Posts tonen met het label andermans bril. Alle posts tonen
Posts tonen met het label andermans bril. Alle posts tonen

zondag 8 mei 2022

Het 1000ste (Strip-) blogbericht


Het zal de lezers
die van mijn verhaaltjes alleen de e-mailversie lezen misschien niet zoveel zeggen, maar op dit weblog is dit de 1000ste bijdrage. Bloggen deed ik al langer en per e-mail strips en verhalen rondsturen zelfs nog langer, maar 1000 is een mooi getal, dus laat ik er even bij stilstaan.

Misschien, ten overvloede, even een kleine uitleg ? Een weblog, of blog, is een soort dagboek op het internet. Ouderwetse internetters hebben een home-page, hun eigen pagina op het web, waarop ze teksten, foto's en filmpjes kunnen zetten. Maar het vergt een beetje handigheid om daar iets van te maken en nog meer om er de aandacht van andere internetters op te vestigen.

Iemand moet ooit gedacht hebben dat zoiets eenvoudiger zou moeten kunnen en heeft toen het weblog bedacht. Op een blog is het makkelijker om iets te plaatsen en omdat er meerdere bloggers, bij één blogplatform, zijn aangesloten ontstaat er vanzelf iets van een gemeenschap. Bloggers gaan ook wel eens kijken bij de collega's en zo krijg je vriendschappen, samenwerkingen, discussies en ruzies. Heel gezellig.

Dat het ook uit de hand kan lopen bleek bij het eerste blogplatform waarbij ik me aansloot, het Volkskrantblog. De krant bood de mogelijkheid, voor iedereen die maar wilde, om een blog te beginnen. Ze dachten daarmee iets toe te voegen aan hun internetactiviteiten en meer betrokkenheid bij de krant te genereren.

Aanvankelijk leek dat ook wel te lukken. De toeloop was groot en er werd op het Volkskrantblog flink over actuele zaken gediscussieerd. Soms lekten er zelfs artikelen van het blog door naar de officiële website van de krant.

Maar het succes van het Volkskrantblog trok ook de aandacht van internetvandalen en foute types. Volkskrantlezers – en ook de VK-bloggers – waren over het algemeen redelijk progressief en tolerant, dus wat is nou leuker dan je daar tussen te mengen met ultrarechtse verhalen en scheldpartijen ?

Al snel bleek dat de krant het blog niet zomaar op z'n beloop kon laten en er werd iemand aangesteld om de boel in goede banen te leiden. De ergste herrieschoppers werden verwijderd, maar doken natuurlijk telkens weer opnieuw op, onder andere pseudoniemen. Na een paar jaar had men er genoeg van en werd het Volkskrantblog opgeheven.

Consternatie onder de gebruikers want, naast alle narigheid, waren er ook veel die zich keurig gedroegen en die erg gehecht waren geraakt aan hun blog, hun blogvrienden en de ontstane bloggersgemeenschap. Er werd, voor wie nog verder wilde, wel een nieuw blogplatform aangeboden, maar dat had opstartproblemen.

Een aantal voormalige Volkskrantbloggers richtte dan maar een eigen platform op, de Onafhankelijke Bloggers Associatie. Ik heb net even gekeken en die lijkt nog steeds te bestaan, maar ik zag er geen bekende namen. Sterker nog, ik zag voor de afgelopen maand alleen bijdragen van één persoon en die zagen er nogal zakelijk uit.

Waarschijnlijk was het dus een goed besluit, van de Geheimzinnige Hulpman en mij, om ons niet bij die nieuwe club aan te sluiten. Wij kozen voor een nieuw blog bij een grote, gratis, aanbieder. En daar houden we het nu alweer 11 jaar en 1000 bijdragen vol.

In de eerste paar jaar plaatste ik er, naast onze wekelijkse Strip, ook oude verhalen uit de Volkskrantblog-periode en foto's van de zonsopkomst en de kat en dergelijke. De laatste jaren beperken we ons tot de Strip en mijn wekelijkse column.

In totaal hebben we, sinds 2011, 321.798 bezoekers gehad. Of eigenlijk pageviews, dat zijn momenten dat iemand een van onze blogs bekeek. Gemiddeld is dat ruim 300 per blogbijdrage. Maar hoeveel verschillende personen dat zijn weten we niet. Als je in het archief duikt dan zie je dat het aantal lezers en reacties wel minder is geworden. Het bloggen is niet meer zo populair. Het is voorbijgestreefd door sociale media als Facebook en Twitter.

Het best gelezen blog gaat over Transcedente Meditatie , ik was daar nogal kritisch over. Dat verhaal is inmiddels meer dan 8000 keer gelezen. De blogs van de laatste maanden moeten het doen met enige tientallen lezers. Maar dat is prima. Het blijft toch leuk om je eigen plekje te hebben en als dat een beetje in de luwte is dan zitten we daar niet mee.

Volgende week zijn we er gewoon weer. 



De Strip is gemaakt door de Stripman zelf. Klik hier voor deel 1 - deel 2 en deel 3 van dit verhaal.
 
Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 - deel 11 - deel 12 - deel 13 - deel14 - deel 15 - deel 16 - deel 17 - deel 18 - deel 19 en deel 20 van het vorige  verhaal. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men
 

zondag 1 mei 2022

Een zwart gat ?


Ja, wat nu ?
Ons boek is af en om het dreigende zwarte gat te ontlopen heb ik een tafel getimmerd. Maar die is nu ook af. Wat zal ik nu eens doen ? Het is nogal een luxeprobleem, ik geef het toe, van iemand die veel vrije tijd heeft.

Maar goed. Eerst maar een paar updates. Het boek is dus klaar en we wachten op de bezorging van de eerste exemplaren. Maar voor dat iedereen enthousiast wordt: de officiële presentatie is pas in september. Sorry, dat hebben we niet zelf bedacht, maar het kwam toevallig zo uit.

Het blijkt dat Artishock, onze culturele dorpsvereniging, waar we de verhalen en tekeningen uit ons boek oorspronkelijk voor gemaakt hebben, in september een jubileum viert. Daar hadden we niet bij stilgestaan, toen we contact opnamen met de vereniging.

We dachten dat het leuk zou zijn om een bescheiden, maar plechtig, moment te organiseren, waarop we met ons boek in de openbaarheid konden komen. En dan zou het logisch zijn om dat in het clubgebouw te doen. Maar dan moeten jullie dat doen bij ons jubileum, zeiden ze. Daar past het geweldig goed bij. En daar moesten we ze uiteindelijk wel gelijk in geven.

Het zou kunnen dat men denkt dat het zo gepland is. Er is een jubileum en ja, hoor, daar is Jan de Stripman weer. Als het niet met een muzikaal optreden is, dan wel met een zelfgemaakt boek. Maar echt, dit keer kon ik er niets aan doen. Het is een samenloop van omstandigheden en het betekent dat de ongeduldige lezers zullen moeten wachten tot september.

Ondertussen is het met de tafel voor de keuken helemaal goed gekomen. Niet alleen is de tafel zelf goed gelukt maar het grappige is dat we, hoewel er dus een meubelstuk bij is gekomen, nu meer ruimte ervaren in de keuken. De magnetron is verplaatst naar de nieuwe tafel en daardoor is er ineens een flink stuk werkblad vrij gekomen. Kunnen we eindelijk eens iets even ergens neerzetten, onder het koken. Heerlijk !

Maar dan al die vrije tijd, die ineens opdoemt. Nou ja, eigenlijk is er nog heel veel te doen. Het schilderwerk, aan deuren en kozijnen, waar ik al meer dan een jaar mee bezig ben, is nog niet af. Eigenlijk zouden we ook wel nieuwe vloerbedekking willen in de woonkamer. Nogal een klus, die ik nog even voor me uit probeer te schuiven.

De planten op het balkon moeten ook gereorganiseerd worden. Er staat een hele bak vol piepkleine plantjes in de vensterbank, die ergens een plek moeten krijgen, om uit te groeien tot bloemen voor de bijen. En dan heb ik mijn nieuwe gitaar nog, waar ik wel af en toe op gespeeld heb, maar nog lang niet zoveel als ik eigenlijk had gewild.

Dat zwarte gat zou ik dus makkelijk kunnen vullen met verf, bloemen en muziek. En daarna zijn er nog genoeg verhalen en tekeningen over voor nog een paar boeken. En de verf, die ik een jaar geleden op de eerste kozijnen gesmeerd heb, zal dan ook wel z'n eerste beschadigingen hebben. En er staat nog een tafelblad waar ik eigenlijk weer een tafel van wil maken. En...

 


De Strip is gemaakt door de Stripman zelf. Klik hier voor deel 1 en deel 2 van dit verhaal.
 
Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 - deel 11 - deel 12 - deel 13 - deel14 - deel 15 - deel 16 - deel 17 - deel 18 - deel 19 en deel 20 van het vorige  verhaal. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men
 

zondag 24 april 2022

Zelfgemaakte meubels


Het is weer zondagochtend.
Na een zonsopkomst zonder wolken – ik vind het een beetje saai, maar ik zal niet klagen – vliegen er ganzen uit het park over ons huis. Even de vleugels strekken.

Gisteren zat er een puttertje te zingen, aan de overkant van de straat, tussen de nieuwe, frisgroene, blaadjes van een eikenboom. Prachtig mooi vogeltje, met een gele streep op de vleugels, bruin en wit op het lijf en een knalrood gezichtje. Dat zie je niet elke dag. Ik kon er zelfs een paar wazige foto's van maken. Nog minder reden tot klagen.

Ondertussen ben ik bezig met het timmeren van een tafel voor in de keuken. Het is de bedoeling dat de magnetron er op komt te staan. Daardoor krijgen we meer ruimte op het werkblad en als we de vuilnisbak onder de nieuwe tafel schuiven blijft het vloeroppervlak ongeveer gelijk. Best belangrijk als je zo'n klein keukentje hebt als wij.

Ik ben geen enorm goede doe-het-zelver, maar ik vind het best leuk om te doen. Ik heb al behoorlijk wat van ons meubilair in elkaar getimmerd. Ik bedoel dan: zelf gemaakt, niet kapot geslagen. Een boekenkast, bijvoorbeeld, en het bureau van mijn vrouw. Een paar kleinere kastjes en een paar tafeltjes.

Het meeste van wat ik maak is wel ergens een beetje scheef, maar het functioneert. En er is nog nooit iets in elkaar gezakt, dus enige trots is op zijn plaats. En met kleine onvolkomenheden leert een mens best leven.

Deze keer heb ik het makkelijk want, voor het onderstel, kan ik gebruik maken van delen van een Ikea-tafel, die nog in de kelder stond. Het bovenblad komt van een plank uit een linnenkast. Ik hoef het eigenlijk alleen maar op maat te zagen en in elkaar te puzzelen.

De poten zijn gelukkig al op de juiste hoogte, dus de kans dat het een wiebelig geheel wordt is niet erg groot. Ik kan altijd nog zeggen dat de keukenvloer ongelijk is. Die is belegd met tegels, dus best een beetje hobbelig.

Ik maak mijn tafeltjes en kastjes altijd op het oog. Dus zonder werktekening. Ik probeer me voor te stellen hoe het er uit komt te zien en wat ik moet doen om dat droombeeld te bereiken. Het helpt dan als je beschikt over een zogenaamd timmermansoog. Dus dat je meteen nauwkeurig ziet hoe je het aan moet pakken.

Ik ben er nog niet helemaal uit welk van mijn twee ogen het timmermansoog is. Ik knijp er af toe wel eens een dicht en dat is waarschijnlijk het beste wat je kunt doen bij mijn timmerwerk. Een oogje dicht knijpen.

Maar, alle gekheid op een stokje. (Kent iemand die uitdrukking nog ?) Hopelijk lukt het me, in de loop van volgende week, om een passende tafel in elkaar te zetten. Het eerste deel, het op maat maken van het onderstel, is al aardig geslaagd. Nu de rest nog.


Hier zijn mijn foto's van het puttertje te zien.

En om nog even terug te komen op mijn verhaaltje van vorige week, over het grasveld dat elke week platgemaaid wordt: Puttertjes eten de zaden van paardenbloemen. Dan moeten we die wel laten staan, dus. 

 


De Strip is gemaakt door de Stripman zelf. Klik hier voor deel 1 van dit verhaal.
 
Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 - deel 11 - deel 12 - deel 13 - deel14 - deel 15 - deel 16 - deel 17 - deel 18 - deel 19 en deel 20 van het vorige  verhaal. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men
 

zaterdag 16 april 2022

Het kan anders met dat groenbeheer


Het is lente,
de bomen lopen uit, de eerste bloemen bloeien in het nieuwe plantenvak, in het gemeentelijke grasveld naast ons huis. Ik heb het er elk jaar wel even over. Het is ook iets erg moois. De eerste blaadjes, de insecten die je weer ziet vliegen en de pimpelmezen in het nestkastje op ons balkon. Kortom: de lente.

Het is wel jammer dat het grasveld, naast dat nieuwe bloemperk, weer elke week gemaaid wordt. Dat is ook geen nieuws en we ergeren er ons ook al jaren aan. Een jaar of vier terug heb ik er contact over gehad met de gemeente. Aan de ene kant zeggen ze dat ze zich inzetten voor de biodiversiteit en roepen ze particulieren op om hun tuintje een beetje te laten verwilderen, maar aan de andere kant maaien ze zelf alles plat wat maar leven wil in die grasvelden.

Toen vond ik weinig gehoor. Het was nu eenmaal het beleid, de gazons worden elke week gemaaid vanaf maart tot het begin van de winter. Er waren wel plannen om de plantsoenen wat insectvriendelijker in te richten. Vandaar dus dat nieuwe plantenvak. Er werden tegelijkertijd bomen gekapt en nieuwe bloesembomen geplant.

Dat gebeurde in de winter van 2020 en ik moet zeggen, in de zomer van vorig jaar vlogen er inderdaad wel wat hommels, bijen en vlinders boven en tussen de nieuwe planten. Dat zijn dan wel de heel algemene soorten, die niet zo nauw kijken als het erom gaat waar ze hun nectar halen. De zeldzamere en meer gespecialiseerde insecten hebben niet veel aan die aanplant. Daar zou het veel beter voor zijn als de wilde planten in het grasveld tot bloei zouden kunnen komen.

Het is dan ook bijzonder treurig dat er afgelopen week een hovenier met een schoffel door het nieuwe plantenvak ging. Ja, ik begrijp het wel, die paardenbloemen zijn in de ogen van zo'n man hinderlijk onkruid. Maar van het hele nieuwe bloembed zijn dat waarschijnlijk de belangrijkste planten, als het om de biodiversiteit gaat.

Als natuurliefhebber word ik er ietwat wanhopig van: Doe toch eens wat minder ! Maai nou eens niet ! Laat die schoffel staan !

Gelukkig ben ik niet de enige die er zo over denkt. In de nieuwsbrief van Nature Today, een samenwerking van verschillende natuurbeschermings-organisaties, stond laatst een artikel over ander maaibeleid. 

Een aantal gemeenten in Zeeland experimenteert met andere manieren om de grasvelden te beheren. Het elke week, in totaal zo'n 45 keer per jaar, maaien is om verschillende redenen nadelig. 'Het is arbeidsintensief, dus duur. Er wordt veel brandstof verbruikt, en veel CO2 en fijnstof geproduceerd. Daarmee is het niet milieu- en klimaatvriendelijk. Ook is de natuurwaarde veel minder dan die bij een extensiever beheer zou kunnen zijn. Een natuurvriendelijker beheerd gazon is daarmee tegelijk ook een milieu- en klimaatvriendelijker gazon. Vooral planten en insecten profiteren hiervan. (…) Minder vaak maaien levert meer bloemen en insecten op.'

Dat is iets wat iedereen die een beetje verstand heeft kan bedenken. Zo'n bruin verdord stoppelveld, met diepe bandensporen van de grasmaaier, daar zit niet veel leven in. Maar in Zeeland heeft men het nu dus proefondervindelijk vastgesteld. Als je minder vaak maait neemt het aantal planten- en diersoorten toe.

'Daarbij bleken in het bloemrijke grasland ook veel meer bijzondere of zeldzame soorten aanwezig te zijn, zoals klaverwespvlinder, moerassprinkhaan, kleefkruidschildwants en groene kruidenboktor. Het aantal soorten dat in het bloemrijk grasland aanwezig bleek te zijn, was indrukwekkend: 18 soorten dagvlinders, 45 plantensoorten (tegen 33 van het gazon), 18 soorten wantsen, 20 soorten kevers, 24 soorten bijen en wespen en zelfs 58 soorten vliegen en muggen.'

Dat bedoel ik maar.

En als je, in plaats van 45 keer, terug gaat naar 15 keer, of 10 keer per jaar maaien, dan blijft het nog steeds een grasveld. Ook dat is uitgeprobeerd. Het is ze in Zeeland zo goed bevallen dat er al enkele honderden hectares zijn omgezet, van intensief beheerde gazons, naar bloemrijke velden. Nu de rest van Nederland nog. En ons dorp, natuurlijk !

 


De Strip is gemaakt door de Stripman zelf.
 
Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 - deel 4 - deel 5 - deel 6 - deel 7 - deel 8 - deel 9 - deel 10 - deel 11 - deel 12 - deel 13 - deel14 - deel 15 - deel 16 - deel 17 - deel 18 - deel 19 en deel 20 van het vorige  verhaal. 

Klik op de tekening voor een grotere weergave. 

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men