Posts tonen met het label Tuareg en de Geheime Brief. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Tuareg en de Geheime Brief. Alle posts tonen

zondag 1 juli 2012

De zieke dient gestraft te worden



In het wereldbeeld, dat door veel politieke partijen aangehangen wordt, zou elk mens voor zichzelf moeten kunnen zorgen. Het dogma is dat als je de mens maar genoeg vrijheid en verantwoordelijkheid geeft hij vanzelf wel zijn eigen boontjes gaat doppen. Wie dat niet wil of kan moet een duwtje in de goede richting krijgen.

De praktijk is dat mensen die niet, of in mindere mate, in staat zijn hun eigen boontjes te doppen, daartoe gestimuleerd worden met boetes en kortingen. Zo staat er tegenwoordig zelfs een boete op ziek zijn. Men noemt dat 'het eigen risico in de zorg'. Geld dat je alleen hoeft te betalen als je ziek wordt. Eigen schuld, had je maar niet ziek moeten worden.

Er is geen plaats voor zieken, of gehandicapten, in dit wereldbeeld. Er bestaan geen mensen met beperkingen, alleen maar mensen met mogelijkheden ! Ieder mens kan voor zichzelf zorgen en kun je dat niet dan moet je beter je best doen. Solidariteit met de zwakkeren is uit den boze. Armen en zieken zijn mislukkelingen, slappelingen waar je geen medelijden mee hoeft te hebben !

Ik hoorde laatst een interview met Karin Spaink, schrijfster, journaliste en activiste, die aan MS lijdt en borstkanker en een hersenbloeding overleefde. Voor een project werkte ze samen met iemand, die na verloop van tijd informeerde naar haar ziekte. Hij reageerde verbaasd toen ze hem op de hoogte bracht: 'Goh, en je hebt zulke mooie ogen...'

Toen ze hem vroeg waar die reactie vandaan kwam legde hij uit dat hij een boek gelezen had waarin stond dat MS veroorzaakt wordt door geestelijke hardheid. Spaink zocht dat boek op *) en het bleek dat daarin elke ziekte geweten werd aan nare trekjes in de persoonlijkheid van de patiënt, of aan een verkeerde leefstijl. Het bleek ook een bestseller te zijn.

Voor de lezers van dit soort boeken is een zieke, of gehandicapte, dus een slecht mens met een nare persoonlijkheid en een verkeerde leefstijl. Geen wonder dat er zo gemakkelijk gedacht wordt over het verhogen van het eigen risico, eigen bijdragen aan verschillende vormen van zorg en afschaffen van vergoedingen voor hulpmiddellen. Dat zal die nare zieken en gehandicapten leren !

Spaink vertelde ook dat ze regelmatig te horen krijgt dat ze tegen haar ziekte moet vechten. Alsof dat mogelijk is. Een ziekte is geen tastbaar iets, geen beest dat je van je af kunt slaan, geen irritante buurman die je kunt negeren. Het is iets dat je overkomt en je in zijn greep houdt, zonder dat je er om gevraagd te hebt.

Toch zijn er veel mensen die verwachten dat je je er tegen verzet. Want als je maar positief denkt en vecht, dan kun je alles overwinnen. Dat doet denken aan de Amerikaanse droom, de grote liberale drijfveer. Iedereen die dat wil kan van zijn leven een succes maken. Ook de zieke !

De keerzijde is dat als je toch ziek blijft, of misschien nog zieker wordt, je kennelijk niet hard genoeg gevochten, of positief genoeg gedacht hebt. Waarmee we weer terug zijn aan het begin. Ziek zijn is je eigen schuld. Zoals in de Amerikaanse droom een mislukkeling altijd zelf schuldig is aan zijn falen.

Mochten er lezers zijn die het hier helemaal mee eens zijn dan wens ik ze een ernstige... Nee, dat doe ik niet. Een ernstige ziekte of handicap is niet iets dat je anderen toewenst. Hoe dom ze ook mogen zijn en hoe leerzaam een levensveranderende aandoening ook kan wezen.

Wat ik wel wens is dat meer mensen in gaan zien dat het idioot is om te denken dat mensen zelf schuldig zijn, of gekozen hebben, voor hun ziekte of handicap. En dat solidariteit, goede zorg en voorzieningen noodzakelijk zijn en bovendien een teken van beschaving. Iets waar iedereen zich voor in zou moeten zetten. Een ziekte of ongeval kan ons allemaal overkomen.

Het is opmerkelijk dat afgelopen week juist in de VS, het land van de Amerikaanse droom, een wet is goedgekeurd die betaalbare gezondheidszorg voor iedereen mogelijk moet maken. Zelfs daar wil men nu solidair zijn met de zieken...

*) Het gaat om 'Je kunt je leven helen' geschreven door Louise Hay.

Ps: Een alternatieve en ook tamelijk stuitende kijk op MS (en een aantal andere aandoeningen) vond ik op www.kruidenvrouwtje.nl 

Het radio-interview met Karin Spaink


De Strip: Deze aflevering van het Stripmannen-vervolgverhaal is weer gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van deze episode.
Klik op de strip voor een grotere weergave. 

Bezoek onze nieuwe internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

Ga voor eerdere hoofdstukken naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  en 
 het Strip-overzicht van dit jaar

zondag 24 juni 2012

Alweer een nieuwe computer ?



Ik ben ondertussen de tel een beetje kwijt geraakt. Hoeveel computers heb ik inmiddels versleten ? Ik zou het niet meer weten. Maar onderhand zullen het er een stuk of 10 zijn.

Mijn allereerste pc kreeg ik te leen van de vereniging waar ik het clubblad voor maakte. Een XT was het, de kenners krijgen nu tranen in de ogen van nostalgie. Zo'n grote, zware, grijze kast, met een sleuf, waar van die enorme, slappe, floppydisks in moesten.

Het ding werkte met MS-DOS, nog geen Windows dus en ook geen muis. Als je iets gedaan wilde krijgen moest je ingewikkelde commando's in typen. Die kon ik opzoeken in een boek dat ik erbij kreeg. Er zat een piepklein, zwart-wit, beeldschermpje bij en een matrixprinter, met een inktlint en van die grote stapels, geperforeerd, kettingpapier.

Ik kon er mijn redactionele stukjes op typen. Maar meer ook niet. Geen spelletjes, geen plaatjes of geluid, geen internet, niets. Het was eigenlijk niet meer dan een ingewikkelde typemachine. Maar daarna ging het snel. Op de volgende pc, een 286-er, dat staat voor het type processor, zat al een spel ! Tetris !

Daarna kocht ik er een, tweedehands, waar Windows op zat. Daarbij kon je dus wel de muis gebruiken. En die had een echt kleurenbeeldscherm !! Ja, in de jaren '80 maakten we nog echt technische reuzensprongen.

Ze lijken wel steeds korter mee te gaan, die computers. De laptop, die nu toch echt aan vervanging toe was, want het beeldscherm vertoonde allerlei vreemde kleuren, was nog geen 3 jaar oud. En de nieuwe, die op een paar punten een stuk beter is, was nog goedkoper dan de oude ook.

Daar zit hem volgens mij de kneep. Vroeger kocht je een apparaat, een vaatwasser, of een radio, dat gewoon deed wat het moest doen en dat je bleef gebruiken tot het helemaal versleten was. Ging het stuk dan liet je het repareren. En pas na 20 of 30 jaar kocht je weer eens iets nieuws.

Maar met de apparaten van tegenwoordig gaat dat niet meer zo. De eerste nieuwe pc die ik kocht was twee keer zo duur als de nieuwe laptop. Die is zo goedkoop daar ga je geen 100 euro aan spenderen als hij stuk is. Voor een paar honderd piek meer heb je weer een splinternieuwe !

Met mijn nieuwe laptop ga ik vermoedelijk precies zo internetten, verhalen schrijven en foto's bewerken als met de vorige, of de pc die ik daarvoor gebruikte. Daarvoor was het was helemaal niet nodig om een nieuwe te kopen. Toch heb ik dat gedaan.

En ik ben de enige niet. Ik heb zelfs een paar pc's en fototoestellen in huis, die ik van anderen cadeau gekregen heb, omdat ze zelf iets nieuws gingen kopen. En die apparaten waren zelfs nog helemaal niet stuk, ze doen het nog uitstekend ! We laten kapotte dingen dus niet meer repareren en kopen al nieuwe terwijl de oude het nog prima doen.

Om ons koopgedrag nog een beetje te stimuleren komen fabrikanten telkens weer met nieuwe snufjes. Zo heeft Windows inmiddels weer een nieuwe versie van zichzelf op de markt gebracht. Nog maar 2 computers geleden werkte ik, heel gelukkig en tevree, met Windows XP. Daarna was ik nog maar net gewend aan Vista en nu moet ik alweer overschakelen op Windows 7.

Om heel eerlijk te zijn zie ik de voordelen daarvan niet echt in. Okee, XP liep veel vaker vast dan Vista. Fijn dat ze dat verholpen hebben. Maar al die vreemde fratsen die je er ongevraagd bij krijgt...? En dan het verdwijnen van oude vertrouwde programma's als Moviemaker en Outlook...

Het zal wel weer wennen, maar omslachtig en onhandig blijft het. Net als het overzetten van je bestanden en adresboek en het aansluiten van je randapparatuur. Je bent zo 3 dagen verder voor alles het weer een beetje normaal doet.

Vermoedelijk is het ook allemaal maar voor een paar jaar. Dan zal deze laptop wel weer de geest geven en heeft Windows weer een nieuwe incarnatie verzonnen om het zijn gebruikers lastig mee te maken. En dan zal ik wel weer iets nieuws kopen. Goed voor de economie, maar ik zou liever iets hebben dat het gewoon goed doet en lang meegaat.

Zie Wikipedia voor: XT – 286 processor – MS DOS - Windows en Tetris 



De Strip: Deze aflevering van het Stripmannen-vervolgverhaal is weer gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 en deel 3 van deze episode.

Ga naar het Strip-overzicht van dit jaar voor de vorige hoofdstukken van het Stripmannen-vervolgverhaal. 


Klik op de strip voor een grotere weergave. 

Bezoek onze nieuwe internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

Ga voor eerdere hoofdstukken naar het Strip Jaaroverzicht van 2011 


zondag 17 juni 2012

Alan Lomax, Bessie Smith en een hardnekkige Blues-mythe




Op zoek naar informatie over Alan Lomax, de grote Amerikaanse liedjes-verzamelaar, waar ik een poosje terug  over schreef, kwam ik er achter dat een van zijn boeken gewoon bij bol.com te bestellen is. 'The land where the blues began' heet het. En ik heb het nu in huis.

Ik ben nog niet op de helft maar ik weet nu al dat het een heerlijk boek is. Lomax beschrijft, met zwier, zijn ervaringen bij het veldwerk, dat hij in de jaren '40 deed, in de Mississippi delta, het land waar de Blues vandaan komt. Met veel sociale betrokkenheid schetst hij het leven van de arme, zwarte, boerenbevolking.

In veel opzichten lijkt de tijd er stil te hebben gestaan. De slavernij is dan wel afgeschaft, maar veel zwarten leven nog steeds op de grote katoenplantages, waar ze in een wurggreep gehouden worden door de landeigenaren. Geweld, discriminatie en onderdrukking, zijn aan de orde van de dag.

Toch is er ook een bloeiend uitgaansleven en als dat niet voldoende afleiding biedt is er natuurlijk nog de kerk. Lomax onderzoekt alle facetten van de samenleving en woont ook verschillende kerkdiensten bij. Bij een ervan wordt hij getroffen door de emoties die vrijkomen tijdens de dienst. Alle ellende en onrecht lijkt hier een uitlaatklep te vinden.

Het herinnert hem aan het vreselijke lot dat blueszangeres Bessie Smith nog maar een paar jaar eerder trof. Smith was een echte ster in de jaren '20, toen de eerste blues-rage vooral door zangeressen werd veroorzaakt. Eind jaren '30 ging haar carrière bergafwaarts.

Het verhaal gaat en ook Lomax vertelt het zo, dat ze in 1937, bij een auto-ongeluk, gewond raakte en vervolgens geweigerd werd bij twee ziekenhuizen, omdat ze zwart was. De blues-legende zou uiteindelijk doodgebloed zijn op de stoep.

Het is een mooi, dramatisch verhaal. Maar het is niet waar. Hoewel het in allerlei geschriften en op platenhoezen telkens weer opnieuw vertelt wordt is het één van de vele mythen die bij de blues lijken te horen.

In werkelijkheid is Bessie Smith, kort na het ongeval, door een ambulance bij een zwart ziekenhuis in Clarksdale afgeleverd. Daar is ze geopereerd, maar helaas de volgende ochtend aan haar verwondingen overleden. Het echte verhaal staat, onder andere, te lezen op Wikipedia.

Eerder las ik het al in de boek 'Het bluesmuseum' van de Nederlandse journalist Martin Schouten. Die bezocht zelfs de kamer waarin Bessie haar laatste adem uitblies. Dat kan iedere geïnteresseerde trouwens doen, want het gebouw, waar nu het Riverside Hotel in is gevestigd, maakt momenteel deel uit van een toeristische blues-route.

Moeten we het Alan Lomax kwalijk nemen dat hij met dit fantasieverhaal komt ? Maakt het zijn verslag minder geloofwaardig ? Tsja, dat is een goede vraag. Lomax legde de muziek van de arme zwarte bevolking vast en vroeg naar hun ervaringen.

Ik denk dat hij gewoon opschreef wat hem op dat moment als de waarheid verteld werd. Hij zal daarbij wel vaker verhalen te horen hebben gekregen die niet voor 100% waar waren. Maar hij geeft in zijn boek ook genoeg, verifieerbaar juiste, feiten en citaten.

De muziek die hij opnam blijft onverminderd waardevol en dat er in de verhoudingen tussen blank en zwart een hoop fout was is ook buiten twijfel. Daar doet een enkele overdrijving niets aan af.

Zie Wikipedia over: Bessie Smith de Engelse versie geeft een uitgebreid verslag  van de omstandigheden rond haar overlijden. En het Riverside Hotel, voorheen G.T. Thomas Hospital, waar Bessie Smith overleed.


Op Youtube is een flinke hoeveelheid muziek van Bessie Smith te horen. Waaronder haar enige optreden ineen speelfilm. Ook zonder sensatieverhaal zeer de moeite waard !

Dat verhaal was wel de inspiratie voor een toneelstuk 'The dead of Bessie Smith'  geschreven door Edward Albee in 1959.  


De Strip: Deze aflevering van het Stripmannen-vervolgverhaal is weer gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 en deel 2 van deze episode.

Ga naar het Strip-overzicht van dit jaar voor de vorige hoofdstukken van het Stripmannen-vervolgverhaal. 


Klik op de strip voor een grotere weergave. 

Bezoek onze nieuwe internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

Ga voor eerdere hoofdstukken naar het Strip Jaaroverzicht van 2011 



zondag 10 juni 2012

EK Voetbal – Sport en mensenrechten



Het zal de lezer vast niet ontgaan zijn, het Nederlands voetbalelftal neemt momenteel deel aan het Europees kampioenschap, dat gespeeld wordt in Polen en Oekraïne. En afgezien van de vraag of Klaas-Jan Huntelaar of Robin van Persie in de spits moet spelen, dienen we ons ook weer bezig te houden met de mensenrechten.

Niet voor het eerst want er woedde ook al een felle discussie rond de laatste Olympische Spelen, in Peking. En de oudere voetbalfans herinneren zich ongetwijfeld nog de actie 'Bloed aan de Paal', tijdens het wereldkampioenschap voetbal in Argentinië.

Toen, in 1978, waren het de cabaretiers Freek de Jonge en Bram Vermeulen die de trom roerden. Terecht, natuurlijk, want het militaire regime van generaal Videla had vreselijke wandaden op zijn geweten.

Vier jaar geleden was het ook een cabaretier, Erik van Muiswinkel, die actie voerde. China zou eerst de mensenrechten moeten respecteren voor er in dat land zo'n sportevenement georganiseerd zou mogen worden.

Wat mijn standpunt in 1978 was weet ik echt niet meer, maar wat China betreft vond ik het wel goed dat, door de Olympische Spelen, die mensenrechten-kwestie zoveel aandacht kreeg. De sport bezorgde de protesten een hoeveelheid aandacht die ze anders niet gekregen zouden hebben.

Dus grote sport-evenementen moet je bij voorkeur toewijzen aan dubieuze regimes om dan flink op de barricades te kunnen klimmen. Of het veel geholpen heeft is de vraag. Misschien is het daarom dat er bij het EK voetbal nog geen verontwaardigde grappenmakers opgestaan zijn.

De toestand in Oekaïne, met de behandeling van de voormalige president Timosjenko als centraal thema, wordt vooral onder de aandacht gebracht door de regeringen van deelnemende landen. Ook onze minister van buitenlandse zaken gaf te kennen dat leden van het kabinet en het koninklijk huis de wedstrijden zouden mijden, als de ex-presidente niet beter behandeld zou worden.

Deze week kwam premier Rutte met de mededeling dat mevrouw Timosjenko inderdaad netter behandeld werd en dat er hoop was op een eerlijker procesgang. Met gevolg dat er nu toch een minister naar de 1e wedstrijd van Oranje is gaan kijken.

Rutte toonde weer eens zijn optimisme door te verklaren dat hij zelf, met de kroonprins, aanwezig zou zijn bij de finale. Alsof er niet eerst een hele reeks wedstrijden, met goed gevolg, afgewerkt zouden moeten worden.

Uit oogpunt van bezuinigingen wonen de leden van het kabinet niet meer dan twee wedstrijden bij. Waaruit nog maar eens, ten overvloede, blijkt hoe belangrijk sport als politiek uithangbord is.

Hoe dan ook. Als de buitenlandse protesten er inderdaad toe geleid hebben dat de mensenrechten in de Oekraïne beter gerespecteerd worden, zou dat mijn stelling onderschrijven. Een groot sportevenement zet de schijnwerpers op het organiserende land en maakt protesten tegen misstanden effectiever.

Laten we dan hopen dat de houding ten opzichte van homo's en minderheden ook verbetert. En niet alleen in de Oekraïne maar ook in Polen waar sommige spelers van Oranje, tijdens de training, begroet werden met oerwoudgeluiden. Op de Belgische zender Canvas riep de zwarte, Engelse voetballer Sol Campell gekleurde supporters zelfs op om niet naar het EK te komen. Het racisme in de stadions is zo geweldadig dat '...je riskeert terug te komen in een doodskist...'.



De Strip: Deze aflevering van het Stripmannen-vervolgverhaal is weer gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 van deze episode.

Ga naar het Strip-overzicht van dit jaar voor de vorige hoofdstukken van het Stripmannen-vervolgverhaal. 


Klik op de strip voor een grotere weergave. 

Bezoek onze nieuwe internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

Ga voor eerdere hoofdstukken naar het Strip Jaaroverzicht van 2011 




zondag 3 juni 2012

Ons dorp tobt weer met een burgemeester



De Soester Courant staat er bol van: de gemeenteraad wil niet verder met burgemeester Arie Noordergraaf (SGP). Waarom is niet duidelijk en het is maar de vraag of we ooit het naadje van de kous te horen krijgen.

De besprekingen omtrent het verlengen van de termijn, of het aanstellen van een nieuwe burgemeester, zijn vertrouwelijk. Op schendig van die geheimhouding staan strenge straffen, naar het schijnt.

Ik volg de plaatselijke politiek niet echt op de voet. Lange tijd was het vooral een bron van ergernis. Met de VVD vaak als grootste partij in de raad ging in ons dorp het zakelijke nogal eens voor het algemene belang. Een hele reeks aardige panden en villa's is zo verdwenen onder lelijke appartementencomplexen en op de plaats van het Soester Natuurbad staat nu een luxe hotel met golfbaan.

Maar aan sommige burgemeesters heb ik nog wel herinneringen. En Noordergraaf is niet de enige die met ruzie vertrekt. De eerste die ik me herinner is Baron Bentinck, die het ambt beklede van 1946 tot '72.

In de vroege jaren '60 waren mijn ouders, tamelijk wanhopig, op zoek naar een woning. Na te hebben ingewoond bij beide grootouders en na de geboorte van hun 3e kind werd de toestand nijpend.

Smeekbeden bij het gemeentehuis leverden inderdaad een huis op, maar dan wel een onbewoonbaar verklaarde woning. Volgens mijn vader, die dat op grote borden in de tuin kenbaar maakte, waren er kippen in Soest die beter gehuisvest waren.

Het pand was rijp voor de sloop. Het dak lekte de vloeren waren verrot. En uiteindelijk kwam ons gezin dan toch in aanmerking voor iets anders. Een geheel nieuwe flatwoning op de Soestereng. Heel blij waren ze er niet mee, maar ach, het went. Mijn ouders wonen er nu nog. Baron Bentinck trof het beter. Die werd later slotvoogd van het Muiderslot.

En een paar jaar geleden heb ik nog een poosje meegedaan aan zwemmen voor gehandicapten en chronisch zieken, dat georganiseerd werd door het Bentinck Fonds. Dat heeft ons dorp dan toch te danken aan de baron.

Zijn opvolger was mevrouw Corver-van Haaften, oud kamerlid van de VVD. Van haar herinner ik me een relletje. Zij bewoonde een fraaie villa in Soestduinen en liet een openbaar fietspad, dat naar haar zin te dicht langs haar tuin liep, een stuk verleggen. Ten koste van een stuk bos ! De linkse oppositie sprak er schande van.

Haar opvolger, in 1980, was partijgenoot Paul Scholten. Hij hield het 9 jaar vol, maar vertrok uiteindelijk omdat niemand in het gemeentehuis nog met hem door één deur kon. Het belette hem niet om vervolgens burgemeester van Arnhem te worden. En daar heeft ie het, geloof ik, niet onaardig gedaan.

Aan de volgende 3 burgemeesters, twee van CDA-huize, een van VVD, heb ik geen herinneringen. Eigenlijk weet ik ook niet zoveel van Noordergraaf, die nu vertrekken moet. Hij is de eerste in ons dorp die uit de SGP komt. Het schijnt dat hij zich nogal heeft ingezet voor het beschermen van de zondagsrust. Wat niet vreemd is, gezien zijn politieke overtuiging.

Maar in de krant lees ik ook veel uitspraken van dorpsgenoten die het een prima vent vinden. Anderen zijn blij dat hij ophoepelt. Tsja, veel kunnen we er toch niet aan doen. Een burgemeester wordt je toegewezen en dat kan mee of tegen vallen...




De Strip: Deze aflevering van het Stripmannen-vervolgverhaal is weer gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman.

Ga naar het Strip-overzicht van dit jaar voor de vorige hoofdstukken van het Stripmannen-vervolgverhaal. 


Klik op de strip voor een grotere weergave. 

Bezoek onze nieuwe internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

Ga voor eerdere hoofdstukken naar het Strip Jaaroverzicht van 2011