Posts tonen met het label bloemen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label bloemen. Alle posts tonen

zondag 28 juli 2024

De natuur zijn gang laten gaan ? Dat kan !


'De biodiversiteit
nam de afgelopen honderd jaar met 85 procent af, en daalt verder; in Nederland het meest van de EU,'
las ik, afgelopen week, in de Volkskrant. Dat het zo slecht gaat met die biodiversiteit komt vooral door de achteruitgang van het buitengebied, het boerenland. Daar moet voedsel worden geproduceerd, daar moet vee lopen en wordt de natuur, heel efficiënt, bestreden.

Het zou mooi zijn als we op andere plaatsen, bijvoorbeeld in de bebouwde kom, de natuur wat meer ruimte zouden geven. Daar is het openbare groen er voor ons plezier en welzijn. Het gaat bovendien om flinke oppervlakten, grote grasvelden tussen de woonblokken en een massa bloemperken. Het zou dus een enorme bijdrage kunnen leveren aan de biodiversiteit.

Ik schreef daar, begin juli, een brief over naar de plaatselijke krant, waarin ik opriep om minder te maaien en te schoffelen. Mijn brief werd geplaatst en lokte een reactie uit van de heer W., opzichter directievoering van de gemeente. Die verscheen vorige week in de krant, met als kop: 'Natuur zijn gang laten, kan dat wel ?'

De heer W. legt uit dat er niet zomaar wat gedaan wordt. Op sommige plekken wordt vaak gemaaid, op andere minder. De argumenten om te maaien zijn: dat lange gras is slordig en 'de veiligheid'. In lang gras kunnen beestjes zitten die wel eens een mens kunnen bijten. Maar ja, die zitten ook in het park, aan de overkant van de straat en in je eigen achtertuin.

De heer W. geeft toe dat onkruid belangrijk is voor de biodiversiteit, maar zegt ook dat het beheerd moet worden. Neem nou de paardenbloem: '...die is weliswaar waardevol voor de biodiversiteit, maar heeft ook een nadeel. De bloem heeft een lange penwortel die zo diep in de grond woekert dat hij moeilijk te verwijderen is.'

Het lijkt erop dat er aan de ene kant wel goede wil is, maar dat men vast zit in oude patronen. Want waarom zou je die paardenbloem moeten beheren – bedoeld wordt bestrijden – als hij zo waardevol is ? Dat hij moeilijk te verwijderen is is toch geen argument om hem te verwijderen ? Laat dat plantje toch staan !

Biodiversiteit en groenbeheer, is dat per definitie in strijd met elkaar ? Biodiversiteit zijn alle planten en dieren die, van nature, op een bepaalde plaats leven. Die wilde planten trekken insecten aan, vogels en andere dieren. Alles wat, zonder dat de mens zich ermee bemoeit, op een plek groeit en leeft is de biodiversiteit. Die hoeft niet beheerd, aangeplant, of ingezaaid te worden. Biodiversiteit is er vanzelf.

Groenbeheerders willen graag de handen uit de mouwen steken en dat is een reflex, die moeilijk te beteugelen is. Dat blijkt uit het beplanten van bloemperken, met bloeiende struiken waar insecten op af komen en het inzaaien van wegbermen, met 'bermmengsels die de biodiversiteit bevorderen'. Dat minder doen vaak beter is komt niet in ze op.

Planten die aangeplant of ingezaaid worden en dus niet van nature ergens voorkomen, zijn niet zo goed voor de biodiversiteit. Ze verdringen namelijk de planten die op die plaatsen thuishoren. De plaatselijke insecten zijn helemaal afgestemd op die plaatselijke planten. Je kunt wel leuk vlinderstruiken in de bloemperken zetten, maar als je de brandnetels wegmaait hebben die vlinders geen plek waar ze hun eitjes kunnen leggen en waar hun rupsen kunnen opgroeien.

Het wegschoffelen van onkruid, uit bloemperken die aangelegd zijn voor de biodiversiteit, is dus een schadelijke handeling. Je haalt de biodiversiteit weg, uit een plek die je ingericht hebt om de biodiversiteit te bevorderen. Dat is toch niet slim ?

'Maar mensen houden van een strak gazonnetje, daar moeten we ook rekening mee houden,' zegt meneer W. Maar moet dat echt ? Het openbaar groen is geen privétuin. Wie, in zijn eigen tuintje, zijn grasveldje wil maaien moet dat maar doen. Maar de gemeente roept de bewoners op om niet alles te betegelen en ook wat onkruid te laten staan (echt !). Laten ze dan, met het beheer van het openbaar groen, ook het goede voorbeeld geven.

De praktijk is helaas anders. In onze straat zijn, in de afgelopen paar weken, de gazons gemaaid, de bloemperken geschoffeld, de slootkant gemaaid en de stoep bewerkt met zo'n stoomwagentje. Goed dat ze geen gif meer gebruiken om het onkruid te verdelgen, dacht ik, en ook fijn dat er nog hier en daar een plukje groen blijft staan, om de bomen heen. Verkeerd gedacht. Even later kwam er een hovenier langs om de randjes weg te maaien en de 'boomspiegels' – de stukjes kale grond om de stammen heen – schoon te schoffelen.

Het gras hoeft niet overal een meter hoog te staan en een bloemperk waar je helemaal niets aan doet wordt, op den duur, een bosje. Dus een beetje snoeien en af en toe eens maaien is prima. Maar ga niet elke week en overal tegelijk met je maaimachines, schoffels en stomers tekeer. Laat het ook eens gewoon een maandje bloeien en groeien. Dat bespaart bovendien manuren, brandstof, stikstofuitstoot en geld.

Een paardenbloem heeft geen stekels, hij maakt geen lawaai en verspreidt geen akelige lucht, maar is wel goed voor de bijtjes en vlinders. Dat geldt ook voor de klaver, boterbloem, ereprijs, hoornbloem, hondsdraf, robertskruid, havikskruid, basterdwederik, duizendblad, akkerwinde enz. Allemaal plantjes die in onze straat vanzelf komen groeien. Als we ze de kans maar geven. Uit onderzoeken blijkt trouwens dat minder maaien en schoffelen direct leidt tot een toename van insecten (biodiversiteit !).

Meneer W. kent mijn argumenten, ik heb hem en andere vertegenwoordigers van de gemeente al vaker geschreven en gemaild. Er zijn meer bewoners die de gemeente verzoeken om minder te maaien, zegt hij. En om terug te komen op de Volkskrant van vorige week, daarin stond een artikel over een Rotterdammer die, zich het onderhoud van de stadsparken in zijn stad had aangetrokken. Ik citeer:

''Sinds Biemans – arts, kunstenaar, social designer – het beheer en de schoonmaak van het park vijf jaar geleden van de gemeentelijke plantsoenendienst overnam, en de natuur min of meer haar gang laat gaan, is het aantal planten- en insectensoorten geëxplodeerd.

Zijn geheim? ‘Stop met maaien, zodat inheemse planten – onkruid, zoals de gemeente het noemt – kunnen groeien. Dat is de kraamkamer van de insectenwereld. Haal her en der wat weg, zoals grazers in de natuur doen. Daardoor ontstaat een variatie aan beplanting.’ (…)

Zijn uiteindelijke doel is ‘dat alle parken zo worden’.

Licht geïrriteerd: ‘Maar dan moet de gemeente wel wat veranderen aan het onderhoud, dat is gericht op schoffelen. Plantsoendienstmedewerkers hebben geen benul van wat ze doen – en worden daar zelf ook niet vrolijk van. Maak daarom ruimte voor vakmanschap, voor de menselijke maat. Berg de bladblazers op en breng het handwerk terug.'"

Zie voor het hele artikel: Stop met maaien 

De natuur zijn gang laten gaan ? Dat moet !

 

 
De Strip is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 en deel 5 van dit verhaal.
 
Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 en deel 6 van het vorige verhaal.
 
Klik op de tekening voor een grotere weergave. 
 

zaterdag 16 april 2022

Het kan anders met dat groenbeheer


Het is lente,
de bomen lopen uit, de eerste bloemen bloeien in het nieuwe plantenvak, in het gemeentelijke grasveld naast ons huis. Ik heb het er elk jaar wel even over. Het is ook iets erg moois. De eerste blaadjes, de insecten die je weer ziet vliegen en de pimpelmezen in het nestkastje op ons balkon. Kortom: de lente.

Het is wel jammer dat het grasveld, naast dat nieuwe bloemperk, weer elke week gemaaid wordt. Dat is ook geen nieuws en we ergeren er ons ook al jaren aan. Een jaar of vier terug heb ik er contact over gehad met de gemeente. Aan de ene kant zeggen ze dat ze zich inzetten voor de biodiversiteit en roepen ze particulieren op om hun tuintje een beetje te laten verwilderen, maar aan de andere kant maaien ze zelf alles plat wat maar leven wil in die grasvelden.

Toen vond ik weinig gehoor. Het was nu eenmaal het beleid, de gazons worden elke week gemaaid vanaf maart tot het begin van de winter. Er waren wel plannen om de plantsoenen wat insectvriendelijker in te richten. Vandaar dus dat nieuwe plantenvak. Er werden tegelijkertijd bomen gekapt en nieuwe bloesembomen geplant.

Dat gebeurde in de winter van 2020 en ik moet zeggen, in de zomer van vorig jaar vlogen er inderdaad wel wat hommels, bijen en vlinders boven en tussen de nieuwe planten. Dat zijn dan wel de heel algemene soorten, die niet zo nauw kijken als het erom gaat waar ze hun nectar halen. De zeldzamere en meer gespecialiseerde insecten hebben niet veel aan die aanplant. Daar zou het veel beter voor zijn als de wilde planten in het grasveld tot bloei zouden kunnen komen.

Het is dan ook bijzonder treurig dat er afgelopen week een hovenier met een schoffel door het nieuwe plantenvak ging. Ja, ik begrijp het wel, die paardenbloemen zijn in de ogen van zo'n man hinderlijk onkruid. Maar van het hele nieuwe bloembed zijn dat waarschijnlijk de belangrijkste planten, als het om de biodiversiteit gaat.

Als natuurliefhebber word ik er ietwat wanhopig van: Doe toch eens wat minder ! Maai nou eens niet ! Laat die schoffel staan !

Gelukkig ben ik niet de enige die er zo over denkt. In de nieuwsbrief van Nature Today, een samenwerking van verschillende natuurbeschermings-organisaties, stond laatst een artikel over ander maaibeleid. 

Een aantal gemeenten in Zeeland experimenteert met andere manieren om de grasvelden te beheren. Het elke week, in totaal zo'n 45 keer per jaar, maaien is om verschillende redenen nadelig. 'Het is arbeidsintensief, dus duur. Er wordt veel brandstof verbruikt, en veel CO2 en fijnstof geproduceerd. Daarmee is het niet milieu- en klimaatvriendelijk. Ook is de natuurwaarde veel minder dan die bij een extensiever beheer zou kunnen zijn. Een natuurvriendelijker beheerd gazon is daarmee tegelijk ook een milieu- en klimaatvriendelijker gazon. Vooral planten en insecten profiteren hiervan. (…) Minder vaak maaien levert meer bloemen en insecten op.'

Dat is iets wat iedereen die een beetje verstand heeft kan bedenken. Zo'n bruin verdord stoppelveld, met diepe bandensporen van de grasmaaier, daar zit niet veel leven in. Maar in Zeeland heeft men het nu dus proefondervindelijk vastgesteld. Als je minder vaak maait neemt het aantal planten- en diersoorten toe.

'Daarbij bleken in het bloemrijke grasland ook veel meer bijzondere of zeldzame soorten aanwezig te zijn, zoals klaverwespvlinder, moerassprinkhaan, kleefkruidschildwants en groene kruidenboktor. Het aantal soorten dat in het bloemrijk grasland aanwezig bleek te zijn, was indrukwekkend: 18 soorten dagvlinders, 45 plantensoorten (tegen 33 van het gazon), 18 soorten wantsen, 20 soorten kevers, 24 soorten bijen en wespen en zelfs 58 soorten vliegen en muggen.'

Dat bedoel ik maar.

En als je, in plaats van 45 keer, terug gaat naar 15 keer, of 10 keer per jaar maaien, dan blijft het nog steeds een grasveld. Ook dat is uitgeprobeerd. Het is ze in Zeeland zo goed bevallen dat er al enkele honderden hectares zijn omgezet, van intensief beheerde gazons, naar bloemrijke velden. Nu de rest van Nederland nog. En ons dorp, natuurlijk !

 


De Strip is gemaakt door de Stripman zelf.
 
Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 - deel 11 - deel 12 - deel 13 - deel14 - deel 15 - deel 16 - deel 17 - deel 18 - deel 19 en deel 20 van het vorige  verhaal. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men
 

zondag 30 juni 2019

En ondertussen op het balkon...


Zijn de rosse metselbijen verdwenen, met achterlating van meer dan 20 dichtgemetselde kamertjes in de bijenhotels. Sommige kamers zijn weer opengegaan, maar dat is geen reden tot zorg. De bijen laten de laatste cellen leeg, om eventuele rovers, zoals spechten, op een dwaalspoor te brengen.

De rosse metselbijen zijn vooral actief als de eikenbomen bloeien. Ze verzamelen het stuifmeel van de eikenbloesem, in de borstelige haren op hun buik – de zogenaamde buikschuier. Dat stuifmeel is het voedsel voor de bijenlarven. Nectar halen ze uit ander bloemen, zoals klaver en witte dovenetel.

Half juni loopt de vliegperiode van de rosse metselbij op zijn einde. Maar dan beginnen de kleinere tronkenbijen net wakker te worden. De rosse is ongeveer een cm lang en een stevig behaard beestje. Tronkenbijen zijn kleiner, slanker, donkerder van kleur en bijna onbehaard. Maar ze hebben ook een gele buikschuier.

De rosse metselbijen verschenen dit jaar bij verrassing. In vorige jaren zag ik er soms eens eentje, maar nu een heel stel. De tronkenbijen zijn al jaren vaste bezoekers op het balkon. Ze zaten nog in het bijenhotel van vorig jaar.

Verwachtingsvol ging ik elke dag kijken, vanaf begin juni, of er al een kamertje open was. De mannetjes worden het eerst wakker, maar ze wachten met naar buiten komen tot het weer lekker droog en warm is. Dit jaar was het aanvankelijk koel en regenachtig. Je kunt ze dan al wel zien zitten, in de uitgang van hun opengeknaagde kamertjes, wachtend op beter weer.

Is het eenmaal lekker warm en zonnig, dan komen ze naar buiten. Sommige blijven wat rondhangen, wachtend op de vrouwtjes. Anderen vliegen naar bloemen in de buurt, om daar hun slag te slaan als de vrouwtjesbijen verschijnen. De paring is een wilde worsteling, die in een wip voorbij is.

Als de vrouwtjes bevrucht zijn gaan ze op zoek naar bloemen van het samengestelde type, composieten, zoals madeliefjes, paardenbloemen, margrieten, meisjesogen (coreopsis), goudsbloemen en havikskruid. Uit die groep heb ik er een aantal op het balkon.

Da's leuk want zo kan ik 'mijn eigen bijtjes' aan het werk zien. Op een bloem bewegen ze zich in cirkels, de nectar opzuigend terwijl ze met hun achterlijf op de bloem kloppen. Zo verzamelen ze het stuifmeel in hun buikschuiers.

Terug bij het bijenhotel maken ze eerst de kamers van vorig jaar leeg. Je kunt ze het stuifmeel van vorig jaar naar buiten zien schuiven. Daarna maken ze nieuwe celletjes. Daar zie je weinig van, behalve dat ze naar binnen kruipen, eerst met de kop naar voren. Daarna komen ze naar buiten en draaien zich om. Achterwaarts gaan ze weer het kamertje in om stuifmeel af te zetten en een eitje te leggen. Elk celletje wordt dichtgemetseld met hars dat ze halen van bomen in de buurt. De tronkenbijtjes vliegen tot in september. Daarna is het weer wachten op de volgende zomer en de volgende generatie.

Tussendoor fotografeerde ik een ander klein bijtje. Dat had geen buikschuier, maar borstelige achterpoten, die geel zagen van het stuifmeel. Ik kon niet zo snel vinden welke soort het was, maar dat is geen wonder. Volgens de kenners op internet is het een groefbijensoort. Daarvan zijn er honderden verschillende in ons land. Wereldwijd zelfs meer dan 1400 soorten...!

Klik hier voor foto's van 'mijn' tronkenbijen 

En van de rosse metselbij 

En het groefbijtje... 



De Strip: De strip - die los staat van het geschreven bericht - is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 van dit verhaal. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

zondag 16 juni 2019

Natte boel en toch een droog jaar


Het heeft aardig geregend, in de afgelopen week, maar toch beleven we een droog jaar. In april leken we nog op een droogterecord af te stevenen en tot begin juni was het droger dan in het 'extreem droge' jaar 2018. Daarna kwam de regen en nu gaan we weer wat meer richting het gemiddelde, wat neerslag betreft. Maar volgende week komen er warme dagen en de prognose van het KNMI gaat dan toch weer naar de droge kant.

Het is niet overal even droog. In een strook over West-Nederland is meer neerslag gevallen dan in het Noorden en Oosten. In Zuid-Limburg was het natter dan in Zeeland. En bloedheet is het ook niet voortdurend geweest.

Op mijn balkon vinden de tronkenbijtjes, die vanaf vorige zomer in het bijenhotel overwinterd hebben, het nog te koud om tevoorschijn te komen. Er is al een aantal celletjes van binnen uit opengeknaagd en ik heb al een bijtje buiten zien zitten, maar echt actief zijn ze nog niet.

De mannetjes verschijnen het eerst, die zitten in de voorste cellen. De vrouwtjes komen later en omdat ze van hun moeder voedsel hebben meegekregen hebben ze geen haast. Eerst moet het lekker warm weer worden. En er moeten bloemen voor ze zijn om nectar en stuifmeel te verzamelen.

Tronkenbijen zijn gespecialiseerd in de bloemen van composieten. Die hebben een geel hart - in feite vol kleine bloemetjes – en een krans van bloembladeren aan de buitenkant. Denk aan madeliefjes, paardenbloemen, maar bijvoorbeeld ook zonnebloemen en margrieten. Die heb ik op mijn balkon, maar ze staan nog in knop.

Wel al open, maar pas met één bloem, is de coreopsis, ook wel 'meisjesogen' genoemd. Die heb ik speciaal voor de bijen gekocht. De margrieten en zonnebloemen bloeien maar kort, hopelijk houden de meisjesogen het langer vol. En anders zullen de bijtjes het buiten de deur moeten zoeken.

Het gazonnetje naast de flat, dat vol zou staan met madeliefjes en paardenbloemen, als de gemeente wat minder fanatiek zou maaien, komt niet in aanmerking. Maar één van de benedenburen heeft een mooi verwaarloosd tuintje. En wat verderop zijn wegbermen, die niet elke week gemaaid worden, daar staat ook wel wat te bloeien. Als het tussendoor maar een beetje blijft regenen.

Ondertussen lijkt het prima te gaan met de vogels rond het huis. Ik zag al jonge pimpel- en koolmezen, jonge spechten en eksters. Die zijn voor een deel afhankelijk van insecten, die moeten het weer van bloemen en planten hebben en dus van de neerslag die er valt en de ruimte die wij mensen ze geven. Om een beetje helpen voer ik ze natuurlijk ook.

Foto's van 'mijn' bijtjes, bloemen en planten zijn te zien op Twitter  , Facebook  en Instagram zoek naar jan_de_stripman


Zie voor de neerslagstatistieken de Droogtemonitor van het KNMI 



De Strip: De strip - die los staat van het geschreven bericht - is gemaakt door de de Stripman zelf. Klik hier voor deel 1 - deel 2 en deel 3 van dit verhaal. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 en deel 6 van het vorige verhaal. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men


zondag 12 mei 2019

De vrolijke meimaand


Ondertussen is het mei, zoals bekend leggen alle vogels dan een ei. In werkelijkheid leggen de meeste vogels meer dan één ei en zijn er vrij veel die dat al eerder, in april of zelfs maart hebben gedaan.

De reigers in het park, bijvoorbeeld, die zijn er altijd vroeg bij en hebben nu al vrij grote jongen. Ik vermoed dat de koolmezen ook al wat eerder gelegd hebben. Niet in ons nestkastje maar, zoals gebruikelijk, bij de buren. Ze komen wel op ons balkon eten.

Je kon het vrouwtje, de afgelopen tijd, zien bedelen bij het mannetje. Hij trok zich daar weinig van aan, maar zij heeft extra voedsel nodig om eitjes te kunnen leggen. Het zal misschien ook een test zijn om te zien hoe goed hij straks voor de kuikens gaat zorgen.

Moet hij wel een beetje meewerken, natuurlijk. Ik zag wel pimpelmezen die elkaar voerden. Ook volwassen vogels, uitgevlogen jongen zijn er nog niet.

De kauwtjes hebben eveneens kuikens. Er is een holle boom in het park, bijna recht tegenover ons raam, waar ik de volwassen kauwtjes regelmatig in en uit zag vliegen. Nu het blad aan de bomen is kan ik het niet meer zien, maar ze komen wel vervuild nestmateriaal op het balkon droppen.

Veel vogels houden hun nest keurig schoon. Om geen ongedierte aan te trekken, waarschijnlijk, of rovers die op de lucht van vogelpoep af zouden kunnen komen. Er zijn zelfs vogels waarvan de jongen hun poep met een vliesje omhullen, zodat de ouders het makkelijker mee kunnen nemen.

Dat is bij de kauwtjes niet zo. Maar ze deponeren de ondergepoepte nestvulling wel keurig op mijn balkonrand. Het zijn slimme beesten. Je hebt ook mensen die hun vuilnis over het balkon gooien. Dat heb ik bij ons in de buurt gelukkig nog niet waargenomen.

De plantjes op het balkon beginnen ondertussen aardig te groeien. Dat zal niet alleen door de vogelmest komen. Van de bloemen die ik probeer te kweken staat nog niet veel in bloei. Alleen het wilde spul, de paardenbloemen, madeliefjes, hoornbloem en ereprijs.

Verder heeft de blauwe bes flink wat bloemtrosjes. De afgelopen jaren viel de oogst wat tegen, kans is groot dat er dit keer meer dan één besje aankomt. En de tijm staat geweldig in bloei. Het aardige is dat daar dan meteen een hommel op af komt. Een weidehommel, met gele schouders en een oranje achterwerk. Die soort had ik nog niet eerder gezien.

Het wachten is nu op de margrieten, coreopsis, fuchsia, lobelia, lavendel, aster, facelia, vlinderstruik, muurpeper, zonnebloem, dropplant en dan vergeet ik er waarschijnlijk nog een paar.

De schijnaardbei schiet me nu te binnen. Die is aan komen waaien en heeft al gebloeid en de zwarte mosterd, die ook gele bloemetjes heeft en gezaaid is door de vogels. Ja, de meimaand is leuk, maar ik verwacht ook nog wel wat in juni...

Foto's van de tijm en de weidehommel zie je hier en hier

En van de ereprijs 





De Strip: De strip - die los staat van het geschreven bericht - is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van dit verhaal. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men


zondag 28 april 2019

Ouderdom komt met gebreken


Het is nog geen zes uur in de ochtend en ik zit aan de eettafel, bij het raam, te wachten tot de zon opkomt. Ouderdom komt met gebreken. Niet dat ik nu al zo heel oud ben, ik ben nog geen zestig ! En ik zie regelmatig mannen met kalende hoofden, grijze baarden en doorgroefde gezichten, waarvan ik weet, die zijn jonger dan ik.

Maar toch. Ik heb tegenwoordig twee brillen, aan koordjes van verschillende kleur, om mijn nek hangen, om de wereld scherp in het oog te kunnen houden. Een gewoon leesbrilletje, voor als ik achter de laptop zit, een ander met maar één glas, dat ik opzet als ik wat verder weg wil kijken. Vanwege ongelijke ogen, waarvan een op afstand wat wazig is.

Als ik van heel dichtbij iets goed wil bekijken, bijvoorbeeld bij het tekenen of schrijven, zet ik ze alle twee op. Soms ook als ik afwisselend lees en TV kijk, dan werken ze, in de juiste stand op mijn neus geplaatst als een varifocusbril. Maar dan van het goedkoopste soort. Ik koop mijn brillen bij de Action, voor 2 euro per stuk.

Vroeger ! Toen ik nog geen bril nodig had, kon je ze krijgen van het ziekenfonds. Krijgen ! Want hoewel je wel degelijk premie betaalde – dat ging naar inkomen, mensen die wat meer verdienden betaalden wat meer premie – vroeger dus, werd die premie onmerkbaar van je loon ingehouden.

Toen hadden we het gevoel dat gezondheidszorg gratis was. Dat was fout en daarom betalen we nu elke maand een fikse premie aan een verzekeringsmaatschappij, die geen winst mag maken, maar wel miljarden mag oppotten.

Pas op, voor je het weet ga ik elke keer hetzelfde verhaal zitten vertellen. Ook een ouderdomskwaal. Verhalen over vroeger die telkens weer terugkomen.

Ik zit dus bij het raam en wacht of de zonsopkomst mooi wordt, of niet. Ondertussen klinkt op de achtergrond wat de Engelsen het 'dawn chorus' noemen. Het is voorjaar dus de vogels uit de buurt laten luidkeels horen dat ze er zijn. Ik hoor merels, koolmezen, zanglijsters, een winterkoning en koerende houtduiven.

Onder het raam is het grasveld waar ik al een paar keer over schreef. De madeliefjes en paardenbloemen richten hun pas geschoren hoofdjes weer voorzichtig op. Twee dagen gelden is de maaimachine er weer over geraasd. Rakelings langs mooie zespuntige bloemetjes van de vogelmelk, die ik ontdekte aan de voet van een boompje.

Ik heb nog geprobeerd de gemeentelijke groenbeheerders te waarschuwen. Daar groeit een bijzonder plantje. Maar kreeg als antwoord dat de door de gemeente aangeplante bloembollen pas gemaaid worden als ze uitgebloeid zijn. Door de gemeente aangeplant !? Maak dat je opa wijs !

Zal ik naar beneden gaan en die vogelmelk uit het gazon halen ? Deze keer is de grasmaaier er wat haastig langs gescheerd, volgende keer neemt hij de bocht wat krapper en zijn ze gemillimeterd.

Dat grasveld is eigenlijk een mooi symbool voor de rusteloze dadendrang van de mens. Er is helemaal geen noodzaak om dat gras te maaien. Maar ja, je bent groenbeheerder en dan ga je maaien, snoeien en wieden, of dat nou zinvol is of niet.

Of zou het een oudemensenkwaal zijn ? Waarom blijf ik er over zeuren ? Waarom zit ik om half zes voor het raam ? Toen ik nog jong en energiek was lag ik tot één uur 's middags op bed ! Wat kon mij toen dat grasveld schelen ?

Als het aan de bestuurder van die maaimachine lag zat hij misschien ook liever lekker thuis aan de koffie, dan dat hij weer een hectare tot op de wortels kortwiekte. Die wordt vast gestuurd door een kalende ouwe vent met een leesbril en slaapproblemen. Zoals ik.  



De Strip: De strip - die los staat van het geschreven bericht - is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 van dit verhaal. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men


zondag 24 maart 2019

Na de verkiezingen wordt het weer gewoon lente


Okee, ik ben waarschijnlijk niet helemaal normaal. Gisterenochtend heb ik, met rubber-handschoenen aan, om mijn gitaarspeel-kunstnagels te beschermen, op balkon de inhoud van een bloembak op z'n kop gezet, een beetje uit elkaar getrokken, aangevuld met een nieuw laagje aarde en ingezaaid met bijenbloemenmengsel.

Veel van mijn internetvrienden zitten nog met hun kop tegen de muur te bonken vanwege de verkiezingsuitslag, maar kom aan, het leven gaat door. Dat die malle Baudet, met zijn Forum Voor Democratie, de grote winnaar zou worden had ik misschien niet direct verwacht – en ik sta er ook niet bij te juichen – maar het had nog een stuk erger gekund.

Door de Uil van Minerva is de Blonde Komkommer wel mooi gekortwiekt, als iemand me nog volgen kan. Er blijkt, ter rechter zijde in onze politiek, geen plaats voor twee extreme partijen. En die Uil heeft dan wel gewonnen, maar wat betekent dat nou eigenlijk ?

Als er één ding duidelijk is dan is het dat de Nederlandse kiezer niet met een grote meerderheid gekozen heeft voor de Boreale Leider. Zijn Forum is de grootste geworden, maar krijgt slechts 17% van de zetels in de eerste kamer. 83% gaat naar andere partijen. Rekenen we zijn blonde concurrent mee dan is 24% van de stemmen uitgebracht op een extreem rechtse partij.

Dus, jongelui en oude makkers, vrienden van de vooruitstrevende politiek, driekwart van de stemmen is uitgebracht op niet extreemrechtse politieke partijen. Dat betekent niet dat Nederland voor driekwart links is, of zelfs links van het midden, want maar 60% van de kiesgerechtigden heeft de moeite genomen om te gaan stemmen. De ultrarechtse jongens kregen dus maar 24% van 60% achter zich. Dat is ongeveer 15% van het geheel.

Worden jullie hier ook al wat vrolijker van ? Het komt er namelijk op neer dat 85% van de Nederlanders, die had kunnen gaan stemmen, niet op de Uil of de Komkommer heeft gestemd!

Voeg daar bij dat de Waterschapsverkiezingen gewonnen zijn door Water Natuurlijk en we kunnen de toekomst heel wat zonniger in gaan zien dan menige zwartkijker ons, in de afgelopen dagen, heeft voorgespiegeld.

Natuurlijk is die Uil van Minerva een rare snijboon met heel akelige ideeën. Dat 'Boreale wereld' heeft hij bijvoorbeeld overgenomen van Jean-Marie Le Pen,  de oprichter van het Franse, extreemrechtse, Front National, die zozeer is geradicaliseerd dat zijn eigen dochter hem inmiddels uit de partij gegooid heeft.

Voor wie zich verder wil verdiepen, in de donkerbruine achtergronden van de Uil van Minerva en zijn bizarre overwinningsspeech, is dit een aardig artikeltje: Minervas uil en de wedergeboorte van Nederland


Ondertussen wordt het gewoon weer lente, of de Borealen nu in de opwarming van het klimaat geloven of niet.  


De Strip: De strip - die los staat van het geschreven bericht - is gemaakt door Jan de Stripman zelf. Klik hier voor deel 1 van dit verhaal. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 en deel 5 van het vorige verhaal. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

zondag 19 augustus 2018

Binge reading


Zou er zoiets bestaan als 'binge reading' ? Van 'binge watching' heeft iedereen wel eens gehoord. Dat is heel veel, zo mogelijk alle, afleveringen van een TV-serie achter elkaar bekijken. Het kan tegenwoordig steeds makkelijker, dankzij online mogelijkheden en anders ouderwets met DVD-tjes.

De term komt van het Engelse 'binge drinking', een gebruik van Britse jongelui, die zich op uitgaansavonden, zo snel mogelijk, helemaal lam zuipen. Dat heeft kwalijke gevolgen. Van 'binge watching' weet ik het niet, ik heb het nooit gedaan en voor 'binge reading' probeer ik mezelf te behoeden.

Ik ben inmiddels aan het 3e boek van Nicci French bezig en heb de volgende 2 delen al aangeschaft. Het zal wel toeval zijn, maar sinds ik er aan begonnen ben zijn de prijzen voor de Engelse pocketuitgaven flink gedaald. Kocht ik de eerste twee voor 20 euro, samen. Het volgende duo kostte net iets meer dan 15 euro. Er zijn 8 delen verschenen, als ik nog even wacht... Of misschien moet ik nu toeslaan ?

Nee, ik hou me in. En ik lees ook geen twee delen direct na elkaar. Tussendoor las ik Julius Ceasar, verhalen van Nescio – daar heb ik een mooie uitgave van met allerlei jeugdwerk en ongepubliceerde stukken – en een aflevering van Kappie, van Marten Toonder. Die laatste viel me iets tegen. Mooi getekend, ik vermoed de hand van Jan van Haasteren, stripkenners weten dan genoeg, anderen moeten hem maar eens opzoeken.

Toonder zelf deed niet veel aan series als Kappie en Panda, het meeste schrijf- en tekenwerk werd door anonieme assistenten gedaan. Dat merk je vooral aan het verhaal, dat best leuke momenten heeft, maar eigenlijk een aaneenschakeling van slapstick-scenes is. Dan was het boekje over Koning Hollewijn, dat ik wat eerder las, een stuk leuker. Het zou best kunnen dat Toonder daar ook niet veel aan bijgedragen heeft, veel van zijn verhalen werden, gedeeltelijk of helemaal, bedacht door zijn broer Jan Gerhard en Lo Hartog van Banda.

Tussendoor maakte ik ook foto's van de bloeiende kaneelbasilicum op mijn balkon en een klein wespje dat op een bloembak was gaan zitten. Echte tuinders zullen roepen dat je basilicum niet in bloei moet laten komen, want dat gaat ten koste van het blad en dus de smaak. Maar ik ben nu eenmaal heel goed in het kweken van bloemen. Ik had ook al eens bloeiende radijs, peen, rucola, peterselie en dille op mijn balkon. Allemaal niet de bedoeling, maar toch best mooi.

Dat wespje was waarschijnlijk een graafwesp. Geen paniek, mensen, die eten alleen maar andere insecten. Probleem is wel dat er meer dan 150 verschillende soorten van zijn, in ons land. Dus dat wordt nog even zoeken.

Ondertussen keek ik ook eens op Google-maps en Streetview, naar de straten in Londen waar Nicci French haar – of eigenlijk hun, er zit een echtpaar achter de schuilnaam – verhalen laat afspelen. Maar dat moet ik afraden. De werkelijkheid is veel minder sfeervol dan het beeld dat in mijn hoofd ontstond tijdens het lezen.

Een aardig straatje uit het boek bleek in het echt onderdeel te zijn van een zouteloze nieuwbouwwijk. Een andere straat, waar het in het boek regende terwijl er een ijzige wind woei, was door Google gefotografeerd bij mooi zomers weer en ligt tussen lelijke, moderne kantoorflats. Dat doe ik dus niet meer.

Zo. Nu eerst de was buiten hangen en dan misschien eens een stukje lezen...

De foto van de kaneelbasilicum 

En het graafwespje    



De Strip: In verband met de hittegolven en andere natuurrampen hanteren de Stripmannen voor de komende paar weken een tropenrooster. Dus deze keer een oud stripje. Ondertussen is het werk aan nieuwe verhalen hervat, dus nog even geduld. 

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 - deel 11 en deel 12 van het vorige verhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

zondag 22 juli 2018

De natuur komt naar je toe


Vanochtend werd ik wakker van vogelgeluiden. Toen ik de slaap wat uit mijn ogen gewreven had zag ik, vanuit mijn bed, een jonge zwarte kraai die, op de schoorsteen van de achterburen, gevoerd werd door zijn ouders.

Luid roepend, zodat de oranje binnenkant van zijn snavel goed zichtbaar was, bedelde het jonge dier om voedsel. Wat de volwassen vogel in zijn poten had kon ik niet goed zien. Een ander vogeltje misschien, of een stuk brood, een muis, een kikker. Kraaien eten alles.

Eenmaal uit bed zag ik, aan de andere kant van ons huis, op ons kleine balkonnetje, de jonge mezen van het vogelvoer eten. Ik turfde in de afgelopen week vier jonge koolmezen en vier jonge pimpelmezen, soms allemaal tegelijk op het balkon, met de oudere vogels.

Ondertussen zoemde een akkerhommel rond de bloemen van de dropplant. Daar waren, eerder in het jaar, twee takken vanaf gewaaid, maar hij heeft nieuwe uitlopers gemaakt en krijgt nu negen nieuwe bloempluimen.

Jullie weten misschien dat ik, door gezondheidsproblemen, niet veel de deur uit kan. Maar als je je omgeving goed inricht komt de natuur naar je toe. Zelfs als je het moet doen met een paar vierkante meter balkon.

In een stuk of tien bloempotten, waar wel een paar flinke grote bijzitten, heb ik bijna 30 verschillende plantensoorten. Een aantal daarvan zelf gekocht of gekregen, zoals de margrieten, asters en fuchsia's, maar andere zijn aan komen waaien, zoals het duizendblad dat nu in bloei staat.

Vooral die wilde planten trekken insecten aan, hommels, wilde bijen, zweefvliegen, soms een wesp of zelfs een hoornaar. Voor de vogels heb ik voer liggen en hangen. Er is een tijd geweest dat ik het hele jaar door pinda's voerde. Dat gaat best. Mezen, boomklevers en spechten vinden dat prima.

Maar om de merels, houtduiven en kauwtjes ook wat te gunnen leg ik nu zonnebloempitten en ander strooivoer in het voederhuisje en in een zelfgetimmerd pindakaasblok doe ik elke dag verse vogelpindakaas. En voor de zwarte kraaien en eksters gooi ik af en toe wat brood op het dak.

Op die manier is het op het kleine balkonnetje een gezellige drukte. Nu er zoveel jonge vogels zijn moet ik het aanbod elke dag een paar keer bijvullen.

Ik kan misschien niet zo vaak de deur uit en de natuur in, maar zo komt de natuur bij mij op bezoek. 


De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 en deel 10 van dit verhaal.

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men


zondag 3 juni 2018

Geen jonge koolmezen, wel jonge spechten


Ik heb nog niet in het nestkastje gekeken, het deurtje zit klem en om het open te krijgen zou ik het kastje van de muur moeten schroeven, maar het lijkt er veel op dat het koolmezenbroedsel mislukt is. Daar staat tegenover dat er sinds een paar dagen weer jonge spechten rond de flat vliegen.

Kijkers van Beleefde Lente weten dat er veel mis kan gaan met een broedpoging. Het is niet eenvoudig, een paar eieren leggen, even broeden, voeren en klaar. Je nest of kastje kan door een ander ingepikt worden, eieren kunnen geroofd worden, of uit de nestkom rollen. Kuikens kunnen door gebrek aan voedsel of door ziekte sterven, of door rovers, of zelfs hun eigen broertjes en zusjes, opgegeten worden.

Kortom er gaat veel mis. Wat het precies geweest is bij mijn koolmezen blijft raden. Er vliegt in ieder geval al een paar dagen geen mees meer in of uit het nestkastje. Als er al kuikens uitgekomen waren vermoed ik dat het extreem warme weer ze teveel is geworden. Het was een tamelijk late broedpoging en in deze tijd van het jaar schijnt de zon, aan het eind van de middag, een poosje op het kastje. Het kan zijn dat de temperatuur te hoog is opgelopen.

Jammer, maar niets aan te doen. Aan de andere kant van het huis profiteren de bijtjes, in het bijenhotel, wel ten volle van de warmte. De tronkenbijtjes, kleine zwarte insectjes met een knalgele 'buikschuier', dat is een behaard onderlijf waar ze stuifmeel mee verzamelen, zijn met een flink aantal uitgekomen.

Hoeveel het er precies zijn is moeilijk te zeggen. Er zijn er minstens 15 uit de bamboestengels en de gaatjes in het houtblok gekropen. Maar elk gangetje kan meerdere bijen bevatten. En als er meer dan een stuk of 5 door elkaar vliegen raak je snel de tel kwijt.

Ze zijn blij met mijn balkonmadeliefjes en dat is maar goed ook want het koeienogenplantje, dat ik speciaal voor ze gekocht heb, staat te kwijnen en de margriet, die wel prima groeit, is al een week bezig met het openen van z'n eerste bloem.

Ondertussen hebben de grote bonte spechten weer jongen. Ik zag de volwassen vogels niet vaak op het balkon, in de afgelopen weken, maar ze hebben niet stil gezeten. Nu vliegen zowel het mannetje als het vrouwtje rond met een jonge specht achter zich aan.

Mijn broer zag eens een mannetjesspecht in het bos met 2 net uitgevlogen jongen. 'Hij was ze aan het leren om specht te zijn,' constateerde hij. En daar lijkt het sterk op. Ze kunnen al best vliegen die spechtjes, maar vallen van de balkonrand, of verdwalen in de tuin van de benedenbuurvrouw.

Daar zat er vrijdag eentje een hele tijd te roepen, onder een struik. Die had nog niet begrepen dat spechten in bomen thuishoren. Uiteindelijk werd hij de goede kant weer op gejaagd door een ekster. Er gaan regelmatig dingen fout in de natuur, maar er gaat ook best wel eens iets goed.  



De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 en deel 3 van dit verhaal.

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal.

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men