Topchefs,
amateurkoks, kookliefhebbers je hebt ze in soorten en maten. Sommigen
hanteren strikte regels en koken precies volgens recept, andere
schuwen het experiment niet en doen het meer uit de losse pols.
Ik behoor tot de
laatste categorie. Koken is niet moeilijk, als je het niet te
ingewikkeld maakt. Daarbij heb ik het uithoudingsvermogen niet, om
uren achtereen in de keuken te staan. Zelfs niet als ik er bij kan
zitten.
Vandaag een zelfbedacht gerecht,
vegetarische wraps met witte kool. Omdat me dat lekker leek en om
eens uit te proberen hoe vegetarisch gehakt en spekreepjes smaken.
Hieronder de ingrediënten die ik gebruikt heb, maar daar mag je best
van afwijken, hoor.
8 maistortilla's
300 gr vegetarisch gehakt
300 gr vegetarische spekreepjes
2 flinke uien
3 teentjes knoflook
2 tomaten
kruidenbouillonblokje
beetje geraspte kaas
Eerst de uien en
de knoflook even fruiten in een scheut olijfolie. Dan het gehakt en
het spek erbij, beiden vegetarisch, van het huismerk van een grote
supermarktketen. De tomaten, in blokjes gesneden er bij.
Na een paar
minuutjes de gesneden kool toevoegen, ik kocht een kant en klaar
zakje in de supermarkt. Het bouillonblokje erdoor kruimelen, even
omscheppen en het vuur uit. Het hoeft allemaal niet zo ontzettend
gaar, het gaat nog in de oven.
Neem nu een maistortilla, schep er een
strook van het kool-gehaktmengsel op en rol hem op. Doe dit bij elke
tortilla en leg de rolletjes in een iets ingevette ovenschotel.
Strooi er wat geraspte kaas over en doe
de schotel 10 minuten in de oven op 200 graden. Ik heb een
combi-oven, hete lucht, dus, de tijd moet bij andere modellen
misschien iets aangepast worden.
Het gerecht is
klaar als de kaas een beetje begint te bruinen. Als het goed is zijn
de wraps nu van boven knapperig geworden. De mijne waren van onderen
nog zacht. Misschien kan dat voorkomen worden door ze op een rooster
te leggen, maar dan bestaat de kans dat de inhoud eruit lekt.
Experimenteren,
dus. Of gewoon opeten, want ze smaakten prima. Geef er eventueel
frisse sla bij, of wat kidneybonen, of alle twee. Dan heb je genoeg
voor vier personen.
Het
vegetarische gehakt is, in een gerecht als dit, nauwelijks van
rundergehakt te onderscheiden. De vegetarische spekreepjes smaakten
wat minder krachtig dan de reepjes van een echt varken, maar
misstonden toch ook niet. Als je om wat voor reden dan ook, al is het
maar omdat het minder belastend is voor het milieu, eens een
vleesvervanger wilt gebruiken, dan is dit een prima keuze.






