Olympische malligheid en andere serieuze zaken

Het wordt winter en dus is het schaatsseizoen begonnen. Er zijn al Nederlandse kampioenschap-pen gehouden en wereldbeker-wedstrijden, maar een hoogtepunt moeten de Olympische Winterspelen worden, in het Russische Sotsji.

De sportliefhebbers weten dat natuurlijk wel, maar ook de andere volgers van het dagelijkse nieuws kan het haast niet ontgaan zijn dat er iets Olympisch staat te gebeuren. De Russen zijn immers al maanden aan het rondrennen met de bijbehorende toorts.

Bij de vorige spelen, in Londen, was de fakkeloptocht al een enorm spektakel. Om niet te zeggen een 'running gag'. Je kon de Britse tv-zenders niet aanzetten of daar kwam er wel weer iemand met die vlam langslopen. Ik schreef er toen het volgende over:

'Meer dan een maand hebben ze met die toortsen rond gerend ! En niet alleen sporters, waarvan sommigen gehandicapt, maar ook lieden die zich verdienstelijk hebben gemaakt in het vrijwilligerswerk, industriëlen, acteurs, diplomaten en andere hotemetoten mochten een stukje meelopen in de estafette.

We zagen de vlam op allerlei plekken in Groot-Brittannië. Uiteindelijk kwam het vuur, per helikopter, aan in London. De reden daarachter ontgaat me volkomen. Om tijd te besparen zal het niet zijn geweest, want men heeft er vervolgens nog een hele week mee door de stad rondgelopen...'

Het organisatiecomité in Sotsji heeft dat natuurlijk ook gezien en dacht toen bij zichzelf: 'Leuk, maar dat kunnen wij beter !' Het potsierlijke resultaat is dat de vlam inmiddels op de Noordpool is geweest, op de hoogste berg van Rusland, op de bodem van het diepste meer en zelfs in de ruimte.

Een beetje competitie kan best aardig zijn, maar hier zie je maar eens waar een teveel toe kan leiden. Wie heeft er eigenlijk bedacht dat elke volgende Olympische Spelen grootser en spectaculairder moeten worden dan de vorige ? Zouden ze in Rusland echt denken dat we ze nu knapper, beter en aardiger vinden dan voorheen ? Of ben ik misschien de enige die bij het zien van weer een nieuw bericht, over die idiote vlam, in een lachbui schiet ?

Laten we hopen dat de organisatoren van de volgende spelen, die in Rio de Janeiro, het weer gewoon doen als de eerste keer toen de vlam ontstoken werd. Dat was in ons eigen Amsterdam, in 1928. Er was toen helemaal geen fakkeloptocht, die werd pas ingevoerd bij de Nazi-spelen van 1936, in Berlijn. Nee, in Amsterdam drukte er een medewerker van het gasbedrijf op een knop en dat was alles. De spelen konden beginnen.

Er zijn overigens ook serieuze problemen rond de winterspelen in Sotsji. Men schijnt er niet al te zorgvuldig om te hebben gesprongen met het milieu en de rechten van arbeiders en omwonenden. En er is een probleem met de Circassiërs en Adygeërs, volkeren die in de 19e eeuw, door de Kozakken, uit dit deel van Rusland verdreven zijn. Meer hierover kun je lezen op Wikipedia 

Zie ook op Wikipedia: Olympische vlam

Op de website van de Volkskrant is een 40-delige fotoserie te zien over het malle gesjouw met de vlam. Of zoals ze zelf zeggen: Een overzicht in 40 prachtige foto's 

De Strip: De strip van deze week is gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 en deel 3 van dit verhaal.

Klik hier voor deel 1 - deel 2 - deel 3 en deel 4 van het vorige verhaal.

Klik op de strip voor een grotere weergave.

Ga voor eerdere hoofdstukken naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  -  het Strip-overzicht van 2012 en het Strip-jaaroverzicht van 2013

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men

Hè, hè, eindelijk kan er gesport worden !

Het zal de meeste lezers niet ontgaan zijn dat de Olympische Spelen dit weekeinde begonnen zijn. Op zowel de publieke als de commerciële tv- en radiozenders is er de afgelopen weken ruim aandacht aan besteed. Ook in de krant konden we regelmatig lezen hoe de voorbereidingen in Londen verliepen en hoe het met onze sporters ging.

Op de Duitse en Belgische TV werd er eveneens uitgebreid vooruitgeblikt. Maar dat viel uiteraard in het niet bij de Britse BBC. Daar waren de week voor de openingsceremonie al avondvullende Olympische programma's te zien. Het reguliere BBC-journaal werd uitgezonden vanuit het Olympische park.

De 'build up', de aanloop naar de spelen, verdrong daarbij het internationale nieuws. Politici werden voornamelijk in beeld gebracht als ze iets over de spelen te melden hadden. Zelfs de Amerikaanse presidentskandidaat, Mitt Romney, op bezoek in Londen, deed daarbij een duit in het zakje.

Maar ook de grijs bebaarde Chinese boer, Chen Guanming, die met een riksja vanuit China naar Londen gefietst was, speciaal voor de Olympische spelen kreeg een minutenlange reportage.

Geweldig, natuurlijk, dat deze sportliefhebber 60.000 kilometer en door 16 landen reed. Maar ik ben nu toch onderhand wel blij dat alle flauwekul achter de rug is en de spelen zijn begonnen.

Misschien dat ik er mensen door op de tenen trap, sommigen vinden de openingsceremonie een hoogtepunt, maar voor mij hoeft het allemaal niet. Ik ben erbij in slaap gevallen. Waarom moet die opening, en zo meteen ook weer de sluiting, een halve avond duren ? Aan een half uurtje, op zaterdag ochtend, voor het eerste atletiek-onderdeel, zou je toch genoeg moeten hebben.

Laten ze een vlag hijsen, die vlam ontsteken en laat de voorzitter een paar woorden zeggen, bij voorbeeld: 'Hierbij verklaar ik de Olympische Spelen voor geopend !' En dan vooruit met de geit.

Dat gesjouw met die vlam begon de laatste weken toch belachelijk vormen aan te nemen ? Meer dan een maand hebben ze met die toortsen rond gerend ! En niet alleen sporters, waarvan sommigen gehandicapt, maar ook lieden die zich verdienstelijk hadden gemaakt in het vrijwilligerswerk, industriëlen, acteurs, diplomaten en andere hotemetoten mochten een stukje meelopen in de estafette.

In de nieuwsberichten dook die vlam telkens weer op. We zagen de vlam op allerlei plekken in Groot-Brittannië. Het werd een echte 'running gag', zoals men dat in de filmwereld noemt. Een flauwigheidje dat zo vaak terugkomt dat het op de lachspieren gaat werken.

Begin deze week kwam het vuur, per helikopter, aan in London. De reden daarachter ontgaat me volkomen. Om tijd te besparen zal het niet zijn geweest, want men heeft er vervolgens nog een hele week mee door de stad rondgelopen.

In elke nieuwsuitzending zag je dat maffe ding weer voorbijkomen ! De vlam op het reuzenrad, de vlam in Hyde Park, de vlam bij Buckingham Palace, de vlam op een boot op de Theems, de vlam op een brug over de Theems... Om de slappe lach van te krijgen !

De Britten vonden het prachtig, want ze stonden met drommen langs de weg. Maar misschien zagen we hier de evolutie wel in volle werking. Wat ooit bedacht is bij de Olympiade van Amsterdam, in 1928, toen een eenvoudige medewerker van het gasbedrijf het vuur met een knopje aanzette, is gegroeid tot iets megalomaans.

Of het nog groter gaat worden durf ik niet te voorspellen. De volgende spelen worden in Brazilië gehouden en dat is een groot land. Misschien gaan ze daar wel jaren met die toorts lopen slepen. Maar misschien blijken de Brazilianen wel verstandiger en houden ze het bescheiden. Ik ben nu in ieder geval blij dat het achter de rug is. Eindelijk mag er gesport worden !

De Strip: Deze aflevering van het Stripmannen-vervolgverhaal is weer gemaakt door Jan de Stripman. Klik hier voor deel 1 - deel 2 en deel 3 van dit hoofdstuk.

Klik op de strip voor een grotere weergave. Ga voor eerdere hoofdstukken naar het Strip Jaaroverzicht van 2011  en  het Strip-overzicht van dit jaar

Bezoek ook onze internationale, Engelstalige, website: The Amazing Comics Men