Nodig voor de veiligheid zegt de minister, maar een aantal bewoners ziet er de noodzaak niet van in. “In alle jaren dat ik hier woon, heb ik de rivier de Eem één keer 30 centimeter zien stijgen”, zegt er een, in een reportage van de NOS. 

Voor sommigen is de dijkverzwaring misschien de aanleiding om te verhuizen, maar elders wordt gewezen op de opwarming van de Aarde, waardoor de zeespiegel zal gaan stijgen. De watersnoodramp wordt ook aangehaald, als schrikbeeld. Dat willen we toch nooit meer ?

De knappe koppen van Rijkswaterstaat zullen vast wel een scenario hebben bedacht waardoor het land rondom de Eem onder water kan komen te staan, maar een risicogebied zou ik het toch niet durven noemen. De Eem staat niet in directe verbinding met zee, dus van getijdenwerking is geen sprake.

De kans dat enorme hoeveelheden smeltwater, of zelfs regenwater, voor overstromingen gaan zorgen is ook niet zo groot. De Eem krijgt zijn water uit een aantal beken die ontspringen op de Veluwe, daar zijn al heel lang geen gletsjers meer gesignaleerd. En waar elders in het land nog wel eens problemen ontstaan, na langdurige perioden met regen, is er in het Eemland eigenlijk nooit iets aan de hand.

Maar, ja, het besluit is genomen. Als de laatste, tegenstribbelende bewoners akkoord zijn gegaan met de schadeloosstelling, of onteigend zijn, zal in september van dit jaar het werk van start gaan. Dus als je nog wil zien hoe mooi het er is moet je opschieten. Daarna kon het wel eens een paar decennia duren voor Eemdijk weer een beetje toonbaar is...

Zie ook deze reportage van RTV-Bunschoten

En, o ja... als chronisch zieke ben ik aangewezen op bankjes vlakbij parkeerplaatsen. Het is jammer dat andere mensen die plaatsen gebruiken om hun afval te dumpen. Toch... ook tussen de sinaasappelschillen, lege blikjes en sigarettenpeuken, was het er mooi ! Kijk maar naar mijn filmpje van de vogels aan het Eemmeer 

De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 en deel 2  van dit verhaal. 

Klik op de strip voor een grotere weergave. 

Kijk hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal.  

Kijk voor voorafgaande episodes van de Stripmannen-saga naar het Strip Jaaroverzicht van 2014 , of nog verder terug naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  -  het Strip-overzicht van 2012 en het Strip-jaaroverzicht van 2013 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men