Hoe gaat het met de lente ?

Nou, het was vooral verrekte koud in de afgelopen week. Vanochtend is het een beetje mistig, maar we hebben een paar ochtenden achter de rug, met kraakheldere, staalblauwe luchten, die niet zouden hebben misstaan in de winter.

Rijp op het grasveld, ruitenkrabbende autobezitters en mijn balkonplanten onder een plastic dekentje, om ze te beschermen tegen de vorst. De fuchsia's heb ik nog helemaal niet buiten gezet en de muurpeper heeft al een paar nachten bij ze gelogeerd op de vensterbank.

In vorige jaren... ja, hoe ging het eigenlijk in vorige jaren ? Er waren wel tekenen van de komende lente in de vorige week, hoor. Er bloeide een paardenbloem op het balkon en de eerste metselbijtjes lieten zich zien. Eens in de foto's van vorig jaar kijken wanneer ik die toen voor het eerst zag.

Vorig jaar waren de bomen al aardig groen, in de 3e week van april. De lobelia's op ons balkon stonden volop te bloeien, net als de schijnaardbei en ik zie foto's van een distelbloem, parende bijtjes bij het insectenhotel en een pimpelmees met een rups in zijn snavel. De eerste groene blaadjes fotografeerde ik toen op 14 april, het eerste metselbijtje zelfs al op 5 april.

Dan gaat het deze lente toch allemaal wat trager. Eens kijken naar 2019. Toen had ik in februari al bloemen in één van mijn fuchsia's ! Maar die stond natuurlijk binnen. Op het balkon kwamen de eerste paardenbloemen en veldkers op 10 april uit de knop.

Op 17 april fotografeerde ik het eerste lentegroen, aan de beuken en eiken in het park. Een paar dagen later stond de ereprijs in bloei op mijn balkon en was het zo druk, bij het insectenhotel, dat ik me genoodzaakt voelde om er een dependance bij te maken.

Nog even kijken naar 2018. Op 3 april bloeiende madeliefjes, op het balkon. Maar die bloeien bijna het hele jaar door, ook in hartje winter. De dropplant stond op 10 april al een halve meter hoog, maar die is nu ook al uitgelopen – en staat nog binnen. Ik haal nu eerst een paar keer de toppen er uit omdat hij anders omknakt in de wind als ik hem buiten zet.

In 2018 had ik een bloeiende paardenbloem op 14 april, maar ik zie pas een mooi blauw ereprijsbloempje op 2 mei. De eerste foto's van lentegroen in het park zijn van 4 mei, maar toen waren de bomen al een tijdje uit de knop. Het lijkt erop dat ik het juiste moment toen gemist heb.

Als ik nog even terug ga zie ik foto's van een koolmees met nestmateriaal op 4 april. Dat scheelt niet veel met de nestbouw van de pimpelmezen van dit jaar. Bij mijn blogverhalen zie ik er een, van 18 maart, waarin ik verlangend uitzie naar de lente en een beetje klaag over de kou. Op 8 april juichte ik dat het eindelijk lente was: 20 graden ! Maar dat was het dit jaar ook al eens.

Eigenlijk is het elk jaar toch zo'n beetje het zelfde. Ik zit kleumend te verlangen naar mild lenteweer en naar groene bomen, bloeiende bloemen, zoemende bijen en nestelende vogels. En die komen ook echt wel, al is het niet elk jaar precies op de zelfde dag.

Er is trouwens nog een ander teken van de lente: het WK snooker. Dat is dit weekeinde begonnen, met publiek erbij, al zit de zaal niet vol en heeft iedereen een mondkapje voor. Elk jaar het zelfde, maar toch een beetje anders...

 

De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klink hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 en deel 5 van dit verhaal.

 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 en deel 3 van het vorige verhaal.

 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

De band was lek...

Verder gaat alles goed met ons. Het corona-virus is nog steeds op grote afstand. Letterlijk zelfs, want de enige persoon, waarvan we gehoord hebben dat hij het heeft, is een achterneef van mijn vrouw, die in Spanje woont.

Vorige week schreef ik dat ik vreesde dat de achterband van mijn nieuwe scootmobiel lek was. Toen ik maandag ging kijken stond hij inderdaad helemaal plat. Ik belde de leverancier en de medewerkster die ik aan de lijn kreeg was vol medeleven. 'Nou kunt u nog niet de deur uit !'

Maar de monteur kon pas donderdag langs komen. Hij moest extra voorzichtig zijn in verband met het virus en mij werd gevraagd om de scootmobiel zelf naar buiten te rijden en verder afstand te houden. Dus dat deed ik.

Ondertussen zaten we weer braaf binnen. Dat was niet zo heel erg, hoor. Er was geen sprake van de schrijnende toestanden waarover ik in de media hoorde spreken. Het was heerlijk weer. Ik kon de was lekker buiten hangen en er op het balkon bij gaan zitten om te zien hoe het droogde.

De eerste metselbijtjes kwamen uit het bijenhotel en de eerste blaadjes verschenen aan de bomen van het park. En de pimpelmezen waren echt aan het nestelen in ons mezenkastje. Ik zag ze slepen met mos, veren en plukjes gele isolatievezels. De achterburen zijn aan het verbouwen en daar maakten de mezen handig gebruik van.

Verder las ik vlijtig door, op mijn e-reader. Het bleek dat ik in korte tijd twee boeken had gekocht die eerder verwerkt waren in een TV-serie. Van een derde boek, dat ik wat langer geleden las is nu ook een serie gemaakt. Ik kom daar eerdaags nog wel eens op terug.

Gisteren reed ik dan toch, op drie harde banden, met mijn nieuwe scootmobiel een rondje door het park. Er waren wat moeders met hun kinderen in het speeltuintje, een jonge knul liep er met zijn hond, maar verder was het rustig.

De reigers zaten op hun nesten en de zandoogjes, mooie bruine vlindertjes, vlogen fanatiek achter elkaar aan. Hoogtepunt van mijn uitje was dat ik een tjiftjaf zag. Meestal hoor je die vogeltjes alleen, terwijl ze zich verborgen houden tussen de bladeren.

En als je ze ziet, is er altijd die twijfel. Is het wel een tjiftjaf ? Of is het misschien de fitis, die er vrijwel hetzelfde uitziet. Nu ging er zo'n klein, grijsbruin vogeltje een paar meter voor me op een tak zitten en riep luid zijn naam. Tjif ! Tjaf ! Geen vergissing mogelijk.

Zo kwamen we deze week ook weer door...

De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman

Klik hier voor deel 1 en deel 2 van dit verhaal. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 - deel 11 en deel 12 van het vorige verhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

En ondertussen op het balkon...

Zijn de rosse metselbijen verdwenen, met achterlating van meer dan 20 dichtgemetselde kamertjes in de bijenhotels. Sommige kamers zijn weer opengegaan, maar dat is geen reden tot zorg. De bijen laten de laatste cellen leeg, om eventuele rovers, zoals spechten, op een dwaalspoor te brengen.

De rosse metselbijen zijn vooral actief als de eikenbomen bloeien. Ze verzamelen het stuifmeel van de eikenbloesem, in de borstelige haren op hun buik – de zogenaamde buikschuier. Dat stuifmeel is het voedsel voor de bijenlarven. Nectar halen ze uit ander bloemen, zoals klaver en witte dovenetel.

Half juni loopt de vliegperiode van de rosse metselbij op zijn einde. Maar dan beginnen de kleinere tronkenbijen net wakker te worden. De rosse is ongeveer een cm lang en een stevig behaard beestje. Tronkenbijen zijn kleiner, slanker, donkerder van kleur en bijna onbehaard. Maar ze hebben ook een gele buikschuier.

De rosse metselbijen verschenen dit jaar bij verrassing. In vorige jaren zag ik er soms eens eentje, maar nu een heel stel. De tronkenbijen zijn al jaren vaste bezoekers op het balkon. Ze zaten nog in het bijenhotel van vorig jaar.

Verwachtingsvol ging ik elke dag kijken, vanaf begin juni, of er al een kamertje open was. De mannetjes worden het eerst wakker, maar ze wachten met naar buiten komen tot het weer lekker droog en warm is. Dit jaar was het aanvankelijk koel en regenachtig. Je kunt ze dan al wel zien zitten, in de uitgang van hun opengeknaagde kamertjes, wachtend op beter weer.

Is het eenmaal lekker warm en zonnig, dan komen ze naar buiten. Sommige blijven wat rondhangen, wachtend op de vrouwtjes. Anderen vliegen naar bloemen in de buurt, om daar hun slag te slaan als de vrouwtjesbijen verschijnen. De paring is een wilde worsteling, die in een wip voorbij is.

Als de vrouwtjes bevrucht zijn gaan ze op zoek naar bloemen van het samengestelde type, composieten, zoals madeliefjes, paardenbloemen, margrieten, meisjesogen (coreopsis), goudsbloemen en havikskruid. Uit die groep heb ik er een aantal op het balkon.

Da's leuk want zo kan ik 'mijn eigen bijtjes' aan het werk zien. Op een bloem bewegen ze zich in cirkels, de nectar opzuigend terwijl ze met hun achterlijf op de bloem kloppen. Zo verzamelen ze het stuifmeel in hun buikschuiers.

Terug bij het bijenhotel maken ze eerst de kamers van vorig jaar leeg. Je kunt ze het stuifmeel van vorig jaar naar buiten zien schuiven. Daarna maken ze nieuwe celletjes. Daar zie je weinig van, behalve dat ze naar binnen kruipen, eerst met de kop naar voren. Daarna komen ze naar buiten en draaien zich om. Achterwaarts gaan ze weer het kamertje in om stuifmeel af te zetten en een eitje te leggen. Elk celletje wordt dichtgemetseld met hars dat ze halen van bomen in de buurt. De tronkenbijtjes vliegen tot in september. Daarna is het weer wachten op de volgende zomer en de volgende generatie.

Tussendoor fotografeerde ik een ander klein bijtje. Dat had geen buikschuier, maar borstelige achterpoten, die geel zagen van het stuifmeel. Ik kon niet zo snel vinden welke soort het was, maar dat is geen wonder. Volgens de kenners op internet is het een groefbijensoort. Daarvan zijn er honderden verschillende in ons land. Wereldwijd zelfs meer dan 1400 soorten...!

Klik hier voor foto's van 'mijn' tronkenbijen 

En van de rosse metselbij 

En het groefbijtje... 

De Strip: De strip - die los staat van het geschreven bericht - is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 van dit verhaal. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

Natte boel en toch een droog jaar

Het heeft aardig geregend, in de afgelopen week, maar toch beleven we een droog jaar. In april leken we nog op een droogterecord af te stevenen en tot begin juni was het droger dan in het 'extreem droge' jaar 2018. Daarna kwam de regen en nu gaan we weer wat meer richting het gemiddelde, wat neerslag betreft. Maar volgende week komen er warme dagen en de prognose van het KNMI gaat dan toch weer naar de droge kant.

Het is niet overal even droog. In een strook over West-Nederland is meer neerslag gevallen dan in het Noorden en Oosten. In Zuid-Limburg was het natter dan in Zeeland. En bloedheet is het ook niet voortdurend geweest.

Op mijn balkon vinden de tronkenbijtjes, die vanaf vorige zomer in het bijenhotel overwinterd hebben, het nog te koud om tevoorschijn te komen. Er is al een aantal celletjes van binnen uit opengeknaagd en ik heb al een bijtje buiten zien zitten, maar echt actief zijn ze nog niet.

De mannetjes verschijnen het eerst, die zitten in de voorste cellen. De vrouwtjes komen later en omdat ze van hun moeder voedsel hebben meegekregen hebben ze geen haast. Eerst moet het lekker warm weer worden. En er moeten bloemen voor ze zijn om nectar en stuifmeel te verzamelen.

Tronkenbijen zijn gespecialiseerd in de bloemen van composieten. Die hebben een geel hart - in feite vol kleine bloemetjes – en een krans van bloembladeren aan de buitenkant. Denk aan madeliefjes, paardenbloemen, maar bijvoorbeeld ook zonnebloemen en margrieten. Die heb ik op mijn balkon, maar ze staan nog in knop.

Wel al open, maar pas met één bloem, is de coreopsis, ook wel 'meisjesogen' genoemd. Die heb ik speciaal voor de bijen gekocht. De margrieten en zonnebloemen bloeien maar kort, hopelijk houden de meisjesogen het langer vol. En anders zullen de bijtjes het buiten de deur moeten zoeken.

Het gazonnetje naast de flat, dat vol zou staan met madeliefjes en paardenbloemen, als de gemeente wat minder fanatiek zou maaien, komt niet in aanmerking. Maar één van de benedenburen heeft een mooi verwaarloosd tuintje. En wat verderop zijn wegbermen, die niet elke week gemaaid worden, daar staat ook wel wat te bloeien. Als het tussendoor maar een beetje blijft regenen.

Ondertussen lijkt het prima te gaan met de vogels rond het huis. Ik zag al jonge pimpel- en koolmezen, jonge spechten en eksters. Die zijn voor een deel afhankelijk van insecten, die moeten het weer van bloemen en planten hebben en dus van de neerslag die er valt en de ruimte die wij mensen ze geven. Om een beetje helpen voer ik ze natuurlijk ook.

Foto's van 'mijn' bijtjes, bloemen en planten zijn te zien op Twitter  , Facebook  en Instagram zoek naar jan_de_stripman

Zie voor de neerslagstatistieken de Droogtemonitor van het KNMI 

De Strip: De strip - die los staat van het geschreven bericht - is gemaakt door de de Stripman zelf. Klik hier voor deel 1 - deel 2 en deel 3 van dit verhaal. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 en deel 6 van het vorige verhaal. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

Brandlucht en de lente

Er hangt een lichte brandlucht in de woonkamer. Ik snuif nog eens goed... Ja, duidelijk. Het moet van buiten komen. Als ik de deur naar het vogelbalkonnetje verder open doe wordt de geur sterker. Zou het van de paasvuren zijn, die ondanks de verboden vanwege het droge weer, toch ontstoken zijn ?

Het is ook een beetje dampig buiten, maar verder onbewolkt. De wind komt al de hele week uit het oosten dus als ze daar iets in de fik steken zou je het bij ons misschien kunnen ruiken. Mensen zijn toch rare beesten. Altijd maar weer dingen kapot maken. Alsof er niet genoeg per ongeluk in brand vliegt.

Afgelopen week was er nog een natuurbrand in de Soesterduinen. Zo hevig dat hij het TV-journaal haalde. Maar dat is een flink eind van ons, op Soestdijk, vandaan, naar het zuidwesten. En omdat de wind uit het oosten blaast roken we er niets van.

Ter verdediging van de mensheid kan ik aanvoeren dat de brandweer zijn uiterste best heeft gedaan om de boel weer snel te blussen. Zoveel hectaren bos is verloren gegaan, zegt men dan altijd. Maar dat is onzin. Over een paar jaar zie je er niets meer van. De natuur herstelt zich snel.

Een ander pluspuntje voor de mensheid: Het gazon bij onze flat is deze week niet gemaaid ! Ik zou tevreden kunnen denken dat het door mijn geklaag op internet komt, maar ik denk dat het is vanwege de droogte. Vorige zomer hebben ze de maaimachines ook een paar weken in de stalling gehouden, omdat het zo droog was dat er niets te maaien viel.

Maar dat betekent dat de paardenbloemen en madeliefjes even vrij spel hebben ! Leuk voor de wilde bijen. Twee daarvan hebben de weg naar mijn nieuwe bijenhotel gevonden. Een natuurhulpje van 40 bij 50 centimeter. Maar het werkt.

Die bijtjes moeten het momenteel echt van de wilde bloemen hebben. Verder staat er nog niet veel in bloei. Behalve de bomen dan. Die bloeien ook, al zal dat veel mensen niet zo opvallen.

Tegelijk met het eerste lenteblad komen bij veel boomsoorten ook de bloemetjes uit. Bij eiken en beuken zijn het onopvallende groene sliertjes, maar ze produceren veel stuifmeel. De geparkeerde auto's in de straat worden er geel van en mensen met hooikoorts merken het ook.

Nog even gekeken op internet. De brandlucht kan inderdaad komen van de paasvuren: 'De verwachting is dat er dit weekend een oostenwind staat die over het westen trekt. Ook voorspelt het KNMI een inversielaag in de lucht. Door deze laag kan de lucht niet makkelijk weg en blijft de lucht hangen.' (westlanders.nu)

Vrolijk pasen...  

De Strip: De strip - die los staat van het geschreven bericht - is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 van dit verhaal. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

Wintertijd, zomerbloemen

Zouden er werkelijk mensen zijn die op zijn gebleven tot drie uur, afgelopen nacht, om de klok een uur terug te zetten ? Ik was in ieder geval om zes uur wakker vanochtend, wat niet heel ongebruikelijk is. Toen ik uiteindelijk om kwart over zeven definitief opstond kon ik, op mijn gemakje, de klokken terugdraaien. Kopje thee om half zeven, op zondagochtend, moet kunnen.

Ik moest ook dit verhaaltje nog schrijven, dus eigenlijk kwam het me best uit.

Ik wilde het maar eens over mijn balkonplanten hebben. Ik ben een tuinier van niets. Dat wil zeggen: ik probeer goed voor mijn planten te zorgen en meestal hou ik ze lang in leven, maar ik gedraag me niet als een echte tuinier. Dat wil zeggen: ik heb een hekel aan snoeien en wieden.

Een echte tuinier is iemand die denkt dat je planten moet pesten om iets van ze gedaan te krijgen. Zo iemand is voortdurend bezig met knippen, zagen, maaien en uit de grond trekken. Ik heb daar moeite mee.

Waar andere mensen, van de moestuinbakjes van AH, sla eten en radijzen, laat ik alles in bloei komen. En als er wilde plantjes in mijn bloempotten opschieten, dan laat ik die ongemoeid. Al was het maar omdat ik wil weten wat voor soort wild plantjes het zijn en dat zie je meestal pas als er bloemen in komen.

Dit jaar had ik alle kweekbakjes weggegeven en had ik besloten om maar direct bloeiende planten te kopen. Dus bloeiden er van de zomer prachtige muurpeper, margrieten en herfstasters op mijn balkon. Tot plezier van de wilde bijen en zweefvliegen. Alleen het koeienogenplantje verpieterde en ging dood.

Gelukkig kreeg ik, van de persoon die ik de kweekbakjes cadeau had gedaan, een daaruit opgekweekt paprikaplantje en een kaneelbasilicum. Die laatste kwam weer prachtig in bloei. Ja, daar heb ik talent voor.

Ik heb er ook een keer een paar blaadjes vanaf gehaald en op een boterham met tomaat gelegd. Lekker, maar de rest van de plant was voor de hommels, die blij waren met de bloemen.

De paprika deed het wat minder voorspoedig. Hij stond misschien wat te donker en bleef wat klein. Toen de onderste bladeren geel begonnen te verkleuren overwoog ik zelfs even om hem maar weg te gooien. Totdat ik in de top van de plant twee knoppen ontdekte.

Nu staat hij voor het raam in de slaapkamer te bloeien. Twee lichtgele bloemetjes zitten er in. Of er ook paprika's in gaan komen zullen we af moeten wachten.

En door mijn anti-tuinier-beleid had ik het afgelopen jaar 33 verschillende soorten bloeiende planten op mijn balkon. De meerderheid is spontaan aan komen waaien...

Voor de nieuwsgierigen hier de volledige lijst:

Blauwe Bes, Bolderik, Boekweit, Citroenmelisse, Dropplant, Duizendblad, Engels Raaigras, Fuchsia, Gewone Ereprijs, Gewone Hoornbloem, Grote Weegbree, Groot Kaasjeskruid, Harig Knopkruid, Herfstaster, Lavendel, Lobelia, Luzerne, Madeliefje, Margriet, Mosterd Zwarte, Muurpeper, Narcis, 

Paardenbloem, Phacelia, Prikneus, Schermhavikskruid, Thijm, Timoteegras, Vlas, Vogelmuur, Witte Klaver, Zilverberk, Zonnebloem

Foto's van de paprikabloemen vind je op Twitter

De Strip: De Strip van deze keer is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 en deel 3 van dit verhaal. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

Goed nieuws voor de bijen, de vogels en voor ons

Het is mistig, vanochtend. Toen ik wakker werd trok de zon oranjerode strepen, boven de mistflarden. Nu zie ik de bomen van het park vervagen in de dampwolken, een merel zingt op het dak van de buren en een grote zwart-witte muskuseend wandelt langs de slootkant.

Ik ben vroeg op, omdat ik niet meer slapen kan en dit verhaaltje nog wil schrijven voor zo mijn achterkleinkind wakker wordt. Dan zal er van schrijven niet veel meer komen en gaan we gezellig samen de vogels voeren, of naar een natuurfilm op YouTube kijken. Gisteren over tropische sponzen in de zee rond de Bahama's. Heel interessant.

Ondertussen is er goed nieuws voor de bijen, de vogels en voor ons. Het Europese parlement heeft ingestemd met een verbod op drie soorten neonicotinoïden. Dat zijn insecticiden, vaak verwerkt in plantenzaad, die zeer schadelijk zijn voor bijen. En voor '...groene perzikbladluizen, bietenvliegen, bietenkevers, ritnaalden, springstaarten, wortelduizendpoten, miljoenpoten, zwarte bonenluizen en tripsen...', lees ik op de website Boerderij.nl. 

Daar zijn ze helemaal niet blij met het verbod en voorspellen ze grote problemen voor de suikerbietenteelt. 'De opbrengstderving in de praktijk kent een grote bandbreedte, met wel uitschieters tot 50%.' Tevens claimen ze een negatief effect 'op nuttige insecten en milieu'.

Daar kijk ik van op want milieuorganisaties hebben fel campagne gevoerd voor het gifverbod. Op de website van Vroege Vogels wordt een Britse professor geciteerd: 'Het is zeer aannemelijk dat naast de schadelijke gevolgen voor bijen, ook de afname van vlinders, vogels en waterinsecten verband heeft met neonicotinoiden.'

Op de website van de NOS lees ik:

'De afgelopen jaren was er sprake van een alarmerende daling van de bijenpopulatie. Onder meer Greenpeace riep lidstaten daarom op zich uit te spreken voor een verbod op het bijengif. Activistennetwerk Avaaz noemt het besluit van de lidstaten "een baken van hoop voor bijen. Eindelijk luisteren onze regeringen". 

Ondertussen heeft een metselbij eitjes gelegd in het scharnier van onze balkondeur. Die kan dus voorlopig niet meer dicht, maar dat hebben we er voor over. Hopelijk wordt het weer snel wat warmer...

Zie ook: Verbod op bijengif 

De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Stripman zelf. 

Klik hier voor deel 1 van dit verhaal.

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 en deel 10 van het vorige verhaal. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

Bericht uit het insectenhuisje

Nu ja, bij wijze van spreken dan. In werkelijkheid hebben de metselbijtjes het veel te druk om berichten rond te sturen. 

Eerste hebben ze de rommel van vorig seizoen naar buiten gegooid en nu zijn ze druk bezig met nieuwe kamertjes inrichten voor de generatie van volgend jaar.

Intussen helpen ze met de bestuiving van allerlei planten.

De buik helemaal geel van het stuifmeel...

Wilde bijen en tamme wespen

Dit is een wilde bij. Ja, naast de honingbij zijn er in ons land nog een heleboel andere soorten bijen. De honingbij zou je een tamme bij kunnen noemen, hoewel ze flink kunnen steken en niemand ze snel op schoot zal willen nemen. Het is een gedomesticeerd insect. Eén van de weinigen die het zover gebracht hebben. 

Maar goed. De andere bijen noemen we wild. Ze zijn niet minder nuttig voor ons, want ook zij bestuiven bloemen en gewassen. En je hoeft er niet veel voor te doen om ze in je tuin of op balkon te krijgen. Bloeiende planten, of een bijenhuisje, maar daarover later meer. En agressief zijn ze niet, dus niet bang zijn, maar gewoon van genieten.

De tamme wespen zijn natuurlijk ook niet echt tam. Maar veel kwaad doen ze ook niet. Deze soort eet nectar en stuifmeel, net als de bijen en zolang je hem niet lastig valt zal hij zich niet met jou bemoeien. 

Net zomin als deze bijna buitenaardse schoonheid. Hiervan weet ik toevallig de naam: Goudwesp. Zij parasiteert op de eitjes en larven van andere insecten. Zo probeert ze haar eitjes te leggen in de nestjes van wilde bijen en tamme wespen. Niet zo tam en erg slinks. Maar ook piepklein en dus voor ons ongevaarlijk...